Gênesis 48
Wakita á Dadaamiya (MFI) vs NTLH
1 Am iga á una ŋanna wá, ta danaa labare ge Yusufa, geni lapika eddeŋara. Yusufa keni a eksetaa egdzara‐aara buwa, tara Aifrayim antara Manassa, ta duwa kerɗe.
1 Algum tempo depois disseram a José que o seu pai estava doente. Então José foi visitá-lo, levando consigo os seus dois filhos, Efraim e Manassés.
2 Ta de mbeɗanuhe ge Yakubu geni samsa egdze a ŋa Yusufa, aŋkwa ágashe a sawa ásezeŋa. A naba magaa dzaŋdzaŋire, zlahhe a tsetehe, a njehe ate egdera‐aara.
2 Alguém foi dizer a Jacó: — O seu filho José veio visitá-lo. Jacó fez um esforço e se sentou na cama.
3 Damda Yusufa maa, a ba Yakubu á elvan ge ŋane: Dadaamiya Slekse a naba mariya ire‐aara ge iya am Luus am haha á Kanaana, a giyar barka.
3 Aí disse a José: — O Deus Todo-Poderoso me apareceu na cidade de Luz , lá na terra de Canaã, e me abençoou.
4 A ba ŋane á elvan ge iya: Yá gakvege ura kwakya jeba‐aara jipu, haha na keni yá de vaterte ge emnde á ŋa, á de gev naza‐aatare dem ba ge ɗekiɗeki.
4 Ele me disse: “Eu farei com que você tenha muitos filhos, e os seus descendentes formarão muitas nações. Eu darei esta terra aos seus descendentes para ser propriedade deles para sempre.”
5 Daaci a ba ŋane zlaɓe adaliye á elvan ge Yusufa: Egdzara á ŋa buwa na ka yateraa am haha á Misera áhuna, tara Aifrayim antara Manassa, ba lauktu yá semsa ya ásezeŋa keni itare tá an ya na wá, itare ta ba kalkale antara Ruubain antara Simaun‐aaruwa.
5 E Jacó continuou dizendo a José: — Agora, os seus filhos Efraim e Manassés, que nasceram aqui no Egito antes de eu vir para cá, esses dois me pertencem. Efraim e Manassés são meus tanto como Rúben e Simeão.
6 Amá emnde na ka yateraa am iga‐atare na wá, emnde ŋanna wá, egdzara á ŋa. Tá an dza warata‐aatare aɗaba emnde buwa na.
6 Se você tiver outros filhos, eles serão seus e, por serem irmãos de Efraim e de Manassés, terão parte na herança deles.
7 Aɗaba am sarte na ya átira sa am Paddan‐Aram, a ƴaŋerar ba cekwaaŋgudi herzhaŋerameherzhe Aifrata wá, a naba emtsiyarhe ge Rahiilu emmeŋa. Daaci ya naba heɗehe emmeŋa am baráma Aifrata ŋanna, am haha á Kanaana. Aifrata ŋanna wá, tá ɗahana an Baytilaama kina.
7 Estou fazendo isso por causa de Raquel, a sua mãe. Nós estávamos voltando da Mesopotâmia, quando, para minha infelicidade, ela morreu no país de Canaã, pouco antes de chegarmos a Efrata. Eu a sepultei ali, na beira do caminho (Efrata é agora conhecida como Belém.).
8 A ba am sane ŋanna maa, Iserayiila a naa egdzara á Yusufa, a ba ŋane: Una mu egdzara á ware?
8 Quando Jacó viu os filhos de José, perguntou: — E esses, quem são?
9 Yusufa a ŋwanáne ge eddeŋara, a ba ŋane: Egdzara‐aaruwa na a vitaa Dadaamiya am Mtsera áhuna. A be eddeŋara: Satersa áse katafke‐aaruwa, yá gaterar barka.
9 — São os filhos que Deus me deu aqui no Egito — respondeu José. Jacó disse: — Ponha-os perto de mim para que eu lhes dê a minha bênção.
10 Am sane ŋanna, Iserayiila gevge emgyegwe an tsaka ire, gulaagula ndzeɗa á ice‐aara jipu, á nanka ŋgelaama. Daaci Yusufa a daterhe egdzara-aara na ádekatefke‐aara, a halateremhe am huviye, a ŋateraahe takwalle.
10 Por causa da velhice a vista de Jacó estava fraca, e ele não podia ver bem. José levou os rapazes para perto dele, e ele os abraçou e beijou.
11 Daaci a ba ŋane á elvan ge Yusufa: Ndza a tamanaa ware ganakini watse yá puwete ice‐aaruwa ate ka mazle‐aara. Amá vatena na wá, a naba jamimehe zlaɓe adaliye ge Dadaamiya antara ba egdzara á ŋa keni ya natema.
11 Jacó disse a José: — Eu pensei que nunca mais ia ver você, e agora Deus me deixou ver até os seus filhos.
12 Daaci Yusufa a tsekwaterahe egdzara‐aara na ate sera‐aha a eddeŋara na, a kesle ugje am haha, wafke‐aara ba teppe ate haha.
12 Então José tirou os dois do colo do seu pai, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão.
13 Am iga a una ŋanna maa, a halaterte ge Yusufa egdzara na bukerɗe‐aatare ákatafke á Iserayiila. Aifrayim a eksanaa an naɗafa‐aara am nazlaɓa á lserayiila, Manassa a eksanaa an nazlaba‐aara am naɗafa á Iserayiila. A gante egdzara na ádezeŋara.
13 Em seguida pegou Efraim com a mão direita e Manassés com a mão esquerda e fez com que ficassem perto de Jacó. Dessa maneira Efraim ficou do lado esquerdo de Jacó, e Manassés, do seu lado direito.
14 Iserayiila a pelese erva á naɗafa‐aara a fanem am ire ge Aifrayim, amá wá, kudere nane. Nazlaɓa‐aara keni a fanem am ire ge Manassa. diyaadiya tsa geni male ba ŋane.
14 Jacó estendeu os braços e cruzou-os, pondo a mão direita sobre a cabeça de Efraim, embora fosse o mais moço, e a mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, que era o mais velho.
15 Daaci a fantau ge gan barka-aara ge Yusufa, a ba ŋane: Yá aŋkwa á ŋala Dadaamiya na ndza tá ákatafke-aara tara eggyerwa Ibrahiima antara edderwa Isiyaaku, Dadaamiya na ni a tsufete shifa‐aaruwa sem vatena na,
15 Em seguida deu a sua bênção a José, dizendo assim: “Ó Deus, a quem os meus pais Abraão e Isaque serviram, abençoa estes rapazes. Abençoa-os, ó Deus, tu que me tens guiado como um pastor durante toda a minha vida até hoje.
16 antara Malika na a tsufite am emtaŋkire baɗemme na, geni a gaterar barka ge egdzara na. Aɗaba barka-aatare, a keɗeka zhera‐aaruwa antara zhera á eggyerwa Ibrahiima ira zhera á edderwa Isiyaaku. A yaiterteya Dadaamiya, a hyairemhye am larde baɗemme.
16 Que os abençoe o Anjo que me tem livrado de todo mal! Que o meu nome seja lembrado por meio deles e também o nome dos meus pais Abraão e Isaque! Que eles tenham muitos filhos e muitos descendentes neste mundo!”
17 Am sarte na Yusufa a naa eddeŋara a fanem naɗafa‐aara am ire ge Aifrayim ŋane higaaka dekiɗeki. A de ŋaa erva á eddeŋara na ganakini a janaaja am ire ge Aifrayim na, á fanemfa am ire ge Manassa.
17 José não gostou quando viu o seu pai colocar a mão direita sobre a cabeça de Efraim; por isso pegou a mão dele para tirá-la da cabeça de Efraim e colocá-la sobre a de Manassés.
18 A ba ŋane á elvan ge eddeŋara: Estuwa ka edda! Nawa male una, fanemfa naɗafa á ŋa am ire ge ŋane.
18 E explicou: — Não, pai; assim não. Este aqui é o filho mais velho; ponha a mão direita sobre a cabeça dele.
19 Amá a naba kwalefhe ge eddeŋara, a be ŋane á elvan ge ŋane: Diyandiya egdze‐aaruwa, diyandiya baɗemme. Ŋane keni watse á de gev ura male, á de gev eddarge nalga ƴaikke. Amá wá, á de januje kudereŋara. A de januje kudereŋara an ƴaikkire, ŋane á de gev eddarge nalga‐aha kwakya.
19 Mas Jacó não quis e disse: — Eu sei, filho, eu sei. Os descendentes de Manassés também serão um grande povo. Mas o irmão mais moço será mais importante do que ele, e os seus descendentes formarão muitas nações.
20 Vacite ŋanna a gaterar barka, a ba ŋane am e!va‐aara: IserayiiIa‐aha baɗemme tá de ga barka an zhera á ŋa. Ta de ba: A gagvege Dadaamiya sake tara Aifrayim antara Manassa. A ganve estuwa Aifrayim male arge Manassa.
20 Desse modo Jacó os abençoou naquele dia, dizendo: — Os israelitas usarão os nomes de vocês para dar a bênção. Eles vão dizer assim: “Que Deus faça com você como fez com Efraim e com Manassés.” Dessa maneira Jacó pôs Efraim antes de Manassés.
21 Am iga a una ŋanna maa, a ba ŋane á elvan ge Yusufa: naza‐aaruwa zlauzle mazle‐aara, yá de haraaka kwakya. Amá a tsufakurtsa Dadaamiya, a eptsakuraptsa zlaɓe adaliya á dem haha á eggye‐aha á kure.
21 Aí disse a José: — Como você está vendo, eu vou morrer. Mas Deus estará com vocês e os levará de volta para a terra dos seus antepassados.
22 Am haha ŋanna wá, ya vakte kwara á Sikaim ge ekka. Una ŋanna tá shanka egdzara mama‐aha á ŋa umele. Baaka arge tate ŋanna ɗekiɗeki am haha ŋanna baɗemme. Ndza ya lyiyanaa am erva á Amauri‐aha an katsakar amara gurma-aaruwa.
22 Eu dou Siquém a você e não aos seus irmãos. Siquém é aquela região que tomei dos amorreus, lutando com a minha espada e o meu arco.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.