Lucas 19

Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mok uwana Yesu adada à gudəŋ Yeriko kà, aguwà à uda la huɗ gudəŋ la abà.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Dza anik la ahəŋ, uwana sləm aŋha Zase la abatà, masla kà məŋga aŋa azlaməna mazəɓ hadama, ŋgaha galepi aya,
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 ayàh manəŋ Yesu. “Uwa à Yesu uwatà uwi?”, agòɗ, ama aslà aw, kà uwana maham à ahəŋ dza kà aŋuvaw, ŋgaha babay kà azigən aw, agə̀ɗ à ahəŋ desl.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Ahàd à huma à gay la mahoyay, ahàd à gudəv à afik, ŋgaha kà masla aŋa manəŋ Yesu, uwana aguwà à awtày la tetəvi uwatà.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Ŋgaha mok uwana Yesu adabəz à tsəh aŋha kà, anə̀ŋ à afik, agòɗal: “Zase, sà à vəɗah katskats, kà uwana lakana kà, say gəda à mtəga aŋak!”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Katskats asà à vəɗah, akə̀s Yesu la ahàl səla, kà mad à mtəga aŋha.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Uwana azladza gesina tanəŋà masla kà, taŋoŋùz à tsəh ala, tagòɗ: “Kakay ada mahən à mtəga masla tsakana ma?”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Zase asà à afik la huma aŋa Sufəl, agòɗal: “Sufəl, tenma aŋa ləmana gulo kà, gəvàh à azlaməna kuɗa à uda gesina. Ŋgaha aya, baŋa gəɗahà mawi­siga à dza à vok la mahəl sili aŋha la kaskas kà, gəvàlla à iyaw à tsəh asik makər, ŋgaha aŋa magay maufaɗ la iyà aŋa sili aŋha!”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Yesu agòɗal: “Lakana kà maɓəlay adasa à huɗ gày uwanay, kà uwana masla babay kà mayyi à tsəh ala aŋa Abəraham, ndzer.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Kà uwana Kona aŋa dza asà à waŋ kà mayàh maɓəl azla­uwana tazàhla.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Yesu ahàd à huma à gay la mapəhatàla gay la gay la abà à azladza uwana tatsənà paŋaw aŋha. Bokuba uwana atà nekwa la Uru­sa­lima kà tagòɗ kà: ‘Makoray Zəzagəla kà apəhla vok ala la katskats la dazu­waya’, gəl aŋatà agòɗ. Kiya uwaga Yesu apə̀h à atà gay la gay la abà anik.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Aganay à uwana apə̀h: “Gada­mula anik, uwana la huɗ gày məŋga, ahàd à gudəŋ anik kərkər kà mazuw sufəl la abatà, kà masla mawul à mtəga la lig la ahəŋ.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Uwana adày kà, azàllàh azla­ma­gamza aŋha kulo dadàŋ, avàhà à atà gursu aŋa luwà­luwà tekula tekula, agòɗ à atà: ‘Tsa­kàl­làw la sili uwanay, tsəràh à mok uwana gədàwul à waŋ.’
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Ama azlaməna gudəŋ aŋha tapəsèw masla, taslə̀l gay kà magoɗay kà: ‘Asa à anu dza uwanay aŋa magay sufəl lakəl gami aw’, tagòɗ.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Mok uwana adazuw sufəl kà, awùl à waŋ à gudəŋ aŋha à abà. Ŋgaha azàlàh azla­ma­gamza aŋha uwana avàhà à atà gursu aŋa luwà­luwà kà aŋa matsa­kalla, asàl manərəz uwana taɓə̀zalla à adi.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Kiya uwaga matera adà à awtày la magoɗay: ‘Sufəl, sili aŋak kà ayyà à tsəh sili kulo.’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Sufəl agòɗal: ‘Delga, kak magamza delga, bokuba uwana kagà dziriga la bəzi tatak la abà kà, gəf ka à ahəŋ lawan aŋa gudəŋ kulo.’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Kiya uwaga masəla asà à waŋ: ‘Sufəl, sili uwana kavà à gi kà, gəɓə̀zalla à adi zlo aya’.
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Sufəl agòɗ à masla babay: ‘Kak babay, kak lawan aŋa gudəŋ zlo.’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Magamza anik asà à waŋ aya, agòɗ: ‘Sufəl, aganay sili aŋak, gəfafàɗ à maka­tse­katsa à abà, gəhaɗàŋ à ahəŋ.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Guba akə̀s gi kà kak, kà uwana kak dza dzaŋ­d­zaŋga. Kà uwana tatak uwana kak kafà à ahəŋ aw babay kà, kazəɓay, ŋgaha bà tatak uwana kak kasləka aw babay kà, katsəɗay.’
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Sufəl agòɗal: ‘Kak magamza maksafərga. Paŋaw aŋak uwana kapə̀h, la uwana aɗahà à ka seriya à gəl. Iyay, kasə̀l kà gi dza dzaŋ­d­zaŋga, ŋgaha gəzə̀ɓ tatak uwana gəfà à ahəŋ aw, kagòɗ. Gətsəɗ tatak uwana gəsləkà aya bay aw, kagoɗ.’
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Ŋgaha sufəl agòɗal: ‘Kà mana kafà sili gulo à gày makal goder, naka mok uwana gədawul à waŋ kà, naka gəday, gəhəl sili la iyaw la tsəh la abatà aw ma?’
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Ŋgaha sufəl agòɗ à azladza uwana la slaka aŋha: ‘Zə̀ɓàwwal gursu tekula uwaga la ahàl ala, vàwla à dza uwana à vok akor sili kulo!’ ((
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Atà tagòɗ: ‘Sufəl, masla kà sili kà kulo la ahàl ŋuwà!’))
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 ‘La dziriga’, gəpəh à akul: ‘Dza uwana akoray kà, tadà­valla à vok. Ama dza uwana akoray aw kà, bà bəziga uwatà aga la ahàl kà, tadà­dəvalla à ahàl ala aya!
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Ama azlaməna məzam gulo uwana la abanay, asà à atà kà gəkor atà aw kà, sàwla atà à abanay à huma gulo, kàɗàw atà la yewdi gulo’, sufəl agòɗ à azla­ma­gamza aŋha”, kiya uwanay Yesu apə̀h.
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 La mok uwana adapəh gay uwaga, Yesu adà à huma aŋa maham à ahəŋ dza kà mad à Uru­sa­lima.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Mok uwana tazlà­bə̀z à Betfaze atà la Be­ta­niya, nekwa la gudəŋ uwana gudəŋ kuvu tagoɗal kà, aslə̀l azlaməna matapla səla la slaka aŋha la huma, agòɗ à atà:
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 “Dàw à gudəŋ uwaga à abà la huma aŋkul. Baŋa kadàbəzaw kà, kadànəŋaw bəzi ziwŋŋu mawaɗəŋ à ahəŋ gà, uwana dza adadza à afik didi aw. Ɗapə̀llàw, kadà­sawla à waŋ à abanay.
30 dizendo-lhes:
31 Baŋa: ‘Kà mana kapəllaw mi’, dza agoɗ à akul kà, ‘Sufəl gami awoyaŋ’, gòɗàwwal!”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Uwana azlaməna masləlay taday kà, tanəŋà tatak gesina apakà vok bokuba uwana Sufəl apə̀h à atà.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Mok uwana tapə̀l bəzi ziwŋŋu uwaga kà: “Kà mana kapəllaw bəzi ziwŋŋu uwaga mi?”,
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 azladza aŋha tagòɗ à atà, “Sufəl awoyaŋ”, tagòɗ.
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Ŋgaha tasə̀lla bəzi ziwŋŋu uwaga à slaka Yesu, atà tadàwal azla­lukut aŋatà à lig, tadzà Yesu à afik.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Mok uwana adadzəka maday, azladza tadàw azla­lukut aŋatà à tetəvi à ama.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 La mok uwana tazlàbəzay à Uru­sa­lima, kà mad à ahəŋ la gudəŋ kuvu la afik kà, azlaməna matapla tahə̀n ala la marabay gesina aŋatà, ŋgaha tazləɓà Zəzagəla la kuda zləkkà, kà azla­tatak nadzi­poga uwana tanaŋàŋ gesina.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Azla dza tagòɗ: “Delga kà Zəzagəla apis gay à Sufəl uwana à vok, atsa à waŋ la sləm aŋa Sufəl Zəzagəla! Lapiya la zagəla, ŋgaha mazləɓay agay la Zəzagəla uwana la zagəla la afik.”
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Ŋgaha azla Farisəya anik uwana la tataka maham à ahəŋ dza la abà tagòɗ à Yesu: “Məŋga, ‘Dzàw à ahəŋ titi’, gòɗ à azlaməna matapla la slaka aŋak!”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Ama Yesu agòɗ à atà: “Baŋa: ‘Dzà à ahəŋ titi’, gəgoɗ à atà babay kà, bà azlaakur babay kà tadzəka mawiyay babay!”
40 Mas Jesus respondeu:
41 Mok uwana Yesu azlàbə̀z à huɗ gudəŋ kà, adzəkà matuway à uwana ada­nəŋəŋ
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 la magoɗay: “Agayŋa kak la gəl aŋak kasəl tatak uwana agay lapiya kà aŋak kà, naka kità aw. Ama lagonay kà adadza à ahəŋ kà bokuba nasi­riga la huma yewdi aŋak.
42 dizendo:
43 Kà uwana azla­ma­vakay anik tadàsa, à waŋ à uwana azlaməna məzam aŋak tadàkəs à ka gay adi la kazlaŋa guvəl la ahàl, tadàtsak à ka à ama tadàtsah kà makalla gesina.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Tadà­za­kala tetuwa kak la azlabəza aŋak, amiyaka bà akur tekula babay kà adàgəɗ à gəl aŋa anik aw, kà uwana awul à ka à gəl à mavakay uwana Zəzagəla asa à waŋ aŋa mazlak ka aw.”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Mok uwana Yesu adada à məŋ gày Zəzagəla à agu kà, adzəkà makuɗəkàh azlaməna matsa­kalay à lag la aku.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Agòɗ à atà: “Aganay à uwana tatsetsèr à wakità Zəzagəla à abà:
46 dizendo-lhes:
47 Yesu ata­pàhla tatak à azladza la məŋ gày Zəzagəla la aku koksi­koksi. Azla­ma­dza­haga aŋa azlaməna mav tatak à Zəzagəla, la azlaməna mapàhla mapəhay à azladza, ŋgaha la azladza uwana masəl à atà gà, la gudəŋ uwatà la abà, tayàh makəs Yesu, kà makəɗay.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Ama taslà kà maɗàh dabaray uwana asà à atà maɗehəŋ aw, kà uwana azladza gesina kà, tafà sləm kà à masla la matsəɓal sləm pəra.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.