Lucas 19

Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mok uwana Yesu adada à gudəŋ Yeriko kà, aguwà à uda la huɗ gudəŋ la abà.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Dza anik la ahəŋ, uwana sləm aŋha Zase la abatà, masla kà məŋga aŋa azlaməna mazəɓ hadama, ŋgaha galepi aya,
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 ayàh manəŋ Yesu. “Uwa à Yesu uwatà uwi?”, agòɗ, ama aslà aw, kà uwana maham à ahəŋ dza kà aŋuvaw, ŋgaha babay kà azigən aw, agə̀ɗ à ahəŋ desl.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Ahàd à huma à gay la mahoyay, ahàd à gudəv à afik, ŋgaha kà masla aŋa manəŋ Yesu, uwana aguwà à awtày la tetəvi uwatà.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Ŋgaha mok uwana Yesu adabəz à tsəh aŋha kà, anə̀ŋ à afik, agòɗal: “Zase, sà à vəɗah katskats, kà uwana lakana kà, say gəda à mtəga aŋak!”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Katskats asà à vəɗah, akə̀s Yesu la ahàl səla, kà mad à mtəga aŋha.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Uwana azladza gesina tanəŋà masla kà, taŋoŋùz à tsəh ala, tagòɗ: “Kakay ada mahən à mtəga masla tsakana ma?”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Zase asà à afik la huma aŋa Sufəl, agòɗal: “Sufəl, tenma aŋa ləmana gulo kà, gəvàh à azlaməna kuɗa à uda gesina. Ŋgaha aya, baŋa gəɗahà mawi­siga à dza à vok la mahəl sili aŋha la kaskas kà, gəvàlla à iyaw à tsəh asik makər, ŋgaha aŋa magay maufaɗ la iyà aŋa sili aŋha!”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Yesu agòɗal: “Lakana kà maɓəlay adasa à huɗ gày uwanay, kà uwana masla babay kà mayyi à tsəh ala aŋa Abəraham, ndzer.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Kà uwana Kona aŋa dza asà à waŋ kà mayàh maɓəl azla­uwana tazàhla.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Yesu ahàd à huma à gay la mapəhatàla gay la gay la abà à azladza uwana tatsənà paŋaw aŋha. Bokuba uwana atà nekwa la Uru­sa­lima kà tagòɗ kà: ‘Makoray Zəzagəla kà apəhla vok ala la katskats la dazu­waya’, gəl aŋatà agòɗ. Kiya uwaga Yesu apə̀h à atà gay la gay la abà anik.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Aganay à uwana apə̀h: “Gada­mula anik, uwana la huɗ gày məŋga, ahàd à gudəŋ anik kərkər kà mazuw sufəl la abatà, kà masla mawul à mtəga la lig la ahəŋ.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Uwana adày kà, azàllàh azla­ma­gamza aŋha kulo dadàŋ, avàhà à atà gursu aŋa luwà­luwà tekula tekula, agòɗ à atà: ‘Tsa­kàl­làw la sili uwanay, tsəràh à mok uwana gədàwul à waŋ.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Ama azlaməna gudəŋ aŋha tapəsèw masla, taslə̀l gay kà magoɗay kà: ‘Asa à anu dza uwanay aŋa magay sufəl lakəl gami aw’, tagòɗ.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Mok uwana adazuw sufəl kà, awùl à waŋ à gudəŋ aŋha à abà. Ŋgaha azàlàh azla­ma­gamza aŋha uwana avàhà à atà gursu aŋa luwà­luwà kà aŋa matsa­kalla, asàl manərəz uwana taɓə̀zalla à adi.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Kiya uwaga matera adà à awtày la magoɗay: ‘Sufəl, sili aŋak kà ayyà à tsəh sili kulo.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Sufəl agòɗal: ‘Delga, kak magamza delga, bokuba uwana kagà dziriga la bəzi tatak la abà kà, gəf ka à ahəŋ lawan aŋa gudəŋ kulo.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Kiya uwaga masəla asà à waŋ: ‘Sufəl, sili uwana kavà à gi kà, gəɓə̀zalla à adi zlo aya’.
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Sufəl agòɗ à masla babay: ‘Kak babay, kak lawan aŋa gudəŋ zlo.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 Magamza anik asà à waŋ aya, agòɗ: ‘Sufəl, aganay sili aŋak, gəfafàɗ à maka­tse­katsa à abà, gəhaɗàŋ à ahəŋ.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Guba akə̀s gi kà kak, kà uwana kak dza dzaŋ­d­zaŋga. Kà uwana tatak uwana kak kafà à ahəŋ aw babay kà, kazəɓay, ŋgaha bà tatak uwana kak kasləka aw babay kà, katsəɗay.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Sufəl agòɗal: ‘Kak magamza maksafərga. Paŋaw aŋak uwana kapə̀h, la uwana aɗahà à ka seriya à gəl. Iyay, kasə̀l kà gi dza dzaŋ­d­zaŋga, ŋgaha gəzə̀ɓ tatak uwana gəfà à ahəŋ aw, kagòɗ. Gətsəɗ tatak uwana gəsləkà aya bay aw, kagoɗ.’
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Ŋgaha sufəl agòɗal: ‘Kà mana kafà sili gulo à gày makal goder, naka mok uwana gədawul à waŋ kà, naka gəday, gəhəl sili la iyaw la tsəh la abatà aw ma?’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Ŋgaha sufəl agòɗ à azladza uwana la slaka aŋha: ‘Zə̀ɓàwwal gursu tekula uwaga la ahàl ala, vàwla à dza uwana à vok akor sili kulo!’ ((
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Atà tagòɗ: ‘Sufəl, masla kà sili kà kulo la ahàl ŋuwà!’))
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 ‘La dziriga’, gəpəh à akul: ‘Dza uwana akoray kà, tadà­valla à vok. Ama dza uwana akoray aw kà, bà bəziga uwatà aga la ahàl kà, tadà­dəvalla à ahàl ala aya!
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Ama azlaməna məzam gulo uwana la abanay, asà à atà kà gəkor atà aw kà, sàwla atà à abanay à huma gulo, kàɗàw atà la yewdi gulo’, sufəl agòɗ à azla­ma­gamza aŋha”, kiya uwanay Yesu apə̀h.
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 La mok uwana adapəh gay uwaga, Yesu adà à huma aŋa maham à ahəŋ dza kà mad à Uru­sa­lima.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Mok uwana tazlà­bə̀z à Betfaze atà la Be­ta­niya, nekwa la gudəŋ uwana gudəŋ kuvu tagoɗal kà, aslə̀l azlaməna matapla səla la slaka aŋha la huma, agòɗ à atà:
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 “Dàw à gudəŋ uwaga à abà la huma aŋkul. Baŋa kadàbəzaw kà, kadànəŋaw bəzi ziwŋŋu mawaɗəŋ à ahəŋ gà, uwana dza adadza à afik didi aw. Ɗapə̀llàw, kadà­sawla à waŋ à abanay.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Baŋa: ‘Kà mana kapəllaw mi’, dza agoɗ à akul kà, ‘Sufəl gami awoyaŋ’, gòɗàwwal!”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Uwana azlaməna masləlay taday kà, tanəŋà tatak gesina apakà vok bokuba uwana Sufəl apə̀h à atà.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Mok uwana tapə̀l bəzi ziwŋŋu uwaga kà: “Kà mana kapəllaw bəzi ziwŋŋu uwaga mi?”,
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 azladza aŋha tagòɗ à atà, “Sufəl awoyaŋ”, tagòɗ.
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Ŋgaha tasə̀lla bəzi ziwŋŋu uwaga à slaka Yesu, atà tadàwal azla­lukut aŋatà à lig, tadzà Yesu à afik.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Mok uwana adadzəka maday, azladza tadàw azla­lukut aŋatà à tetəvi à ama.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 La mok uwana tazlàbəzay à Uru­sa­lima, kà mad à ahəŋ la gudəŋ kuvu la afik kà, azlaməna matapla tahə̀n ala la marabay gesina aŋatà, ŋgaha tazləɓà Zəzagəla la kuda zləkkà, kà azla­tatak nadzi­poga uwana tanaŋàŋ gesina.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Azla dza tagòɗ: “Delga kà Zəzagəla apis gay à Sufəl uwana à vok, atsa à waŋ la sləm aŋa Sufəl Zəzagəla! Lapiya la zagəla, ŋgaha mazləɓay agay la Zəzagəla uwana la zagəla la afik.”
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Ŋgaha azla Farisəya anik uwana la tataka maham à ahəŋ dza la abà tagòɗ à Yesu: “Məŋga, ‘Dzàw à ahəŋ titi’, gòɗ à azlaməna matapla la slaka aŋak!”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ama Yesu agòɗ à atà: “Baŋa: ‘Dzà à ahəŋ titi’, gəgoɗ à atà babay kà, bà azlaakur babay kà tadzəka mawiyay babay!”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Mok uwana Yesu azlàbə̀z à huɗ gudəŋ kà, adzəkà matuway à uwana ada­nəŋəŋ
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 la magoɗay: “Agayŋa kak la gəl aŋak kasəl tatak uwana agay lapiya kà aŋak kà, naka kità aw. Ama lagonay kà adadza à ahəŋ kà bokuba nasi­riga la huma yewdi aŋak.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Kà uwana azla­ma­vakay anik tadàsa, à waŋ à uwana azlaməna məzam aŋak tadàkəs à ka gay adi la kazlaŋa guvəl la ahàl, tadàtsak à ka à ama tadàtsah kà makalla gesina.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Tadà­za­kala tetuwa kak la azlabəza aŋak, amiyaka bà akur tekula babay kà adàgəɗ à gəl aŋa anik aw, kà uwana awul à ka à gəl à mavakay uwana Zəzagəla asa à waŋ aŋa mazlak ka aw.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Mok uwana Yesu adada à məŋ gày Zəzagəla à agu kà, adzəkà makuɗəkàh azlaməna matsa­kalay à lag la aku.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Agòɗ à atà: “Aganay à uwana tatsetsèr à wakità Zəzagəla à abà:
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Yesu ata­pàhla tatak à azladza la məŋ gày Zəzagəla la aku koksi­koksi. Azla­ma­dza­haga aŋa azlaməna mav tatak à Zəzagəla, la azlaməna mapàhla mapəhay à azladza, ŋgaha la azladza uwana masəl à atà gà, la gudəŋ uwatà la abà, tayàh makəs Yesu, kà makəɗay.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Ama taslà kà maɗàh dabaray uwana asà à atà maɗehəŋ aw, kà uwana azladza gesina kà, tafà sləm kà à masla la matsəɓal sləm pəra.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.