Gênesis 22

Wakita á Dadaamiya (MFI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Am iga aà unaha ŋanna maa, Dadaamiya a naba gyaa hala aà Abrahiima. A ɗante: Ibrahiima! A ŋutehe: Naàwa ya Yaakadada, a ba Ibrahiima.
1 Algum tempo depois Deus pôs Abraão à prova. Deus o chamou pelo nome, e ele respondeu: — Estou aqui.
2 A ba Dadaamiya aà elvan ge ŋane: Eksanteksa egdzaaŋa Isiyaaku, egdzaaŋa na palle ba ŋane wayakwaya jipu na, ezlzlala an ŋane aà dem larde aà Mauriya ate ire aà wa na watse yaà de ŋgyekwakanvaa ya, de iciyantica sadakaara am tate ŋanna, sadake na ni taà epshana an kara na.
2 Então Deus disse: — Pegue agora Isaque, o seu filho, o seu único filho, a quem você tanto ama, e vá até a terra de Moriá. Ali, na montanha que eu lhe mostrar, queime o seu filho como
3 Ba makurallaara, a tsetehe ge Ibrahiima an eŋlya werre, a tataa hazla na watse aà de epsha sadake an ŋane na, a puwete serde ate ezzeŋwaara, daaci daredde antara egdzaara Isiyaaku, aà dem tate na ni a ŋgyekwannaa Dadaamiya na. A ɗetaa emnde buwa am walaɗiyahaara, ta duwa antara ŋane.
3 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada, arreou o seu jumento, cortou lenha para o sacrifício e saiu para o lugar que Deus havia indicado. Isaque e dois empregados foram junto com ele.
4 Am hare ge keƴire waà, Ibrahiima a kante ice, a nanna tate ŋanna amaà zlaɓe ƴiiƴiye jipu.
4 No terceiro dia, Abraão viu o lugar, de longe.
5 A ba ŋane aà elvan ge walaɗiyahaara buwa na: Kure waà, njawinja aàhuna antara ezzeŋwa. Amaà ŋere antara egdzere waà, kwaye ŋaà de kezlan ugje ge Dadaamiya ate ire aà wa na kwaye ŋane na. Maà zlaŋeruzle ŋaà se berakurbera.
5 Então disse aos empregados: — Fiquem aqui com o jumento. Eu e o menino vamos ali adiante para adorar a Deus. Daqui a pouco nós voltamos.
6 Daaci Ibrahiima a eksante hazla na taà epsha naàza sadake an ŋane na, a farhe ge egdzaara Isiyaaku na. ŋane an iraara maa, a eksante kara antara washe, daredde taà aŋkwa aà zlala ba itare ta buwa mazlaara.
6 Abraão pegou a lenha para o sacrifício e pôs nos ombros de Isaque. Pegou uma faca e fogo, e os dois foram andando juntos.
7 Daaci Isiyaaku a ndavanu elva ge eddeŋare taà aàtire a zlala ŋanna, a ba ŋane: Eddaye! A ŋwanante ge Ibrahiima, a ba ŋane: Naba enndaha elvaaŋa egdzaaruwa, yaà aŋkwa aà eccena. A ba Isiyaaku aà elvan ge ŋane: Naàwa maà an hazlaha antara kaàraà baɗemme, aàme egdze a zhil kyawe na mi de maga sadake an ŋane na?
7 Daí a pouco o menino disse: — Pai! Abraão respondeu: — Que foi, meu filho? Isaque perguntou: — Nós temos a lenha e o fogo, mas onde está o carneirinho para o sacrifício?
8 A ŋwanante ge Ibrahiima, a ba ŋane: Watse aà de jansaare ba Dadaamiya ŋanna an iraara ge egdze a kyawe ŋanna egdzaaruwa. Daaci taà aŋkwa aà zlalaatare aà ba aàtirpalle.
8 Abraão respondeu: — Deus dará o que for preciso; ele vai arranjar um carneirinho para o sacrifício, meu filho. E continuaram a caminhar juntos.
9 Daraada am tate ŋanna a ŋgyekwannaa Dadaamiya ŋanna maa, Ibrahiima a de ndere naàzena taà icanaà sadake aàtekwa ge Dadaamiya na, a kazlante hazla, daaci a naba takwasaa egdzaara Isiyaaku na, daaci a ɓelete ate hazla na ate tate aà fana sadake ge Dadaamiya na.
9 Quando chegaram ao lugar que Deus havia indicado, Abraão fez um altar e arrumou a lenha em cima dele. Depois amarrou Isaque e o colocou sobre o altar, em cima da lenha.
10 Daaci a velese erva, a eksante washe, aà kaàtaà ica egdzaara waà,
10 Em seguida pegou a faca para matá-lo.
11 Ibrahiima, Ibrahiima, aŋkwa aà ɗahanaà malika aà Dadaamiya aà sawa am samaya. A ŋutehe ge Ibrahima: Na'am.
11 Mas nesse instante, lá do céu, o Anjo do Senhor o chamou, dizendo: — Abraão! Abraão! — Estou aqui — respondeu ele.
12 A ba malika: Fanfeka ervaaŋa ge egdzere ɗekiɗeki, maganaànka ba uwe keni. Kina waà, dyaneddiye mazlaara ganakini kaà aŋkwa aà kuva Dadaamiya, aɗaba yaikiveka egdzaaŋa palle ba ŋane.
12 O Anjo disse: — Não machuque o menino e não lhe faça nenhum mal. Agora sei que você
13 Ibrahiima a kante ice waà, aà zhara ba zhel kyawe am igaara am gwezla aà dake tabeɗamme, dermahaara an ŋaŋa am gwezla ŋanna. A naba duhe ge Ibrahiima suuwe, a de lyevaa zhel kyawe na, a maganaa sadake ge Dadaamitya an ŋane am sleɗe aà egdzaara.
13 Abraão olhou em volta e viu um carneiro preso pelos chifres, no meio de uma moita. Abraão foi, pegou o carneiro e o ofereceu como sacrifício em lugar do seu filho.
14 Ibrahiima a fete zhera aà tate ŋanna: Dadaamiya aŋkwa aà nanna. Sem vatena keni, emnde taà ɗaha tate ŋanna a ba an: Dadaamiya aŋkwa aà nanna ŋanna.
14 Abraão pôs naquele lugar o nome de “O Senhor Deus dará o que for preciso.” É por isso que até hoje o povo diz: “Na sua montanha o Senhor Deus dá o que é preciso.”
15 Malika aà Yaakadada a ɗante Ibrahiima ge buwire aà sawa am samaya,
15 Mais uma vez o Anjo do Senhor , lá do céu, chamou Abraão
16 a ba ŋane aà elvan ge ŋane: Naàwa elva aà Yaakadada. A ba ŋane: Ba seke una ni ekka eksakarekse magiya una, yaikiveka egdzaaŋa palle a ba ŋane na waà, yaà zaku ba waɗaara an zheraaruwa ba ge iya:
16 e disse: — Porque você fez isso e não me negou o seu filho, o seu único filho, eu juro pelo meu próprio nome — diz Deus, o
17 ba jirire yaà aŋkwa aà gakar barkaaruwa, yaà yaàkteya, egdzaraaŋa taà de gev ba seke terlyakwaha ate samaya, ba seke shili na am guwa na. Ma vatara keni sey taà de gaànaà ba emndaaŋa ndzeɗa arge kelaadahaatare.
17 Farei com que os seus descendentes sejam tão numerosos como as estrelas do céu ou os grãos de areia da praia do mar; e eles vencerão os inimigos.
18 Baɗemme a nalgaha am duniya taà de shaà barka ŋanna yaà de gaterar ge emndaaŋa na, aɗaba ka na ebzaŋka elvaaruwa.
18 Por meio dos seus descendentes eu abençoarei todas as nações do mundo, pois você fez o que eu mandei.
19 Daaci a eptsehe ge Ibrahiima aà seza dawalahaara na, ta naba daatare aà dem Biirsabe. Aɗaba Ibrahiima aà nja am Biirsaba ŋanna.
19 Abraão voltou para o lugar onde estavam os seus empregados, e foram todos juntos para Berseba, onde Abraão ficou morando.
20 Am iga aà labare ŋanna baɗemme na maa, ta se mbeɗanu shawya umele ge Ibrahiima, ta baàntsa: Milka, mukse aà egdze a emmeŋa Nakaur a yayane egdzar zaala.
20 Algum tempo depois Abraão recebeu a notícia de que Naor, o seu irmão, tinha oito filhos, nascidos de Milca, a sua mulher.
21 Naàwa zherahaatare: Uus, ŋane maàkaajiyaara, taà an Bus sleɗabaara, antara Kamuyail ŋane waà, eddaŋaara ge Aram,
21 O primeiro que nasceu foi Uz; depois vieram os seus irmãos Buz e Quemuel, que foi o pai de Arã;
22 sleɗaba Bus maa Kaisaid antara Hazau antara Pilda antara Yidlaf ira Baitu'iila.
22 depois nasceram Quesede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.
23 Baitu'iila ŋane a ye Raibaika. Kwaye ŋanne egdzara aè Milka tise ŋanna, egdzar zaala baɗemme, a yayannaa ge Nakaur egdze a emmeŋaara ge Ibrahiima.
23 Este Betuel foi o pai de Rebeca. São esses os oito filhos que Milca deu a Naor, o irmão de Abraão.
24 Aŋkwa mukse aà Nakaur umele a gaàn ge burwire, zheraara Raiwma, ŋane keni a yaye egdzara. Naàwa zharahaatare: Taibak, taà antara Gaham, antara Tahas ira Maaka.
24 Reúma, a concubina de Naor, lhe deu os seguintes filhos: Teba, Gaã, Taás e Maacá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.