Gênesis 31
Wakita á Dadaamiya (MFI) vs ARC
1 Yaw, cenancena Yakubu elva na taà aŋkwa aà tsakana egdzara aà Laban ate ŋane. Aɗaba ta bantsa itare: Yakubu zauze nalmane aà eddeŋere baɗemme, berbiraara na, baɗemme a ganaa aà ba an nalmane aà eddeŋere.
1 Então, ouvia as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem tomado tudo o que era de nosso pai e do que era de nosso pai fez ele toda esta glória.
2 Yakubu aà zhara elva ŋanna waà, Laban aà fanuka hyema seke werre.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 Daaci a ba Yaakadada aà elvan ge Yakubu: Naba eptseptsa aà dem lardaaŋa, aà dem tate na ni ta yakaa aàtekwa na, iya yaà aŋkwa antara ka.
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna à terra dos teus pais e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 Yakubu a naba ɓelaterve we ge ŋwashahaara, tara Rahiilu an Lee’a, geni a sarsawa aà sezeŋaara am kaamba, am taàte na aàtekwa an waldahaara.
4 Então, enviou Jacó e chamou a Raquel e a Leia ao campo, ao seu rebanho.
5 Saremsa, a ba ŋane aà elvan ge itare: Yaà aŋkwa aà ezhzhara kina na waà, eddekure aà fiyuka hyema seke werre. Amaà duksa palle waà, Dadaamiya na ni aŋkwa aà ɗabana edderwa na aŋkwa antara ya.
5 E disse-lhes: Vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai esteve comigo.
6 Abi ba kure keni diyakurdiya slera na ya magannaa ya ge eddekure? Ya maganaa slera an ndzeɗaaruwa baɗemme.
6 E vós mesmas sabeis que, com todo o meu poder, tenho servido a vosso pai;
7 Amaà eddekure a naba magiyaa zlerma an tsaka ire. Ser kelaawa aŋkwa fatsiyaa naàza zlayaaruwa. Amaà Dadaamiya waà, velaaka barama geni aà shisha kelaadire ŋanna.
7 mas vosso pai me enganou e mudou o salário dez vezes; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Ndasendahe ba ŋane, a ba ŋane: Ba kelaa dabba na ŋgweraslasle na aàtu ge ekka, naàza zlayaaŋa una ŋanna, baɗemme aà dabbaha ta fantau ge yaà ŋgweraslasle. Maà banba ŋane ba kelaa dabba na an maƴaha naàzaaŋa, baɗemme aà dabbaha taà yaà egdzere an maƴaha.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam salpicados. E, quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam listrados.
9 A sananse ba Dadaamiya dabbaha am erva ge eddekure, a vite ge iya.
9 Assim, Deus tirou o gado de vosso pai e mo deu a mim.
10 Vacite umele ya naba shaa shene, naàwa naàzu ya nanaa ya am shenaaruwa: Am sarte a saa dabbaha, taà aŋkwa jarammeje aàtirpalle waà, usalaha antara zhel kyawaha taà aŋkwa ɗala ŋwashaha waà, baɗemme ba jili gergere. Umelahaara an maƴa, emnde umele keni taà ŋgweraslaslaha, umelahaatare keni taà daŋŋwe ba gyeguniiye.
10 E sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, eu levantei os meus olhos e vi em sonhos que os bodes que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 A naba ɗiɗaha malika aà Dadaamiya am shena ŋanna : Yakubu! Ya ŋutehe : A ba iya na’am.
11 E disse-me o Anjo de Deus, em sonhos: Jacó! E eu disse: Eis-me aqui.
12 A ba ŋane : Kanteka icaaŋa, ezhzhara, kaà aŋkwa nanna emtu usalaha antara zhel kyawaha ta aŋkwa ɗala ŋwasha baɗeme jili gergere, umele an maƴaha, umele ŋgweraslasle, umele keni daŋŋwe na? Una ŋanna baɗemme na waà, aɗaba ya nanna naàzu na a magakta Laban.
12 E disse ele: Levanta, agora, os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te fez.
13 Ba iya una ya Dadaamiya ya marakaa iraaruwa am Baytila, tate na ka tsaa naàkwa, ka ganve waye ate iraara, ka tsakse naàzu am ervauŋɗaaŋa aà katafkaaruwa na. Kina waà, tsetse ezlala am larde na, eptseptse aà dem lardaaŋa, aà dem tate na ta yakaa aàtekwa na.
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tens ungido uma coluna, onde me tens feito o voto; levanta-te agora, sai-te desta terra e torna-te à terra da tua parentela.
14 Daaci ta ŋwanante ge tara Rahiilu antara Lee`a, a ba itare taà elvan ge ŋane: ŋere waà, ɓaaka dzaaŋere am nalmane aà eddeŋere, ŋa ɓaaka am emnde a za warataara keni.
14 Então, responderam Raquel e Leia e disseram-lhe: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Eddeŋere aà zharaŋer ŋa ba seke wayvaha am huɗe aà haara mazlaara, a valaŋerwa ba ŋane an ervaara, zauze nalmane am ŋere baɗemme.
15 Não nos considera ele como estranhas? Pois vendeu-nos e comeu todo o nosso dinheiro.
16 Nalmane na ni a sansaa ba Dadaamiya an ervaara am erva aà eddeŋere waà, naàzaaŋere una ŋanna antara egdzaraaŋere. Ekka waà, emmaàga ba naàzena ni a ndaaka Dadaamiya na baɗemme.
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te tem dito.
17 Daaci yalla, a ba Yakubu, aŋkwa aà maga niya a zlala, a puwete egdzaraara antara ŋwashahaara ate iga a ezlegwamaha.
17 Então, se levantou Jacó, pondo os seus filhos e as suas mulheres sobre os camelos,
18 A jemaa waldahaara baɗemme antara kazlaŋaara umele na a ganaa am Paddan Aram ŋanna baɗemme, aŋkwa aà eptsa aà dem larde aà Kanaana, aàdeza eddeŋaara Isiyaaku.
18 e levou todo o seu gado e toda a sua fazenda que havia adquirido, o gado que possuía, que alcançara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Am sarte ŋanna maa, Laban ɓaaka am mba, a de ica ugje ate kyawahaara. Daaci Rahiilu a naba ilu helaha aà eddeŋaara, a zlalehe an ŋane.
19 E, havendo Labão ido a tosquiar as suas ovelhas, furtou Raquel os ídolos que seu pai tinha.
20 A magannaa estuwa Yakubu ɓaakire aà jirire ge Laban, aɗaba mbeɗanuka ɗekiɗeki a naba zlala.
20 E esquivou-se Jacó de Labão, o arameu, porque não lhe fez saber que fugia.
21 A halese kazlaŋaara baɗemme, a naba zhagade, a de ebzu guwa ƴaikke, daaci ba zlalaara aà dem huɗe aà wa Giliyat.
21 E fugiu ele com tudo o que tinha; e levantou-se, e passou o rio, e pôs o seu rosto para a montanha de Gileade.
22 Hare keƴe kalkale lauktu ni aà cenancena Laban ganakini ɓaaka zhagadaazhagade Yakubu.
22 E, no terceiro dia, foi anunciado a Labão que Jacó tinha fugido.
23 ŋane keni a naba jemaa egdzar mamahaŋaara, daaci ta daa aà ɗaba Yakubu na. Haraatare vuye kalkale lauktu ni de sharnaasha am huɗe aà wa a Gile`at.
23 Então, tomou consigo os seus irmãos e atrás dele seguiu o seu caminho por sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Amaà an vaƴiya vacite ŋanna waà, Dadaamiya a naba maranaa iraara ge Laban am shene. Laban ŋanna waà, zhel Arama. A ba Dadaamiya aà elvan ge ŋane: Effa hyema ate iraaŋa, ɓelanemka ɗekiɗeki ge Yakubu, ma shagerire, ma shagerkire keni.
24 Veio, porém, Deus a Labão, o arameu, em sonhos, de noite, e disse-lhe: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Laban a de beƴe Yakubu maganaamaga beraara an kacakaca am huɗe aà wa Giliyat, ŋane keni a magaa naàzaatare antara egdzar mamahaŋaara aà ba ate ire aà wa Gile`at ŋanna.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. E armara Jacó a sua tenda naquela montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua na montanha de Gileade.
26 Daaci Laban a ndavanuhe ge Yakubu, a ba ŋane aà elvan ge ŋane: Labara ka magiya ɓaakire aà jirire na ? Kaà zhagade an egdzaraaruwa ba seke ka sluwatervaa an ndzeɗaaŋa am wava!
26 Então, disse Labão a Jacó: Que fizeste, que te esquivaste de mim e levaste as minhas filhas como cativas pela espada?
27 Labara kaà zlala an ila ndakika ɗekiɗeki na? Kina ma andze ka ndindaha waà, aàbi ma andze ŋaà puwakse an gaŋka antara gadzavera antara lahe am ekte ge ekka, ma ŋaà puwakse an higa ƴaikke.
27 Por que fugiste ocultamente, e te esquivaste de mim, e não me fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria, e com cânticos, e com tamboril, e com harpa?
28 Kina ba ge magatera ajamimashifa ge egdzaraaruwa antara eggyahaaruwa keni piyakitepiya na waà, shagera emtu? Ekka waà, ɓaaka heŋkalaaŋa.
28 Também não me permitiste beijar os meus filhos e as minhas filhas. Loucamente, pois, agora andaste, fazendo assim.
29 Yaà dzegwaàndzegwa magakura kelaadire. Amaà an vaƴiya ba vatena na a naba mariya iraara Dadaamiya aà eddeŋa, a ba ŋane: Effa hyema ate iraaŋa, maganaànka ba uwe keni ge Yakubu.
29 Poder havia em minha mão para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Duksa palle waà, diyandiya geni ɓaaka iraaŋa am kataykatay na mazlaara, zlalakzlala aà dem mba aà eddeŋa. Ama labara zlaɓe ka ilu helahaaruwa?
30 E agora, se te querias ir embora, porquanto tinhas saudades de voltar à casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 A ŋwanante ge Yakubu, a ba ŋane: Iya ya kurken watse kaà halivuwe egdzaraaŋa. Aɗaba una ŋanna jija lyawa jipu.
31 Então, respondeu Jacó e disse a Labão: Porque temia; pois que dizia comigo se porventura me não arrebatarias as tuas filhas.
32 Elva aà helahaaŋa maa, maàki shakaànsha aàza emndaaruwa waà, eddaara a njeka an shifa ɗekiɗeki. Kwaye kazlaŋa, naba eppakya aà katafke aà emnde baɗemme. Yakubu diyaaka geni a iluwa Rahiilu helaha na.
32 Com quem achares os teus deuses, esse não viva; reconhece diante de nossos irmãos o que é teu do que está comigo e toma-o para ti. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Laban a naba demhe am bere aà Yakubu, a demhe am bere aà Lee`a, a demde am bere aà kwatenaha buwa na, a pakyaa kazlaŋaatare baɗemme, amaà shanka ɗekiɗeki. Am iga aà una ŋanna maa, a demhe am bere aà Rahiilu keni.
33 Então, entrou Labão na tenda de Jacó, e na tenda de Leia, e na tenda de ambas as servas e não os achou; e, saindo da tenda de Leia, entrou na tenda de Raquel.
34 A halantaa ba Rahiilu ŋanna tsa helaha na amaà Laban a pakyaa beraara, shanka ɗekiɗeki, aɗaba a puweme am serde aà ezlegwamaara, a naba njetaa aàtekwa.
34 Mas tinha tomado Raquel os ídolos, e os tinha posto na albarda de um camelo, e assentara-se sobre eles; e apalpou Labão toda a tenda e não os achou.
35 A ba Rahiilu aà elvan ge eddeŋaara: Taslaaŋa a jaŋka ervauŋɗe eddayaaruwa yaà tsa tseteka aàkatafkaaŋa, aɗaba aŋkwa aà hyiya lyuwa bara ervaaŋere ŋwasha. ɓaaka tatu zharemka Laban ice aà dem huɗaara, amaà shanka helahaara na.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, que não posso levantar-me diante da tua face; porquanto tenho o costume das mulheres. E ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Jaaja ervauŋɗe an tsaka ire Yakubu, a naba fantau ge dagala an Laban, a ba ŋane aà elvan ge ŋane: Azara haypaaruwa? Ya gaku haypara kaà ɗabiɗaba estuwa na?
36 Então, irou-se Jacó e contendeu com Labão. E respondeu Jacó e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Kina ka pakyaa kazlaŋaaruwa baɗemme na ka beƴa emtu duksaaŋa ba palle keni am huɗaara? Maàki shakansha waà, sheɓeka ɗekiɗeki. Kwaye emndaaŋa, naàwa emndaaruwa keni, taà kyaminaàkya shairiya ge miya ma buwa na.
37 Havendo apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casa? Põe-no aqui diante dos meus irmãos e teus irmãos; e que julguem entre nós ambos.
38 Kina waà, aàbi magaamaga yawe kulbuwa kalkale yaà am mbaaŋa. Ma nawaaŋa, ma kyawaaŋa keni puwanaaka egdzere ser palle. Ser palle keni zanuka zhel kyawaaŋa dey ɗekiɗeki.
38 Estes vinte anos eu estive contigo, as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Dete ba una a ceɓana naàza kaambaha na, ya sakanaasa emtu? aàbi nasaraaruwa ba ge iya? Antara ba una a iluwa nayle, una ma ta iluwa an vaciya, ma ta iluwa an vaƴiya keni baɗeme ka fiyar ba ge iya sey yaà eppela.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu o pagava; o furtado de dia e o furtado de noite da minha mão o requerias.
40 Nja aà kara aà vaciya na, aà pesha ba iya ya vaha deppe aàtekwa. An vaƴiya keni yaà haàre aà ba ate lailaiɗire. Haàre, ate icaaruwa ɓaaka ɗekiɗeki, ma taà paànaà estara emnde hare keni diyanka ya.
40 Estava eu de sorte que de dia me consumia o calor, e, de noite, a geada; e o meu sono foi-se dos meus olhos.
41 Kina waà, yawe kulbuwa kalkale ya magaa slera am mbaaŋa. Yawe kelaawa jufaɗaara waà, ya magakaa slera ge sheba egdzaraaŋa buwa. Yawe uŋkwahe waà, ya magakaa slera aà dabba. Ama ekka ser kelaawa kaà aŋkwa aà fatsiya mberaaruwa.
41 Tenho estado agora vinte anos na tua casa; catorze te servi por tuas duas filhas e seis anos por teu rebanho; mas o meu salário tens mudado dez vezes.
42 Ma andze ɓaaka Dadaamiya aà eggyerwa Ibrahiima antara iya, Dadaamiya na ni aà ukkuva edderwa Isiyaaku jipu na, aàbi kina ma andze ngyakisengye am mbaaŋa aà ba an erva dey. Amaà Dadaamiya nanna palasaaruwa antara zlaɗaaruwa am slera ŋa baɗemme, daaci a se dema ŋane am dagavaamiya aà waya.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, não fora comigo, por certo me enviarias agora vazio. Deus atendeu à minha aflição e ao trabalho das minhas mãos e repreendeu- te ontem à noite.
43 A ŋwete ge Laban, a ba ŋane aà elvan ge Yakubu: Ay waà, aàbi egdzar ŋwasha na egdzaraaruwa ba ge iya, egdzaraatare na keni eggyahaaruwa ba ge iya, dete ba dabbaha na antara naàzena kaà aŋkwa aà zharana ka baɗemme na aàbi baɗemme ba naàzaaruwa? Aŋkwa naàzu yaà dzegwana ya magaterte ge egdzaraaruwa antara eggyahaaruwa emtu?
43 Então, respondeu Labão e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é o meu rebanho, e tudo o que vês meu é; e que farei, hoje, a estas minhas filhas ou aos filhos que tiveram?
44 Ekka waà, ŋgweɗamiŋgweɗa namaana am dagavaamiya. ŋere ŋa buwa na waà, ɓaaka dagalaaŋere a cenarancena emnde seydiraaŋere.
44 Agora, pois, vem, e façamos concerto, eu e tu, que seja por testemunho entre mim e ti.
45 Yakubu a naba eksante naàkwa a dzeɓehe am tate ŋanna ndeɗɗe, una ŋanna gevge nakwa aà yeha Dadaamiya.
45 Então, tomou Jacó uma pedra e erigiu-a por coluna.
46 Am igaara, a ba ŋane aà elvan ge emnde aara: Halawaarhala nakwaha umele. Emndaara ta naba halar nakwaha umele teremme. Daaci ta njehe ate nakwaha ŋanna, ta zuhe atekwa.
46 E disse Jacó a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras, e fizeram um montão, e comeram ali sobre aquele montão.
47 Laban a feta zhera aà tate ŋanna: Yaigar Sahaduta, amaana : Dikele aà seydire. Yakubu keni a fete zhera aà Galait.
47 E chamou-lhe Labão Jegar-Saaduta; porém Jacó chamou-lhe Galeede.
48 A ba Laban : Vatena waà, dikele aà nakwaha na naàwa ŋane naà waà, gevge seydire am dagavaamiya, iya antara ka. Aɗaba una ŋanna taà ɗaha tate na an Galait.
48 Então, disse Labão: Este montão seja, hoje, por testemunha entre mim e ti; por isso, se chamou o seu nome Galeede
49 Ta naba fete zhera aà tate ŋanna zlaɓe adaliye: Mispa. Amaana: Tate aà ufa. Aɗaba a ba Laban: Miya antara ka waà, ma kyamikya aàhuna keni sey ba Yaakadada una a de gevge sle ufa dagavaamiya.
49 e Mispa, porquanto disse: Atente o Senhor entre mim e ti, quando nós estivermos apartados um do outro.
50 Maàki ka de fa zlaɗa ate egdzaraaruwa, ma ka de gaterar ŋwasha umele keni diyeddiye geni sledagavaamiya ba Dadaamiya an iraara, urimagweka.
50 Se afligires as minhas filhas e se tomares mulheres além das minhas filhas, mesmo que ninguém esteja conosco, atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 A ba Laban zlaɓe adaliye a elvan ge Yakubu: Ezhzhara ba dikele aà nakwaha na antara nakwa aà yeha Dadaamiya na naàwa ŋane an dzeɓa na.
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este mesmo montão, e eis aqui esta coluna que levantei entre mim e ti.
52 Dikele a nakwaha na antara nakwa aà yeha na an dzeɓe na, bukerɗe gevge seydaha am dagavaamiya antara ka. Iya keni yaà ebzeka naàkwaha na aà dem dalbaaŋa ge magakte kelaadire, ekka keni kaà ebzeka naàkwaha na aà sem dalbaaruwa ɗekiɗeki.
52 Este montão seja testemunha, e esta coluna seja testemunha de que eu não passarei este montão para lá e que tu não passarás este montão e esta coluna para cá, para mal.
53 Miya antara ka waà, a`aa aà hyephye ba Dadaamiya a tara Ibrahiima antara Nakaur am dagavaamiya. Mazlaara Yakubu a naba zanu waɗa an Dadaamiya na a kuvanaa eddeŋaara Isiyaaku jipu na.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus de seu pai, julguem entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Am iga aà una ŋanna maa, a magaa sadaka ate ire aà wa ŋanna, a naba ɗetaa sleriyahaara ta zu ɗafa aà sadake na. Zaruze maa, ta naba hare ate ire aà wa ŋanna.
54 E sacrificou Jacó um sacrifício na montanha e convidou seus irmãos para comerem pão; e comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 — ausente —
55 E levantou-se Labão pela manhã, de madrugada, e beijou seus filhos e suas filhas, e abençoou-os; e partiu e voltou Labão ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.