2 Coríntios 7
Wakita á Dadaamiya (MFI) vs NVT
1 Baɗemme á waada-aha ŋanna a maganaa Dadaamiya na wá, a magamiyán ba ge miya egdzar mama-aha-aaruwa. Aɗaba una ŋanna, barawamiyaabárá ire á miya cuɗeɗɗe. A jerka duksa na ni á badza shifa á miya, antara vuwa á miya ɗekiɗeki am zláláva á miya, aɗaba ma emnde a fa zherwe áte Dadaamiya.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 A ƴaŋeraaka ervauŋɗe á kure ba dey, aɗaba ɓaaka emtaŋkire na ŋa magakurtaa ŋere ba ge palle á kure keni. Ɓaaka edda una ŋere ŋa maganaa ektápaare am kure ɗekiɗeki, ɓaaka edda una ŋa zlermuwa ŋere ɗekiɗeki am dágave á kure.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Bawánka zlaɓe ganakini ŋá kátá fakurar ba zherwe an elva na ŋá aŋkwa á tsakaná ŋere, una ka ɗekiɗeki. Ba kina keni ya zluwa á ndaakur ba ŋane ganakini ŋa wayakurtaa an ervauŋɗe á ŋere palle. Ɓaaka názu á pekyamiya an kure ɗekiɗeki. Una ma zlaɓe ma á ba an shifa á miya, ma zlauzle shifa á miya am duniya na keni.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Ɓaaka shaige-aaruwa áte kure ɗekiɗeki. Baɗemme á higa-aaruwa á ba áte kure. Baɗemme á zlaɗa na ya shuwaa ya na, aley yá á ba an higa-aaruwa am ervauŋɗe.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Zlaɗa wá, ba jirire shaŋerushe. Á ba am Makiduniya keni se shaŋeránka hairire ɗekiɗeki. Ma á kyá ura-ara keni á sawa ba shuŋŋula, emnde tá ɗabaŋerá á ba an elva. Ekhyaaka ervauŋɗe á ŋere ɗekiɗeki, ŋá dzámá ba ire.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Amá sle-ekhyaterá ervauŋɗe ba Dadaamiya ge emnde, máki weshetewesha ire-aatare. Daaci a ekhyaŋeraa ba ŋane ervauŋɗe an sá á Titus.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Dadaamiya a ekhyaŋeraa ervauŋɗe an sá á Titus ka palle, a ekhyaŋeraa ervauŋɗe an elva na a melanuwa ŋane ge Titus ge tsakaŋersetsake na. Aɗaba se tsakaŋersetsake Titus ganakini ekhyakurnaakhya ervauŋɗe ge ŋane keni. Zlaɓe ádaliye, a ndaaŋernda ganakini kwá an wedere-aaruwa jipu, dakuremda am nambane arge názena kwa maganaa kure. Kina wá, baɗemme kwa á ba am iga-aaruwa, kwá aŋkwa á waviyuwave. Labáre á kure higitehiga jipu zlaɓe ádaliye.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Diyandiya ganakini wakita na ya puwakurtaa ya na, a de vakurte dzámá ire kwakya, amá ba kalle. Yá kátá dem am nambane geni ma yá puwakurteka estuwa, aɗaba ya nanna ganakini puwanakurempuwa am dzámá ire kwakya.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Amá kina wá, ekhyaakhya ervauŋɗe-aaruwa. Yá higa aɗaba ya puwakurme am dzámá ire ka, amá aɗaba kwá aŋkwa dzámá názena ndza zlalaaka an uŋŋule-aara na, eptsakureptsa am tuba. Dzámá ire á kure áte namaari á Dadaamiya. Daaci máki estuwa, ɓaaka emtaŋkire na ŋa magakurtaa ŋere ɗekiɗeki.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Máki tá am dzámá ire emnde áte namaari á Dadaamiya wá, dzámá ire ŋanna shagera jipu. Aɗaba jeba á dzámá ire ŋanna á dá ura á dem tuba. Daaci estuwa, Dadaamiya á lyelye edda-aara. Amá dzámá ire áte náza á emnde duniya wá, á saná ba emtsa ge ura á katafke á Dadaamiya.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Yá ndaakur ba jirire: Dzámá ire á kure ndza áte una á kataná Dadaamiya. Nawanaana ba kure keni slera na a maganaa Dadaamiya am kure am sarte na kwá am dzámá ire ŋanna! Nawanaana wáva á kure ganakini kwá kátá bárá ire á kure am elva ŋanna! Nawanaana emtsaaɗe ganakini ba kure keni aŋkwa á wakurwá am ervauŋɗe mázlá-aara! Kwá aŋkwa á tapanaatápa emtu lyáwa á kure, antara wedere á kure an iya kina! Nawanaana emtsaaɗe wáva á kure kina, geni kwá kátá namaari á Dadaamiya! Nawanaana emtsaaɗe shairiya na kwa far ge edda una a magaa shagerkire! Kwa nanna emtu ganakini ɓaaka názu magakurka geni kwa ɓaaka am elva ŋanna mázla-aara kwá an bárá?
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Daaci diyaweddiye ganakini puwanakurteka wakita ŋanna aɗaba edda una a gu haypa, bi aɗaba edda una ta ganu haypa, una ŋanna ka palle. Ya puwakurte ganakini yá yehakuranteyeha baɗemme ákatafke á Dadaamiya, wáyáva á kure ƴaikke na kwa wayaŋeraa kure an ervauŋɗe á kure palle na.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Aɗaba una ŋanna, kina wá, ekhyakuraŋeraakhya ervauŋɗe mázla-aara.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Am sarte na yá aŋkwa ɓelaná ádezekure wá, ya zlebakurzleba jipu ázeŋárá. Kina wá, yá aŋkwa á nanna ganakini zleba ŋanna ya zlebakuraa ya na wá, fakuriyemka am zherwe. Baɗemme á elva-aha emtake emtake na ya ndaanaa ya áte kure na gevka fida. Daaci baɗemme á názena ndza ŋa banán ge Titus áte kure na, jirire.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Ba kelaa má yeheteyeha Titus názena kwa magannaa kure am sarte na a tsekwaa ázekure, kwa lyevaahe am dágave á kure, kwa gyaigarhe, kwa fansarfe keni am názena a de bakurnaa ŋane baɗemme na wá, higa-aara áte kure á far ba wala ba kelaazare.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Daaci yá higa jipu, aɗaba ɓaaka shaige-aaruwa ɗekiɗeki áte kure ma am uwe keni baɗemme.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.