Gênesis 27

Wakita á Dadaamiya (MFI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Isiyaaku gevge emmgyegwe kurcumme, ba ice keni a nanka mazle-aara. A ɗante Isuwa makaaji-aara á dezeŋara, a ba ŋane á elvan ge ŋane: Isuwa egdze-aaruwa. A ŋwanante ge Isuwa : Ná ̍am !
1 Quando Isaque já estava velho, e se lhe enfraqueciam os olhos, de maneira que não podia ver, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e disse-lhe: Meu filho! Ele lhe respondeu: Eis-me aqui!
2 A ba eddeŋara á elvan ge ŋane: Iya na wá, ganevge emmgyegwe jipu, ba sarte a emtsa-aaruwa keni diyanka ya.
2 Disse-lhe o pai: Eis que agora estou velho, e não sei o dia da minha morte;
3 Daaci kina wá, halantehala náza erva á ŋa, kudeme á ŋa, antara leka á ŋa, ezlzlala á dem kaamba, de eksivaksa dabba a kaamba,
3 toma, pois, as tuas armas, a tua aljava e o teu arco; e sai ao campo, e apanha para mim alguma caça;
4 se gyiyanvegye hyuwa a dabba kaamba na ka de eksana ka na njeɓakke ate una ya katana ya, daaci siyansa yá zuze, yá gakar barka lauktu yá emtsa.
4 e faze-me um guisado saboroso, como eu gosto, e traze-mo, para que eu coma; a fim de que a minha alma te abençoe, antes que morra.
5 Cenancena Raibaika am sarte na Isiyaaku aŋkwa á tsakana elva na ge makaaji-aara Isuwa. Daaci zlazlala Isuwa á dem kaamba, a de tsagwaɗa náza kaamba geni a sanansa ge eddeŋara maa,
5 Ora, Rebeca estava escutando quando Isaque falou a Esaú, seu filho. Saiu, pois, Esaú ao campo para apanhar caça e trazê-la.
6 a ba emmetare Raibaika á elvan ge Yakubu: Náwa ya cenancena a ba eddekure á elvan ge egdze emmeŋa:
6 Disse então Rebeca a Jacó, seu filho: Eis que ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, dizendo:
7 Ezlzlala á dem kaamba de eksevaksa dabba a kaamba, se gyiyanvegye njeɓakke, yá zuze, ya gakar barka á katafke á Yaakadada lauktu yá emtsa.
7 Traze-me caça, e faze-me um guisado saboroso, para que eu coma, e te abençoe diante do Senhor, antes da minha morte.
8 Daaci kina wá, náwa yá ndaaka elva-aaruwa, eccena ba shagera ƴanaaka elva-aaruwa ŋanna.
8 Agora, pois, filho meu, ouve a minha voz naquilo que eu te ordeno:
9 Naba duwa á dem walda, de siyansa egdzara usale-aha shagera shagera buwa wá, yá se gyananvegye ge eddeŋa njeɓakke ate una á katana ŋane,
9 Vai ao rebanho, e traze-me de lá das cabras dois bons cabritos; e eu farei um guisado saboroso para teu pai, como ele gosta;
10 ká se dananda a zuze, á gakar barka lauktu á emtsa.
10 e levá-lo-ás a teu pai, para que o coma, a fim de te abençoar antes da sua morte.
11 A ba Yakubu á elvan ge emmeŋara: Egdze a emmerwa an ugje ate vuwa, ɓaaka náza-aaruwa maa,
11 Respondeu, porém, Jacó a Rebeca, sua mãe: Eis que Esaú, meu irmão, é peludo, e eu sou liso.
12 máki tapiyatapa edderwa, diyisediye mu á de banka ya far uksaŋwirehe? Daaci máki gevge estuwa, á de kita barka edderwa yá de shanka barka na.
12 Porventura meu pai me apalpará e serei a seus olhos como enganador; assim trarei sobre mim uma maldição, e não uma bênção.
13 A ŋwanante ge emmeŋara, a ba ŋane: A ɗabaŋka ɗekiɗeki, á sem mbiye-aaruwa ge iya egdze-aaruwa. Ƴanaaka ka elva-aaruwa na, naba edduwa de siyansa egdzara usale-aha na.
13 Respondeu-lhe sua mãe: Meu filho, sobre mim caia essa maldição; somente obedece à minha voz, e vai trazer-mos.
14 Yakubu a naba de sanaa egdzaar usale-aha na ge emmeŋara, ŋane a se tsatsaa náza za njeɓakke ate una á katana eddetare.
14 Então ele foi, tomou-os e os trouxe a sua mãe, que fez um guisado saboroso como seu pai gostava.
15 Am iga a una ŋanna, a demhe am bre á egdze-aara Isuwa, egdzere zuŋŋwire-aara, a dzarese naŋgyuwe-aara na an daradza jipu na, a tsekwanme Yakubu am huɗe-aara, egdze-aara ge buwire.
15 Depois Rebeca tomou as melhores vestes de Esaú, seu filho mais velho, que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho mais moço;
16 An gwagwa á nawe-aha ŋanna maa, a mbuwanaa ye á erva-aha an ŋane antara ye, aɗaba ye á Yakubu slerɗakke jipu.
16 com as peles dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço;
17 Daaci Raibaika a naba fanem náza za na a tsatsanaa ŋane na am erva ge egdze-aara Yakubu, hyuwa an gya njeɓakke antara depain.
17 e pôs o guisado saboroso e o pão que tinha preparado, na mão de Jacó, seu filho.
18 Mazle-aara a naba duhe ge Yakubu adeza eddeŋara na. Edda, a ba ŋane á elvan ge ŋane. A ŋwanante ge eddeŋara: Na ̍am. Ka ware egdze-aaruwa?
18 E veio Jacó a seu pai, e chamou: Meu pai! E ele disse: Eis-me aqui; quem és tu, meu filho?
19 A ba Yakubu á elvan ge ŋane: Ba iya makaaji á ŋa Isuwa, ya sakaa nazena ka ndavanaa ka na. Tsetse-kwa njinja, ká zuze hyuwa na ya sakánse na lauktu ká giyar barka.
19 Respondeu Jacó a seu pai: Eu sou Esaú, teu primogênito; tenho feito como me disseste; levanta-te, pois, senta-te e come da minha caça, para que a tua alma me abençoe.
20 A ba Isiyaaku á elvan ge ŋane: Ka shanaa estara kena ba watsewatse na egdze-aaruwa? A ŋwanante a ba ŋane á elvan ge ŋane: A sanaa ba Yaakadada, Dadaamiya á ŋa á se katafke-aaruwa.
20 Perguntou Isaque a seu filho: Como é que tão depressa a achaste, filho meu? Respondeu ele: Porque o Senhor, teu Deus, a mandou ao meu encontro.
21 A ba Isiyaaku á elvan ge Yakubu: Sawa emtsaaɗe egdze-aaruwa, yá tapakaatapa an erva-aaruwa ba jirire ka ba Isuwa? Máki ka Isuwa ka keni ya diyeddiye.
21 Então disse Isaque a Jacó: Chega-te, pois, para que eu te apalpe e veja se és meu filho Esaú mesmo, ou não.
22 Daaci a naba gaptehe ge Yakubu á deza eddeŋara Isiyaaku na, á ettapa Isiyaaku an erva-aha-aara, a ba ŋane: Ye-aara máki á ndaha elva wá, Yakubu, amá erva-aha-aara wá, Isuwa.
22 chegou-se Jacó a Isaque, seu pai, que o apalpou, e disse: A voz é a voz de Jacó, porém as mãos são as mãos de Esaú.
23 — ausente —
23 E não o reconheceu, porquanto as suas mãos estavam peludas, como as de Esaú seu irmão; e abençoou-o.
24 — ausente —
24 No entanto perguntou: Tu és mesmo meu filho Esaú? E ele declarou: Eu o sou.
25 A ba Isiyaaku á elvan ge ŋane: Siyansa hyuwa á náza kaamba na ka sinaa ka, ka makaaji-aaruwa, yá zuze lauktu yá gakar barka. Yakubu a vante, a zuhe, a de sanaa mbazla, a vante a sharhe.
25 Disse-lhe então seu pai: Traze-mo, e comerei da caça de meu filho, para que a minha alma te abençoe: E Jacó lho trouxe, e ele comeu; trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Am iga á una ŋanna, a ba Isiyaaku: Sawa kwa egdze-aaruwa takwaliyatakwala.
26 Disse-lhe mais Isaque, seu pai: Aproxima-te agora, e beija-me, meu filho.
27 Takwalle á ba Yakubu a de ŋaŋaa eddeŋara na. Cenancena Isiyaaku emtakkire á se á naŋgyuwe-aara, a garhe barka, a ba ŋane: Emtakkire á se á egdze-aaruwa na wá, ba seke emtakkire á se á fahe na Yaakadada garge barka jipu na.
27 E ele se aproximou e o beijou; e seu pai, sentindo-lhe o cheiro das vestes o abençoou, e disse: Eis que o cheiro de meu filho é como o cheiro de um campo que o Senhor abençoou.
28 A vakteva Dadaamiya werhe á sawa am samaya antara dikele á nalmane na ni a vanta haha ge ura na. Tara hiya antara mbazla na emtakke na wá, sey tá ndavana á ba am mba á ŋa.
28 Que Deus te dê do orvalho do céu, e dos lugares férteis da terra, e abundância de trigo e de mosto;
29 Larde-aha gergere tá de magakaa slera ge ka, jeba-aha gergere ta de ganaaga ire-aatare á katafke á ŋa. Ká de geva ka zanwe á egdzara mama-aha a ŋa, ta de gana ba itare ire-aatare a katafke á ŋa. A de sha barka eddewna ni á de gak barka ge ekka. Amá á de gev an nyainye eddawna ni á de nyainya ka na.
29 sirvam-te povos, e nações se encurvem a ti; sê senhor de teus irmãos, e os filhos da tua mãe se encurvem a ti; sejam malditos os que te amaldiçoarem, e benditos sejam os que te abençoarem.
30 Isiyaaku keni zlauzle am gar barka ge Yakubu, sesse Yakubu áza eddeŋara, vaŋayye saasa egdze a emmaŋara Isuwa á sa am baka na.
30 Tão logo Isaque acabara de abençoar a Jacó, e este saíra da presença de seu pai, chegou da caça Esaú, seu irmão;
31 Ŋane a se gyanve hyuwa á náza a kaamba njeɓakke, a sanánhe kwa ge eddeŋara na. A ba ŋane á elvan ge eddeŋara: Tsetse kwa edda, náwa sanakanmesa hyuwa á náza kaamba na, zuze lauktu ká gar barka ge egdze á ŋa.
31 e fez também ele um guisado saboroso e, trazendo-o a seu pai, disse-lhe: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que a tua alma me abençoe.
32 A ba eddeŋara á elvan ge ŋane: Ka ware ka? A ba ŋane: Ba iya egdze á ŋa Isuwa, ya makaaji á ŋa.
32 Perguntou-lhe Isaque, seu pai: Quem és tu? Respondeu ele: Eu sou teu filho, o teu primogênito, Esaú.
33 Jaaja emtaŋkire Isiyaaku, diyaaka ba názena á magana ŋane keni ɗekiɗeki. A ba ŋane: Ware ŋane ni a duhe á dem kaamba, a de je náza kaamba, a siyaa hyuwa-aara ya zuhe, náwa a tsantaa ba sera á ŋa na! Barka wá, ganarga, shansha zlauzle.
33 Então estremeceu Isaque de um estremecimento muito grande e disse: Quem, pois, é aquele que apanhou caça e ma trouxe? Eu comi de tudo, antes que tu viesses, e abençoei-o, e ele será bendito.
34 Isuwa ba á cenaa elva na á tsakana eddeŋara na wá, ŋane keni jaaja ervauɗe jipu, a fu hula á ba á dem samaya. A ba ŋane á elvan ge eddeŋara: Tasle á ŋa eddaye-aaruwa, iya keni giyarge barka.
34 Esaú, ao ouvir as palavras de seu pai, bradou com grande e mui amargo brado, e disse a seu pai: Abençoa-me também a mim, meu pai!
35 A ba Isiyaaku á elvan ge ŋane: Saasawa egdze a emmeŋa an zlerma, dánda ŋane barka na ma andze náza á ŋa na.
35 Respondeu Isaque: Veio teu irmão e com sutileza tomou a tua bênção.
36 A ba Isuwa: Ŋane na wá, Yakubuwire na sharanansha, egdze á zlerma. Werre keni, a berdu daradza á makaajiyire-aaruwa á ba an ndzeɗa beresse. Nawa vatena zlaɓe adaliye a se berdu barka-aaruwa gevge ser buwa kina. A ba ŋane á elvan ge eddeŋara: Mazlakinaaki barka ŋanna ge iya emtu?
36 Disse Esaú: Não se chama ele com razão Jacó, visto que já por duas vezes me enganou? tirou-me o direito de primogenitura, e eis que agora me tirou a bênção. E perguntou: Não reservaste uma bênção para mim?
37 A ba Isiyaaku á elvan ge Isuwa: Baaka elva-aara, gananvege ŋane zanwe a ŋa. Ya fanem egdzara mama-aha-ŋara baɗemme am erva ge ŋane, tá de magana slera. Vananteva ndzeɗa jipu an hiya kwakya, ma mbazla emtakke keni tá de ndavana á ba am mba-aara. Yá magaká uwe kina mazle-aara egdze-aaruwa
37 Respondeu Isaque a Esaú: Eis que o tenho posto por senhor sobre ti, e todos os seus irmãos lhe tenho dado por servos; e de trigo e de mosto o tenho fortalecido. Que, pois, poderei eu fazer por ti, meu filho?
38 A ba Isuwa á elvan ge eddeŋara zlaɓe adaliye: Ndza ká á ba an barka palle ŋanna emtu edda, giyarge seke barka ge iya keni eddaye-aaruwa. Mazle-aara Isuwa a naba fu hula, aŋkwa á kyuwa a ba an ká kwara.
38 Disse Esaú a seu pai: Porventura tens uma única bênção, meu pai? Abençoa-me também a mim, meu pai. E levantou Esaú a voz, e chorou.
39 A ŋwanante ge eddeŋare Isiyaaku, a ba ŋane á elvan ge ŋane: Sleɗe á nja ŋa ge ekka wá, watse ká ƴiƴiye an sleɗe na gelgela, werhe na á sawa am samaya na á de duka a dem dalbe á ŋa ɗekiɗeki.
39 Respondeu-lhe Isaque, seu pai: Longe dos lugares férteis da terra será a tua habitação, longe do orvalho do alto céu;
40 Ekka wá, á de vakta shifa ba masalam á ŋa, ká de magana slerga ba ge egdze a emmeŋa. Amá máki yak-ya hala wá, ká naba sansese ire á ŋa am erva-aara.
40 pela tua espada viverás, e a teu irmão, serviras; mas quando te tornares impaciente, então sacudirás o seu jugo do teu pescoço.
41 Daaci Isuwa jaaja ervauɗe jipu ate egdze a emmeŋara Yakubu, aɗaba barka na ni a gaara eddetare na. A ba ŋane am ervauŋɗe-aara: A ba á sawa ndza ŋane vaci kyuwa eddemiya, má watse tá dá ba buwa antara Yakubu ŋanna ma.
41 Esaú, pois, odiava a Jacó por causa da bênção com que seu pai o tinha abençoado, e disse consigo: Vêm chegando os dias de luto por meu pai; então hei de matar Jacó, meu irmão.
42 Ɓalarananseɓale ge Raibaika názena ni á kata magana Isuwa egdze a zuŋŋwire-aara na ate egdze a emmeŋara. A ɗante Yakubu ádezeŋara, a ba ŋane á elvan ge ŋane: Effa hyema ate ire á ŋa, aɗaba aŋkwa a tsagwaɗaktsagwaɗa egdze a emmeŋa Isuwa, á kata ja shifa á ŋa ba ɗekiɗeki.
42 Ora, foram denunciadas a Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; pelo que ela mandou chamar Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: Eis que Esaú teu irmão se consola a teu respeito, propondo matar-te.
43 Kina wá, eccena ka názena yá ndaka ya: Tsetse, ezlzlala á ŋa egdze-aaruwa á dem mba á egdze a emmerwa Laban am Harran.
43 Agora, pois, meu filho, ouve a minha voz; levanta-te, refugia-te na casa de Labão, meu irmão, em Harã,
44 Naba njanaanja ire á ŋa am mba-aara dem sarte na má ekhyakhya ervauŋɗe á egdze a emmeŋa.
44 e demora-te com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão;
45 Sey má viyanáviya ba ɗekiɗeki am ire-aara názena ka maganta ka na, lauktu watse yá ɓelakva we geni sawa a sa. Labara yá puwem egdzara buwa am evege am hare palle?
45 até que se desvie de ti a ira de teu irmão, e ele se esqueça do que lhe fizeste; então mandarei trazer-te de lá; por que seria eu desfilhada de vós ambos num só dia?
46 A ba Raibaika á elvan ge Isiyaaku: Mága á shawle-aha-aaruwa, egdzara á Haiti-aha na wá, jiseje gwaygway am ire ba ɗekiɗeki. Máki Yakubu keni gaaga zlaɓe adaliye ba egdze á Haiti-aha ŋanna seke náza á Isuwa na wá, náza-aaruwa watse ɓaaka daliila a nja an shifa ŋanna mazle-aara.
46 E disse Rebeca a Isaque: Enfadada estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar mulher dentre as filhas de Hete, tais como estas, dentre as filhas desta terra, para que viverei?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.