Lucas 19

Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mok uwana Yesu adada à gudəŋ Yeriko kà, aguwà à uda la huɗ gudəŋ la abà.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Dza anik la ahəŋ, uwana sləm aŋha Zase la abatà, masla kà məŋga aŋa azlaməna mazəɓ hadama, ŋgaha galepi aya,
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 ayàh manəŋ Yesu. “Uwa à Yesu uwatà uwi?”, agòɗ, ama aslà aw, kà uwana maham à ahəŋ dza kà aŋuvaw, ŋgaha babay kà azigən aw, agə̀ɗ à ahəŋ desl.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Ahàd à huma à gay la mahoyay, ahàd à gudəv à afik, ŋgaha kà masla aŋa manəŋ Yesu, uwana aguwà à awtày la tetəvi uwatà.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Ŋgaha mok uwana Yesu adabəz à tsəh aŋha kà, anə̀ŋ à afik, agòɗal: “Zase, sà à vəɗah katskats, kà uwana lakana kà, say gəda à mtəga aŋak!”
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Katskats asà à vəɗah, akə̀s Yesu la ahàl səla, kà mad à mtəga aŋha.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Uwana azladza gesina tanəŋà masla kà, taŋoŋùz à tsəh ala, tagòɗ: “Kakay ada mahən à mtəga masla tsakana ma?”
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Zase asà à afik la huma aŋa Sufəl, agòɗal: “Sufəl, tenma aŋa ləmana gulo kà, gəvàh à azlaməna kuɗa à uda gesina. Ŋgaha aya, baŋa gəɗahà mawi­siga à dza à vok la mahəl sili aŋha la kaskas kà, gəvàlla à iyaw à tsəh asik makər, ŋgaha aŋa magay maufaɗ la iyà aŋa sili aŋha!”
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Yesu agòɗal: “Lakana kà maɓəlay adasa à huɗ gày uwanay, kà uwana masla babay kà mayyi à tsəh ala aŋa Abəraham, ndzer.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Kà uwana Kona aŋa dza asà à waŋ kà mayàh maɓəl azla­uwana tazàhla.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Yesu ahàd à huma à gay la mapəhatàla gay la gay la abà à azladza uwana tatsənà paŋaw aŋha. Bokuba uwana atà nekwa la Uru­sa­lima kà tagòɗ kà: ‘Makoray Zəzagəla kà apəhla vok ala la katskats la dazu­waya’, gəl aŋatà agòɗ. Kiya uwaga Yesu apə̀h à atà gay la gay la abà anik.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Aganay à uwana apə̀h: “Gada­mula anik, uwana la huɗ gày məŋga, ahàd à gudəŋ anik kərkər kà mazuw sufəl la abatà, kà masla mawul à mtəga la lig la ahəŋ.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Uwana adày kà, azàllàh azla­ma­gamza aŋha kulo dadàŋ, avàhà à atà gursu aŋa luwà­luwà tekula tekula, agòɗ à atà: ‘Tsa­kàl­làw la sili uwanay, tsəràh à mok uwana gədàwul à waŋ.’
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Ama azlaməna gudəŋ aŋha tapəsèw masla, taslə̀l gay kà magoɗay kà: ‘Asa à anu dza uwanay aŋa magay sufəl lakəl gami aw’, tagòɗ.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Mok uwana adazuw sufəl kà, awùl à waŋ à gudəŋ aŋha à abà. Ŋgaha azàlàh azla­ma­gamza aŋha uwana avàhà à atà gursu aŋa luwà­luwà kà aŋa matsa­kalla, asàl manərəz uwana taɓə̀zalla à adi.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Kiya uwaga matera adà à awtày la magoɗay: ‘Sufəl, sili aŋak kà ayyà à tsəh sili kulo.’
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Sufəl agòɗal: ‘Delga, kak magamza delga, bokuba uwana kagà dziriga la bəzi tatak la abà kà, gəf ka à ahəŋ lawan aŋa gudəŋ kulo.’
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Kiya uwaga masəla asà à waŋ: ‘Sufəl, sili uwana kavà à gi kà, gəɓə̀zalla à adi zlo aya’.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Sufəl agòɗ à masla babay: ‘Kak babay, kak lawan aŋa gudəŋ zlo.’
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Magamza anik asà à waŋ aya, agòɗ: ‘Sufəl, aganay sili aŋak, gəfafàɗ à maka­tse­katsa à abà, gəhaɗàŋ à ahəŋ.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Guba akə̀s gi kà kak, kà uwana kak dza dzaŋ­d­zaŋga. Kà uwana tatak uwana kak kafà à ahəŋ aw babay kà, kazəɓay, ŋgaha bà tatak uwana kak kasləka aw babay kà, katsəɗay.’
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Sufəl agòɗal: ‘Kak magamza maksafərga. Paŋaw aŋak uwana kapə̀h, la uwana aɗahà à ka seriya à gəl. Iyay, kasə̀l kà gi dza dzaŋ­d­zaŋga, ŋgaha gəzə̀ɓ tatak uwana gəfà à ahəŋ aw, kagòɗ. Gətsəɗ tatak uwana gəsləkà aya bay aw, kagoɗ.’
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Ŋgaha sufəl agòɗal: ‘Kà mana kafà sili gulo à gày makal goder, naka mok uwana gədawul à waŋ kà, naka gəday, gəhəl sili la iyaw la tsəh la abatà aw ma?’
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Ŋgaha sufəl agòɗ à azladza uwana la slaka aŋha: ‘Zə̀ɓàwwal gursu tekula uwaga la ahàl ala, vàwla à dza uwana à vok akor sili kulo!’ ((
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Atà tagòɗ: ‘Sufəl, masla kà sili kà kulo la ahàl ŋuwà!’))
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 ‘La dziriga’, gəpəh à akul: ‘Dza uwana akoray kà, tadà­valla à vok. Ama dza uwana akoray aw kà, bà bəziga uwatà aga la ahàl kà, tadà­dəvalla à ahàl ala aya!
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Ama azlaməna məzam gulo uwana la abanay, asà à atà kà gəkor atà aw kà, sàwla atà à abanay à huma gulo, kàɗàw atà la yewdi gulo’, sufəl agòɗ à azla­ma­gamza aŋha”, kiya uwanay Yesu apə̀h.
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 La mok uwana adapəh gay uwaga, Yesu adà à huma aŋa maham à ahəŋ dza kà mad à Uru­sa­lima.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Mok uwana tazlà­bə̀z à Betfaze atà la Be­ta­niya, nekwa la gudəŋ uwana gudəŋ kuvu tagoɗal kà, aslə̀l azlaməna matapla səla la slaka aŋha la huma, agòɗ à atà:
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 “Dàw à gudəŋ uwaga à abà la huma aŋkul. Baŋa kadàbəzaw kà, kadànəŋaw bəzi ziwŋŋu mawaɗəŋ à ahəŋ gà, uwana dza adadza à afik didi aw. Ɗapə̀llàw, kadà­sawla à waŋ à abanay.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Baŋa: ‘Kà mana kapəllaw mi’, dza agoɗ à akul kà, ‘Sufəl gami awoyaŋ’, gòɗàwwal!”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Uwana azlaməna masləlay taday kà, tanəŋà tatak gesina apakà vok bokuba uwana Sufəl apə̀h à atà.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Mok uwana tapə̀l bəzi ziwŋŋu uwaga kà: “Kà mana kapəllaw bəzi ziwŋŋu uwaga mi?”,
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 azladza aŋha tagòɗ à atà, “Sufəl awoyaŋ”, tagòɗ.
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Ŋgaha tasə̀lla bəzi ziwŋŋu uwaga à slaka Yesu, atà tadàwal azla­lukut aŋatà à lig, tadzà Yesu à afik.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Mok uwana adadzəka maday, azladza tadàw azla­lukut aŋatà à tetəvi à ama.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 La mok uwana tazlàbəzay à Uru­sa­lima, kà mad à ahəŋ la gudəŋ kuvu la afik kà, azlaməna matapla tahə̀n ala la marabay gesina aŋatà, ŋgaha tazləɓà Zəzagəla la kuda zləkkà, kà azla­tatak nadzi­poga uwana tanaŋàŋ gesina.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Azla dza tagòɗ: “Delga kà Zəzagəla apis gay à Sufəl uwana à vok, atsa à waŋ la sləm aŋa Sufəl Zəzagəla! Lapiya la zagəla, ŋgaha mazləɓay agay la Zəzagəla uwana la zagəla la afik.”
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Ŋgaha azla Farisəya anik uwana la tataka maham à ahəŋ dza la abà tagòɗ à Yesu: “Məŋga, ‘Dzàw à ahəŋ titi’, gòɗ à azlaməna matapla la slaka aŋak!”
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Ama Yesu agòɗ à atà: “Baŋa: ‘Dzà à ahəŋ titi’, gəgoɗ à atà babay kà, bà azlaakur babay kà tadzəka mawiyay babay!”
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Mok uwana Yesu azlàbə̀z à huɗ gudəŋ kà, adzəkà matuway à uwana ada­nəŋəŋ
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 la magoɗay: “Agayŋa kak la gəl aŋak kasəl tatak uwana agay lapiya kà aŋak kà, naka kità aw. Ama lagonay kà adadza à ahəŋ kà bokuba nasi­riga la huma yewdi aŋak.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Kà uwana azla­ma­vakay anik tadàsa, à waŋ à uwana azlaməna məzam aŋak tadàkəs à ka gay adi la kazlaŋa guvəl la ahàl, tadàtsak à ka à ama tadàtsah kà makalla gesina.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Tadà­za­kala tetuwa kak la azlabəza aŋak, amiyaka bà akur tekula babay kà adàgəɗ à gəl aŋa anik aw, kà uwana awul à ka à gəl à mavakay uwana Zəzagəla asa à waŋ aŋa mazlak ka aw.”
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Mok uwana Yesu adada à məŋ gày Zəzagəla à agu kà, adzəkà makuɗəkàh azlaməna matsa­kalay à lag la aku.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Agòɗ à atà: “Aganay à uwana tatsetsèr à wakità Zəzagəla à abà:
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Yesu ata­pàhla tatak à azladza la məŋ gày Zəzagəla la aku koksi­koksi. Azla­ma­dza­haga aŋa azlaməna mav tatak à Zəzagəla, la azlaməna mapàhla mapəhay à azladza, ŋgaha la azladza uwana masəl à atà gà, la gudəŋ uwatà la abà, tayàh makəs Yesu, kà makəɗay.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Ama taslà kà maɗàh dabaray uwana asà à atà maɗehəŋ aw, kà uwana azladza gesina kà, tafà sləm kà à masla la matsəɓal sləm pəra.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.