1 Reis 18
mfo (MFO) vs NAA
1 K'ogbe-bhirada, ka cho kw'ottong attaan, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaak Elija atzim, oben bi, “Rọhng atza akhọhkha for sọ s'Ahab, kkeri kaam ńdọhm ẹrọng ọtzọhm etzebh m'ẹkhọma nda.”
1 Muito tempo depois, no terceiro ano da seca, a palavra do Senhor veio a Elias, dizendo: — Vá apresentar-se a Acabe, porque farei cair chuva sobre a terra.
2 Mando kw'Elija ofon ọtza ọkhọhkha for sẹ k'itzitzikha s'Ahab.
2 Então Elias foi se apresentar a Acabe. E a fome era extrema em Samaria.
3 kw'osi Ahab oyeri Obadaya, kw'ode okkeri-ọtzọhm kwẹ. (Wa Obadaya ọkhaam ojora f'ideden f'Ọvaar Ibinọkpaabyi.
3 Acabe chamou Obadias, o responsável pelo palácio. Este Obadias era um homem que temia muito o Senhor .
4 K'ogbe kwa Jẹzẹbẹl om-ofhu asẹjaakhi p'Ọvaar Ibinọkpaabyi, Obadaya okk'asẹjaakhi anọng arọbh azen ọtzọkha ọtza odubha k'amma p'itzakpa afa. Anọng arọbh afa obhiri jobh k'ọmma kpenamkpen, om-obiro ọnang bẹ ọchattọhk ọmaana asi.)
4 Assim, quando Jezabel exterminava os profetas do Senhor , Obadias tomou cem profetas e, em grupos de cinquenta, os escondeu em cavernas, e os sustentou com pão e água.
5 Wa Ahab oben Obadaya bi, “Rọhng atza arenga akhọri ẹkhọma nda, apyiri k'akhekha-ho ọmaana ka nttẹri biphyir. Asi mẹ, mofha ore araraari ore pa mọnang nnyanyaang ọmaana abhaam achi aruk akpen, ifha moningi otzirattọhk manda vani faman ọbọhk otte, ope.”
5 E Acabe disse a Obadias: — Vá pela terra a todas as fontes de água e a todos os vales; pode ser que achemos capim, para que salvemos a vida dos cavalos e das mulas e não percamos todos os animais.
6 Mando kwa bẹ akkem ẹkhọma nda, cha bẹ akhami bi, bẹ arenga akhọri. Ahab orenga ochina k'okhubha wani, Obadaya ochina k'okhubha nwonggo.
6 Repartiram entre si a terra que iam percorrer; Acabe foi sozinho por um caminho, e Obadias foi sozinho por outro.
7 Mada Obadaya om-orenga ọkhọri, Elija ottem-ẹ abẹ. Obadaya otzin-ẹ, ọrakha ottima itzitzikha k'ikpokpobha orimẹ-ẹ oben bi, “Itta kwaam Elija, kọ wọ m'odik ọkka o?”
7 Quando Obadias já estava a caminho, eis que Elias se encontrou com ele. Obadias, reconhecendo-o, prostrou-se com o rosto em terra e disse: — É você mesmo? É o meu senhor Elias?
8 Elija obhina bi, “Oo, rọhng atza agbaak itta kwọ bi, ‘Elija owobh ma e.’ ”
8 Ele respondeu: — Sim, sou eu. Vá e diga a seu senhor: “Eis que Elias está aqui.”
9 Obadaya ọbọbh bi, “Epina chaam ede yan o, kw'abeni bi atzọkha kaam ọtzọhmnọng kwọ, atte ọbọhk anang Ahab bi, ofhu o?
9 Mas Obadias disse: — Em que pequei, para que você queira entregar este seu servo nas mãos de Acabe, e ele me mate?
10 K'odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwọ orukhi akpen, ẹkhọma kede, ọvaarbhon kobiro ode kw'itta kwaam oni ọnọng otzim ọtzọhma bi, bẹ aror-ọ. Ogbe kpenamkpen kw'ẹkhọma manda dani, obiro ode ọvaarbhon obeni bi, mẹ kade, om-oben bẹ atzọkha echekhi bi, bẹ kọ kafha are.
10 Tão certo como vive o Senhor , seu Deus, não houve nação nem reino aonde meu senhor, o rei, não mandasse homens à sua procura. E, quando diziam: “Ele não está aqui”, fazia aquele reino ou aquela nação jurar que não o haviam encontrado.
11 Ma, kọ an-atzọhm-m bi, nda mgbaak itta kwaam bi, ‘Elija owobh ma.’
11 E agora você quer que eu vá dizer ao meu senhor, o rei, que Elias está aqui?
12 Mada mbina njọ-ọ ma, kaam ibe s'egwugwuma ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi etzim-ọ echina kinnong. Idikha nna mfon nda mgbaak Ahab bi, nkk'ọ nna, opyiri ma on-ore, ófhu-m ofhu. Yina, kaam ọtzọhmnọng kwọ nttẹwọr k'edikkobh chaam, mkpobha Ọvaar Ibinọkpaabyi.
12 Pode ser que, tão logo eu me afaste de você, o Espírito do Senhor Deus o leve não sei para onde, e, se eu der a notícia a Acabe e ele não o encontrar, ele matará a mim, este seu servo, que temo o Senhor desde a minha mocidade.
13 Itta kwaam, ode bi odik kwa nsi kabhaang, mada Jẹzẹbẹl om-ofhu asẹjaakhi p'Ọvaar Ibinọkpaabyi o? Kaam ndubh asẹjaakhi arọbh azen k'amma p'itzakpa afa, arọbh afa obhiri jobh k'ọmma wani, arọbh afa obhiri jobh k'ọmma nwonggo, mbiri nnang bẹ ọchattọhk ọmaana asi.
13 Por acaso não contaram a meu senhor o que fiz, quando Jezabel matava os profetas do Senhor , como escondi cem dos profetas do Senhor em cavernas, de cinquenta em cinquenta, e os sustentei com pão e água?
14 Ma kọ an-atzọhm-m bi, nda mgbaak itta kwaam bi, ‘Elija owobh ma’, kẹ ófhu-m ofhu!”
14 E agora você quer que eu vá e diga ao meu senhor que Elias está aqui? Ele vai me matar!
15 Elija e, oben bi, “K'odem nwa kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi kw'Ẹfa biphyir kwa kaam mkpobh orukhi akpen, k'odik-ọkka, kaam ngọhkha Ahab for saam ọkhọhkha mayina e.”
15 Elias respondeu: — Tão certo como vive o
16 Iwa Obadaya ofona ọtza okhebha Ahab ọgbaakh-ẹ odik nwa. Ahab e ofona ọtza okhebha Elija.
16 Então Obadias foi se encontrar com Acabe e lhe deu a notícia. E Acabe foi se encontrar com Elias.
17 Mada Ahab ore Elija, ọbọbh-ẹ bi, “Kọ wọ mẹ o, kọ ọkhọkhọhra kw'Israẹl?”
17 Quando Acabe viu Elias, disse: — Então é você, o perturbador de Israel?
18 Elija e, obhina bi, “Kaam Israẹl ẹkhọr kinnge, kọ ọmaana ẹhọhmmọr ch'atte bọ akhe Israẹl ẹkhọhr. Bọng akk'nnam akpa abọra asana p'Ọvaar Ibinọkpaabyi, atza akpobha akha pa Baal.
18 Elias respondeu: — Eu não tenho perturbado Israel. Quem tem perturbado Israel é você e a casa de seu pai, porque vocês abandonaram os mandamentos do
19 Mẹ wọ, yeri anọng p'Israẹl biphyir m'akhọra, bẹ akhebh-m k'egbegbeho cha Kaamẹl. Abira atzima asẹjaakhi mba pa Baal, ẹnọhna obhiri arọbh afa obhiri jobh, abira atzima asẹjaakhi p'Ashẹra ẹnọhna akwu, p'am-achi ọttọhk k'okpokkoro kwa Jẹzẹbẹl.”
19 Agora ordene que todo o Israel venha se encontrar comigo no monte Carmelo. Convoque também os quatrocentos e cinquenta profetas de Baal e os quatrocentos profetas da deusa Aserá que são sustentados por Jezabel.
20 Mando kw'Ahab ọtzọhmi ẹkkaabha makhọra k'Israẹl, bẹ ayeri asẹjaakhi atzobha k'egbegbeho cha Kaamẹl.
20 Então Acabe enviou mensageiros a todos os filhos de Israel e ajuntou os profetas no monte Carmelo.
21 Elija oyin obe anọng mba k'itzitzikha, oben bi, “Obhir otzuma yan yina bọng asi ochibhi m'achibhi mba afa o? Idikha ode Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ kwa bọng akpobha, bọng dọn-ẹ abẹ. Yina, idikha ode Baal wọ kwa bọng akpobha, bọng dọn-ẹ abẹ.”
21 Depois, Elias se aproximou de todo o povo e disse: — Até quando vocês ficarão pulando de um lado para outro? Se o Porém o povo não disse uma só palavra.
22 Mẹ wọ, Elija oben bẹ bi, “Kaam-kaam wọ nna mmung k'ottem kw'asẹjaakhi p'Ọvaar Ibinọkpaabyi. Yina, asẹjaakhi pa Baal ade ẹnọhna obhiri arọbh afa obhiri jobh.
22 Então Elias disse ao povo: — Eu sou o único que restou dos profetas do
23 Bọng nang man abhaam-dim afa. Tte asẹjaakhi pa Baal atzekha wani anang for sabẹ. Tte bẹ ajọhkh-ẹ k'abiri-biri anana k'ommen, bẹ aningi ekpon akhe. Kaam ndọkha ọbhaam-dim nwonggo ndẹ-ẹ nnana k'ommen, ekpon kínnge.
23 Tragam, agora, dois novilhos. Eles que escolham para si um dos novilhos e, cortando-o em pedaços, o ponham sobre a lenha, porém não ponham fogo. Eu prepararei o outro novilho e o porei sobre a lenha, mas não porei fogo.
24 Bọng áyeri che ch'ọkha fabọng, kaam ḿbiri ńyeri che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi. Ọnọng kw'oreng k'ekpon obhina, okpena bi, kẹ wọ kwa bọng akpobha.”
24 Então eles invocarão o nome de seu deus, e eu invocarei o nome do Senhor . E há de ser que o deus que responder com fogo esse é que é Deus. E todo o povo respondeu: — É uma boa proposta!
25 Elija oben asẹjaakhi mba pa Baal bi, “Mada bọbọng ahaabh-ọhaabh, bọng de achedennọng p'atzekha ọbhaam-dim wani, ado. Bọng ayeri che cha ọkha fabọng, yina, bọng ekpon kakhe o.”
25 Elias disse aos profetas de Baal: — Escolham um dos novilhos e preparem-no primeiro, porque vocês são muitos. Depois, invoquem o nome do deus de vocês, mas não ponham fogo na lenha.
26 Mando kwa bẹ atzọk ọbhaam-dim kwa bẹ anangi bẹ, ado.
26 Pegaram o novilho que lhes foi trazido, prepararam-no e invocaram o nome de Baal, desde a manhã até o meio-dia, dizendo: — Ó Baal, responde-nos! Porém não se ouviu nenhuma voz e não houve quem respondesse. E ficaram pulando ao redor do altar que tinham feito.
27 M'ẹya Elija ọttẹwọr oyukhi bẹ, oben bi “Bọng do kpebh, kẹ wọ ode ọnọng kwa bọng akpobh! Asi mẹ, om-ochibhi odik, ayongi mẹ, ọfha ọyakh-ẹ ọyak, asi mẹ ọtza orenga. Asi mẹ, ọm-ọttaabha ọda, bọng akhaambi ajem-ẹ.”
27 Ao meio-dia, Elias começou a zombar deles, dizendo: — Gritem mais alto, porque ele é deus! Pode ser que esteja meditando, atendendo a necessidades ou viajando. Talvez esteja dormindo e necessite que o acordem.
28 Ofona mẹ, bẹ ado akpẹbh k'ẹrọng, bẹ atzima akkangkkaang ọmaana akhọhn apyi for sabẹ maa, izi ibyengi mach'ẹmmaana chabẹ, ede.
28 E eles clamavam em altas vozes e se cortavam com facas e com lanças, segundo o seu costume, até ficarem cobertos de sangue.
29 Ẹyawu nduma ẹkwọbha, bẹ achina ororo asi ẹjaakhi ch'ẹdaami bẹ ọdaam maa, opyiri k'ogbe kw'ẹjafọhni ch'ẹchọhkha. Yina, bẹ ẹmọng kosi, bẹ ebhina kobiro ọnang, ọnọng kw'obiro okhe bẹ otzum kode.
29 Passado o meio-dia, eles profetizaram, até a hora do sacrifício da tarde; porém não houve voz, nem resposta, nem atenção alguma.
30 Mẹ wọ, Elija oben anọng mba biphyir bi, “Bọng nnenga abaang-m ka.” Anọng mba arenga abaang-ẹ kẹ. Odo ijafọhnibe s'Ọvaar Ibinọkpaabyi, sa bẹ akk'avọhkhi.
30 Então Elias disse a todo o povo: — Aproximem-se de mim. E todo o povo se aproximou dele. Elias restaurou o altar do
31 Elija ọtzọkha atza jobh obhiri afa, ọtza wani obe ọnang ẹkhọma dani ch'ẹnọmma cha Jekọb, kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi oreng ka kẹ, oben bi, “Kọ ákpena Israẹl.”
31 Pegou doze pedras, segundo o número das tribos dos filhos de Jacó, a quem tinha vindo a palavra do Senhor , dizendo: “O seu nome será Israel.”
32 Otzima atza mba osi ijafọhnibe ka che ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi, obiro ọphaakhi ọgbaari kw'owon-owoni, kw'ọfha ọnwa asi p'akparakpa p'ideden afa p'achimọma, ọkhọri sẹ.
32 Com aquelas pedras edificou o altar em nome do Senhor . Ao redor dele fez uma vala capaz de conter duas medidas de sementes
33 Ọtzọkha ommen otzobha, ọjọhkhi ọbhaam-dim nwa k'abiri-biri, ọtzọkha ọnana k'ommen. On-oben bẹ bi, “Bọng kẹ asi k'agbere anna maa, bẹ afhu, bọng abyengi bẹ m'ẹnanga nda ọmaana k'ommen.”
33 e então armou a lenha, cortou o novilho em pedaços e os pôs sobre a lenha.
34 Obiro oben bi, “Bọng biri si.” Wa bẹ abira asi.
34 Então disse: — Encham quatro cântaros com água e derramem sobre o holocausto e sobre a lenha. Disse ainda: — Façam isso outra vez. E eles o fizeram. Disse mais: — Façam isso pela terceira vez. E eles o fizeram pela terceira vez.
35 Wa asi mba abhobh akhọri ijafọhnibe, bẹ abira afhu k'ọgbaari bi pyẹẹr.
35 A água escorria do altar e enchia também a vala aberta.
36 Mada ogbe kw'ẹjafọhni opyiri, Elija kw'ode ọsẹjaakhi orenga obe k'itzitzikha, ozi njọhm oben bi, “O Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Abraham, ọmaana Isaak, ttara Jekọb akpobh, tte anọng aronga mayina bi, kọ wọ ade Ibinọkpaabyi k'Israẹl, bẹ abira aronga bi kaam nde ọtzọhmnọng kwọ, kw'osi idik biphyir otzor k'asana pọ.
36 Quando chegou a hora do sacrifício da tarde, o profeta Elias se aproximou do altar e disse: — Ó
37 Bhina njọhm saam, o Ọvaar Ibinọkpaabyi, bhina njọhm saam, ifha anọng mba áronga bi, kọ Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ ade Ibinọkpaabyi, kw'am-abira abhakhi nttem sabẹ itzor-ọ.”
37 Responde-me, Senhor , responde-me, para que este povo saiba que tu, Senhor , és Deus e que fizeste o coração deles voltar para ti.
38 Mando kw'ekpon ch'efon k'Ọvaar Ibinọkpaabyi ẹhak ẹkwọmi ẹjafọhni, ọmaana ommen, ọmaana atza, ttara irerek, ebire ẹwọma ẹttaakhi asi p'awobh k'ọgbaari.
38 Então caiu fogo do Senhor e consumiu o holocausto, a lenha, as pedras e a terra, e ainda lambeu a água que estava na vala.
39 Mada anọng mba biphyir are odik nwa, bẹ atto aruri m'irerek, abhom aben bi, “Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ ode Ibinọkpaabyi kw'ọbaan k'ikpokpobha! Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ ọbaan k'ikpokpobha!”
39 Quando o povo viu isso, todos se prostraram com o rosto em terra e disseram: — O
40 Wa Elija oben bẹ bi, “Bọng bọkha asẹjaakhi pa Baal. Bọng ọnọng manda wani ọbọhk katte ọrọbh o!” Mando kwa bẹ abọk bẹ, Elija otzima bẹ ọhakha k'Ẹttẹri cha Kishọn, ofhu bẹ mẹ.
40 Então Elias disse: — Prendam os profetas de Baal! Que nem um deles escape! Eles os prenderam, e Elias os fez descer até o ribeiro de Quisom e ali os matou.
41 Elija on-oben Ahab bi, “Kọ rọhng atza achi abira agwo, kkeri, ẹrọng ch'ideden em-egburi etzum.”
41 Então Elias disse a Acabe: — Suba, vá comer e beber, porque já se ouve o barulho de abundante chuva.
42 Wa Ahab ofona bi, ọtza ochi obiro ogwo, Elija e, ovura k'Egbegbeho cha Kaamẹl ebir-ebir, ọrakha m'irerek, ọtzọkha itzitzikha okhe ka ndaak.
42 Acabe subiu para comer e beber, mas Elias subiu até o alto do Carmelo. Ali, encurvado para a terra, pôs o rosto entre os joelhos
43 Oben ọtzọhmnọng kwẹ bi, “Rọhng atza akkeri k'okhubha k'ọraanga kw'ideden.” Ofona ọtza okkeri.
43 e disse ao seu servo: — Vá e olhe para o lado do mar. Ele foi, olhou e disse: — Não vi nada. Então Elias disse: — Volte. E assim por sete vezes.
44 Ottong igbe izanamfa ọtzọhmnọng okwu ọgbaakh-ẹ bi, “Eboni ch'ẹkhar mach'ọbọhk em-eyin k'okhubha kw'ọraanga kw'ideden e.”
44 Na sétima vez o servo disse: — Eis que se levanta do mar uma nuvem pequena como a palma da mão de um homem. Então Elias disse: — Suba e diga a Acabe: “Apronte o seu carro e desça, para que a chuva não o detenha.”
45 Iwa eboni epyi k'ọrọngkpakpa bi kaang, ebum esi, ẹrọng ch'ideden ẹttẹwọr etzebh. Ahab ọrọbh ochina ka Jẹzrẹl.
45 Em pouco tempo o céu escureceu, com nuvens e vento, e caiu grande chuva. Acabe subiu ao carro e foi para Jezreel.
46 Wa ẹfa ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi ẹhakha ẹnwa Elija, ọtzọkha mkpasin kwẹ ọkpaama k'owura-baba kwẹ, ọrọbh ọkwọbha Ahab maa, ọtza opyiri ka Jẹzrẹl.
46 A mão do Senhor veio sobre Elias, que cingiu os lombos e correu na frente de Acabe, até a entrada de Jezreel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.