2 Coríntios 7
Wakita á Dadaamiya (MFI) vs NTLH
1 Baɗemme á waada-aha ŋanna a maganaa Dadaamiya na wá, a magamiyán ba ge miya egdzar mama-aha-aaruwa. Aɗaba una ŋanna, barawamiyaabárá ire á miya cuɗeɗɗe. A jerka duksa na ni á badza shifa á miya, antara vuwa á miya ɗekiɗeki am zláláva á miya, aɗaba ma emnde a fa zherwe áte Dadaamiya.
1 Meus queridos amigos, todas essas promessas são para nós. Por isso purifiquemos a nós mesmos de tudo o que torna impuro o nosso corpo e a nossa alma. E, temendo a Deus , vivamos uma vida completamente dedicada a ele.
2 A ƴaŋeraaka ervauŋɗe á kure ba dey, aɗaba ɓaaka emtaŋkire na ŋa magakurtaa ŋere ba ge palle á kure keni. Ɓaaka edda una ŋere ŋa maganaa ektápaare am kure ɗekiɗeki, ɓaaka edda una ŋa zlermuwa ŋere ɗekiɗeki am dágave á kure.
2 Deem um lugar para nós no coração de vocês. Nós não prejudicamos ninguém, não causamos a desgraça de ninguém e não procuramos tirar vantagem de ninguém.
3 Bawánka zlaɓe ganakini ŋá kátá fakurar ba zherwe an elva na ŋá aŋkwa á tsakaná ŋere, una ka ɗekiɗeki. Ba kina keni ya zluwa á ndaakur ba ŋane ganakini ŋa wayakurtaa an ervauŋɗe á ŋere palle. Ɓaaka názu á pekyamiya an kure ɗekiɗeki. Una ma zlaɓe ma á ba an shifa á miya, ma zlauzle shifa á miya am duniya na keni.
3 Não digo isso para condenar vocês. Pois, como eu disse antes, vocês são tão amados por nós, que estamos sempre juntos, tanto para morrer como para viver.
4 Ɓaaka shaige-aaruwa áte kure ɗekiɗeki. Baɗemme á higa-aaruwa á ba áte kure. Baɗemme á zlaɗa na ya shuwaa ya na, aley yá á ba an higa-aaruwa am ervauŋɗe.
4 Tenho muita confiança em vocês e me orgulho de vocês. No meio de todas as nossas aflições, eu continuo muito animado e cheio de alegria.
5 Zlaɗa wá, ba jirire shaŋerushe. Á ba am Makiduniya keni se shaŋeránka hairire ɗekiɗeki. Ma á kyá ura-ara keni á sawa ba shuŋŋula, emnde tá ɗabaŋerá á ba an elva. Ekhyaaka ervauŋɗe á ŋere ɗekiɗeki, ŋá dzámá ba ire.
5 Mesmo depois de termos chegado à província da Macedônia, não descansamos nada. Em todos os lugares houve problemas, lutas com os de fora e medo no nosso coração.
6 Amá sle-ekhyaterá ervauŋɗe ba Dadaamiya ge emnde, máki weshetewesha ire-aatare. Daaci a ekhyaŋeraa ba ŋane ervauŋɗe an sá á Titus.
6 Porém Deus, que anima os desanimados, nos animou com a chegada de Tito.
7 Dadaamiya a ekhyaŋeraa ervauŋɗe an sá á Titus ka palle, a ekhyaŋeraa ervauŋɗe an elva na a melanuwa ŋane ge Titus ge tsakaŋersetsake na. Aɗaba se tsakaŋersetsake Titus ganakini ekhyakurnaakhya ervauŋɗe ge ŋane keni. Zlaɓe ádaliye, a ndaaŋernda ganakini kwá an wedere-aaruwa jipu, dakuremda am nambane arge názena kwa maganaa kure. Kina wá, baɗemme kwa á ba am iga-aaruwa, kwá aŋkwa á waviyuwave. Labáre á kure higitehiga jipu zlaɓe ádaliye.
7 E não foi somente a chegada dele que nos animou, mas também a informação dada por ele de que vocês o animaram. Ele contou que vocês estão com saudade de mim e disse que estão muito tristes e estão prontos para me defender. Por isso agora estou mais feliz ainda.
8 Diyandiya ganakini wakita na ya puwakurtaa ya na, a de vakurte dzámá ire kwakya, amá ba kalle. Yá kátá dem am nambane geni ma yá puwakurteka estuwa, aɗaba ya nanna ganakini puwanakurempuwa am dzámá ire kwakya.
8 Não me arrependo de ter escrito aquela carta , embora vocês tenham ficado tristes por causa dela. Quando soube que a carta os deixou tristes por algum tempo, eu poderia ter ficado arrependido.
9 Amá kina wá, ekhyaakhya ervauŋɗe-aaruwa. Yá higa aɗaba ya puwakurme am dzámá ire ka, amá aɗaba kwá aŋkwa dzámá názena ndza zlalaaka an uŋŋule-aara na, eptsakureptsa am tuba. Dzámá ire á kure áte namaari á Dadaamiya. Daaci máki estuwa, ɓaaka emtaŋkire na ŋa magakurtaa ŋere ɗekiɗeki.
9 Mas agora estou alegre, não porque vocês ficaram tristes, mas porque aquela tristeza fez com que vocês se arrependessem. Aquela tristeza foi usada por Deus, e assim nós não causamos nenhum mal a vocês.
10 Máki tá am dzámá ire emnde áte namaari á Dadaamiya wá, dzámá ire ŋanna shagera jipu. Aɗaba jeba á dzámá ire ŋanna á dá ura á dem tuba. Daaci estuwa, Dadaamiya á lyelye edda-aara. Amá dzámá ire áte náza á emnde duniya wá, á saná ba emtsa ge ura á katafke á Dadaamiya.
10 Pois a tristeza que é usada por Deus produz o arrependimento que leva à salvação; e nisso não há motivo para alguém ficar triste. Mas as tristezas deste mundo produzem a morte.
11 Yá ndaakur ba jirire: Dzámá ire á kure ndza áte una á kataná Dadaamiya. Nawanaana ba kure keni slera na a maganaa Dadaamiya am kure am sarte na kwá am dzámá ire ŋanna! Nawanaana wáva á kure ganakini kwá kátá bárá ire á kure am elva ŋanna! Nawanaana emtsaaɗe ganakini ba kure keni aŋkwa á wakurwá am ervauŋɗe mázlá-aara! Kwá aŋkwa á tapanaatápa emtu lyáwa á kure, antara wedere á kure an iya kina! Nawanaana emtsaaɗe wáva á kure kina, geni kwá kátá namaari á Dadaamiya! Nawanaana emtsaaɗe shairiya na kwa far ge edda una a magaa shagerkire! Kwa nanna emtu ganakini ɓaaka názu magakurka geni kwa ɓaaka am elva ŋanna mázla-aara kwá an bárá?
11 Vocês suportaram a tristeza da maneira que agrada a Deus. E vejam agora os resultados: isso fez com que vocês levassem a sério o assunto e resolvessem se defender. Fez também com que vocês ficassem zangados e com medo. Depois ficaram com vontade de me ver e resolveram castigar o culpado. Em tudo isso vocês mostraram que não tiveram nenhuma culpa naquele caso.
12 Daaci diyaweddiye ganakini puwanakurteka wakita ŋanna aɗaba edda una a gu haypa, bi aɗaba edda una ta ganu haypa, una ŋanna ka palle. Ya puwakurte ganakini yá yehakuranteyeha baɗemme ákatafke á Dadaamiya, wáyáva á kure ƴaikke na kwa wayaŋeraa kure an ervauŋɗe á kure palle na.
12 Portanto, embora tivesse escrito aquela carta, eu não a escrevi por causa de quem ofendeu , nem por causa da pessoa que foi ofendida. Pelo contrário, escrevi a carta para tornar claro a vocês que Deus sabe do grande cuidado que vocês têm por nós.
13 Aɗaba una ŋanna, kina wá, ekhyakuraŋeraakhya ervauŋɗe mázla-aara.
13 Foi por isso que ficamos animados. Além do ânimo que recebemos, ficamos mais contentes ainda vendo a alegria de Tito; pois todos vocês o têm ajudado a sentir-se bem.
14 Am sarte na yá aŋkwa ɓelaná ádezekure wá, ya zlebakurzleba jipu ázeŋárá. Kina wá, yá aŋkwa á nanna ganakini zleba ŋanna ya zlebakuraa ya na wá, fakuriyemka am zherwe. Baɗemme á elva-aha emtake emtake na ya ndaanaa ya áte kure na gevka fida. Daaci baɗemme á názena ndza ŋa banán ge Titus áte kure na, jirire.
14 Eu havia falado muito bem de vocês a ele, e vocês não me desapontaram. Temos sempre dito a verdade a vocês. Assim também é verdadeiro o elogio que fizemos a Tito a respeito de vocês.
15 Ba kelaa má yeheteyeha Titus názena kwa magannaa kure am sarte na a tsekwaa ázekure, kwa lyevaahe am dágave á kure, kwa gyaigarhe, kwa fansarfe keni am názena a de bakurnaa ŋane baɗemme na wá, higa-aara áte kure á far ba wala ba kelaazare.
15 E o amor dele por vocês cresce cada vez mais quando ele lembra como vocês todos estavam prontos para obedecer e como o receberam com humildade e respeito.
16 Daaci yá higa jipu, aɗaba ɓaaka shaige-aaruwa ɗekiɗeki áte kure ma am uwe keni baɗemme.
16 Estou alegre por poder confiar completamente em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.