Gênesis 48
Wakita á Dadaamiya (MFI) vs NAA
1 Am iga á una ŋanna wá, ta danaa labare ge Yusufa, geni lapika eddeŋara. Yusufa keni a eksetaa egdzara‐aara buwa, tara Aifrayim antara Manassa, ta duwa kerɗe.
1 Passadas estas coisas, disseram a José: — Seu pai está doente. Então José tomou consigo seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Ta de mbeɗanuhe ge Yakubu geni samsa egdze a ŋa Yusufa, aŋkwa ágashe a sawa ásezeŋa. A naba magaa dzaŋdzaŋire, zlahhe a tsetehe, a njehe ate egdera‐aara.
2 E avisaram a Jacó: — Eis que o seu filho José vem visitá-lo. Israel fez um esforço e se sentou na cama.
3 Damda Yusufa maa, a ba Yakubu á elvan ge ŋane: Dadaamiya Slekse a naba mariya ire‐aara ge iya am Luus am haha á Kanaana, a giyar barka.
3 Então Jacó disse a José: — O Deus Todo-Poderoso me apareceu na cidade de Luz, na terra de Canaã, me abençoou
4 A ba ŋane á elvan ge iya: Yá gakvege ura kwakya jeba‐aara jipu, haha na keni yá de vaterte ge emnde á ŋa, á de gev naza‐aatare dem ba ge ɗekiɗeki.
4 e me disse: “Eis que eu o farei fecundo e o multiplicarei. De você farei uma multidão de povos e à sua descendência darei esta terra como propriedade perpétua.”
5 Daaci a ba ŋane zlaɓe adaliye á elvan ge Yusufa: Egdzara á ŋa buwa na ka yateraa am haha á Misera áhuna, tara Aifrayim antara Manassa, ba lauktu yá semsa ya ásezeŋa keni itare tá an ya na wá, itare ta ba kalkale antara Ruubain antara Simaun‐aaruwa.
5 E agora os seus dois filhos, que lhe nasceram na terra do Egito antes que eu viesse para junto de você aqui no Egito, são meus. Efraim e Manassés serão meus, assim como Rúben e Simeão são meus.
6 Amá emnde na ka yateraa am iga‐atare na wá, emnde ŋanna wá, egdzara á ŋa. Tá an dza warata‐aatare aɗaba emnde buwa na.
6 Mas os filhos que você gerar depois deles serão seus; segundo o nome de um de seus irmãos serão chamados na sua herança.
7 Aɗaba am sarte na ya átira sa am Paddan‐Aram, a ƴaŋerar ba cekwaaŋgudi herzhaŋerameherzhe Aifrata wá, a naba emtsiyarhe ge Rahiilu emmeŋa. Daaci ya naba heɗehe emmeŋa am baráma Aifrata ŋanna, am haha á Kanaana. Aifrata ŋanna wá, tá ɗahana an Baytilaama kina.
7 Quando eu vinha de Padã, para minha tristeza morreu Raquel na terra de Canaã, no caminho, a pouca distância de Efrata; eu a sepultei ali no caminho de Efrata, que é Belém.
8 A ba am sane ŋanna maa, Iserayiila a naa egdzara á Yusufa, a ba ŋane: Una mu egdzara á ware?
8 Quando Israel viu os filhos de José, perguntou: — Quem são estes?
9 Yusufa a ŋwanáne ge eddeŋara, a ba ŋane: Egdzara‐aaruwa na a vitaa Dadaamiya am Mtsera áhuna. A be eddeŋara: Satersa áse katafke‐aaruwa, yá gaterar barka.
9 José respondeu a seu pai: — São meus filhos, que Deus me deu aqui. Israel disse: — Traga-os para perto de mim, para que eu os abençoe.
10 Am sane ŋanna, Iserayiila gevge emgyegwe an tsaka ire, gulaagula ndzeɗa á ice‐aara jipu, á nanka ŋgelaama. Daaci Yusufa a daterhe egdzara-aara na ádekatefke‐aara, a halateremhe am huviye, a ŋateraahe takwalle.
10 Os olhos de Israel já estavam fracos por causa da velhice, de modo que não podia ver bem. Por isso José levou os filhos para perto dele; e ele os beijou e os abraçou.
11 Daaci a ba ŋane á elvan ge Yusufa: Ndza a tamanaa ware ganakini watse yá puwete ice‐aaruwa ate ka mazle‐aara. Amá vatena na wá, a naba jamimehe zlaɓe adaliye ge Dadaamiya antara ba egdzara á ŋa keni ya natema.
11 Então Israel disse a José: — Eu não esperava ver o seu rosto outra vez; e eis que Deus me permitiu ver também os seus filhos.
12 Daaci Yusufa a tsekwaterahe egdzara‐aara na ate sera‐aha a eddeŋara na, a kesle ugje am haha, wafke‐aara ba teppe ate haha.
12 E José, tirando-os dentre os joelhos de seu pai, se prostrou com o rosto em terra, diante dele.
13 Am iga a una ŋanna maa, a halaterte ge Yusufa egdzara na bukerɗe‐aatare ákatafke á Iserayiila. Aifrayim a eksanaa an naɗafa‐aara am nazlaɓa á lserayiila, Manassa a eksanaa an nazlaba‐aara am naɗafa á Iserayiila. A gante egdzara na ádezeŋara.
13 Depois José pegou os dois filhos e os colocou diante do pai. Pegou Efraim com a mão direita, para que ficasse à esquerda de Israel, e Manassés com a mão esquerda, para que ficasse à direita de Israel.
14 Iserayiila a pelese erva á naɗafa‐aara a fanem am ire ge Aifrayim, amá wá, kudere nane. Nazlaɓa‐aara keni a fanem am ire ge Manassa. diyaadiya tsa geni male ba ŋane.
14 Mas Israel estendeu a mão direita e a pôs sobre a cabeça de Efraim, que era o mais novo, e pôs a mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, cruzando assim as mãos, mesmo sendo Manassés o primogênito.
15 Daaci a fantau ge gan barka-aara ge Yusufa, a ba ŋane: Yá aŋkwa á ŋala Dadaamiya na ndza tá ákatafke-aara tara eggyerwa Ibrahiima antara edderwa Isiyaaku, Dadaamiya na ni a tsufete shifa‐aaruwa sem vatena na,
15 E Israel abençoou José, dizendo: — O Deus em cuja presença andaram meus pais Abraão e Isaque, o Deus que tem sido o meu pastor durante a minha vida até este dia,
16 antara Malika na a tsufite am emtaŋkire baɗemme na, geni a gaterar barka ge egdzara na. Aɗaba barka-aatare, a keɗeka zhera‐aaruwa antara zhera á eggyerwa Ibrahiima ira zhera á edderwa Isiyaaku. A yaiterteya Dadaamiya, a hyairemhye am larde baɗemme.
16 o Anjo que me tem livrado de todo mal, abençoe estes meninos! Que por meio deles seja lembrado o meu nome e o nome de meus pais Abraão e Isaque! Que cresçam e se tornem uma multidão sobre a terra.
17 Am sarte na Yusufa a naa eddeŋara a fanem naɗafa‐aara am ire ge Aifrayim ŋane higaaka dekiɗeki. A de ŋaa erva á eddeŋara na ganakini a janaaja am ire ge Aifrayim na, á fanemfa am ire ge Manassa.
17 José viu que seu pai havia posto a mão direita sobre a cabeça de Efraim e isto não lhe agradou. Pegou a mão de seu pai para mudá-la da cabeça de Efraim para a cabeça de Manassés.
18 A ba ŋane á elvan ge eddeŋara: Estuwa ka edda! Nawa male una, fanemfa naɗafa á ŋa am ire ge ŋane.
18 E José disse ao pai: — Não assim, meu pai, pois o primogênito é este; ponha a mão direita sobre a cabeça dele.
19 Amá a naba kwalefhe ge eddeŋara, a be ŋane á elvan ge ŋane: Diyandiya egdze‐aaruwa, diyandiya baɗemme. Ŋane keni watse á de gev ura male, á de gev eddarge nalga ƴaikke. Amá wá, á de januje kudereŋara. A de januje kudereŋara an ƴaikkire, ŋane á de gev eddarge nalga‐aha kwakya.
19 Mas seu pai recusou e disse: — Eu sei, meu filho, eu sei. Ele também será um povo, também ele será grande. Mas o seu irmão menor será maior do que ele, e a sua descendência será uma multidão de nações.
20 Vacite ŋanna a gaterar barka, a ba ŋane am e!va‐aara: IserayiiIa‐aha baɗemme tá de ga barka an zhera á ŋa. Ta de ba: A gagvege Dadaamiya sake tara Aifrayim antara Manassa. A ganve estuwa Aifrayim male arge Manassa.
20 Assim, os abençoou naquele dia, declarando: — Por vocês Israel abençoará, dizendo: “Deus faça com você como fez com Efraim e com Manassés.” E assim Israel pôs Efraim antes de Manassés.
21 Am iga a una ŋanna maa, a ba ŋane á elvan ge Yusufa: naza‐aaruwa zlauzle mazle‐aara, yá de haraaka kwakya. Amá a tsufakurtsa Dadaamiya, a eptsakuraptsa zlaɓe adaliya á dem haha á eggye‐aha á kure.
21 Depois Israel disse a José: — Eis que estou morrendo, mas Deus estará com vocês e os fará voltar à terra de seus pais.
22 Am haha ŋanna wá, ya vakte kwara á Sikaim ge ekka. Una ŋanna tá shanka egdzara mama‐aha á ŋa umele. Baaka arge tate ŋanna ɗekiɗeki am haha ŋanna baɗemme. Ndza ya lyiyanaa am erva á Amauri‐aha an katsakar amara gurma-aaruwa.
22 Dou a você uma parte a mais que a seus irmãos, um declive montanhoso, o qual tomei das mãos dos amorreus com a minha espada e com o meu arco.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.