Mateus 14
Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs ACF
1 La zamana uwatà, Herod sufəl aŋa Galili avərà gay kà mapəhay lakəl aŋa Yesu.
1 Naquele tempo ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus,
2 Agòɗ à azlaməna magamza aŋha: “Yuhana masla maɗàh batem kà, adawul à uda la mamətsay, kà uwaga à uwana aga la maslay kà maɗàh azlanadzipo kiya uwanay.”
2 E disse aos seus criados: Este é João o Batista; ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
3 Tekeɗik kà, Herod la uwana avà tetəvi kà makəs Yuhana, awàɗàŋ, ŋgaha adùw à daŋay kà lakəl aŋa mis aŋa deda aŋha Filip, uwana sləm aŋha Herodiya.
3 Porque Herodes tinha prendido João, e tinha-o maniatado e encerrado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;
4 Kà uwana Yuhana agòɗ à Herod: “Azlayla kà, kà kak aŋa mazəɓ Herodiya kà aŋa mis aw.”
4 Porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.
5 Herod asàl makəɗ Yuhana, ama guba akə̀s kà azla Yahudiya, kà uwana gesina anatà tanəŋà Yuhana kà bokuba masla mapəhal gay à ahàl aŋa Zəzagəla kà mapàhla azladza.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo; porque o tinham como profeta.
6 Mok uwana mavakay uwana tayyà Herod adadəbà, tahàb madəvaday la mavakay uwatà. Dugu aŋa Herodiya ahàb dəs la huma aŋa azladza uwana tazàlàh atà. Dəs uwatà, adà à ləv aŋa Herod à tsəh, aràbàŋ,
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele, e agradou a Herodes.
7 tsəràh à uwana azùw mawaɗay kà mav tatak à dugu uwaga kəla tatak uwana anavay gesina.
7 Por isso prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse;
8 La mapəhal aŋa iyà aŋha, agòɗ à sufəl: “Nàts gi gəl aŋa Yuhana à tasà à abà, kavà à gi.”
8 E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui, num prato, a cabeça de João o Batista.
9 Kay, uwaga azà à sufəl məŋga, ama kà mazuw mawaɗay aŋha, ŋgaha la azladza uwana azàlàh atà kà, avà tetəvi kà maɗàh uwaga.
9 E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Aslə̀l dza kà mad manats gəl aŋa Yuhana masla maɗàh batem à waŋ la daŋay.
10 E mandou degolar João no cárcere.
11 Tasəlà gəl uwatà à waŋ la tasà la abà, tavà à dahalay, masla bay adàla à iyà aŋha.
11 E a sua cabeça foi trazida num prato, e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.
12 La lig la ahəŋ azlaməna matapla la slaka Yuhana masla maɗàh batem, tasà à waŋ, tazə̀ɓ vok aŋha kà mad malay. La lig la ahəŋ, tahàd kà mapəh tatak uwana apakà vok à Yesu.
12 E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram; e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Mok uwana Yesu atsənà uwaga, atsìzlla ala la abatà la kəslah iyaw, kà mad aŋha à kəsaf à abà kokuɗa gəl aŋha. Ama uwana maham à ahəŋ dza atsə̀n uwaga kà, tasà à uda la gudəŋ la abà, ŋgaha tanəfà Yesu la maguway la gay gərdza.
13 E Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo-o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.
14 Mok uwana Yesu adasa à ahəŋ la kəslah iyaw la afik, anəŋà maham à ahəŋ dza aŋuvaw. Vok ahàmal kaykay kà azladza uwaga, ŋgaha adzəkà mawar atà ala la ɗuvats aŋatà la abà gesina.
14 E, Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.
15 Uwana mokokhu adasa à waŋ kà, azlaməna matapla la slaka aŋha tazà vok à slaka aŋha, tagòɗal: “Vəɗ adagay, ŋgaha slaka uwanay kà fəta aya. Sàk à maham à ahəŋ dza tadà aŋatà à huɗ gudəŋ, kà atà aŋa mayàh huɗ aŋatà à gay.”
15 E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias, e comprem comida para si.
16 Yesu awùlla atà ala: “Akəsa vok kà atà aŋa madiy aŋatà aw, akul la gəl aŋkul, vàw à atà tatak may.”
16 Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.
17 Ama tagòɗal: “La abanay kà kaf gay bərsew zlo la kilfi səla pəra aga anu la ahàl.”
17 Então eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Yesu agòɗ à atà: “Sàwgəla à waŋ à abanay dadàŋ.”
18 E ele disse: Trazei-mos aqui.
19 Yesu agòɗ à maham à ahəŋ dza: “Dzàw madzay la kəsaf la afik!” Ŋgaha masla ahə̀l kaf gay bərsew zlo la kilfi səla uwatà, anəŋà à zagəla, “Kikay”, agòɗ à Zəzagəla. Atsəkà kaf ala, avà à azlaməna matapla la slaka aŋha, ŋgaha azlaməna matapla uwaga tavàh à maham à ahəŋ dza uwatà bay.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos à multidão.
20 Kiya uwaga kəla uwabeyuwi azùw, kəla aŋa may aŋha. Azlaməna matapla tahamà à gay à matəm à atà à ahàl gà à vok, takosà kulo gəl aŋha səla à uwana atəmal à atà à ahàl la kaf zlo la kilfi səla uwaga la abà.
20 E comeram todos, e saciaramse; e levantaram dos pedaços, que sobejaram, doze alcofas cheias.
21 Matugway aŋa azlazil uwana tazùw kaf kà, aslay dəbow zlo kokuɗa matugw azlamis la azlabəza.
21 E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.
22 Kiya uwaga Yesu agòɗ à azlaməna matapla la slaka aŋha kà: “Dàw à kəslah iyaw à afik, katsəvokaw à gay dərəv à uda anik kà gi, gi kà: ‘Mada aŋulo zlà’, gəgoɗ à maham à ahəŋ dza.”
22 E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco, e fossem adiante para o outro lado, enquanto despedia a multidão.
23 Uwana tavàh vok ala, ahàd à gudəŋ anik à afik kokuɗa gəl aŋha kà madəv kuɗa. Vəɗ aɓə̀zal à gəl la abatà.
23 E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar, à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.
24 Kəslah iyaw babay kà adaday kà kərkər. Afaɗ atərəɓà atà, kà uwana tagolà à huma à gay.
24 E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário;
25 Zwek la huma la gay la matuway gotsak teraŋa, Yesu adà à awtày à slaka azlaməna matapla aŋha la maday lakəl iyaw.
25 Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, andan-do por cima do mar.
26 Ama mok uwana tanəŋàŋ aday la gəl iyaw kà, tasəkùlàh à tsəh ala kà guba, “Uwaga kà tatak mavavat dza”, tagòɗ, ŋgaha tadzəkà mawiyay guba.
26 E os discípulos, vendo-o an-dando sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram com medo.
27 Ama katskats Yesu aɓaɗatàmà: “Karuwaw vok à ahəŋ aw, gi ŋuwà, guba akəs akul aw!”, agòɗ à atà.
27 Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu, não temais.
28 Piyer aɓaɗalmà, agòɗal: “Sufəl, baŋa kak dziri kà: ‘Sà à waŋ’, gòɗ à gi, gəda à awtày la gəl iyaw!”
28 E respondeu-lhe Pedro, e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.
29 “Sà à waŋ”, Yesu agòɗal. Piyer asà à ahəŋ la kəslah iyaw la afik, adzəkà maday la gəl iyaw kà mad à slaka Yesu.
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.
30 Ama uwana anəŋàŋ afaɗ adzəkà maɗəɗay kà, adzəkà masəkulay la mad à iyaw à abà, adzəkà mawiyay: “Sufəl, ɓə̀lla gi!”
30 Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me!
31 Katskats Yesu abiyà ahàl ala, akə̀s la ahàl, ŋgaha agòɗal: “Kayyà, madiŋal gəl à vok aŋak kà à tsəh ala, kà mana kadzurkway la ləv aŋak la tsəh ma?”
31 E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o, e disse-lhe: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Tadà à kəslah iyaw à afik atà səla, ŋgaha afaɗ aɗə̀ɗ aya aw, adzà à ahəŋ titi.
32 E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.
33 Kiya uwaga azlaməna matapla uwana la kəslah iyaw la afik takədèɗ à ahəŋ la huma aŋa Yesu, tagòɗal: “Ndzer, kak Kona aŋa Zəzagəla.”
33 Então aproximaram-se os que estavam no barco, e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Mok uwana tadà à uda la dərəv la abà kà, tabə̀z à makoray aŋa Genesaret à abà.
34 E, tendo passado para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré.
35 Bokuba uwana azladza la gudəŋ uwatà tasə̀l Yesu kà, tazàhà gay aŋa mas à waŋ aŋha la huɗ gudəŋ gesina, ŋgaha tahamàhla azlaməna ɗuvats à waŋ gesina.
35 E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.
36 Tadə̀v kuɗa à Yesu kà azlaməna ɗuvats taɓəz tetəvi kà madəɓani amiyaka gay aŋa lukut aŋha pəra, ŋgaha dza gesina uwana adəɓani kà awur ala la ɗuvats aŋha la abà.
36 E rogavam-lhe que ao menos eles pudessem tocar a orla da sua roupa; e todos os que a tocavam ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.