Mateus 14
Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs NAA
1 La zamana uwatà, Herod sufəl aŋa Galili avərà gay kà mapəhay lakəl aŋa Yesu.
1 Por aquele tempo, o tetrarca Herodes soube da fama de Jesus
2 Agòɗ à azlaməna magamza aŋha: “Yuhana masla maɗàh batem kà, adawul à uda la mamətsay, kà uwaga à uwana aga la maslay kà maɗàh azlanadzipo kiya uwanay.”
2 e disse aos que o serviam: — Este é João Batista. Ele ressuscitou dos mortos, e, por isso, forças miraculosas operam nele.
3 Tekeɗik kà, Herod la uwana avà tetəvi kà makəs Yuhana, awàɗàŋ, ŋgaha adùw à daŋay kà lakəl aŋa mis aŋa deda aŋha Filip, uwana sləm aŋha Herodiya.
3 Porque Herodes, havendo prendido João, o amarrou e pôs na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe.
4 Kà uwana Yuhana agòɗ à Herod: “Azlayla kà, kà kak aŋa mazəɓ Herodiya kà aŋa mis aw.”
4 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com ela.”
5 Herod asàl makəɗ Yuhana, ama guba akə̀s kà azla Yahudiya, kà uwana gesina anatà tanəŋà Yuhana kà bokuba masla mapəhal gay à ahàl aŋa Zəzagəla kà mapàhla azladza.
5 Embora Herodes quisesse matá-lo, tinha medo do povo, porque consideravam João como profeta.
6 Mok uwana mavakay uwana tayyà Herod adadəbà, tahàb madəvaday la mavakay uwatà. Dugu aŋa Herodiya ahàb dəs la huma aŋa azladza uwana tazàlàh atà. Dəs uwatà, adà à ləv aŋa Herod à tsəh, aràbàŋ,
6 Mas, quando chegou o dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos e agradou a Herodes.
7 tsəràh à uwana azùw mawaɗay kà mav tatak à dugu uwaga kəla tatak uwana anavay gesina.
7 Este prometeu, com juramento, dar-lhe o que ela pedisse.
8 La mapəhal aŋa iyà aŋha, agòɗ à sufəl: “Nàts gi gəl aŋa Yuhana à tasà à abà, kavà à gi.”
8 Então ela, instigada por sua mãe, disse: — Dê-me, aqui, num prato, a cabeça de João Batista.
9 Kay, uwaga azà à sufəl məŋga, ama kà mazuw mawaɗay aŋha, ŋgaha la azladza uwana azàlàh atà kà, avà tetəvi kà maɗàh uwaga.
9 O rei ficou triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, ordenou que o pedido fosse atendido.
10 Aslə̀l dza kà mad manats gəl aŋa Yuhana masla maɗàh batem à waŋ la daŋay.
10 Assim, deu ordens para que João fosse decapitado na prisão.
11 Tasəlà gəl uwatà à waŋ la tasà la abà, tavà à dahalay, masla bay adàla à iyà aŋha.
11 A cabeça foi trazida num prato e dada à jovem, que a levou à sua mãe.
12 La lig la ahəŋ azlaməna matapla la slaka Yuhana masla maɗàh batem, tasà à waŋ, tazə̀ɓ vok aŋha kà mad malay. La lig la ahəŋ, tahàd kà mapəh tatak uwana apakà vok à Yesu.
12 Então vieram os discípulos de João, levaram o corpo e o sepultaram; depois, foram e anunciaram isso a Jesus.
13 Mok uwana Yesu atsənà uwaga, atsìzlla ala la abatà la kəslah iyaw, kà mad aŋha à kəsaf à abà kokuɗa gəl aŋha. Ama uwana maham à ahəŋ dza atsə̀n uwaga kà, tasà à uda la gudəŋ la abà, ŋgaha tanəfà Yesu la maguway la gay gərdza.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco para um lugar deserto, à parte. Ao saberem disso, as multidões vieram das cidades seguindo-o por terra.
14 Mok uwana Yesu adasa à ahəŋ la kəslah iyaw la afik, anəŋà maham à ahəŋ dza aŋuvaw. Vok ahàmal kaykay kà azladza uwaga, ŋgaha adzəkà mawar atà ala la ɗuvats aŋatà la abà gesina.
14 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão, compadeceu-se dela e curou os seus enfermos.
15 Uwana mokokhu adasa à waŋ kà, azlaməna matapla la slaka aŋha tazà vok à slaka aŋha, tagòɗal: “Vəɗ adagay, ŋgaha slaka uwanay kà fəta aya. Sàk à maham à ahəŋ dza tadà aŋatà à huɗ gudəŋ, kà atà aŋa mayàh huɗ aŋatà à gay.”
15 Ao cair da tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é tarde. Mande as multidões embora, para que, indo pelas aldeias, comprem para si o que comer.
16 Yesu awùlla atà ala: “Akəsa vok kà atà aŋa madiy aŋatà aw, akul la gəl aŋkul, vàw à atà tatak may.”
16 Jesus, porém, lhes disse:
17 Ama tagòɗal: “La abanay kà kaf gay bərsew zlo la kilfi səla pəra aga anu la ahàl.”
17 Mas eles responderam: — Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Yesu agòɗ à atà: “Sàwgəla à waŋ à abanay dadàŋ.”
18 Então Jesus disse:
19 Yesu agòɗ à maham à ahəŋ dza: “Dzàw madzay la kəsaf la afik!” Ŋgaha masla ahə̀l kaf gay bərsew zlo la kilfi səla uwatà, anəŋà à zagəla, “Kikay”, agòɗ à Zəzagəla. Atsəkà kaf ala, avà à azlaməna matapla la slaka aŋha, ŋgaha azlaməna matapla uwaga tavàh à maham à ahəŋ dza uwatà bay.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a relva, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois, tendo partido os pães, deu-os aos discípulos, e estes deram às multidões.
20 Kiya uwaga kəla uwabeyuwi azùw, kəla aŋa may aŋha. Azlaməna matapla tahamà à gay à matəm à atà à ahàl gà à vok, takosà kulo gəl aŋha səla à uwana atəmal à atà à ahàl la kaf zlo la kilfi səla uwaga la abà.
20 Todos comeram e se fartaram, e ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Matugway aŋa azlazil uwana tazùw kaf kà, aslay dəbow zlo kokuɗa matugw azlamis la azlabəza.
21 E os que comeram eram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Kiya uwaga Yesu agòɗ à azlaməna matapla la slaka aŋha kà: “Dàw à kəslah iyaw à afik, katsəvokaw à gay dərəv à uda anik kà gi, gi kà: ‘Mada aŋulo zlà’, gəgoɗ à maham à ahəŋ dza.”
22 Logo a seguir, Jesus fez com que os discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 Uwana tavàh vok ala, ahàd à gudəŋ anik à afik kokuɗa gəl aŋha kà madəv kuɗa. Vəɗ aɓə̀zal à gəl la abatà.
23 E, tendo despedido as multidões, ele subiu ao monte, a fim de orar sozinho. Ao cair da tarde, lá estava ele, só.
24 Kəslah iyaw babay kà adaday kà kərkər. Afaɗ atərəɓà atà, kà uwana tagolà à huma à gay.
24 Entretanto, o barco já estava longe, a uma boa distância da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Zwek la huma la gay la matuway gotsak teraŋa, Yesu adà à awtày à slaka azlaməna matapla aŋha la maday lakəl iyaw.
25 De madrugada, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar.
26 Ama mok uwana tanəŋàŋ aday la gəl iyaw kà, tasəkùlàh à tsəh ala kà guba, “Uwaga kà tatak mavavat dza”, tagòɗ, ŋgaha tadzəkà mawiyay guba.
26 Os discípulos, porém, vendo-o andar sobre o mar, ficaram apavorados e disseram: — É um fantasma! E, tomados de medo, gritaram.
27 Ama katskats Yesu aɓaɗatàmà: “Karuwaw vok à ahəŋ aw, gi ŋuwà, guba akəs akul aw!”, agòɗ à atà.
27 Mas Jesus imediatamente lhes disse:
28 Piyer aɓaɗalmà, agòɗal: “Sufəl, baŋa kak dziri kà: ‘Sà à waŋ’, gòɗ à gi, gəda à awtày la gəl iyaw!”
28 Então Pedro disse: — Se é o Senhor mesmo, mande que eu vá até aí, andando sobre as águas.
29 “Sà à waŋ”, Yesu agòɗal. Piyer asà à ahəŋ la kəslah iyaw la afik, adzəkà maday la gəl iyaw kà mad à slaka Yesu.
29 Jesus disse: E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas e foi até Jesus.
30 Ama uwana anəŋàŋ afaɗ adzəkà maɗəɗay kà, adzəkà masəkulay la mad à iyaw à abà, adzəkà mawiyay: “Sufəl, ɓə̀lla gi!”
30 Reparando, porém, na força do vento, teve medo; e, começando a afundar, gritou: — Salve-me, Senhor!
31 Katskats Yesu abiyà ahàl ala, akə̀s la ahàl, ŋgaha agòɗal: “Kayyà, madiŋal gəl à vok aŋak kà à tsəh ala, kà mana kadzurkway la ləv aŋak la tsəh ma?”
31 E, prontamente, Jesus, estendendo a mão, o segurou e disse:
32 Tadà à kəslah iyaw à afik atà səla, ŋgaha afaɗ aɗə̀ɗ aya aw, adzà à ahəŋ titi.
32 Subindo ambos para o barco, o vento cessou.
33 Kiya uwaga azlaməna matapla uwana la kəslah iyaw la afik takədèɗ à ahəŋ la huma aŋa Yesu, tagòɗal: “Ndzer, kak Kona aŋa Zəzagəla.”
33 E os que estavam no barco o adoraram, dizendo: — Verdadeiramente o senhor é o Filho de Deus!
34 Mok uwana tadà à uda la dərəv la abà kà, tabə̀z à makoray aŋa Genesaret à abà.
34 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré.
35 Bokuba uwana azladza la gudəŋ uwatà tasə̀l Yesu kà, tazàhà gay aŋa mas à waŋ aŋha la huɗ gudəŋ gesina, ŋgaha tahamàhla azlaməna ɗuvats à waŋ gesina.
35 Quando as pessoas daquela terra o reconheceram, mandaram avisar em todos aqueles arredores e lhe trouxeram todos os enfermos.
36 Tadə̀v kuɗa à Yesu kà azlaməna ɗuvats taɓəz tetəvi kà madəɓani amiyaka gay aŋa lukut aŋha pəra, ŋgaha dza gesina uwana adəɓani kà awur ala la ɗuvats aŋha la abà.
36 E pediam-lhe que ao menos pudessem tocar na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficaram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.