Gênesis 29

Wakita á Dadaamiya (MFI) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Daaci Yakubu a fanu ge baráma-aara zlaɓe adaliye, aŋkwa a zlala á dem larde á emnde a geɗi.
1 Então Jacó seguiu viagem e chegou à Mesopotâmia.
2 Vacite umele maa, a naa suwa am kaamba. Walde-aha á kyawe-aha antara náwe-aha gergere keƴe tá aŋkwa zlava ate we á suwa ŋanna. Aɗaba tate á fateru yawe ge dabba-aha-aatare una ŋanna. Suwa ŋanna keni an heɗa we-aara an nákwa ƴaike.
2 Certo dia, olhando ao redor, viu um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitadas por perto, pois os rebanhos bebiam daquele poço, que era tapado por uma grande pedra.
3 Má jarammeje walde-aha baɗeme maa, lauktu tá berhanvuwe nákwa na ge we á suwa, tá fateru yawe ge dabba-aha-aatare baɗeme. Má zlaruzle ta eptsaa nákwa na zlaɓe adaliya á sete we á suwa.
3 Por isso, quando todos os rebanhos se reuniam ali, os pastores rolavam a pedra da boca do poço e davam água às ovelhas. Depois recolocavam a pedra em seu lugar, sobre o poço.
4 Yakubu a naba ndavateruhe, a ba ŋane á elvan ge itare: Kwa emnde a ekse-ara kure egdzara mama-aha-aaruwa? Ta ŋwanante, a ba itare: Ŋa emnde a ekse á Harran.
4 Jacó perguntou aos pastores: "Meus amigos, de onde são vocês? " "Somos de Harã", responderam.
5 A ba ŋane á elvan ge itare: Diyakurdiya Laban á Nakaur emtu? A ba itare: Diyaŋerdiya.
5 "Vocês conhecem Labão, neto de Naor? ", perguntou-lhes Jacó. Eles responderam: "Sim, nós o conhecemos".
6 A ba ŋane á elvan ge itare: Awárá ŋane? A ba itare: Ba layye. Bayra kwaye Rahiilu-aara keni aŋkwa á sawa an kyawe-aha, egdzere mukse na kwaye ŋane na.
6 Então Jacó perguntou: "Ele vai bem? " "Sim, vai bem", disseram eles, "e ali vem sua filha Raquel com as ovelhas".
7 A ba Yakubu á elvan ge itare: Kwaye kapteke vaciya ba ŋgaa, sarte na sarte á jaha dabba-aha á dem tate palle ka maa, fawaterufe yawe, dawaterda á de piya.
7 Disse ele: "Olhem, o sol ainda vai alto e não é hora de recolher os rebanhos. Dêem de beber às ovelhas e levem-nas de volta ao pasto".
8 Ta eptsanaa jawapa, a ba itare: A gevka sey má jarammeje dabba-aha baɗeme lauktu ŋá wera yawe, ŋá faterufe.
8 Mas eles responderam: "Não podemos, enquanto os rebanhos não se agruparem e a pedra não for removida da boca do poço. Só então daremos de beber às ovelhas".
9 Ŋane keni zlaɓe á ndaha ba elva antara suni-aha na, Rahiilu keni samsa antara kyawe-aha á eddeŋara, aɗaba ŋane slepiya.
9 Ele ainda estava conversando, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, pois ela era pastora.
10 Yakubu a zharaa Rahiilu egdze á daslareŋara Laban, a duhe á dete we á suwa na, a berhanvuwe nákwa ge we á suwa, a fateru yawe ge kyawe-aha á Laban egdze a emmeŋara ge emmeŋara.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de seu tio Labão.
11 Am iga á ŋanna maa, á de gan use ge Rahiilu. Takwalle a de takwalaa egdze na wá, aŋkwa á kyuwa á ba an yawe á kyuwa.
11 Depois Jacó beijou Raquel e começou a chorar bem alto.
12 Daaci a palanaa varire-aatare antara eddeŋara ge Rahiilu na geni ŋane egdze á Raibaika. Zhagade á dá ge Rahiilu, a danaa labare ge eddeŋara.
12 Então contou a Raquel que era parente do pai dela e filho de Rebeca. E ela foi correndo contar tudo a seu pai.
13 De cenancena labare á Yakubu egdze á egdze a emmeŋara mukse, zhagade ge ŋane keni a de yainuye. De jarje ire, tákwalle a de ŋaŋaa Yakubu na, a danaahe á dem mba-aara. Daaci ŋane keni a de ɓalananse názena ni a shaa ŋane na baɗemme ge daslarŋara.
13 Logo que Labão ouviu as notícias acerca de Jacó, seu sobrinho, correu ao seu encontro, abraçou-o e o beijou. Depois, levou-o para casa, e Jacó contou-lhe tudo o que havia ocorrido.
14 A ba Laban á elvan ge ŋane: Ɓaaka shaige am una ɗekiɗeki ka wulfe á ŋere ba parákke. Yakubu a magaa tere kalkale am mba Laban.
14 Então Labão lhe disse: "Você é sangue do meu sangue". Já fazia um mês que Jacó estava na casa de Labão,
15 Daaci a ba Laban á elvan ge Yakubu: Aɗaba ka egdze a kwate-aaruwa ni ká magiyá slera á dey wá, una á gevka. Naba ndindaha názena ká katana ka ge mbera á ŋa ire na.
15 quando este lhe disse: "Só por ser meu parente você vai trabalhar de graça? Diga-me qual deve ser o seu salário".
16 Laban maa, tá aŋkwa egdzara-aara buwa, egdzara ŋwasha. Una male na zhera-aara Lee ̍a, sleɗaba-aara, zhera-aara Rahiilu.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Lia, e o da mais nova, Raquel.
17 Lee ̍a, ŋane á nánka ice shagera. Amá Rahiilu wá, garlaka, zariya zlaɓe adaliye.
17 Lia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita e atraente.
18 Daaci Yakubu a wayete ŋane, a ba ŋane á elvan ge Laban: Yá magaka slera yawe vuye aɗaba Rahiilu *egdze á ŋa ge buwire na.
18 Como Jacó gostava muito de Raquel, disse: "Trabalharei sete anos em troca de Raquel, sua filha mais nova".
19 Ane, a ba Laban, naba njaminja yá de vakteva. Ya keni ya hayaa ba una ŋanna arge una yá vante ge ura jeba umele.
19 Labão respondeu: "Será melhor dá-la a você do que a algum outro homem. Fique aqui comigo".
20 Yawe vuye kalkale Yakubu aŋkwa á maganá slera ge Laban aɗaba Rahiilu, amá ŋane a zharán ba seke hare cekwaaŋguɗi aɗaba wayetewa jipu an Rahiilu.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel, mas lhe pareceram poucos dias, pelo tanto que a amava.
21 Am iga á una ŋanna maa, a ba Yakubu á elvan ge Laban: Yá kata mukse-aaruwa mazle-aara, aɗaba daada ate sarte na mi enndaha na ge magaka slera. Yá kata ŋana erva ge mukse-aaruwa.
21 Então disse Jacó a Labão: "Entregue-me a minha mulher. Cumpri o prazo previsto e quero deitar-me com ela".
22 Daaci Laban a naba magaa muŋri á nika, a jemaa emnde a ekse baɗemme.
22 Então Labão reuniu todo o povo daquele lugar e deu uma festa.
23 Magaamaga maŋgaripu ba ŋgaa wá, Laban a naba eksante Lee ̍a, a de jatermehe an Yakubu. Ŋane a naba ŋanaa erva, ta hare kerɗe.
23 Mas quando a noite chegou, deu sua filha Lia a Jacó, e Jacó deitou-se com ela.
24 Laban a eksetaa Jilpa kwatena-aara ge ŋane, a vante ge Lee ̍a, a gev kwate-aara.
24 Labão também entregou sua serva Zilpa à sua filha, para que ficasse a serviço dela.
25 Werawera ekse wá, Yakubu á zhara ba Lee ̍a ta hare kerɗe. A ba ŋane á elvan ge Laban: Labara ka magiya zlerma na? Abi ya magakaa slera aɗaba Rahiilu? Labara ka magite jeba una?
25 Quando chegou a manhã, lá estava Lia. Então Jacó disse a Labão: "Que foi que você me fez? Eu não trabalhei por Raquel? Por que você me enganou? "
26 A ŋwanante ge Laban, a ba ŋane á elvan ge Yakubu: Shagerka am ekse á ŋere danse kudere zuŋŋwe á dem mba á zhele arge male.
26 Labão respondeu: "Aqui não é costume entregar em casamento a filha mais nova antes da mais velha.
27 Naba zlanaazle ka hare make na antara ŋane lauktu yá vakte sleɗaba-aara na keni. Amá wá, ká magiyá slera yawe vuye zlaɓe adaliye aɗaba ŋane.
27 Deixe passar esta semana de núpcias e lhe daremos também a mais nova, em troca de mais sete anos de trabalho".
28 Ane, a ba Yakubu, ta magaa make palle antara Lee ̍a, Laban a naba vante Rahiilu zlaɓe adaliye.
28 Jacó concordou. Passou aquela semana de núpcias com Lia, e Labão lhe deu sua filha Raquel por mulher.
29 Laban a eksetaa kwatena-aara Bilha, a vante ge egdze-aara Rahiilu a gev kwatena-aara.
29 Labão deu a Raquel sua serva Bila, para que ficasse a serviço dela.
30 Yakubu a ŋanaa erva ge Rahiilu keni, a ganve mukse-aara. Welawa ba Rahiilu ázeŋara arge Lee ̍a. A naba demhe zlaɓe adaliye am slera á Laban, yawe vuye aŋkwa á emmága.
30 Jacó deitou-se também com Raquel, que era a sua preferida. E trabalhou para Labão outros sete anos.
31 Am nanna Yaakadada ganakini Lee ̍a gevge mukse keliya, a naba vante yá ge ŋane, amá Rahiilu wá, a ganve dzire.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, concedeu-lhe filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Lee ̍a a shaa huɗe, a ya egdzere zhele, a fete zhera-aara Ruubain. Aɗaba a ba ŋane: Yaakadada nanna palasa-aaruwa, kina wá watse á wayiwaya zhele mazle-aara.
32 Lia engravidou, deu à luz um filho, e deu-lhe o nome de Rúben, pois dizia: "O Senhor viu a minha infelicidade. Agora, certamente o meu marido me amará".
33 A shaa huɗe umele zlaɓe adaliye, a ya egdzere zhele adaliye. A ba ŋane: Cenáncena Saksage keliyire-aaruwa ba jire. Aɗaba una ŋanna a vite egdzere zhele umele. A fete zhere á egdze ŋanna Simaun.
33 Lia engravidou de novo e, quando deu à luz outro filho, disse: "Porque o Senhor ouviu que sou desprezada, deu-me também este". Pelo que o chamou Simeão.
34 A shaa huɗe umele zlaɓe adaliye, a ya ba una ŋanna. A ba ŋane: Kina wá, á de deska ba essaɓa keni am dagave á ŋere antara zhele-aaruwa, aɗaba ya yayan dawale-aha keƴe kalkale. Aɗaba una ŋanna a fete zhere á egdze ŋanna Laiwi.
34 De novo engravidou e, quando deu à luz mais um filho, disse: "Agora, finalmente, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei três filhos". Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 A shaa huɗe umele zlaɓe adaliye, a yese ba egdzere zhele ŋanna. A ba ŋane: Kina wá, sey yá gala Dadaamiya Saksage. Aɗaba una ŋanna, a fete zhera á egdze ŋanna Yahuuda. Mazle-aara a naba ƴaa ya egdzere.
35 Engravidou ainda outra vez e, quando deu à luz mais outro filho, disse: "Desta vez louvarei ao SENHOR". Assim deu-lhe o nome de Judá. Então parou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.