1 Reis 17

mfo (MFO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mẹ wọ, Elija kw'ofon Tishbe k'ẹkhọma cha Gilead, oben Ahab bi, “Odem nwa kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl kwa kaam mkpobh orukhi akpen, abonisi obiro ode ẹrọng, ka cho p'am-akwu k'itzitzikha k'étzebh, kw'oyongi bi, kaam nkk'ẹmma mmọnga.”
1 Elias, o tesbita, um habitante de Galaad, veio dizer a Acab: Pela vida do Senhor, Deus de Israel, a quem sirvo, não haverá nestes anos orvalho nem chuva, senão quando eu o disser.
2 Mẹ wọ, Ọvaar Ibinọkpaabyi oben Elija bi:
2 Em seguida, a palavra do Senhor foi-lhe dirigida nestes termos:
3 “Bina ma, arenga achina k'okhubha kwa ewuchen em-eyin, achubha k'ẹttẹri cha Kẹrit, k'okhubha kw'ewuchen em-eyin ka Jọrdan.
3 Vai-te daqui; retira-te para as bandas do oriente e vai esconder-te na torrente de Carit, que está defronte do Jordão.
4 Kọ ágwo asi m'ekhekha nduma, kaam nkk'ẹtzọrikhukhu ndọhma bi ẹnang-ọ ọchattọhk kẹ.”
4 Beberás da torrente, e ordenei aos corvos que te alimentem.
5 Mẹ wọ, osi mach'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakh-ẹ. Ochina k'ẹttẹri cha Kẹrit, k'okhubha kw'ewuchen em-eyin ka Jọrdan, owobha kẹ.
5 Elias partiu, pois, segundo a palavra do Senhor, e estabeleceu-se junto à torrente de Carit, defronte do Jordão.
6 Ndọrikhukhu mminchen-ẹ brẹd ọmaana etzen k'ekpebhawu kpenamkpen, ọmaana k'ẹchọhkhawu kpenamkpen, om-obiro ogwo asi m'ekhekha.
6 Os corvos traziam-lhe pão e carne, pela manhã e pela tarde, e ele bebia a água da torrente.
7 K'ogbe mẹ, ekhekha nda ẹkka, okhuri da ẹrọng eni m'ẹkhọma nda etzebhi.
7 Passado algum tempo, secou-se a torrente, porque não chovia mais na terra.
8 Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakh-ẹ atzim oben bi:
8 Então o Senhor disse-lhe:
9 “Kọ rọhng ka Zarẹphat k'ẹkhọma cha Sidon, atza wobha kẹ. Kaam nkk'opopa wani ndọhna kẹ bi, ọnang-ọ ọchattọhk.”
9 Vai para Sarepta de Sidon e fixa-te ali: ordenei a uma viúva desse lugar que te sustente.
10 Mando kw'ofon ochina ka Zarẹphat. Mada opyiri k'ẹbaakhamma ch'obhon nwa, okhebha opopa wani da om-otzobha ommen. Elija oyeri opopa nwa, oben-ẹ bi, “Tzotzokhaan, nang-m asi ngwo.”
10 Elias pôs-se a caminho para Sarepta. Chegando à porta da cidade, viu uma viúva que ajuntava lenha. Chamou-a e disse-lhe: Por favor, vai buscar-me um pouco de água numa vasilha para que eu beba.
11 Mada ọtza bi, ọtza ọkhaabha asi, oben-ẹ bi, “Chen-m brẹd nchi.”
11 E indo ela buscar-lhe a água, gritou-lhe Elias: Traze-me também um pedaço de pão.
12 Opopa nwa obhina bi, “K'odem kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwọ orukhi akpen, brẹd manda wani kingaam, oyongi ogbere kw'abubuma bi kọbh, ọmaana ananaa p'oliv k'egbomma. Kaam mmindobha ommen fa ndima mmana, nda nwọhn ọchattọhk fa kaam ọmaana nnwa kwaam, ifha mochi ope e.”
12 Pela vida de Deus, respondeu a mulher, não tenho pão cozido: só tenho um punhado de farinha na panela e um pouco de óleo na ânfora; estava justamente apanhando dois pedaços de lenha para preparar esse resto para mim e meu filho, a fim de o comermos, e depois morrermos.
13 Iwa Elija oben-ẹ bi, “Tte oning-ọ ojor. Rọhng abhana atza asi mach'abeni. Yina, tzima f'akhaam asisi brẹd kw'ikhakhari achen-m, yina abira asi ọchattọhk fa kọ ọmaana nnwa kwọ.
13 Elias replicou: Não temas; volta e faze como disseste; mas prepara-me antes com isso um pãozinho, e traze-mo; depois prepararás o resto para ti e teu filho.
14 Da Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kw'Israẹl obeni bi, ‘Ọkwakkama kwọ kw'abubuma, abubuma kówor, ana pọ k'egbomma káha maa, opyiri k'ewu ch'Ọvaar Ibinọkpaabyi ótzebh ẹrọng m'ẹkhọma nda.’ ”
14 Porque eis o que diz o Senhor, Deus de Israel: a farinha que está na panela não se acabará, e a ânfora de azeite não se esvaziará, até o dia em que o Senhor fizer chover sobre a face da terra.
15 Kwanọng nwa ofona ọtza osi macha Elija ọkk'ẹ ọgbaakha bi osi. Mẹ wọ, wa ọchattọhk owobha k'ewu kpenamkpen ọnang Elija ọmaana kwanọng nwa ttara ẹhọhmmọr chẹ.
15 A mulher foi e fez o que disse Elias. Durante muito tempo ela teve o que comer, e a sua casa, e Elias.
16 Da abubuma anaha k'ọkwakkama kwa bẹ akhe, ana kabira aha k'egbomma, atzor k'atzim p'Ọvaar Ibinọkpaabyi oreng k'Elija ọgbaak.
16 A farinha não se acabou na panela nem se esgotou o óleo da ânfora, como o Senhor o tinha dito pela boca de Elias.
17 K'ogbe mẹ, nnwa kwa kwanọng nwa kw'ọkhaam ọhọhm, okwu ọmmẹ-ẹ. Wa ochina ororo ọmmẹ-ẹ maa, ọkwọbha iwọhng ojiji, ope.
17 Algum tempo depois, o filho desta mulher, dona da casa, adoeceu, e seu mal era tão grave que já não respirava.
18 Kwanọng nwa oben Elija bi, “O ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi, kaam nsọ-ọ yan kw'attaang-m o?” Ode bi kọ akwu bi, akwu ajim-m ẹkhọngkwuri chaam, abira afhu nnwa kwaam o?”
18 A mulher disse a Elias: Que há entre nós dois, homem de Deus? Vieste, pois, à minha casa para lembrar-me os meus pecados e matar o meu filho?
19 Elija obhina bi, “Nang-m nnwa kwọ.” Ọtzọkh-ẹ ka mbọhk s'ọkka, otzim-ẹ ovura k'ẹmaanggọ ch'ẹnyọng kẹ da om-owobha, ọtzọkh-ẹ oruri k'ebin chẹ.
19 Dá-me o teu filho, respondeu-lhe Elias. Ele tomou-o dos braços de sua mãe e levou-o ao quarto de cima onde dormia e deitou-o em seu leito.
20 On-ozi njọhm oyeri Ọvaar Ibinọkpaabyi, oben bi, “O Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaam, ode bi kọ akk'ọmmamma ọbọhk atte anang opopa nwa kwa kaam nwobh ttar o?”
20 Em seguida, orou ao Senhor, dizendo: Senhor, meu Deus, até a uma viúva, que me hospeda, quereis afligir, matando-lhe o filho?
21 Oyima okhubha nnwa nwa igbe ittaan, ozi njọhm oyeri Ọvaar Ibinọkpaabyi, oben bi, “O Ọvaar Ibinọkpaabyi, kw'ode Ibinọkpaabyi kwaam, tte nnwa nwa obiro oruk akpen!”
21 Estendeu-se em seguida sobre o menino por três vezes, invocando de novo o Senhor: Senhor, meu Deus, rogo-vos que a alma deste menino volte a ele.
22 Iwa Ọvaar Ibinọkpaabyi ọbhaanga njọhm s'Elija, osi nnwa nwa ọphyọbha, obiro oruk akpen.
22 O Senhor ouviu a oração de Elias: a alma do menino voltou a ele, e ele recuperou a vida.
23 Elija e, otzini nnwa nwa k'ẹmaanggọ otzima ọhakha ẹnyọng ch'ọhọhm. Ọtzọkh-ẹ ọnang ọkka, oben bi, “Kker e, nnwa kwọ ọkk'akpen obiro orukha e!”
23 Elias tomou o menino, desceu do quarto superior ao interior da casa e entregou-o à mãe, dizendo: Vê: teu filho vive.
24 Mẹ wọ, kwanọng nwa oben Elija bi, “Kaam nkk'nna nnonga bi, kọ ade ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi, ọmaana bi, atzim p'Ọvaar Ibinọkpaabyi p'afon k'ẹmma chọ, bẹ ade odik-ọkka.”
24 A mulher exclamou: Agora vejo que és um homem de Deus e que a palavra de Deus está verdadeiramente em teus lábios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.