Gênesis 44

Wakita á Dadaamiya (MFI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 A ba Yusufa á elvan ge male á emnde a maganaa slera: Vaterteva nalkame ge dawale‐aha na, a naatenaha kayawa‐aha‐aatare ba shagera má ba tá dzegwandzewa danada‐aara. Shuŋgu‐aha‐aatare keni fateremfa am kayawa‐aha aatare ate we‐aara.
1 Depois disso José deu ao administrador da sua casa a seguinte ordem: — Encha de mantimento os sacos que esses homens trouxeram, o quanto puderem carregar, e ponha na boca dos sacos o dinheiro de cada um.
2 Eksameksa kwap‐aaruwa, kwap na ta janaa an lipela na, fananufe ge we á kayawa á gaaji‐aatare na antara shuŋgu na a se shekwa nalkame an ŋane baɗemme. Zhel na a magaternaahe á ba me una a bannaa Yusufa na.
2 E, na boca do saco de mantimentos que pertence ao irmão mais moço, ponha o meu copo de prata, junto com o dinheiro que ele pagou pelo seu mantimento. O administrador fez tudo como José havia mandado.
3 Werawera ekse wá, ta naba vaterte baráma a dá ge egdzara á Yakubu, ta da‐aatare an ezzeŋwa‐aha‐aatare.
3 De manhã bem cedo os irmãos de José saíram de viagem, com os seus jumentos.
4 Ba degashe‐aatare am huɗe á ekse, zlarvaazlala ba cekwaaŋguɗi wá, a ba Yusufa á elvan ge male á emnde a maga slera am huɗe á ha‐aara: Ezzlala watsewatse ɗabaterɗaba emnde na. Máki shakateraasha, bateranba wá, labara tá pela shagerire an shagerkire?
4 Quando eles já tinham saído da cidade, mas ainda não estavam longe, José disse ao seu administrador: — Vá depressa atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Naba ndaterndaha, labara kwa ilu kwap á zanwa‐aaruwa ta janaa an lipela, á sha duksa keni an ŋane, á naha keni á ba an ŋane? Maga á kure na wá, mandzawe jipu.
5 Por que roubaram o copo de prata do meu patrão? Ele usa esse copo para beber e para adivinhar as coisas. Vocês cometeram um crime.”
6 Zhagade ge male á emnde a slera‐aara na, a de shateraahe, a tsakaterse elva ŋanna.
6 Quando o administrador os alcançou e disse o que José havia ordenado,
7 A ba egdzara á Yakubu: Labara zlaɓe eddaye ká sanse jeba elva na am mbuwe? Ba ser palle keni slarka nave aha á na ŋe maga jeba une degiya!
7 eles responderam: — Por que o senhor está falando desse jeito? Nós não seríamos capazes de fazer uma coisa dessas!
8 Nawa shuŋgu na ŋa de beranea am kayawa‐aha á ŋere, saŋerakansa kwaye am Kanaana. A sawa estara zlaɓe na se ila lipela antara dindar am mba á zanwe á ŋa?
8 Nós lhe trouxemos de volta do país de Canaã o dinheiro que encontramos na boca dos sacos de mantimentos de cada um de nós. Então por que iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu patrão?
9 Kwaye kazlaŋa á ŋere, naba eppakya. Eddawna ka shaa duksa á kure am kazlaŋa‐aara, njeka an shifa ɗekiɗeki, ŋere emnde umele keni gaŋervege nave‐aha á ŋa.
9 Se o senhor encontrar o copo com algum de nós, ele será morto, e nós ficaremos seus escravos.
10 Shagera, a bá maie na, amá wá, sey ba eddawna má ya ber duksa ŋanna am kazlaŋa‐aara una á gev nave‐aaruwa. Kure emnde umele wá, á shakuraaka ɗekiɗeki.
10 O administrador disse: — Concordo com vocês, mas só aquele com quem estiver o copo é que será meu escravo; os outros poderão ir embora.
11 Kerteŋ tsekwarnatsekwa kayawa‐aha‐aatare á dem aha, ma ware keni a werante naza‐aara.
11 Então eles puseram depressa os sacos de mantimentos no chão, e cada um abriu o seu.
12 Male na a fantau ge pakya kazlaŋa‐aatare, a fantau ate makaaji‐aatare dete gaaji. A shaa kwap á zanwe‐aara am kazlana á Bainjamaiŋ.
12 O administrador de José procurou em cada saco de mantimentos, começando pelo do mais velho até o do mais moço; e o copo foi encontrado na boca do saco de mantimentos de Benjamim.
13 Ge jaterja emtaŋkire wá, ta tataa naŋgyuwe ate vuwa‐aatare baɗemme. Daaci ta naba eptsa á sem huɗe á ekse an nalkame na ate iga á ezzeŋwa‐aha baɗemme.
13 Então os irmãos rasgaram as suas roupas em sinal de tristeza, colocaram de novo as cargas em cima dos jumentos e voltaram para a cidade.
14 Yahuuda antara egdzara mama‐aha‐ŋara ta se demhe am huɗe á há á Yusufa, ta se ber nane keni zlaɓe zlalaaka. Reppe ta kezzlan ugje am aha ákatafke‐aara.
14 Quando Judá e os seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava ali. Eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
15 A ba Yusufa á elvan ge itare: Slera á kure una ka? Diyaweddiye ganakini iya kwá aŋkwa á zharizhara na wá, ya ura an diya. Ya an hakuma ge dise nazena ni a de magava baɗemme.
15 Aí José perguntou: — Por que foi que vocês fizeram isso? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar as coisas?
16 A ŋwaname ge Yahuuda, a ba ŋane á elvan ge ŋane: Ɓaaka nazu ŋá ndahana ŋere ámbarka á ŋa. Ŋá ndaha tara uwe antara uwe? Ŋa ndaha uwe geni ŋá sha jirire an ŋane na? Ŋere, ŋa emnde a haypa, a ɓalesaa ba Dadaamiya an ire‐aara kaypa á nave‐aha á ŋa. Eddawna ta ber duksa á ŋa am kazlaŋa aara na, antara ŋere baɗemme, ŋa ba nave‐aha á ŋa ámbarka á ŋa.
16 Judá respondeu: — Senhor, o que podemos falar ou responder? Como podemos provar que somos inocentes? Deus descobriu o nosso pecado. Aqui estamos e somos todos seus escravos, nós e aquele com quem estava o copo.
17 Lálálá, estuweka, a ba Yusufa, ba eddawna ta ber kwap‐aaruwa am kazlaŋa‐aara na wá, á gevge ba ŋane nave aaruwa. Amá kure emnde umele wá, á shakuraka, zlauzlala á dá, ádeza eddekure an hairire.
17 José disse: — De jeito nenhum! Eu nunca faria uma coisa dessas! Só aquele que estava com o meu copo é que será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa do pai.
18 Daaci Yahuuda a naba ganaptehe ge Yusufa, a ba ŋane á elvan ge ŋana: Tasle á ŋa ámbarka á ŋa, nave á ŋa á shansha baráma ge ndakse elva‐aara pane emtu? Aɗaba ekka kwa ba kalkale antara Firawna. Tasle á ŋa, a jaŋka ervauŋɗe.
18 Então Judá chegou perto de José e disse: — Senhor, me dê licença para lhe falar com franqueza. Não fique aborrecido comigo, pois o senhor é como se fosse o próprio rei.
19 Ambarka á ŋa ndza ka ndavaterwa ba ka kahe ge nave‐aha á ŋa, a ba ka a elvan ge itare: Aŋkwahe eddekure, bi egdze a emmekure umele am mba?
19 O senhor perguntou: “Vocês têm pai ou outro irmão?”
20 Ŋa eptsakaa jawapa, a ba ŋere aŋkwa emgyegwe a eddeŋere antara kudereŋere a yanaa am emgyegwire, ndza ta buwa ate emmetare amá keɗakeɗa maleŋara, a ƴaa ba ŋane pane, wayaawaya eddeŋara jipu
20 Nós respondemos assim: “Temos pai, já velho, e um irmão mais moço, que nasceu quando o nosso pai já estava velho. O irmão do rapazinho morreu. Agora ele é o único filho da sua mãe que está vivo, e o seu pai o ama muito.”
21 Ambarka á ŋa, a ba ka á elvan ge nave‐aha á ŋa: Sawiyansa egdze a emmekure ŋanna yá se nanaana an ice‐aaruwa.
21 Aí o senhor nos disse para trazer o rapazinho porque desejava vê-lo.
22 Abi ndza ŋa ndakndaha sera‐aara ámbarka á ŋa, geni egdze ŋanna wá, tá pakyaveka an eddeŋara. Má de ɓaaka ŋane wá, á dedde shifa am eddeŋara.
22 Nós respondemos que ele não podia deixar o seu pai, pois, se deixasse, o seu pai morreria.
23 Amá a ba ka á elvan ge nave‐aha á ŋa: Máki sakuremka an kuderekure ŋanna wá, a puwanteka ice-aaruwa ate kure áhuna.
23 Mas o senhor disse que, se ele não viesse, o senhor não nos receberia.
24 Daŋeraada maa, ŋa de mbeɗanu elva á ŋa na ge eddeŋere ambarka á ŋa.
24 — Quando chegamos à nossa casa, contamos ao nosso pai tudo o que o senhor tinha dito.
25 Á ba eddeŋere : Eptsauptsa zlaɓe adaliye á dem Misera, de shekwawamiyepshekwe nalkame cekwaaŋguɗi.
25 Depois ele nos mandou voltar para comprarmos mais mantimentos.
26 A ba ŋere ŋá elvan ge eddeŋere: Martapa a ŋere he? Máki ŋá ɗuwa antara kudereŋere Bainjamaiŋ wá, una ŋá duwa. Aɗaba máki daŋeranka kudereŋere na wá, ŋá dzegwanka de katafke á zhel ŋanna ɗekiɗeki.
26 Nós respondemos: “Não podemos ir; não seremos recebidos por aquele homem se o nosso irmão mais moço não for com a gente. Nós só vamos se o nosso irmão mais moço for junto.”
27 A ba nave á ŋa eddeŋere á elvan ge ŋere: Ba kure keni diyakurdiya ya shaa ba egdzara buwa an mukse-aaruwa.
27 Então o nosso pai disse: “Vocês sabem que a minha mulher Raquel me deu dois filhos.
28 Pane á egdzara ŋanna a keɗa warre. Ya tamaa a jaa ba naza á kaamba aɗaba sem vaatena puwanteka ice‐aaruwa at ŋane.
28 Um deles já me deixou; eu nunca mais o vi. Deve ter sido despedaçado por animais selvagens.
29 Kina máki zlalakurzlala zlaɓe adaliye an egdze a emmeŋara na, máki de shansha zlaɓe adaliye lamare umele wá, á de jija ervauŋɗe á ba a da faya, aɗaba ganevge emgyegwe a zhele, zlauzle ndzeɗa‐aaruwa.
29 E, se agora vocês me tirarem este também, e alguma desgraça acontecer com ele, vocês matarão de tristeza este velho.”
30 Daci kina na ámbarka á ŋa wá, yá dzegwanka eptsa ádeza walaɗi á ŋa edderwa, má ɓaaka egdze na am dagave á ŋere. Aɗaba edderwa wayaawaya jipu an egdze na, ɓaaka pakyava-aatare ɗekiɗeki.
30 — ausente —
31 Máki daŋeraada ni nánka egdze na am dagave á ŋare wá, ba lette shifa am ŋane. Máki de gevge estuwa, ba ŋere nave‐aha na ka emtu ŋa ja eddeŋere á ba á da faya an ervauŋɗe, emgyegwe a zhele telle ire?
31 — ausente —
32 Ambarka á ŋa, iya wá, ƴananƴa ya shifa‐aaruwa aɗaba egdze na. Asawa am mba, a ba iya yá elvan ge edderwa: Máki sanakanaaka egdze na wá, daaci haypa ƴaikke ya guwaa an ka, haypa saksage ká ƴiyarka ɗekiɗeki.
32 E tem mais: eu garanti ao meu pai que seria responsável pelo rapaz. Eu disse assim: “Se eu não lhe trouxer o rapaz de volta, serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.”
33 Adaba una ŋanna, tasle á ŋa, ɓelanaaɓela egdze na a zlarzlala á dá antara egdzara mama‐aha‐aaruwa, Nawa iya givege nave á ŋa am keIa‐aara.
33 Por isso agora eu peço ao senhor que me deixe ficar aqui como seu escravo em lugar do rapaz. E permita que ele volte com os seus irmãos.
34 Yá dá ni, yá ƴá egdze na am iga? Yá de duwa estara á de katafke á edderwa? A nananka an ice‐aaruwa ɗekiɗeki palasa na ni á de magana edderwa na.
34 Como posso voltar para casa se o rapaz não for comigo? Eu não quero ver essa desgraça cair sobre o meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.