Gênesis 29

Wakita á Dadaamiya (MFI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Daaci Yakubu a fanu ge baráma-aara zlaɓe adaliye, aŋkwa a zlala á dem larde á emnde a geɗi.
1 Pôs-se Jacó a caminho e se foi à terra do povo do Oriente.
2 Vacite umele maa, a naa suwa am kaamba. Walde-aha á kyawe-aha antara náwe-aha gergere keƴe tá aŋkwa zlava ate we á suwa ŋanna. Aɗaba tate á fateru yawe ge dabba-aha-aatare una ŋanna. Suwa ŋanna keni an heɗa we-aara an nákwa ƴaike.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Má jarammeje walde-aha baɗeme maa, lauktu tá berhanvuwe nákwa na ge we á suwa, tá fateru yawe ge dabba-aha-aatare baɗeme. Má zlaruzle ta eptsaa nákwa na zlaɓe adaliya á sete we á suwa.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Yakubu a naba ndavateruhe, a ba ŋane á elvan ge itare: Kwa emnde a ekse-ara kure egdzara mama-aha-aaruwa? Ta ŋwanante, a ba itare: Ŋa emnde a ekse á Harran.
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam: Somos de Harã.
5 A ba ŋane á elvan ge itare: Diyakurdiya Laban á Nakaur emtu? A ba itare: Diyaŋerdiya.
5 Perguntou-lhes: Conheceis a Labão, filho de Naor? Responderam: Conhecemos.
6 A ba ŋane á elvan ge itare: Awárá ŋane? A ba itare: Ba layye. Bayra kwaye Rahiilu-aara keni aŋkwa á sawa an kyawe-aha, egdzere mukse na kwaye ŋane na.
6 Ele está bom? Perguntou ainda Jacó. Responderam: Está bom. Raquel, sua filha, vem vindo aí com as ovelhas.
7 A ba Yakubu á elvan ge itare: Kwaye kapteke vaciya ba ŋgaa, sarte na sarte á jaha dabba-aha á dem tate palle ka maa, fawaterufe yawe, dawaterda á de piya.
7 Então, lhes disse: É ainda pleno dia, não é tempo de se recolherem os rebanhos; dai de beber às ovelhas e ide apascentá-las.
8 Ta eptsanaa jawapa, a ba itare: A gevka sey má jarammeje dabba-aha baɗeme lauktu ŋá wera yawe, ŋá faterufe.
8 Não o podemos, responderam eles, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, e seja removida a pedra da boca do poço, e lhes demos de beber.
9 Ŋane keni zlaɓe á ndaha ba elva antara suni-aha na, Rahiilu keni samsa antara kyawe-aha á eddeŋara, aɗaba ŋane slepiya.
9 Falava-lhes ainda, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porque era pastora.
10 Yakubu a zharaa Rahiilu egdze á daslareŋara Laban, a duhe á dete we á suwa na, a berhanvuwe nákwa ge we á suwa, a fateru yawe ge kyawe-aha á Laban egdze a emmeŋara ge emmeŋara.
10 Tendo visto Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, chegou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Am iga á ŋanna maa, á de gan use ge Rahiilu. Takwalle a de takwalaa egdze na wá, aŋkwa á kyuwa á ba an yawe á kyuwa.
11 Feito isso, Jacó beijou a Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Daaci a palanaa varire-aatare antara eddeŋara ge Rahiilu na geni ŋane egdze á Raibaika. Zhagade á dá ge Rahiilu, a danaa labare ge eddeŋara.
12 Então, contou Jacó a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca; ela correu e o comunicou a seu pai.
13 De cenancena labare á Yakubu egdze á egdze a emmeŋara mukse, zhagade ge ŋane keni a de yainuye. De jarje ire, tákwalle a de ŋaŋaa Yakubu na, a danaahe á dem mba-aara. Daaci ŋane keni a de ɓalananse názena ni a shaa ŋane na baɗemme ge daslarŋara.
13 Tendo Labão ouvido as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E contou Jacó a Labão os acontecimentos de sua viagem.
14 A ba Laban á elvan ge ŋane: Ɓaaka shaige am una ɗekiɗeki ka wulfe á ŋere ba parákke. Yakubu a magaa tere kalkale am mba Laban.
14 Disse-lhe Labão: De fato, és meu osso e minha carne. E Jacó, pelo espaço de um mês, permaneceu com ele.
15 Daaci a ba Laban á elvan ge Yakubu: Aɗaba ka egdze a kwate-aaruwa ni ká magiyá slera á dey wá, una á gevka. Naba ndindaha názena ká katana ka ge mbera á ŋa ire na.
15 Depois, disse Labão a Jacó: Acaso, por seres meu parente, irás servir-me de graça? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Laban maa, tá aŋkwa egdzara-aara buwa, egdzara ŋwasha. Una male na zhera-aara Lee ̍a, sleɗaba-aara, zhera-aara Rahiilu.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais moça.
17 Lee ̍a, ŋane á nánka ice shagera. Amá Rahiilu wá, garlaka, zariya zlaɓe adaliye.
17 Lia tinha os olhos baços, porém Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Daaci Yakubu a wayete ŋane, a ba ŋane á elvan ge Laban: Yá magaka slera yawe vuye aɗaba Rahiilu *egdze á ŋa ge buwire na.
18 Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por tua filha mais moça, Raquel.
19 Ane, a ba Laban, naba njaminja yá de vakteva. Ya keni ya hayaa ba una ŋanna arge una yá vante ge ura jeba umele.
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu ta dê, em vez de dá-la a outro homem; fica, pois, comigo.
20 Yawe vuye kalkale Yakubu aŋkwa á maganá slera ge Laban aɗaba Rahiilu, amá ŋane a zharán ba seke hare cekwaaŋguɗi aɗaba wayetewa jipu an Rahiilu.
20 Assim, por amor a Raquel, serviu Jacó sete anos; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Am iga á una ŋanna maa, a ba Yakubu á elvan ge Laban: Yá kata mukse-aaruwa mazle-aara, aɗaba daada ate sarte na mi enndaha na ge magaka slera. Yá kata ŋana erva ge mukse-aaruwa.
21 Disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, pois já venceu o prazo, para que me case com ela.
22 Daaci Laban a naba magaa muŋri á nika, a jemaa emnde a ekse baɗemme.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Magaamaga maŋgaripu ba ŋgaa wá, Laban a naba eksante Lee ̍a, a de jatermehe an Yakubu. Ŋane a naba ŋanaa erva, ta hare kerɗe.
23 À noite, conduziu a Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E coabitaram.
24 Laban a eksetaa Jilpa kwatena-aara ge ŋane, a vante ge Lee ̍a, a gev kwate-aara.
24 (Para serva de Lia, sua filha, deu Labão Zilpa, sua serva.)
25 Werawera ekse wá, Yakubu á zhara ba Lee ̍a ta hare kerɗe. A ba ŋane á elvan ge Laban: Labara ka magiya zlerma na? Abi ya magakaa slera aɗaba Rahiilu? Labara ka magite jeba una?
25 Ao amanhecer, viu que era Lia. Por isso, disse Jacó a Labão: Que é isso que me fizeste? Não te servi eu por amor a Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 A ŋwanante ge Laban, a ba ŋane á elvan ge Yakubu: Shagerka am ekse á ŋere danse kudere zuŋŋwe á dem mba á zhele arge male.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra, dar-se a mais nova antes da primogênita.
27 Naba zlanaazle ka hare make na antara ŋane lauktu yá vakte sleɗaba-aara na keni. Amá wá, ká magiyá slera yawe vuye zlaɓe adaliye aɗaba ŋane.
27 Decorrida a semana desta, dar-te-emos também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que ainda me servirás.
28 Ane, a ba Yakubu, ta magaa make palle antara Lee ̍a, Laban a naba vante Rahiilu zlaɓe adaliye.
28 Concordou Jacó, e se passou a semana desta; então, Labão lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 Laban a eksetaa kwatena-aara Bilha, a vante ge egdze-aara Rahiilu a gev kwatena-aara.
29 (Para serva de Raquel, sua filha, deu Labão a sua serva Bila.)
30 Yakubu a ŋanaa erva ge Rahiilu keni, a ganve mukse-aara. Welawa ba Rahiilu ázeŋara arge Lee ̍a. A naba demhe zlaɓe adaliye am slera á Laban, yawe vuye aŋkwa á emmága.
30 E coabitaram. Mas Jacó amava mais a Raquel do que a Lia; e continuou servindo a Labão por outros sete anos.
31 Am nanna Yaakadada ganakini Lee ̍a gevge mukse keliya, a naba vante yá ge ŋane, amá Rahiilu wá, a ganve dzire.
31 Vendo o Senhor que Lia era desprezada, fê-la fecunda; ao passo que Raquel era estéril.
32 Lee ̍a a shaa huɗe, a ya egdzere zhele, a fete zhera-aara Ruubain. Aɗaba a ba ŋane: Yaakadada nanna palasa-aaruwa, kina wá watse á wayiwaya zhele mazle-aara.
32 Concebeu, pois, Lia e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben, pois disse: O Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará meu marido.
33 A shaa huɗe umele zlaɓe adaliye, a ya egdzere zhele adaliye. A ba ŋane: Cenáncena Saksage keliyire-aaruwa ba jire. Aɗaba una ŋanna a vite egdzere zhele umele. A fete zhere á egdze ŋanna Simaun.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho, e disse: Soube o Senhor que era preterida e me deu mais este; chamou-lhe, pois, Simeão.
34 A shaa huɗe umele zlaɓe adaliye, a ya ba una ŋanna. A ba ŋane: Kina wá, á de deska ba essaɓa keni am dagave á ŋere antara zhele-aaruwa, aɗaba ya yayan dawale-aha keƴe kalkale. Aɗaba una ŋanna a fete zhere á egdze ŋanna Laiwi.
34 Outra vez concebeu Lia, e deu à luz um filho, e disse: Agora, desta vez, se unirá mais a mim meu marido, porque lhe dei à luz três filhos; por isso, lhe chamou Levi.
35 A shaa huɗe umele zlaɓe adaliye, a yese ba egdzere zhele ŋanna. A ba ŋane: Kina wá, sey yá gala Dadaamiya Saksage. Aɗaba una ŋanna, a fete zhera á egdze ŋanna Yahuuda. Mazle-aara a naba ƴaa ya egdzere.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; então, disse: Esta vez louvarei o Senhor . E por isso lhe chamou Judá; e cessou de dar à luz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.