Gênesis 48

Wakita á Dadaamiya (MFI) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Am iga á una ŋanna wá, ta danaa labare ge Yusufa, geni lapika eddeŋara. Yusufa keni a eksetaa egdzara‐aara buwa, tara Aifrayim antara Manassa, ta duwa kerɗe.
1 Algum tempo depois, disseram a José: "Seu pai está doente"; e ele foi vê-lo, levando consigo seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Ta de mbeɗanuhe ge Yakubu geni samsa egdze a ŋa Yusufa, aŋkwa ágashe a sawa ásezeŋa. A naba magaa dzaŋdzaŋire, zlahhe a tsetehe, a njehe ate egdera‐aara.
2 E anunciaram a Jacó: "Seu filho José veio vê-lo". Israel reuniu suas forças e assentou-se na cama.
3 Damda Yusufa maa, a ba Yakubu á elvan ge ŋane: Dadaamiya Slekse a naba mariya ire‐aara ge iya am Luus am haha á Kanaana, a giyar barka.
3 Então disse Jacó a José: "O Deus Todo-poderoso apareceu-me em Luz, na terra de Canaã, e ali me abençoou,
4 A ba ŋane á elvan ge iya: Yá gakvege ura kwakya jeba‐aara jipu, haha na keni yá de vaterte ge emnde á ŋa, á de gev naza‐aatare dem ba ge ɗekiɗeki.
4 dizendo: ‘Eu o farei prolífero e o multiplicarei. Farei de você uma comunidade de povos e darei esta terra por propriedade perpétua aos seus descendentes’.
5 Daaci a ba ŋane zlaɓe adaliye á elvan ge Yusufa: Egdzara á ŋa buwa na ka yateraa am haha á Misera áhuna, tara Aifrayim antara Manassa, ba lauktu yá semsa ya ásezeŋa keni itare tá an ya na wá, itare ta ba kalkale antara Ruubain antara Simaun‐aaruwa.
5 "Agora, pois, os seus dois filhos que lhe nasceram no Egito, antes da minha vinda para cá, serão reconhecidos como meus; Efraim e Manassés serão meus, como são meus Rúben e Simeão.
6 Amá emnde na ka yateraa am iga‐atare na wá, emnde ŋanna wá, egdzara á ŋa. Tá an dza warata‐aatare aɗaba emnde buwa na.
6 Os filhos que lhe nascerem depois deles serão seus; serão convocados sob o nome dos seus irmãos para receberem sua herança.
7 Aɗaba am sarte na ya átira sa am Paddan‐Aram, a ƴaŋerar ba cekwaaŋgudi herzhaŋerameherzhe Aifrata wá, a naba emtsiyarhe ge Rahiilu emmeŋa. Daaci ya naba heɗehe emmeŋa am baráma Aifrata ŋanna, am haha á Kanaana. Aifrata ŋanna wá, tá ɗahana an Baytilaama kina.
7 Quando eu voltava de Padã, para minha tristeza Raquel morreu em Canaã, quando ainda estávamos a caminho, a pouca distância de Efrata. Eu a sepultei ali, ao lado do caminho para Efrata, que é Belém".
8 A ba am sane ŋanna maa, Iserayiila a naa egdzara á Yusufa, a ba ŋane: Una mu egdzara á ware?
8 Quando Israel viu os filhos de José, perguntou: "Quem são estes? "
9 Yusufa a ŋwanáne ge eddeŋara, a ba ŋane: Egdzara‐aaruwa na a vitaa Dadaamiya am Mtsera áhuna. A be eddeŋara: Satersa áse katafke‐aaruwa, yá gaterar barka.
9 Respondeu José a seu pai: "São os filhos que Deus me deu aqui". Então Israel disse: "Traga-os aqui para que eu os abençoe".
10 Am sane ŋanna, Iserayiila gevge emgyegwe an tsaka ire, gulaagula ndzeɗa á ice‐aara jipu, á nanka ŋgelaama. Daaci Yusufa a daterhe egdzara-aara na ádekatefke‐aara, a halateremhe am huviye, a ŋateraahe takwalle.
10 Os olhos de Israel já estavam enfraquecidos por causa da idade avançada, e ele mal podia enxergar. Por isso José levou seus filhos para perto dele, e seu pai os beijou e os abraçou.
11 Daaci a ba ŋane á elvan ge Yusufa: Ndza a tamanaa ware ganakini watse yá puwete ice‐aaruwa ate ka mazle‐aara. Amá vatena na wá, a naba jamimehe zlaɓe adaliye ge Dadaamiya antara ba egdzara á ŋa keni ya natema.
11 E Israel disse a José: "Nunca pensei que veria a sua face novamente, e agora Deus me concede ver também os seus filhos! "
12 Daaci Yusufa a tsekwaterahe egdzara‐aara na ate sera‐aha a eddeŋara na, a kesle ugje am haha, wafke‐aara ba teppe ate haha.
12 Em seguida, José os tirou do colo de Israel e curvou-se, rosto em terra.
13 Am iga a una ŋanna maa, a halaterte ge Yusufa egdzara na bukerɗe‐aatare ákatafke á Iserayiila. Aifrayim a eksanaa an naɗafa‐aara am nazlaɓa á lserayiila, Manassa a eksanaa an nazlaba‐aara am naɗafa á Iserayiila. A gante egdzara na ádezeŋara.
13 E José tomou os dois, Efraim à sua direita, perto da mão esquerda de Israel, e Manassés à sua esquerda, perto da mão direita de Israel, e os aproximou dele.
14 Iserayiila a pelese erva á naɗafa‐aara a fanem am ire ge Aifrayim, amá wá, kudere nane. Nazlaɓa‐aara keni a fanem am ire ge Manassa. diyaadiya tsa geni male ba ŋane.
14 Israel, porém, estendeu a mão direita e a pôs sobre a cabeça de Efraim, embora este fosse o mais novo e, cruzando os braços, pôs a mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, embora Manassés fosse o filho mais velho.
15 Daaci a fantau ge gan barka-aara ge Yusufa, a ba ŋane: Yá aŋkwa á ŋala Dadaamiya na ndza tá ákatafke-aara tara eggyerwa Ibrahiima antara edderwa Isiyaaku, Dadaamiya na ni a tsufete shifa‐aaruwa sem vatena na,
15 E abençoou a José, dizendo: "Que o Deus, a quem serviram meus pais Abraão e Isaque, o Deus que tem sido o meu pastor em toda a minha vida até o dia de hoje,
16 antara Malika na a tsufite am emtaŋkire baɗemme na, geni a gaterar barka ge egdzara na. Aɗaba barka-aatare, a keɗeka zhera‐aaruwa antara zhera á eggyerwa Ibrahiima ira zhera á edderwa Isiyaaku. A yaiterteya Dadaamiya, a hyairemhye am larde baɗemme.
16 o Anjo que me redimiu de todo o mal, abençoe estes meninos. Sejam eles chamados pelo meu nome e pelos nomes de meus pais Abraão e Isaque, e cresçam muito na terra".
17 Am sarte na Yusufa a naa eddeŋara a fanem naɗafa‐aara am ire ge Aifrayim ŋane higaaka dekiɗeki. A de ŋaa erva á eddeŋara na ganakini a janaaja am ire ge Aifrayim na, á fanemfa am ire ge Manassa.
17 Quando José viu seu pai colocar a mão direita sobre a cabeça de Efraim, não gostou; por isso pegou a mão do pai, a fim de mudá-la da cabeça de Efraim para a de Manassés,
18 A ba ŋane á elvan ge eddeŋara: Estuwa ka edda! Nawa male una, fanemfa naɗafa á ŋa am ire ge ŋane.
18 e lhe disse: "Não, meu pai, este aqui é o mais velho; ponha a mão direita sobre a cabeça dele".
19 Amá a naba kwalefhe ge eddeŋara, a be ŋane á elvan ge ŋane: Diyandiya egdze‐aaruwa, diyandiya baɗemme. Ŋane keni watse á de gev ura male, á de gev eddarge nalga ƴaikke. Amá wá, á de januje kudereŋara. A de januje kudereŋara an ƴaikkire, ŋane á de gev eddarge nalga‐aha kwakya.
19 Mas seu pai recusou-se e respondeu: "Eu sei, meu filho, eu sei. Ele também se tornará um povo, também será grande. Apesar disso, seu irmão mais novo será maior do que ele, e seus descendentes se tornarão muitos povos".
20 Vacite ŋanna a gaterar barka, a ba ŋane am e!va‐aara: IserayiiIa‐aha baɗemme tá de ga barka an zhera á ŋa. Ta de ba: A gagvege Dadaamiya sake tara Aifrayim antara Manassa. A ganve estuwa Aifrayim male arge Manassa.
20 Assim, Jacó os abençoou naquele dia, dizendo: "O povo de Israel usará os seus nomes para abençoar uns aos outros: Que Deus faça a você como fez a Efraim e a Manassés! " E colocou Efraim à frente de Manassés.
21 Am iga a una ŋanna maa, a ba ŋane á elvan ge Yusufa: naza‐aaruwa zlauzle mazle‐aara, yá de haraaka kwakya. Amá a tsufakurtsa Dadaamiya, a eptsakuraptsa zlaɓe adaliya á dem haha á eggye‐aha á kure.
21 A seguir, Israel disse a José: "Estou para morrer, mas Deus estará com vocês e os levará de volta à terra de seus antepassados.
22 Am haha ŋanna wá, ya vakte kwara á Sikaim ge ekka. Una ŋanna tá shanka egdzara mama‐aha á ŋa umele. Baaka arge tate ŋanna ɗekiɗeki am haha ŋanna baɗemme. Ndza ya lyiyanaa am erva á Amauri‐aha an katsakar amara gurma-aaruwa.
22 E a você, como alguém que está acima de seus irmãos, dou a região montanhosa que tomei dos amorreus com a minha espada e com o meu arco".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.