Lucas 19

Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mok uwana Yesu adada à gudəŋ Yeriko kà, aguwà à uda la huɗ gudəŋ la abà.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Dza anik la ahəŋ, uwana sləm aŋha Zase la abatà, masla kà məŋga aŋa azlaməna mazəɓ hadama, ŋgaha galepi aya,
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 ayàh manəŋ Yesu. “Uwa à Yesu uwatà uwi?”, agòɗ, ama aslà aw, kà uwana maham à ahəŋ dza kà aŋuvaw, ŋgaha babay kà azigən aw, agə̀ɗ à ahəŋ desl.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Ahàd à huma à gay la mahoyay, ahàd à gudəv à afik, ŋgaha kà masla aŋa manəŋ Yesu, uwana aguwà à awtày la tetəvi uwatà.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Ŋgaha mok uwana Yesu adabəz à tsəh aŋha kà, anə̀ŋ à afik, agòɗal: “Zase, sà à vəɗah katskats, kà uwana lakana kà, say gəda à mtəga aŋak!”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Katskats asà à vəɗah, akə̀s Yesu la ahàl səla, kà mad à mtəga aŋha.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Uwana azladza gesina tanəŋà masla kà, taŋoŋùz à tsəh ala, tagòɗ: “Kakay ada mahən à mtəga masla tsakana ma?”
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Zase asà à afik la huma aŋa Sufəl, agòɗal: “Sufəl, tenma aŋa ləmana gulo kà, gəvàh à azlaməna kuɗa à uda gesina. Ŋgaha aya, baŋa gəɗahà mawi­siga à dza à vok la mahəl sili aŋha la kaskas kà, gəvàlla à iyaw à tsəh asik makər, ŋgaha aŋa magay maufaɗ la iyà aŋa sili aŋha!”
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Yesu agòɗal: “Lakana kà maɓəlay adasa à huɗ gày uwanay, kà uwana masla babay kà mayyi à tsəh ala aŋa Abəraham, ndzer.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Kà uwana Kona aŋa dza asà à waŋ kà mayàh maɓəl azla­uwana tazàhla.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Yesu ahàd à huma à gay la mapəhatàla gay la gay la abà à azladza uwana tatsənà paŋaw aŋha. Bokuba uwana atà nekwa la Uru­sa­lima kà tagòɗ kà: ‘Makoray Zəzagəla kà apəhla vok ala la katskats la dazu­waya’, gəl aŋatà agòɗ. Kiya uwaga Yesu apə̀h à atà gay la gay la abà anik.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Aganay à uwana apə̀h: “Gada­mula anik, uwana la huɗ gày məŋga, ahàd à gudəŋ anik kərkər kà mazuw sufəl la abatà, kà masla mawul à mtəga la lig la ahəŋ.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Uwana adày kà, azàllàh azla­ma­gamza aŋha kulo dadàŋ, avàhà à atà gursu aŋa luwà­luwà tekula tekula, agòɗ à atà: ‘Tsa­kàl­làw la sili uwanay, tsəràh à mok uwana gədàwul à waŋ.’
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Ama azlaməna gudəŋ aŋha tapəsèw masla, taslə̀l gay kà magoɗay kà: ‘Asa à anu dza uwanay aŋa magay sufəl lakəl gami aw’, tagòɗ.
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Mok uwana adazuw sufəl kà, awùl à waŋ à gudəŋ aŋha à abà. Ŋgaha azàlàh azla­ma­gamza aŋha uwana avàhà à atà gursu aŋa luwà­luwà kà aŋa matsa­kalla, asàl manərəz uwana taɓə̀zalla à adi.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Kiya uwaga matera adà à awtày la magoɗay: ‘Sufəl, sili aŋak kà ayyà à tsəh sili kulo.’
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Sufəl agòɗal: ‘Delga, kak magamza delga, bokuba uwana kagà dziriga la bəzi tatak la abà kà, gəf ka à ahəŋ lawan aŋa gudəŋ kulo.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Kiya uwaga masəla asà à waŋ: ‘Sufəl, sili uwana kavà à gi kà, gəɓə̀zalla à adi zlo aya’.
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Sufəl agòɗ à masla babay: ‘Kak babay, kak lawan aŋa gudəŋ zlo.’
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Magamza anik asà à waŋ aya, agòɗ: ‘Sufəl, aganay sili aŋak, gəfafàɗ à maka­tse­katsa à abà, gəhaɗàŋ à ahəŋ.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Guba akə̀s gi kà kak, kà uwana kak dza dzaŋ­d­zaŋga. Kà uwana tatak uwana kak kafà à ahəŋ aw babay kà, kazəɓay, ŋgaha bà tatak uwana kak kasləka aw babay kà, katsəɗay.’
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 Sufəl agòɗal: ‘Kak magamza maksafərga. Paŋaw aŋak uwana kapə̀h, la uwana aɗahà à ka seriya à gəl. Iyay, kasə̀l kà gi dza dzaŋ­d­zaŋga, ŋgaha gəzə̀ɓ tatak uwana gəfà à ahəŋ aw, kagòɗ. Gətsəɗ tatak uwana gəsləkà aya bay aw, kagoɗ.’
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Ŋgaha sufəl agòɗal: ‘Kà mana kafà sili gulo à gày makal goder, naka mok uwana gədawul à waŋ kà, naka gəday, gəhəl sili la iyaw la tsəh la abatà aw ma?’
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Ŋgaha sufəl agòɗ à azladza uwana la slaka aŋha: ‘Zə̀ɓàwwal gursu tekula uwaga la ahàl ala, vàwla à dza uwana à vok akor sili kulo!’ ((
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Atà tagòɗ: ‘Sufəl, masla kà sili kà kulo la ahàl ŋuwà!’))
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 ‘La dziriga’, gəpəh à akul: ‘Dza uwana akoray kà, tadà­valla à vok. Ama dza uwana akoray aw kà, bà bəziga uwatà aga la ahàl kà, tadà­dəvalla à ahàl ala aya!
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Ama azlaməna məzam gulo uwana la abanay, asà à atà kà gəkor atà aw kà, sàwla atà à abanay à huma gulo, kàɗàw atà la yewdi gulo’, sufəl agòɗ à azla­ma­gamza aŋha”, kiya uwanay Yesu apə̀h.
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 La mok uwana adapəh gay uwaga, Yesu adà à huma aŋa maham à ahəŋ dza kà mad à Uru­sa­lima.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Mok uwana tazlà­bə̀z à Betfaze atà la Be­ta­niya, nekwa la gudəŋ uwana gudəŋ kuvu tagoɗal kà, aslə̀l azlaməna matapla səla la slaka aŋha la huma, agòɗ à atà:
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 “Dàw à gudəŋ uwaga à abà la huma aŋkul. Baŋa kadàbəzaw kà, kadànəŋaw bəzi ziwŋŋu mawaɗəŋ à ahəŋ gà, uwana dza adadza à afik didi aw. Ɗapə̀llàw, kadà­sawla à waŋ à abanay.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Baŋa: ‘Kà mana kapəllaw mi’, dza agoɗ à akul kà, ‘Sufəl gami awoyaŋ’, gòɗàwwal!”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Uwana azlaməna masləlay taday kà, tanəŋà tatak gesina apakà vok bokuba uwana Sufəl apə̀h à atà.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Mok uwana tapə̀l bəzi ziwŋŋu uwaga kà: “Kà mana kapəllaw bəzi ziwŋŋu uwaga mi?”,
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 azladza aŋha tagòɗ à atà, “Sufəl awoyaŋ”, tagòɗ.
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Ŋgaha tasə̀lla bəzi ziwŋŋu uwaga à slaka Yesu, atà tadàwal azla­lukut aŋatà à lig, tadzà Yesu à afik.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Mok uwana adadzəka maday, azladza tadàw azla­lukut aŋatà à tetəvi à ama.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 La mok uwana tazlàbəzay à Uru­sa­lima, kà mad à ahəŋ la gudəŋ kuvu la afik kà, azlaməna matapla tahə̀n ala la marabay gesina aŋatà, ŋgaha tazləɓà Zəzagəla la kuda zləkkà, kà azla­tatak nadzi­poga uwana tanaŋàŋ gesina.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Azla dza tagòɗ: “Delga kà Zəzagəla apis gay à Sufəl uwana à vok, atsa à waŋ la sləm aŋa Sufəl Zəzagəla! Lapiya la zagəla, ŋgaha mazləɓay agay la Zəzagəla uwana la zagəla la afik.”
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Ŋgaha azla Farisəya anik uwana la tataka maham à ahəŋ dza la abà tagòɗ à Yesu: “Məŋga, ‘Dzàw à ahəŋ titi’, gòɗ à azlaməna matapla la slaka aŋak!”
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ama Yesu agòɗ à atà: “Baŋa: ‘Dzà à ahəŋ titi’, gəgoɗ à atà babay kà, bà azlaakur babay kà tadzəka mawiyay babay!”
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Mok uwana Yesu azlàbə̀z à huɗ gudəŋ kà, adzəkà matuway à uwana ada­nəŋəŋ
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 la magoɗay: “Agayŋa kak la gəl aŋak kasəl tatak uwana agay lapiya kà aŋak kà, naka kità aw. Ama lagonay kà adadza à ahəŋ kà bokuba nasi­riga la huma yewdi aŋak.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Kà uwana azla­ma­vakay anik tadàsa, à waŋ à uwana azlaməna məzam aŋak tadàkəs à ka gay adi la kazlaŋa guvəl la ahàl, tadàtsak à ka à ama tadàtsah kà makalla gesina.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Tadà­za­kala tetuwa kak la azlabəza aŋak, amiyaka bà akur tekula babay kà adàgəɗ à gəl aŋa anik aw, kà uwana awul à ka à gəl à mavakay uwana Zəzagəla asa à waŋ aŋa mazlak ka aw.”
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Mok uwana Yesu adada à məŋ gày Zəzagəla à agu kà, adzəkà makuɗəkàh azlaməna matsa­kalay à lag la aku.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Agòɗ à atà: “Aganay à uwana tatsetsèr à wakità Zəzagəla à abà:
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Yesu ata­pàhla tatak à azladza la məŋ gày Zəzagəla la aku koksi­koksi. Azla­ma­dza­haga aŋa azlaməna mav tatak à Zəzagəla, la azlaməna mapàhla mapəhay à azladza, ŋgaha la azladza uwana masəl à atà gà, la gudəŋ uwatà la abà, tayàh makəs Yesu, kà makəɗay.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Ama taslà kà maɗàh dabaray uwana asà à atà maɗehəŋ aw, kà uwana azladza gesina kà, tafà sləm kà à masla la matsəɓal sləm pəra.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.