Mateus 27

Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mok uwana uwaga adada à lig kà, bəŋ la zay la tsəh, azla­ma­dza­haga, la azla­ma­siga takə̀s sawaray la slaka gà kà makəɗ Yesu.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Tawaɗàŋ, tadàla, tavà à Pilatus gumna aŋa azla Rom à ahàl.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Mok uwana Yudas masla mat kaf à Yesu à gəl anəŋàŋ kà, seriya adàtəɗ à Yesu à gəl kà, awùlla sili gursu dzik makər uwaga à slaka azla­ma­dza­haga, la azla­ma­siga.
3 Então, Judas, o que o traiu, vendo que Jesus fora condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Agòɗ à atà: “Gəɗahà tsakana, kà uwana gətà kaf à dza uwana à gəl kokuɗa tsakana”, agòɗ. Ama tagòɗal: “Anu kà, gay gami la abà aya aw. Uwaga adagay kà aɓəz ka à kak pəra!”
4 Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Yudas adùw sili uwaga à məŋ gày Zəzagəla à agu. La lig la ahəŋ, ahàd, akə̀ɗ vok aŋha la madə̀ɓ vok aŋha à zagəla.
5 Então, Judas, atirando para o santuário as moedas de prata, retirou-se e foi enforcar-se.
6 Azla­ma­dza­haga tazə̀ɓ sili uwaga, tagòɗ: “Makoray gami avà tetəvi kà mazəɓay sili uwanay kà maf à sahar aŋa gày Zəzagəla à agu aw, kà uwana uwanay kà sili aŋa aŋiz.”
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas, disseram: Não é lícito deitá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Mok uwana tatsə̀n vok gay la tataka aŋatà la abà lakəl aŋha kà, tasùkw guf aŋa masla maŋalàh tatak la sili uwatà, kà atà aŋa malàh azlaməlok dza à abà la abatà.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Kà uwaga à uwana tsəràh à lakana kà tazallala: Guf aŋiz, à guf uwatà.
8 Por isso, aquele campo tem sido chamado, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Kiya uwanay à uwana gay aŋa masla mapəhal gay à ahàl Ye­re­miya agoɗ:
9 Então, se cumpriu o que foi dito por intermédio do profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram;
10 Ta­sukwla guf aŋa masla maŋalàh tatak, bokuba uwana Sufəl Zəzagəla apə̀h.ˈ
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Yesu la huma aŋa gumna kà manaval gay la gay ala: “Kak la uwana kak Sufəl aŋa azla Yahu­diya ay?” “Iyay, bokuba uwana kapə̀h”, Yesu agòɗal.
11 Jesus estava em pé ante o governador; e este o interrogou, dizendo: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Uwana azla­ma­dza­haga, la azla­ma­siga tapùwla gudzi à gəl kà, awùlla gay à uda aw.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Kiya uwaga Pilatus agòɗal: “Kak katsənà azlagay uwaga gesina tatugway lakəl aŋak aw, takay?”
13 Então, lhe perguntou Pilatos: Não ouves quantas acusações te fazem?
14 Ama Yesu awulàlla gay amiyaka tekula aw, tsəràh à uwana ləv avàl à gumna à gay.
14 Jesus não respondeu nem uma palavra, vindo com isto a admirar-se grandemente o governador.
15 Bà kəla madəvaday Paska kà, gumna adawah gəl à masla daŋay tekula uwana asà à maham à ahəŋ dza kà uwana adagay zagəlà aŋha.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o governador soltar ao povo um dos presos, conforme eles quisessem.
16 La mok uwatà kà, dza anik la ahəŋ la daŋay, masla mawi­siga kaykay, sləm aŋha kà Barabas.
16 Naquela ocasião, tinham eles um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Kiya uwaga Pilatus anàv à maham à ahəŋ dza la gay ala: “Uwa à uwana asa à akul gəduw à akul ala à gəl uwa: Barabas ay awma Yesu uwana Kristu ay?”, agòɗ à atà.
17 Estando, pois, o povo reunido, perguntou-lhes Pilatos: A quem quereis que eu vos solte, a Barrabás ou a Jesus, chamado Cristo?
18 Kà uwana Pilatus asə̀l ndzer kà tafàl Yesu à ahàl kà, kà maŋor.
18 Porque sabia que, por inveja, o tinham entregado.
19 Uwana gəl akàɗ à Pilatus à vok kà gay aŋa seriya, kà mis aŋha aslə̀l dza à slaka aŋha agòɗal: “Katapa à ahàl à dza uwaga à vok tetuwa aw, kà uwana masla kà aɗahà tsakana aw, gəsày ŋgərpa məŋga la mase­siŋay la vəɗɗà lakəl aŋa gay aŋha.”
19 E, estando ele no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas com esse justo; porque hoje, em sonho, muito sofri por seu respeito.
20 Məŋ madza­haga la azla­ma­siga tagòɗ à azladza kà: Say tanav à masakay kà Barabas, ŋgaha takəɗ Yesu.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Gumna anàv à atà à gay ala aya: “Uwa la tataka aŋa azladza səla uwanay la abà asa à akul kà gəduw à akul la gəl ala?” Tagòɗal: “Dùw à anu gəl à Barabas!”
21 De novo, perguntou-lhes o governador: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam eles: Barrabás!
22 Anàv à atà: “Mana gəɗehəŋ la Yesu, uwana Kristu tagòɗal zlà ma?” Gesina aŋatà tagòɗ: “Zlə̀l à ahàf à adi!”
22 Replicou-lhes Pilatos: Que farei, então, de Jesus, chamado Cristo? Seja crucificado! Responderam todos.
23 Pilatus anàv à atà aya: “Sləray mawi­siga ma uwala aɗahàŋ là?” Ama tazà kuda à zagəla la ndzəɗa, tagòɗ: “Zlə̀l à ahàf à adi!”
23 Que mal fez ele? Perguntou Pilatos. Porém cada vez clamavam mais: Seja crucificado!
24 Uwana Pilatus anəŋàŋ kà aslàla vok aɗàh tatak anik aw say mawiyay pəra taziŋ à zagəla kà, atəɗànì iyaw, apàl ahàl aŋha la huma aŋa azladza gesina, agòɗ: “Tsakana aŋa makəɗ kona uwanay kà, aɓəz kà gi aw, uwaga kà say gay lakəl aŋkul pəra.”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, antes, pelo contrário, aumentava o tumulto, mandando vir água, lavou as mãos perante o povo, dizendo: Estou inocente do sangue deste [justo]; fique o caso convosco!
25 Azladza gesina tagòɗ: “Tsakana makəɗ masla kà awulla à anu à gəl la azlabəza gami!”
25 E o povo todo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Ŋgaha Pilatus adùw gəl à Barabas, aslahà Yesu ala la kurpi, avà à atà à ahàl kà mazləl à ahàf à adi.
26 Então, Pilatos lhes soltou Barrabás; e, após haver açoitado a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Azla­slodzi aŋa Pilatus tadàla Yesu à mtəga aŋa gumna, ŋgaha maham à ahəŋ slodzi gesina ahàmal à adi.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o pretório, reuniram em torno dele toda a coorte.
28 Tasərə̀talla la ahàl lukut aŋha la vok ala, tadùwal diri mativga à vok.
28 Despojando-o das vestes, cobriram-no com um manto escarlate;
29 Taslàslàp gabaga aŋa atàk, tafàl à gəl, tafàl azəva gulakay à ahàl kaf, ŋgaha takədèɗal à huma à gay, takəɗàslal la magoɗay: “Ayyi, Sufəl aŋa azla Yahu­diya!”
29 tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e, na mão direita, um caniço; e, ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Tatàfal slesliɓ à vok, tazə̀ɓ azəva uwatà la ahàl aŋha, tazlàɓla à gəl.
30 E, cuspindo nele, tomaram o caniço e davam-lhe com ele na cabeça.
31 Mok uwana takəɗàslal tsewwa kà, tasərə̀tal diri mativga uwatà la vok ala, tadùwal lukut aŋha à vok, tadàla masla kà mazləl à ahàf à adi.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias vestes. Em seguida, o levaram para ser crucificado.
32 La mok uwana tadùw à uda la gudəŋ à abà kà tagagàm la dza anik sləm aŋha Səmon, zil Səren. Azla­slodzi tafàl leri à gəl kà mazəɓ ahàf uwana tadà­zləl Yesu à adi.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar-lhe a cruz.
33 Tabə̀z à slaka anik uwana sləm aŋha Gol­go­ta, bokuba magoɗay: Slaka həraŋ gəl.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa Lugar da Caveira,
34 La abatà la uwana tatə̀ɗ à tatak masay hamhamga à Yesu, atapàŋ ŋiz yewdi kà, akweskà.
34 deram-lhe a beber vinho com fel; mas ele, provando-o, não o quis beber.
35 Tazlə̀l Yesu à ahàf à adi, ŋgaha tavàhà lukut aŋha la tataka aŋatà la abà la matsal tsatsa lakəl.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as suas vestes, tirando a sorte.
36 Ŋgaha tadzàh madzay la abatà kà manəŋla.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Tafà matse­tseray à gəl aŋha à afik à abatà kà mapəhla godega aŋa makəɗay aŋha ala: DZA UWANAY KÀ, YESU SUFƏL AŊA AZLA YAHUDIYA.
37 Por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: Este é Jesus, o Rei dos Judeus .
38 Tata­tàslàh azlaməna nabəra səla à ahàf à adi babay, anik la ahàl kaf, anik la ahàl gudzay.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
39 Azladza uwana tau­guwàh à awtày la abatà tako­kò­tàhà gəl, tatsàk atà mago­ɗahay à gəl,
39 Os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo:
40 tagòɗal: “Kak uwana kayàh makal məŋ gày Zəzagəla à ahəŋ, ŋgaha kà mawulla à afik la mahənay makər kà, ɓə̀l gəl aŋak à baŋa kak Kona aŋa Zəzagəla, sà à ahəŋ la ahàf uwaga la adi zla!”
40 Ó tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas! Salva-te a ti mesmo, se és Filho de Deus, e desce da cruz!
41 Kiya uwaga babay azla­ma­dza­haga aŋa azlaməna mav tatak, la azlaməna mapàhla mapəhay ala, la azla­ma­siga takəɗàsl à masla, tagòɗ:
41 De igual modo, os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 “Masla kà aɓàlàhà azladza anik, ama aslàla vok aŋa maɓəl gəl aŋha aw takay? A tsa masla kà Sufəl aŋa azla Isərayel ay? Lagwa kà, sà à ahəŋ la ahàf la adi zlà pəra, anu bay mədìŋ à ka gəl à vok.
42 Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se. É rei de Israel! Desça da cruz, e creremos nele.
43 Masla afà madzugway aŋha à Zəzagəla à afik, ŋgaha apə̀hla lela: ‘Gi Kona aŋa Zəzagəla’, agòɗ! Iyay zla, mənəŋəŋ à baŋa Zəzagəla aɓələŋ lagonay zla!”, tagòɗ.
43 Confiou em Deus; pois venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Azlaməna nabəra uwana tazlàlal à makəla aŋha tatsə̀kal mago­ɗahay à gəl kiya uwaga babay.
44 E os mesmos impropérios lhe diziam também os ladrões que haviam sido crucificados com ele.
45 La tataka afats, mələs apakà vok la kutso la abà gesina, tsəràh afats dat mago­va­gova gərewni delga.
45 Desde a hora sexta até à hora nona, houve trevas sobre toda a terra.
46 La afats dat mago­va­gova gərewni delga uwatà, Yesu awiyà la ndzəɗa, agòɗ: “Eli, Eli lema sabac­ht­ha­ni?” (Bokuba magoɗay: Zəzagəla gulo, Zəzagəla gulo, kà mana kasàk gi ma?)
46 Por volta da hora nona, clamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni? O que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Azlaanik uwana tadzà à ahəŋ la abatà tatsənàŋ uwaga, tawiyà: “Azalay kà à Eliya!”, tagòɗ.
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Ele chama por Elias.
48 Katskats tekula aŋatà ahòy, azə̀ɓ sawsaw, adùw à iyaw hamhamga à abà, afà à gulakay à gay, adzìyla à Yesu, kà masla aŋa mako­kuzay.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido de vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe a beber.
49 Ama azlaanik tagòɗ: “Məkuda, à baŋa Eliya atsa à waŋ kà maɓələŋ kà mənəŋəŋ tak zlà!”
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 La lig la ahəŋ Yesu awiyà la ndzəɗa aya, ŋgaha amə̀ts.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, entregou o espírito.
51 La sa uwatà bafta uwana tanə̀lla məŋ gày Zəzagəla ala akohàla tsəràɗ tsəràh à afik tsəràh à vəɗah. Kutso aɓəlàkà à vok, ŋgaha azladzəgla tapəslàkàh ala.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes de alto a baixo; tremeu a terra, fenderam-se as rochas;
52 Azlazəvay tapàzlla à ama ala ŋgaha aŋuvaw azlaməna madiŋal gəl à Zəzagəla à vok tawàlla à uda la mamətsay.
52 abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos, que dormiam, ressuscitaram;
53 Tasàhà à lag la zəvay la aku, ŋgaha la lig mawul à uda aŋa Yesu la ahəŋ, tahàd à huɗ gudəŋ tsi­ɗa­ŋaga à abà, azladza aŋuvaw tanaŋà atà.
53 e, saindo dos sepulcros depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Azla­slodzi aŋa azla Rom, la məŋga aŋatà tanə̀ŋla Yesu. Uwana tanəŋà mabəlak à vok aŋa kutso la tatak uwana apakà vok gesina kà, guba məŋga akə̀s atà, tagòɗ: “Ndzer masla kà, Kona aŋa Zəzagəla!”
54 O centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: Verdadeiramente este era Filho de Deus.
55 Azlamis aŋuvaw tagà la abatà, tatsàzl à ahəŋ kərkər, tanərəzay atà. Tanəfà Yesu à waŋ dagay la Galili, kà atà aŋa mazlak masla à sləray à abà.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe; eram as que vinham seguindo a Jesus desde a Galileia, para o servirem;
56 Mari­yama uwana dəg zla Magdala, Mari­yama iyà aŋa Yakuba atà la Yusufu, la iyà aŋa azlabəza aŋa Zebede tagà la tataka azlamis uwaga la abà.
56 entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Uwana mokokhu adasa à waŋ kà, dza galepi anik uwana la Arimate asà à waŋ, sləm aŋha kà Yusufu, masla bay kà masla asik aŋa Yesu.
57 Caindo a tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Ahàd, abə̀z à Pilatus à vok kà manaval vok aŋa Yesu. Kiya uwaga Pilatus avà tetəvi à Yusufu kà mazəɓ vok aŋa Yesu.
58 Este foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então, Pilatos mandou que lho fosse entregue.
59 Yusufu asà à waŋ, azə̀ɓ vok aŋa Yesu à ahəŋ, afa­fàɗal à bafta mawga à adi.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo de linho
60 Ŋgaha afà à zəvay aŋa aslasl gəl aŋha uwana à agu, alà à təhus à afik, ata­kòslal magol ɓəlam à gay, kà matsakal à ama, ŋgaha adà aŋha.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que fizera abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do sepulcro, se retirou.
61 Mari­yama dəg zla Magdala atà la Mari­yama anik uwanay tadzàhà madzay la abatà la magohla à huma à zəvay à adi.
61 Achavam-se ali, sentadas em frente da sepultura, Maria Madalena e a outra Maria.
62 La vuɗ maduw ləv aŋa azla Yahu­diya bəŋ azla­ma­dza­haga aŋa azlaməna mav tatak à Zəzagəla, la azla Farisəya tahàd à slaka aŋa Pilatus,
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus e, dirigindo-se a Pilatos,
63 tagòɗal: “Arveri, awùlla à anu à gəl kà, masla fida uwanay kà, uwana aləg mamətsay kà, agòɗ kà: La mahənay makər kà, gədàwul à uda, agòɗ.
63 disseram-lhe: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, enquanto vivia, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Ŋuləm kà, gòɗ, kà tanəŋla zəvay aŋha mahənay makər, kà azlaməna matapla aŋha aŋa mas à waŋ kà mazəɓ à lag la aku aw, ŋgaha kà atà magoɗay à azladza kà adawul à uda la mamətsay aw. Kà uwana fida uwaga adàɗuw fida aŋa uwarà.”
64 Ordena, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos, o roubem e depois digam ao povo: Ressuscitou dos mortos; e será o último embuste pior que o primeiro.
65 Pilatus agòɗ à atà: “Azla­slodzi kà atà la uwanay, dàw, kanəŋawla zəvay bokuba uwana kaslawwalla vok gesina.”
65 Disse-lhes Pilatos: Aí tendes uma escolta; ide e guardai o sepulcro como bem vos parecer.
66 Tahàd taɓə̀k azlaməna manəŋla zəvay à ahəŋ, tafà masəlay à akur uwana à vok tatsakla zəvay à ama, ŋgaha taɓə̀k azla­slodzi à ahəŋ kà manəŋla.
66 Indo eles, montaram guarda ao sepulcro, selando a pedra e deixando ali a escolta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.