2 Coríntios 7

Wakita á Dadaamiya (MFI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Baɗemme á waada-aha ŋanna a maganaa Dadaamiya na wá, a magamiyán ba ge miya egdzar mama-aha-aaruwa. Aɗaba una ŋanna, barawamiyaabárá ire á miya cuɗeɗɗe. A jerka duksa na ni á badza shifa á miya, antara vuwa á miya ɗekiɗeki am zláláva á miya, aɗaba ma emnde a fa zherwe áte Dadaamiya.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 A ƴaŋeraaka ervauŋɗe á kure ba dey, aɗaba ɓaaka emtaŋkire na ŋa magakurtaa ŋere ba ge palle á kure keni. Ɓaaka edda una ŋere ŋa maganaa ektápaare am kure ɗekiɗeki, ɓaaka edda una ŋa zlermuwa ŋere ɗekiɗeki am dágave á kure.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Bawánka zlaɓe ganakini ŋá kátá fakurar ba zherwe an elva na ŋá aŋkwa á tsakaná ŋere, una ka ɗekiɗeki. Ba kina keni ya zluwa á ndaakur ba ŋane ganakini ŋa wayakurtaa an ervauŋɗe á ŋere palle. Ɓaaka názu á pekyamiya an kure ɗekiɗeki. Una ma zlaɓe ma á ba an shifa á miya, ma zlauzle shifa á miya am duniya na keni.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Ɓaaka shaige-aaruwa áte kure ɗekiɗeki. Baɗemme á higa-aaruwa á ba áte kure. Baɗemme á zlaɗa na ya shuwaa ya na, aley yá á ba an higa-aaruwa am ervauŋɗe.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Zlaɗa wá, ba jirire shaŋerushe. Á ba am Makiduniya keni se shaŋeránka hairire ɗekiɗeki. Ma á kyá ura-ara keni á sawa ba shuŋŋula, emnde tá ɗabaŋerá á ba an elva. Ekhyaaka ervauŋɗe á ŋere ɗekiɗeki, ŋá dzámá ba ire.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Amá sle-ekhyaterá ervauŋɗe ba Dadaamiya ge emnde, máki weshetewesha ire-aatare. Daaci a ekhyaŋeraa ba ŋane ervauŋɗe an sá á Titus.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Dadaamiya a ekhyaŋeraa ervauŋɗe an sá á Titus ka palle, a ekhyaŋeraa ervauŋɗe an elva na a melanuwa ŋane ge Titus ge tsakaŋersetsake na. Aɗaba se tsakaŋersetsake Titus ganakini ekhyakurnaakhya ervauŋɗe ge ŋane keni. Zlaɓe ádaliye, a ndaaŋernda ganakini kwá an wedere-aaruwa jipu, dakuremda am nambane arge názena kwa maganaa kure. Kina wá, baɗemme kwa á ba am iga-aaruwa, kwá aŋkwa á waviyuwave. Labáre á kure higitehiga jipu zlaɓe ádaliye.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Diyandiya ganakini wakita na ya puwakurtaa ya na, a de vakurte dzámá ire kwakya, amá ba kalle. Yá kátá dem am nambane geni ma yá puwakurteka estuwa, aɗaba ya nanna ganakini puwanakurempuwa am dzámá ire kwakya.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Amá kina wá, ekhyaakhya ervauŋɗe-aaruwa. Yá higa aɗaba ya puwakurme am dzámá ire ka, amá aɗaba kwá aŋkwa dzámá názena ndza zlalaaka an uŋŋule-aara na, eptsakureptsa am tuba. Dzámá ire á kure áte namaari á Dadaamiya. Daaci máki estuwa, ɓaaka emtaŋkire na ŋa magakurtaa ŋere ɗekiɗeki.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Máki tá am dzámá ire emnde áte namaari á Dadaamiya wá, dzámá ire ŋanna shagera jipu. Aɗaba jeba á dzámá ire ŋanna á dá ura á dem tuba. Daaci estuwa, Dadaamiya á lyelye edda-aara. Amá dzámá ire áte náza á emnde duniya wá, á saná ba emtsa ge ura á katafke á Dadaamiya.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Yá ndaakur ba jirire: Dzámá ire á kure ndza áte una á kataná Dadaamiya. Nawanaana ba kure keni slera na a maganaa Dadaamiya am kure am sarte na kwá am dzámá ire ŋanna! Nawanaana wáva á kure ganakini kwá kátá bárá ire á kure am elva ŋanna! Nawanaana emtsaaɗe ganakini ba kure keni aŋkwa á wakurwá am ervauŋɗe mázlá-aara! Kwá aŋkwa á tapanaatápa emtu lyáwa á kure, antara wedere á kure an iya kina! Nawanaana emtsaaɗe wáva á kure kina, geni kwá kátá namaari á Dadaamiya! Nawanaana emtsaaɗe shairiya na kwa far ge edda una a magaa shagerkire! Kwa nanna emtu ganakini ɓaaka názu magakurka geni kwa ɓaaka am elva ŋanna mázla-aara kwá an bárá?
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Daaci diyaweddiye ganakini puwanakurteka wakita ŋanna aɗaba edda una a gu haypa, bi aɗaba edda una ta ganu haypa, una ŋanna ka palle. Ya puwakurte ganakini yá yehakuranteyeha baɗemme ákatafke á Dadaamiya, wáyáva á kure ƴaikke na kwa wayaŋeraa kure an ervauŋɗe á kure palle na.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Aɗaba una ŋanna, kina wá, ekhyakuraŋeraakhya ervauŋɗe mázla-aara.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Am sarte na yá aŋkwa ɓelaná ádezekure wá, ya zlebakurzleba jipu ázeŋárá. Kina wá, yá aŋkwa á nanna ganakini zleba ŋanna ya zlebakuraa ya na wá, fakuriyemka am zherwe. Baɗemme á elva-aha emtake emtake na ya ndaanaa ya áte kure na gevka fida. Daaci baɗemme á názena ndza ŋa banán ge Titus áte kure na, jirire.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Ba kelaa má yeheteyeha Titus názena kwa magannaa kure am sarte na a tsekwaa ázekure, kwa lyevaahe am dágave á kure, kwa gyaigarhe, kwa fansarfe keni am názena a de bakurnaa ŋane baɗemme na wá, higa-aara áte kure á far ba wala ba kelaazare.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Daaci yá higa jipu, aɗaba ɓaaka shaige-aaruwa ɗekiɗeki áte kure ma am uwe keni baɗemme.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.