Gênesis 29
Wakita á Dadaamiya (MFI) vs ARIB
1 Daaci Yakubu a fanu ge baráma-aara zlaɓe adaliye, aŋkwa a zlala á dem larde á emnde a geɗi.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e chegou à terra dos filhos do Oriente.
2 Vacite umele maa, a naa suwa am kaamba. Walde-aha á kyawe-aha antara náwe-aha gergere keƴe tá aŋkwa zlava ate we á suwa ŋanna. Aɗaba tate á fateru yawe ge dabba-aha-aatare una ŋanna. Suwa ŋanna keni an heɗa we-aara an nákwa ƴaike.
2 E olhando, viu ali um poço no campo, e três rebanhos de ovelhas deitadas junto dele; pois desse poço se dava de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Má jarammeje walde-aha baɗeme maa, lauktu tá berhanvuwe nákwa na ge we á suwa, tá fateru yawe ge dabba-aha-aatare baɗeme. Má zlaruzle ta eptsaa nákwa na zlaɓe adaliya á sete we á suwa.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos; os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a pôr a pedra no seu lugar sobre a boca do poço.
4 Yakubu a naba ndavateruhe, a ba ŋane á elvan ge itare: Kwa emnde a ekse-ara kure egdzara mama-aha-aaruwa? Ta ŋwanante, a ba itare: Ŋa emnde a ekse á Harran.
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam eles: Somos de Harã.
5 A ba ŋane á elvan ge itare: Diyakurdiya Laban á Nakaur emtu? A ba itare: Diyaŋerdiya.
5 Perguntou-lhes mais: Conheceis a Labão, filho de Naor; Responderam: Conhecemos.
6 A ba ŋane á elvan ge itare: Awárá ŋane? A ba itare: Ba layye. Bayra kwaye Rahiilu-aara keni aŋkwa á sawa an kyawe-aha, egdzere mukse na kwaye ŋane na.
6 Perguntou-lhes ainda: vai ele bem? Responderam: Vai bem; e eis ali Raquel, sua filha, que vem chegando com as ovelhas.
7 A ba Yakubu á elvan ge itare: Kwaye kapteke vaciya ba ŋgaa, sarte na sarte á jaha dabba-aha á dem tate palle ka maa, fawaterufe yawe, dawaterda á de piya.
7 Disse ele: Eis que ainda vai alto o dia; não é hora de se ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 Ta eptsanaa jawapa, a ba itare: A gevka sey má jarammeje dabba-aha baɗeme lauktu ŋá wera yawe, ŋá faterufe.
8 Responderam: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e seja removida a pedra da boca do poço; assim é que damos de beber às ovelhas.
9 Ŋane keni zlaɓe á ndaha ba elva antara suni-aha na, Rahiilu keni samsa antara kyawe-aha á eddeŋara, aɗaba ŋane slepiya.
9 Enquanto Jacó ainda lhes falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porquanto era ela quem as apascentava.
10 Yakubu a zharaa Rahiilu egdze á daslareŋara Laban, a duhe á dete we á suwa na, a berhanvuwe nákwa ge we á suwa, a fateru yawe ge kyawe-aha á Laban egdze a emmeŋara ge emmeŋara.
10 Quando Jacó viu a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou-se, revolveu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Am iga á ŋanna maa, á de gan use ge Rahiilu. Takwalle a de takwalaa egdze na wá, aŋkwa á kyuwa á ba an yawe á kyuwa.
11 Então Jacó beijou a Raquel e, levantando a voz, chorou.
12 Daaci a palanaa varire-aatare antara eddeŋara ge Rahiilu na geni ŋane egdze á Raibaika. Zhagade á dá ge Rahiilu, a danaa labare ge eddeŋara.
12 E Jacó anunciou a Raquel que ele era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca. Raquel, pois foi correndo para anunciá-lo a, seu pai.
13 De cenancena labare á Yakubu egdze á egdze a emmeŋara mukse, zhagade ge ŋane keni a de yainuye. De jarje ire, tákwalle a de ŋaŋaa Yakubu na, a danaahe á dem mba-aara. Daaci ŋane keni a de ɓalananse názena ni a shaa ŋane na baɗemme ge daslarŋara.
13 Quando Labão ouviu essas novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou à sua casa. E Jacó relatou a Labão todas essas, coisas.
14 A ba Laban á elvan ge ŋane: Ɓaaka shaige am una ɗekiɗeki ka wulfe á ŋere ba parákke. Yakubu a magaa tere kalkale am mba Laban.
14 Disse-lhe Labão: Verdadeiramente tu és meu osso e minha carne. E Jacó ficou com ele um mês inteiro.
15 Daaci a ba Laban á elvan ge Yakubu: Aɗaba ka egdze a kwate-aaruwa ni ká magiyá slera á dey wá, una á gevka. Naba ndindaha názena ká katana ka ge mbera á ŋa ire na.
15 Depois perguntou Labão a Jacó: Por seres meu irmão hás de servir-me de graça? Declara-me, qual será o teu salário?
16 Laban maa, tá aŋkwa egdzara-aara buwa, egdzara ŋwasha. Una male na zhera-aara Lee ̍a, sleɗaba-aara, zhera-aara Rahiilu.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Léia, e o da mais moça Raquel.
17 Lee ̍a, ŋane á nánka ice shagera. Amá Rahiilu wá, garlaka, zariya zlaɓe adaliye.
17 Léia tinha os olhos enfermos, enquanto que Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Daaci Yakubu a wayete ŋane, a ba ŋane á elvan ge Laban: Yá magaka slera yawe vuye aɗaba Rahiilu *egdze á ŋa ge buwire na.
18 Jacó, porquanto amava a Raquel, disse: Sete anos te servirei para ter a Raquel, tua filha mais moça.
19 Ane, a ba Laban, naba njaminja yá de vakteva. Ya keni ya hayaa ba una ŋanna arge una yá vante ge ura jeba umele.
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu a dê a ti do que a outro; fica comigo.
20 Yawe vuye kalkale Yakubu aŋkwa á maganá slera ge Laban aɗaba Rahiilu, amá ŋane a zharán ba seke hare cekwaaŋguɗi aɗaba wayetewa jipu an Rahiilu.
20 Assim serviu Jacó sete anos por causa de Raquel; e estes lhe pareciam como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Am iga á una ŋanna maa, a ba Yakubu á elvan ge Laban: Yá kata mukse-aaruwa mazle-aara, aɗaba daada ate sarte na mi enndaha na ge magaka slera. Yá kata ŋana erva ge mukse-aaruwa.
21 Então Jacó disse a Labão: Dá-me minha mulher, porque o tempo já está cumprido; para que eu a tome por mulher.
22 Daaci Laban a naba magaa muŋri á nika, a jemaa emnde a ekse baɗemme.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Magaamaga maŋgaripu ba ŋgaa wá, Laban a naba eksante Lee ̍a, a de jatermehe an Yakubu. Ŋane a naba ŋanaa erva, ta hare kerɗe.
23 À tarde tomou a Léia, sua filha e a trouxe a Jacó, que esteve com ela.
24 Laban a eksetaa Jilpa kwatena-aara ge ŋane, a vante ge Lee ̍a, a gev kwate-aara.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Léia, sua filha.
25 Werawera ekse wá, Yakubu á zhara ba Lee ̍a ta hare kerɗe. A ba ŋane á elvan ge Laban: Labara ka magiya zlerma na? Abi ya magakaa slera aɗaba Rahiilu? Labara ka magite jeba una?
25 Quando amanheceu, eis que era Léia; pelo que perguntou Jacó a Labão: Que é isto que me fizeste? Porventura não te servi em troca de Raquel? Por que, então, me enganaste?
26 A ŋwanante ge Laban, a ba ŋane á elvan ge Yakubu: Shagerka am ekse á ŋere danse kudere zuŋŋwe á dem mba á zhele arge male.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra; não se dá a menor antes da primogênita.
27 Naba zlanaazle ka hare make na antara ŋane lauktu yá vakte sleɗaba-aara na keni. Amá wá, ká magiyá slera yawe vuye zlaɓe adaliye aɗaba ŋane.
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo trabalho de outros sete anos que ainda me servirás.
28 Ane, a ba Yakubu, ta magaa make palle antara Lee ̍a, Laban a naba vante Rahiilu zlaɓe adaliye.
28 Assim fez Jacó, e cumpriu a semana de Léia; depois Labão lhe deu por mulher sua filha Raquel.
29 Laban a eksetaa kwatena-aara Bilha, a vante ge egdze-aara Rahiilu a gev kwatena-aara.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Yakubu a ŋanaa erva ge Rahiilu keni, a ganve mukse-aara. Welawa ba Rahiilu ázeŋara arge Lee ̍a. A naba demhe zlaɓe adaliye am slera á Laban, yawe vuye aŋkwa á emmága.
30 Então Jacó esteve também com Raquel; e amou a Raquel muito mais do que a Léia; e serviu com Labão ainda outros sete anos.
31 Am nanna Yaakadada ganakini Lee ̍a gevge mukse keliya, a naba vante yá ge ŋane, amá Rahiilu wá, a ganve dzire.
31 Viu, pois, o Senhor que Léia era desprezada e tornou-lhe fecunda a madre; Raquel, porém, era estéril.
32 Lee ̍a a shaa huɗe, a ya egdzere zhele, a fete zhera-aara Ruubain. Aɗaba a ba ŋane: Yaakadada nanna palasa-aaruwa, kina wá watse á wayiwaya zhele mazle-aara.
32 E Léia concebeu e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição; agora me amará meu marido.
33 A shaa huɗe umele zlaɓe adaliye, a ya egdzere zhele adaliye. A ba ŋane: Cenáncena Saksage keliyire-aaruwa ba jire. Aɗaba una ŋanna a vite egdzere zhele umele. A fete zhere á egdze ŋanna Simaun.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho; e disse: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, deu-me também este. E lhe chamou Simeão.
34 A shaa huɗe umele zlaɓe adaliye, a ya ba una ŋanna. A ba ŋane: Kina wá, á de deska ba essaɓa keni am dagave á ŋere antara zhele-aaruwa, aɗaba ya yayan dawale-aha keƴe kalkale. Aɗaba una ŋanna a fete zhere á egdze ŋanna Laiwi.
34 Concebeu ainda outra vez e deu à luz um filho e disse: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Portanto lhe chamou Levi.
35 A shaa huɗe umele zlaɓe adaliye, a yese ba egdzere zhele ŋanna. A ba ŋane: Kina wá, sey yá gala Dadaamiya Saksage. Aɗaba una ŋanna, a fete zhera á egdze ŋanna Yahuuda. Mazle-aara a naba ƴaa ya egdzere.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; e disse: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso lhe chamou Judá. E cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.