Gênesis 29

Wakita á Dadaamiya (MFI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Daaci Yakubu a fanu ge baráma-aara zlaɓe adaliye, aŋkwa a zlala á dem larde á emnde a geɗi.
1 Jacó se pôs a caminho e foi à terra do povo do Oriente.
2 Vacite umele maa, a naa suwa am kaamba. Walde-aha á kyawe-aha antara náwe-aha gergere keƴe tá aŋkwa zlava ate we á suwa ŋanna. Aɗaba tate á fateru yawe ge dabba-aha-aatare una ŋanna. Suwa ŋanna keni an heɗa we-aara an nákwa ƴaike.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos. E havia uma grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Má jarammeje walde-aha baɗeme maa, lauktu tá berhanvuwe nákwa na ge we á suwa, tá fateru yawe ge dabba-aha-aatare baɗeme. Má zlaruzle ta eptsaa nákwa na zlaɓe adaliya á sete we á suwa.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Yakubu a naba ndavateruhe, a ba ŋane á elvan ge itare: Kwa emnde a ekse-ara kure egdzara mama-aha-aaruwa? Ta ŋwanante, a ba itare: Ŋa emnde a ekse á Harran.
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus irmãos? Responderam: — Somos de Harã.
5 A ba ŋane á elvan ge itare: Diyakurdiya Laban á Nakaur emtu? A ba itare: Diyaŋerdiya.
5 Perguntou-lhes: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? Responderam: — Conhecemos.
6 A ba ŋane á elvan ge itare: Awárá ŋane? A ba itare: Ba layye. Bayra kwaye Rahiilu-aara keni aŋkwa á sawa an kyawe-aha, egdzere mukse na kwaye ŋane na.
6 Jacó perguntou ainda: — Ele vai bem? Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 A ba Yakubu á elvan ge itare: Kwaye kapteke vaciya ba ŋgaa, sarte na sarte á jaha dabba-aha á dem tate palle ka maa, fawaterufe yawe, dawaterda á de piya.
7 Então Jacó disse: — É ainda pleno dia, não é tempo de recolher os rebanhos. Deem de beber às ovelhas e vão apascentá-las.
8 Ta eptsanaa jawapa, a ba itare: A gevka sey má jarammeje dabba-aha baɗeme lauktu ŋá wera yawe, ŋá faterufe.
8 Mas eles responderam: — Não podemos, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, seja removida a pedra da boca do poço e demos de beber às ovelhas.
9 Ŋane keni zlaɓe á ndaha ba elva antara suni-aha na, Rahiilu keni samsa antara kyawe-aha á eddeŋara, aɗaba ŋane slepiya.
9 Enquanto Jacó ainda falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, porque era pastora.
10 Yakubu a zharaa Rahiilu egdze á daslareŋara Laban, a duhe á dete we á suwa na, a berhanvuwe nákwa ge we á suwa, a fateru yawe ge kyawe-aha á Laban egdze a emmeŋara ge emmeŋara.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Am iga á ŋanna maa, á de gan use ge Rahiilu. Takwalle a de takwalaa egdze na wá, aŋkwa á kyuwa á ba an yawe á kyuwa.
11 Feito isso, Jacó beijou Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Daaci a palanaa varire-aatare antara eddeŋara ge Rahiilu na geni ŋane egdze á Raibaika. Zhagade á dá ge Rahiilu, a danaa labare ge eddeŋara.
12 Então Jacó contou a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca. Ela correu e o comunicou a seu pai.
13 De cenancena labare á Yakubu egdze á egdze a emmeŋara mukse, zhagade ge ŋane keni a de yainuye. De jarje ire, tákwalle a de ŋaŋaa Yakubu na, a danaahe á dem mba-aara. Daaci ŋane keni a de ɓalananse názena ni a shaa ŋane na baɗemme ge daslarŋara.
13 Quando Labão ouviu as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu ao encontro dele, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E Jacó contou a Labão tudo o que havia acontecido.
14 A ba Laban á elvan ge ŋane: Ɓaaka shaige am una ɗekiɗeki ka wulfe á ŋere ba parákke. Yakubu a magaa tere kalkale am mba Laban.
14 Então Labão disse: — De fato, você é meu osso e minha carne. Jacó ficou na casa de Labão durante um mês.
15 Daaci a ba Laban á elvan ge Yakubu: Aɗaba ka egdze a kwate-aaruwa ni ká magiyá slera á dey wá, una á gevka. Naba ndindaha názena ká katana ka ge mbera á ŋa ire na.
15 Depois, Labão disse a Jacó: — Será que você vai trabalhar de graça, só por ser meu parente? Diga-me qual deve ser o seu salário.
16 Laban maa, tá aŋkwa egdzara-aara buwa, egdzara ŋwasha. Una male na zhera-aara Lee ̍a, sleɗaba-aara, zhera-aara Rahiilu.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais nova.
17 Lee ̍a, ŋane á nánka ice shagera. Amá Rahiilu wá, garlaka, zariya zlaɓe adaliye.
17 Lia tinha uns olhos sem brilho, porém Raquel era bonita e formosa.
18 Daaci Yakubu a wayete ŋane, a ba ŋane á elvan ge Laban: Yá magaka slera yawe vuye aɗaba Rahiilu *egdze á ŋa ge buwire na.
18 Como Jacó amava Raquel, disse a Labão: — Trabalharei para o senhor durante sete anos para poder casar com Raquel, sua filha mais nova.
19 Ane, a ba Laban, naba njaminja yá de vakteva. Ya keni ya hayaa ba una ŋanna arge una yá vante ge ura jeba umele.
19 Labão respondeu: — É melhor dá-la a você do que a outro homem. Fique aqui comigo.
20 Yawe vuye kalkale Yakubu aŋkwa á maganá slera ge Laban aɗaba Rahiilu, amá ŋane a zharán ba seke hare cekwaaŋguɗi aɗaba wayetewa jipu an Rahiilu.
20 Assim, por amor a Raquel, Jacó trabalhou durante sete anos. E esses anos lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Am iga á una ŋanna maa, a ba Yakubu á elvan ge Laban: Yá kata mukse-aaruwa mazle-aara, aɗaba daada ate sarte na mi enndaha na ge magaka slera. Yá kata ŋana erva ge mukse-aaruwa.
21 Então ele disse a Labão: — Dê-me a minha mulher, pois já venceu o prazo, para que eu me case com ela.
22 Daaci Laban a naba magaa muŋri á nika, a jemaa emnde a ekse baɗemme.
22 Assim, Labão reuniu todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Magaamaga maŋgaripu ba ŋgaa wá, Laban a naba eksante Lee ̍a, a de jatermehe an Yakubu. Ŋane a naba ŋanaa erva, ta hare kerɗe.
23 À noite, ele trouxe Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E eles tiveram relações.
24 Laban a eksetaa Jilpa kwatena-aara ge ŋane, a vante ge Lee ̍a, a gev kwate-aara.
24 (Labão tinha dado sua serva Zilpa para que fosse serva de Lia, sua filha.)
25 Werawera ekse wá, Yakubu á zhara ba Lee ̍a ta hare kerɗe. A ba ŋane á elvan ge Laban: Labara ka magiya zlerma na? Abi ya magakaa slera aɗaba Rahiilu? Labara ka magite jeba una?
25 Ao amanhecer, Jacó viu que era Lia. Por isso, disse a Labão: — O que é isso que o senhor fez comigo? Não é verdade que eu trabalhei por amor a Raquel? Por que, então, o senhor me enganou?
26 A ŋwanante ge Laban, a ba ŋane á elvan ge Yakubu: Shagerka am ekse á ŋere danse kudere zuŋŋwe á dem mba á zhele arge male.
26 Labão respondeu: — Em nossa terra não se costuma dar em casamento a mais nova antes da primogênita.
27 Naba zlanaazle ka hare make na antara ŋane lauktu yá vakte sleɗaba-aara na keni. Amá wá, ká magiyá slera yawe vuye zlaɓe adaliye aɗaba ŋane.
27 Complete a semana de festa de casamento da primogênita. Depois, daremos a você também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que você ainda me servirá.
28 Ane, a ba Yakubu, ta magaa make palle antara Lee ̍a, Laban a naba vante Rahiilu zlaɓe adaliye.
28 Jacó fez o que Labão pediu e completou a semana de festa da primogênita. Depois, Labão lhe deu por mulher a sua filha Raquel.
29 Laban a eksetaa kwatena-aara Bilha, a vante ge egdze-aara Rahiilu a gev kwatena-aara.
29 (Labão tinha dado sua serva Bila para que fosse serva de Raquel, sua filha.)
30 Yakubu a ŋanaa erva ge Rahiilu keni, a ganve mukse-aara. Welawa ba Rahiilu ázeŋara arge Lee ̍a. A naba demhe zlaɓe adaliye am slera á Laban, yawe vuye aŋkwa á emmága.
30 E Jacó teve relações também com Raquel. Ele amava Raquel mais do que amava Lia. E continuou trabalhando para Labão durante mais sete anos.
31 Am nanna Yaakadada ganakini Lee ̍a gevge mukse keliya, a naba vante yá ge ŋane, amá Rahiilu wá, a ganve dzire.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, fez com que ela fosse fecunda, ao passo que Raquel era estéril.
32 Lee ̍a a shaa huɗe, a ya egdzere zhele, a fete zhera-aara Ruubain. Aɗaba a ba ŋane: Yaakadada nanna palasa-aaruwa, kina wá watse á wayiwaya zhele mazle-aara.
32 Assim, Lia ficou grávida e deu à luz um filho, a quem deu o nome de Rúben, pois disse: — O
33 A shaa huɗe umele zlaɓe adaliye, a ya egdzere zhele adaliye. A ba ŋane: Cenáncena Saksage keliyire-aaruwa ba jire. Aɗaba una ŋanna a vite egdzere zhele umele. A fete zhere á egdze ŋanna Simaun.
33 Ela ficou grávida outra vez e deu à luz um filho. E disse: — O E deu-lhe o nome de Simeão.
34 A shaa huɗe umele zlaɓe adaliye, a ya ba una ŋanna. A ba ŋane: Kina wá, á de deska ba essaɓa keni am dagave á ŋere antara zhele-aaruwa, aɗaba ya yayan dawale-aha keƴe kalkale. Aɗaba una ŋanna a fete zhere á egdze ŋanna Laiwi.
34 Lia ficou grávida ainda outra vez e deu à luz um filho. E disse: — Agora, desta vez, o meu marido se unirá mais a mim, porque lhe dei à luz três filhos. Por isso lhe deu o nome de Levi.
35 A shaa huɗe umele zlaɓe adaliye, a yese ba egdzere zhele ŋanna. A ba ŋane: Kina wá, sey yá gala Dadaamiya Saksage. Aɗaba una ŋanna, a fete zhera á egdze ŋanna Yahuuda. Mazle-aara a naba ƴaa ya egdzere.
35 Mais uma vez ela ficou grávida e deu à luz um filho. Então disse: — Desta vez louvarei o E por isso lhe deu o nome de Judá. E depois disso não teve mais filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.