Gênesis 27
Wakita á Dadaamiya (MFI) vs NTLH
1 Isiyaaku gevge emmgyegwe kurcumme, ba ice keni a nanka mazle-aara. A ɗante Isuwa makaaji-aara á dezeŋara, a ba ŋane á elvan ge ŋane: Isuwa egdze-aaruwa. A ŋwanante ge Isuwa : Ná ̍am !
1 Isaque já estava bem velho e havia ficado cego. Um dia ele chamou Esaú, o seu filho mais velho, e disse: — Meu filho! — Estou aqui, pai — respondeu ele.
2 A ba eddeŋara á elvan ge ŋane: Iya na wá, ganevge emmgyegwe jipu, ba sarte a emtsa-aaruwa keni diyanka ya.
2 O pai lhe disse: — Você está vendo que estou velho e um dia desses vou morrer.
3 Daaci kina wá, halantehala náza erva á ŋa, kudeme á ŋa, antara leka á ŋa, ezlzlala á dem kaamba, de eksivaksa dabba a kaamba,
3 Pegue o seu arco e as suas flechas, vá até o campo e cace um animal.
4 se gyiyanvegye hyuwa a dabba kaamba na ka de eksana ka na njeɓakke ate una ya katana ya, daaci siyansa yá zuze, yá gakar barka lauktu yá emtsa.
4 Prepare uma comida saborosa, como eu gosto, e traga aqui para mim. Depois de comer, eu lhe darei a minha bênção, antes de morrer.
5 Cenancena Raibaika am sarte na Isiyaaku aŋkwa á tsakana elva na ge makaaji-aara Isuwa. Daaci zlazlala Isuwa á dem kaamba, a de tsagwaɗa náza kaamba geni a sanansa ge eddeŋara maa,
5 Acontece que Rebeca escutou o que Isaque disse a Esaú. Por isso, quando ele saiu para caçar,
6 a ba emmetare Raibaika á elvan ge Yakubu: Náwa ya cenancena a ba eddekure á elvan ge egdze emmeŋa:
6 ela disse a Jacó: — Escutei agora mesmo uma conversa do seu pai com o seu irmão Esaú. O seu pai disse assim:
7 Ezlzlala á dem kaamba de eksevaksa dabba a kaamba, se gyiyanvegye njeɓakke, yá zuze, ya gakar barka á katafke á Yaakadada lauktu yá emtsa.
7 “Vá caçar um animal e prepare uma comida saborosa para mim. Depois de comer, eu lhe darei a minha bênção na presença de Deus, o Senhor , antes de morrer.”
8 Daaci kina wá, náwa yá ndaaka elva-aaruwa, eccena ba shagera ƴanaaka elva-aaruwa ŋanna.
8 Agora, meu filho — continuou Rebeca — escute bem e faça o que eu vou dizer.
9 Naba duwa á dem walda, de siyansa egdzara usale-aha shagera shagera buwa wá, yá se gyananvegye ge eddeŋa njeɓakke ate una á katana ŋane,
9 Vá ao lugar onde estão os nossos animais e traga dois cabritos dos melhores. Eu vou preparar uma comida saborosa, como o seu pai gosta,
10 ká se dananda a zuze, á gakar barka lauktu á emtsa.
10 e você vai levá-la para ele comer. Depois o seu pai vai abençoar você, antes que ele morra.
11 A ba Yakubu á elvan ge emmeŋara: Egdze a emmerwa an ugje ate vuwa, ɓaaka náza-aaruwa maa,
11 Aí Jacó disse à mãe: — O meu irmão é muito peludo, e eu não.
12 máki tapiyatapa edderwa, diyisediye mu á de banka ya far uksaŋwirehe? Daaci máki gevge estuwa, á de kita barka edderwa yá de shanka barka na.
12 Se o meu pai me apalpar e descobrir que sou eu, ele vai saber que eu estou tentando enganá-lo. Então ele vai me amaldiçoar em vez de me abençoar.
13 A ŋwanante ge emmeŋara, a ba ŋane: A ɗabaŋka ɗekiɗeki, á sem mbiye-aaruwa ge iya egdze-aaruwa. Ƴanaaka ka elva-aaruwa na, naba edduwa de siyansa egdzara usale-aha na.
13 Mas a mãe respondeu: — Nesse caso, que a maldição caia sobre mim, meu filho. Faça exatamente o que eu disse: vá e traga os cabritos para mim.
14 Yakubu a naba de sanaa egdzaar usale-aha na ge emmeŋara, ŋane a se tsatsaa náza za njeɓakke ate una á katana eddetare.
14 Jacó foi, pegou os cabritos e os levou à mãe, e ela preparou uma comida saborosa, como Isaque gostava.
15 Am iga a una ŋanna, a demhe am bre á egdze-aara Isuwa, egdzere zuŋŋwire-aara, a dzarese naŋgyuwe-aara na an daradza jipu na, a tsekwanme Yakubu am huɗe-aara, egdze-aara ge buwire.
15 Depois ela pegou a melhor roupa de Esaú, que estava guardada em casa, e com ela vestiu Jacó.
16 An gwagwa á nawe-aha ŋanna maa, a mbuwanaa ye á erva-aha an ŋane antara ye, aɗaba ye á Yakubu slerɗakke jipu.
16 Com a pele dos cabritos ela cobriu as mãos e o pescoço de Jacó, que não tinha pelos.
17 Daaci Raibaika a naba fanem náza za na a tsatsanaa ŋane na am erva ge egdze-aara Yakubu, hyuwa an gya njeɓakke antara depain.
17 Depois entregou a Jacó a comida gostosa e o pão que ela havia feito.
18 Mazle-aara a naba duhe ge Yakubu adeza eddeŋara na. Edda, a ba ŋane á elvan ge ŋane. A ŋwanante ge eddeŋara: Na ̍am. Ka ware egdze-aaruwa?
18 Então Jacó foi até onde o pai estava e disse: — Pai! — Aqui estou — respondeu ele. — Quem é você, meu filho?
19 A ba Yakubu á elvan ge ŋane: Ba iya makaaji á ŋa Isuwa, ya sakaa nazena ka ndavanaa ka na. Tsetse-kwa njinja, ká zuze hyuwa na ya sakánse na lauktu ká giyar barka.
19 — Eu sou Esaú, o seu filho mais velho — disse Jacó. — Já fiz o que o senhor mandou. Levante-se, por favor; sente-se, coma da carne do animal que cacei e depois me abençoe.
20 A ba Isiyaaku á elvan ge ŋane: Ka shanaa estara kena ba watsewatse na egdze-aaruwa? A ŋwanante a ba ŋane á elvan ge ŋane: A sanaa ba Yaakadada, Dadaamiya á ŋa á se katafke-aaruwa.
20 Aí Isaque perguntou: — Mas como foi que você achou a caça tão depressa, meu filho? Jacó respondeu: — O
21 A ba Isiyaaku á elvan ge Yakubu: Sawa emtsaaɗe egdze-aaruwa, yá tapakaatapa an erva-aaruwa ba jirire ka ba Isuwa? Máki ka Isuwa ka keni ya diyeddiye.
21 Então Isaque disse a Jacó: — Chegue mais perto para que eu possa apalpar você. Assim vou saber se você é Esaú mesmo ou não.
22 Daaci a naba gaptehe ge Yakubu á deza eddeŋara Isiyaaku na, á ettapa Isiyaaku an erva-aha-aara, a ba ŋane: Ye-aara máki á ndaha elva wá, Yakubu, amá erva-aha-aara wá, Isuwa.
22 Jacó chegou perto de Isaque, e ele o apalpou e disse: — A sua voz é a voz de Jacó, mas as mãos parecem as mãos de Esaú.
23 — ausente —
23 Assim, Isaque não reconheceu que era Jacó, pois as suas mãos estavam peludas como as de Esaú, e por isso ele o abençoou.
24 — ausente —
24 Mas, antes de abençoá-lo, perguntou mais uma vez: — Você é mesmo o meu filho Esaú? — Sou, sim — respondeu Jacó.
25 A ba Isiyaaku á elvan ge ŋane: Siyansa hyuwa á náza kaamba na ka sinaa ka, ka makaaji-aaruwa, yá zuze lauktu yá gakar barka. Yakubu a vante, a zuhe, a de sanaa mbazla, a vante a sharhe.
25 Então o pai disse: — Traga a carne da caça para que eu coma. Depois eu o abençoarei. Jacó serviu a comida ao seu pai e também trouxe vinho. Isaque comeu, e bebeu,
26 Am iga á una ŋanna, a ba Isiyaaku: Sawa kwa egdze-aaruwa takwaliyatakwala.
26 e depois disse: — Venha cá, meu filho, e me dê um beijo.
27 Takwalle á ba Yakubu a de ŋaŋaa eddeŋara na. Cenancena Isiyaaku emtakkire á se á naŋgyuwe-aara, a garhe barka, a ba ŋane: Emtakkire á se á egdze-aaruwa na wá, ba seke emtakkire á se á fahe na Yaakadada garge barka jipu na.
27 Jacó chegou perto e beijou o pai. Quando sentiu o cheiro da roupa que Jacó estava usando, Isaque o abençoou e disse assim: “Ah! O cheiro do meu filho é como o cheiro de um campo que o
28 A vakteva Dadaamiya werhe á sawa am samaya antara dikele á nalmane na ni a vanta haha ge ura na. Tara hiya antara mbazla na emtakke na wá, sey tá ndavana á ba am mba á ŋa.
28 Meu filho, que Deus lhe dê o orvalho do céu; que os seus campos produzam boas colheitas e fartura de trigo e vinho.
29 Larde-aha gergere tá de magakaa slera ge ka, jeba-aha gergere ta de ganaaga ire-aatare á katafke á ŋa. Ká de geva ka zanwe á egdzara mama-aha a ŋa, ta de gana ba itare ire-aatare a katafke á ŋa. A de sha barka eddewna ni á de gak barka ge ekka. Amá á de gev an nyainye eddawna ni á de nyainya ka na.
29 Que nações sejam dominadas por você, e que você seja respeitado pelos povos. Que você mande nos seus parentes, e que os descendentes da sua mãe o tratem com respeito. Malditos sejam aqueles que o amaldiçoarem, e que sejam abençoados os que o abençoarem!”
30 Isiyaaku keni zlauzle am gar barka ge Yakubu, sesse Yakubu áza eddeŋara, vaŋayye saasa egdze a emmaŋara Isuwa á sa am baka na.
30 Isaque acabou de dar a bênção, e Jacó ia saindo, quando Esaú chegou, vindo da caçada.
31 Ŋane a se gyanve hyuwa á náza a kaamba njeɓakke, a sanánhe kwa ge eddeŋara na. A ba ŋane á elvan ge eddeŋara: Tsetse kwa edda, náwa sanakanmesa hyuwa á náza kaamba na, zuze lauktu ká gar barka ge egdze á ŋa.
31 Ele também fez uma comida gostosa e levou para o pai. Aí disse: — Levante-se, por favor, coma da caça que eu matei e depois me abençoe.
32 A ba eddeŋara á elvan ge ŋane: Ka ware ka? A ba ŋane: Ba iya egdze á ŋa Isuwa, ya makaaji á ŋa.
32 Então Isaque perguntou: — Quem é você? — Eu sou Esaú, o seu filho mais velho.
33 Jaaja emtaŋkire Isiyaaku, diyaaka ba názena á magana ŋane keni ɗekiɗeki. A ba ŋane: Ware ŋane ni a duhe á dem kaamba, a de je náza kaamba, a siyaa hyuwa-aara ya zuhe, náwa a tsantaa ba sera á ŋa na! Barka wá, ganarga, shansha zlauzle.
33 Isaque ficou agitado e começou a tremer muito. E disse: — Então quem foi que caçou um animal e trouxe para mim? Eu comi antes que você chegasse e dei àquele homem a minha bênção. Ele é quem será abençoado.
34 Isuwa ba á cenaa elva na á tsakana eddeŋara na wá, ŋane keni jaaja ervauɗe jipu, a fu hula á ba á dem samaya. A ba ŋane á elvan ge eddeŋara: Tasle á ŋa eddaye-aaruwa, iya keni giyarge barka.
34 Quando Esaú ouviu isso, deu um grito cheio de amargura e disse: — Meu pai, dê a sua bênção para mim também!
35 A ba Isiyaaku á elvan ge ŋane: Saasawa egdze a emmeŋa an zlerma, dánda ŋane barka na ma andze náza á ŋa na.
35 Porém Isaque respondeu: — O seu irmão veio, me enganou e ficou com a bênção que era sua.
36 A ba Isuwa: Ŋane na wá, Yakubuwire na sharanansha, egdze á zlerma. Werre keni, a berdu daradza á makaajiyire-aaruwa á ba an ndzeɗa beresse. Nawa vatena zlaɓe adaliye a se berdu barka-aaruwa gevge ser buwa kina. A ba ŋane á elvan ge eddeŋara: Mazlakinaaki barka ŋanna ge iya emtu?
36 Esaú disse: — Esta é a segunda vez que ele me engana. Foi com razão que puseram nele o nome de Jacó . Primeiro ele me tirou os direitos de filho mais velho e agora tirou a bênção que era minha. Pai, será que o senhor não guardou nenhuma bênção para mim?
37 A ba Isiyaaku á elvan ge Isuwa: Baaka elva-aara, gananvege ŋane zanwe a ŋa. Ya fanem egdzara mama-aha-ŋara baɗemme am erva ge ŋane, tá de magana slera. Vananteva ndzeɗa jipu an hiya kwakya, ma mbazla emtakke keni tá de ndavana á ba am mba-aara. Yá magaká uwe kina mazle-aara egdze-aaruwa
37 Isaque respondeu: — Eu já dei a Jacó autoridade sobre você e fiz com que todos os parentes de Jacó sejam escravos dele. Também disse que ele terá muito trigo e muito vinho. Agora não posso fazer nada por você, meu filho.
38 A ba Isuwa á elvan ge eddeŋara zlaɓe adaliye: Ndza ká á ba an barka palle ŋanna emtu edda, giyarge seke barka ge iya keni eddaye-aaruwa. Mazle-aara Isuwa a naba fu hula, aŋkwa á kyuwa a ba an ká kwara.
38 Porém Esaú insistiu: — Será que o senhor tem só uma bênção? Abençoe também a mim, meu pai. E começou a chorar alto.
39 A ŋwanante ge eddeŋare Isiyaaku, a ba ŋane á elvan ge ŋane: Sleɗe á nja ŋa ge ekka wá, watse ká ƴiƴiye an sleɗe na gelgela, werhe na á sawa am samaya na á de duka a dem dalbe á ŋa ɗekiɗeki.
39 Então Isaque disse: “Você viverá longe de terras boas e longe do orvalho que cai do céu.
40 Ekka wá, á de vakta shifa ba masalam á ŋa, ká de magana slerga ba ge egdze a emmeŋa. Amá máki yak-ya hala wá, ká naba sansese ire á ŋa am erva-aara.
40 Você viverá pela sua espada e será empregado do seu irmão. Porém, quando você se revoltar, se livrará dele.”
41 Daaci Isuwa jaaja ervauɗe jipu ate egdze a emmeŋara Yakubu, aɗaba barka na ni a gaara eddetare na. A ba ŋane am ervauŋɗe-aara: A ba á sawa ndza ŋane vaci kyuwa eddemiya, má watse tá dá ba buwa antara Yakubu ŋanna ma.
41 Esaú ficou com ódio de Jacó porque o seu pai tinha dado a ele a bênção. Então pensou assim: “O meu pai vai morrer logo. Quando acabarem os dias de luto, vou matar o meu irmão.”
42 Ɓalarananseɓale ge Raibaika názena ni á kata magana Isuwa egdze a zuŋŋwire-aara na ate egdze a emmeŋara. A ɗante Yakubu ádezeŋara, a ba ŋane á elvan ge ŋane: Effa hyema ate ire á ŋa, aɗaba aŋkwa a tsagwaɗaktsagwaɗa egdze a emmeŋa Isuwa, á kata ja shifa á ŋa ba ɗekiɗeki.
42 Rebeca ficou sabendo do plano de Esaú e mandou chamar Jacó. Ela disse: — Escute aqui! O seu irmão Esaú está planejando se vingar de você; ele quer matá-lo.
43 Kina wá, eccena ka názena yá ndaka ya: Tsetse, ezlzlala á ŋa egdze-aaruwa á dem mba á egdze a emmerwa Laban am Harran.
43 Por isso, meu filho, preste atenção. Vá agora mesmo para a casa de Labão, o meu irmão, que mora em Harã.
44 Naba njanaanja ire á ŋa am mba-aara dem sarte na má ekhyakhya ervauŋɗe á egdze a emmeŋa.
44 Fique algum tempo lá com ele, até que passe o ódio do seu irmão,
45 Sey má viyanáviya ba ɗekiɗeki am ire-aara názena ka maganta ka na, lauktu watse yá ɓelakva we geni sawa a sa. Labara yá puwem egdzara buwa am evege am hare palle?
45 e ele esqueça aquilo que você lhe fez. Nessa ocasião eu mandarei alguém para trazer você de volta. Não quero perder os meus dois filhos num dia só!
46 A ba Raibaika á elvan ge Isiyaaku: Mága á shawle-aha-aaruwa, egdzara á Haiti-aha na wá, jiseje gwaygway am ire ba ɗekiɗeki. Máki Yakubu keni gaaga zlaɓe adaliye ba egdze á Haiti-aha ŋanna seke náza á Isuwa na wá, náza-aaruwa watse ɓaaka daliila a nja an shifa ŋanna mazle-aara.
46 Depois Rebeca foi falar com Isaque e disse: — Estou aborrecida da vida por causa dessas mulheres heteias com quem Esaú casou. Se Jacó também casar com uma dessas heteias, será melhor que eu morra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.