Gênesis 11
Wakita á Dadaamiya (MFI) vs NAA
1 Werre waà, baɗemme a duniya, emnde ndza taà ndaha ba elva palle, nara aà emnde ndza ba palle.
1 Em toda a terra havia apenas uma língua e uma só maneira de falar.
2 Daaci tsaretse emnde ta ɗaba baraàma aà geɗi maa, ta de beraa sleɗe ƴaikke am haha aà Sinaiyar, ɗaàmbake zlaɓe adaliye, ta naba nja am sleɗe ŋanna.
2 Os homens partiram do Oriente, encontraram uma planície na terra de Sinar e habitaram ali.
3 A ba itare am dagavaatare: Magaumimaga jalapa, deraumidera an kara geni aà gevge an ndzeɗa. Daaci ta magaa bere an ŋane ba seke ta maganaa an nakwa, ta vecaa bere ŋanna an haha an gya an gaderauŋ.
3 E disseram uns aos outros: — Venham, vamos fazer tijolos e queimá-los bem. Os tijolos lhes serviram de pedra, e o betume, de argamassa.
4 A ba itare zlaɓe adaliye am dagavaatare: Dawamiyemda am slera, sey mi nderndera berni ƴaikke antara bere slaɗɗe an tsaka ire an huɗaara, sey ire aà bere ŋanna a shanaasha samaya. Sey mi maganaamaga una ŋanna, geni a keɗeka zheraamiya, zaɗaumiyemka aà dem duniya baɗemme.
4 Disseram: — Venham, vamos construir uma cidade e uma torre cujo topo chegue até os céus e tornemos célebre o nosso nome, para que não sejamos espalhados por toda a terra.
5 Daaci a tsekwe ge Yaakadada aà sa am samaya, ge se zhara berni ƴaikke na ta nderanaa egdzara aà Naadama na.
5 Então o Senhor desceu para ver a cidade e a torre, que os filhos dos homens estavam construindo.
6 A ba Yaakadada: Emnde na waà, naàwa ta emnde a jeba palle, elva na taà ndahana itare keni ba palle, emnde na, ma ta nderaa maàga uwe am ervauŋɗaatare keni, ɓaaka naàzu aà de piyatertepiya ɗekiɗeki. Una ta maganaa itare kina na zlaɓe ba emtakwaara.
6 E o Senhor disse: — Eis que o povo é um, e todos têm a mesma língua. Isto é apenas o começo; agora não haverá restrição para tudo o que planejam fazer.
7 Mindalawa, tsekwaumitsekwa, mi de weshaterantewesha elva na taà aŋkwa aà ndahana itare geni a cenaraaveka am dagavaatare ɗekiɗeki mazlaara.
7 Venham, vamos descer e confundir a língua que eles falam, para que um não entenda o que o outro está dizendo.
8 Daaci a de kyateraahe ge Yaakadada aàhuwa, aà dem duniya baɗemme, ƴaranƴa ndera berni ƴaikke na.
8 Assim o Senhor os dispersou dali pela superfície da terra; e pararam de edificar a cidade.
9 Aɗaba una ŋanna, ta fante zhera aà Baabila ge berni ŋanna. Aɗaba Yaakadada a weshante elva na ta ndahanaa emnde am berni ŋanna, a kyesaa emnde aà dem duniya baɗemme.
9 Por isso a cidade foi chamada de Babel, porque ali o Senhor confundiu a língua de toda a terra e dali o Senhor os dispersou por toda a superfície dela.
10 Naàwa kergema aà wulfaha aà Saim: Saim magaamaga yawe dermeke lauktu a ye egdzere zhele, zheraara Arfasada. Zlaɓe ba yawe buwa am iga aà yawe aà keɗa duniya na.
10 São estas as gerações de Sem. Ele tinha cem anos de idade quando gerou Arfaxade, dois anos depois do dilúvio.
11 Am iga aà a ye Arfasada keni, Saim a magaa yawe dermeke ilyeɓe zlaɓe adaliye, a yayaa egdzar zaala antara egdzar ŋwasha umele.
11 E, depois que gerou Arfaxade, Sem viveu quinhentos anos; e gerou filhos e filhas.
12 Arfasada a magaa yawe kul keƴe jilyeɓe, a ye egdzere zhele, zheraara Sala.
12 Arfaxade viveu trinta e cinco anos e gerou Salá.
13 Am iga aà a ye Sala maa, Arfasada a magaa yawe dermeke ufaɗe an keƴe zlaɓe adaliye, a yayaa egdzar zaala antara egdzar ŋwasha umele.
13 E, depois que gerou Salá, Arfaxade viveu quatrocentos e três anos; e gerou filhos e filhas.
14 Sala magaamaga yawe kul keƴe waà, shansha egdzere zhele zheraara Aibair.
14 Salá viveu trinta anos e gerou Héber;
15 Sala a magaa yawe dermeke ufaɗe an keƴe zlaɓe adaliye, a yayaa egdzar zaala antara egdzar ŋwasha umele.
15 e, depois que gerou Héber, Salá viveu quatrocentos e três anos; e gerou filhos e filhas.
16 Aibair magaamaga yawe kul keƴe ju ufaɗe waà, a ye Falaik.
16 Héber viveu trinta e quatro anos e gerou Pelegue;
17 Am iga aà a ye Falaik maa, Aibair a magaa yawe dermeke ufaɗe an kul keƴe a yayaa egdzar zaala antara egdzar ŋwasha umele.
17 e, depois que gerou Pelegue, Héber viveu quatrocentos e trinta anos; e gerou filhos e filhas.
18 Falaik magaamaga yawe kul keƴe, ŋane keni a ye Ragaw.
18 Pelegue viveu trinta anos e gerou Reú;
19 Am iga aà a ye Ragaw maa, Falaik a magaa yawe dermeke buwa an maselmane. A yayaa egdzar zaala antara egdzar ŋwasha umele.
19 e, depois que gerou Reú, Pelegue viveu duzentos e nove anos; e gerou filhos e filhas.
20 Ragaw magaamaga yawe kul keƴe ju buwa, a ye Saraku.
20 Reú viveu trinta e dois anos e gerou Serugue;
21 Am iga aà a ye Saraku maa, Ragaw a magaa yawe dermeke buwa an vuye zlaɓe adaliye, a yayaa egdzar zaala antara egdzar ŋwasha umele.
21 e, depois que gerou Serugue, Reú viveu duzentos e sete anos; e gerou filhos e filhas.
22 Saraku magaamaga yawe kul keƴe, a ye Nakaur.
22 Serugue viveu trinta anos e gerou Naor;
23 Am iga aà a ye Nakaur maa, Saraku a magaa yawe dermeke buwa zlaɓe adaliye, a yayaa egdzar zaala, antara egdzar ŋwasha umele.
23 e, depois que gerou Naor, Serugue viveu duzentos anos; e gerou filhos e filhas.
24 Nakaur magaamaga yawe kul buwa ju maselmane, a ye Taara.
24 Naor viveu vinte e nove anos e gerou Tera;
25 Am iga aà a ye Taara maa, Nakaur a magaa yawe dermeke an kelaawa ju maselmane zlaɓe adaliye, a yayaa egdzar zaala, antara egdzar ŋwasha umele.
25 e, depois que gerou Tera, Naor viveu cento e dezenove anos; e gerou filhos e filhas.
26 Taara magaamaga yawe kul vuye, a ye Abraama, antara Nakaur ira Haran.
26 Tera viveu setenta anos e gerou Abrão, Naor e Harã.
27 Naàwa labare aà Taara an emndaara: Taara a ye tara Abraama antara Nakaur ira Haran. Haran a ye Ludu,
27 São estas as gerações de Tera. Tera gerou Abrão, Naor e Harã; e Harã gerou Ló.
28 mazlaara a naba emtsehe eddeŋaara keni zlaɓe aà ba an shifa. A emtsaa aà ba am ekse na ta yanaa am huɗaara na, am berni aà Ur, am Kaldiya.
28 Harã morreu na terra de seu nascimento, em Ur dos caldeus, estando Tera, seu pai, ainda vivo.
29 Tara Abraama antara Nakaur ta ge gyaalaha. Zhera aà mukse aà Abraama Saray. Zhera aà mukse aà Nakaur Milka. Milka ŋanna waà, egdze aà Haran eddetare palle an Yiska.
29 Abrão e Naor tomaram para si mulheres. A mulher de Abrão se chamava Sarai, e a mulher de Naor era Milca, filha de Harã, que foi pai de Milca e de Iscá.
30 Saray maa, ŋane dzire aà yeka ɓaaka egdzaara.
30 Sarai era estéril, não tinha filhos.
31 Taara a naba tse antara egdzaara Abraama, antara eggyeŋaara Ludu egdze aà egdzaara Haran, antara Saray shawlaara, mukse aà egdzaara Abraama, a naba tsetehe am Ur, am kwara aà Kaldiya antara emndaara, kwaye ta zlala aà dem Kanaana. Daraada am Harran waà, de njarinja aàhuwa.
31 Tera tomou Abrão, seu filho, e Ló, filho de Harã, filho de seu filho, e Sarai, sua nora, mulher de seu filho Abrão, e saiu com eles de Ur dos caldeus, para ir à terra de Canaã. Foram até Harã, onde ficaram.
32 Iva aà Taara magaamaga dermeke buwa an ilyeɓe lauktu aà emtsa. A emtsaa am Harran ŋanna.
32 E, havendo Tera vivido duzentos e cinco anos ao todo, morreu em Harã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.