2 Coríntios 7
Wakita á Dadaamiya (MFI) vs VC
1 Baɗemme á waada-aha ŋanna a maganaa Dadaamiya na wá, a magamiyán ba ge miya egdzar mama-aha-aaruwa. Aɗaba una ŋanna, barawamiyaabárá ire á miya cuɗeɗɗe. A jerka duksa na ni á badza shifa á miya, antara vuwa á miya ɗekiɗeki am zláláva á miya, aɗaba ma emnde a fa zherwe áte Dadaamiya.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 A ƴaŋeraaka ervauŋɗe á kure ba dey, aɗaba ɓaaka emtaŋkire na ŋa magakurtaa ŋere ba ge palle á kure keni. Ɓaaka edda una ŋere ŋa maganaa ektápaare am kure ɗekiɗeki, ɓaaka edda una ŋa zlermuwa ŋere ɗekiɗeki am dágave á kure.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Bawánka zlaɓe ganakini ŋá kátá fakurar ba zherwe an elva na ŋá aŋkwa á tsakaná ŋere, una ka ɗekiɗeki. Ba kina keni ya zluwa á ndaakur ba ŋane ganakini ŋa wayakurtaa an ervauŋɗe á ŋere palle. Ɓaaka názu á pekyamiya an kure ɗekiɗeki. Una ma zlaɓe ma á ba an shifa á miya, ma zlauzle shifa á miya am duniya na keni.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Ɓaaka shaige-aaruwa áte kure ɗekiɗeki. Baɗemme á higa-aaruwa á ba áte kure. Baɗemme á zlaɗa na ya shuwaa ya na, aley yá á ba an higa-aaruwa am ervauŋɗe.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Zlaɗa wá, ba jirire shaŋerushe. Á ba am Makiduniya keni se shaŋeránka hairire ɗekiɗeki. Ma á kyá ura-ara keni á sawa ba shuŋŋula, emnde tá ɗabaŋerá á ba an elva. Ekhyaaka ervauŋɗe á ŋere ɗekiɗeki, ŋá dzámá ba ire.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Amá sle-ekhyaterá ervauŋɗe ba Dadaamiya ge emnde, máki weshetewesha ire-aatare. Daaci a ekhyaŋeraa ba ŋane ervauŋɗe an sá á Titus.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Dadaamiya a ekhyaŋeraa ervauŋɗe an sá á Titus ka palle, a ekhyaŋeraa ervauŋɗe an elva na a melanuwa ŋane ge Titus ge tsakaŋersetsake na. Aɗaba se tsakaŋersetsake Titus ganakini ekhyakurnaakhya ervauŋɗe ge ŋane keni. Zlaɓe ádaliye, a ndaaŋernda ganakini kwá an wedere-aaruwa jipu, dakuremda am nambane arge názena kwa maganaa kure. Kina wá, baɗemme kwa á ba am iga-aaruwa, kwá aŋkwa á waviyuwave. Labáre á kure higitehiga jipu zlaɓe ádaliye.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Diyandiya ganakini wakita na ya puwakurtaa ya na, a de vakurte dzámá ire kwakya, amá ba kalle. Yá kátá dem am nambane geni ma yá puwakurteka estuwa, aɗaba ya nanna ganakini puwanakurempuwa am dzámá ire kwakya.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Amá kina wá, ekhyaakhya ervauŋɗe-aaruwa. Yá higa aɗaba ya puwakurme am dzámá ire ka, amá aɗaba kwá aŋkwa dzámá názena ndza zlalaaka an uŋŋule-aara na, eptsakureptsa am tuba. Dzámá ire á kure áte namaari á Dadaamiya. Daaci máki estuwa, ɓaaka emtaŋkire na ŋa magakurtaa ŋere ɗekiɗeki.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Máki tá am dzámá ire emnde áte namaari á Dadaamiya wá, dzámá ire ŋanna shagera jipu. Aɗaba jeba á dzámá ire ŋanna á dá ura á dem tuba. Daaci estuwa, Dadaamiya á lyelye edda-aara. Amá dzámá ire áte náza á emnde duniya wá, á saná ba emtsa ge ura á katafke á Dadaamiya.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Yá ndaakur ba jirire: Dzámá ire á kure ndza áte una á kataná Dadaamiya. Nawanaana ba kure keni slera na a maganaa Dadaamiya am kure am sarte na kwá am dzámá ire ŋanna! Nawanaana wáva á kure ganakini kwá kátá bárá ire á kure am elva ŋanna! Nawanaana emtsaaɗe ganakini ba kure keni aŋkwa á wakurwá am ervauŋɗe mázlá-aara! Kwá aŋkwa á tapanaatápa emtu lyáwa á kure, antara wedere á kure an iya kina! Nawanaana emtsaaɗe wáva á kure kina, geni kwá kátá namaari á Dadaamiya! Nawanaana emtsaaɗe shairiya na kwa far ge edda una a magaa shagerkire! Kwa nanna emtu ganakini ɓaaka názu magakurka geni kwa ɓaaka am elva ŋanna mázla-aara kwá an bárá?
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Daaci diyaweddiye ganakini puwanakurteka wakita ŋanna aɗaba edda una a gu haypa, bi aɗaba edda una ta ganu haypa, una ŋanna ka palle. Ya puwakurte ganakini yá yehakuranteyeha baɗemme ákatafke á Dadaamiya, wáyáva á kure ƴaikke na kwa wayaŋeraa kure an ervauŋɗe á kure palle na.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Aɗaba una ŋanna, kina wá, ekhyakuraŋeraakhya ervauŋɗe mázla-aara.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Am sarte na yá aŋkwa ɓelaná ádezekure wá, ya zlebakurzleba jipu ázeŋárá. Kina wá, yá aŋkwa á nanna ganakini zleba ŋanna ya zlebakuraa ya na wá, fakuriyemka am zherwe. Baɗemme á elva-aha emtake emtake na ya ndaanaa ya áte kure na gevka fida. Daaci baɗemme á názena ndza ŋa banán ge Titus áte kure na, jirire.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Ba kelaa má yeheteyeha Titus názena kwa magannaa kure am sarte na a tsekwaa ázekure, kwa lyevaahe am dágave á kure, kwa gyaigarhe, kwa fansarfe keni am názena a de bakurnaa ŋane baɗemme na wá, higa-aara áte kure á far ba wala ba kelaazare.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Daaci yá higa jipu, aɗaba ɓaaka shaige-aaruwa ɗekiɗeki áte kure ma am uwe keni baɗemme.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.