Atos 22
Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs NVT
1 “Azladeda la azlababa, lagwa kà, tsə̀ɓàw sləm à gay mazlayla gi gulo uwana gəpəh à akul lagwa!”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Mok uwana tatsənàŋ, kà apə̀h à atà kà la gay aŋatà kà, dziriya tadzà à ahəŋ titi ŋgaha Pol agòɗ à atà:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Gi zil Yahudiya, tayyà gi à Tarsus la Səlisəya, ama gəzigə̀n kà la abanay la Urusalima, ŋgaha bay kà, masla matapgəla tatak kà, Gamaliyel, masla la uwana apàhgəla masəl mapəhay aŋa azlababa gami madzidziga. Gəɗahà sləray aŋa Zəzagəla kà məŋga bokuba aŋkul uwanay kaɗahàwwàŋ lakana.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Kasəlaw kà gətərə̀ɓàhà azlaməna madiŋ gəl à Yesu à vok tsəràh à makaɗ atà. Gəkàsàh azlazil la azlamis, gəwàts atà à daŋay.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Kiya uwaga madzahaga aŋa azlaməna mav tatak à Zəzagəla, la azlamasiga tanərəz kà delga à uwana gəɗehəŋ, tavà à gi wakità kà azladeda gami azla Yahudiya uwana la Damas, gəhàd à abatà kà makas atà, ŋgaha kà madla atà à Urusalima à huma seriya.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Mok uwana gi la tetəvi la ama, kà mad à Damas, uwana azlàgay tataka afats kà, katskats magol uɗaka məŋga asà à ahəŋ la zagəla, aùɗ la makəla gulo.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Gətə̀ɗ à vəɗah, ŋgaha gətsənà maɓaɗma agòɗ à gi: ‘Sawul, Sawul, kà mana katərəɓ gi ma?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Gənàv: ‘Kak uwa, Sufəl?’ Agòɗ à gi: ‘Gi Yesu, zil Nazaret uwana katərəɓəŋ.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Azladza uwana la slaka gulo tanəŋà uɗaka, ama tatsənà kuda uwana aɓaɗgəmà aw.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Kiya uwaga gənàv: ‘Sufəl, mana gəɗehəŋ ma?’ La abatà Sufəl Yesu agòɗ à gi: ‘Sà à afik, hàd à gudəŋ Damas à abà, la abatà la uwana tadàpəhakala tatak gesina uwana asà à Sufəl Zəzagəla kaɗehəŋ.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Uwana gədapaka guləf kà magol uɗaka uwana aŋəràzl gi à adi, azladza uwana məday anina takə̀s gi à ahàl, ŋgaha tadàla gi à Damas.”
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Dza anik la ahəŋ la abatà, uwana sləm aŋha Ananiyas, masla kà asə̀l Zəzagəla, akə̀s wakità seriya gami lela, sləm aŋha la ahəŋ la tataka azla Yahudiya aŋa Damas la abà.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Asà à waŋ à slaka gulo, atsìzl gi gəl, agòɗ à gi: ‘Sawul, deda gulo, nə̀ŋ ala aya à dagay!’ La kaslà uwatà gənə̀ŋ ala, ŋgaha gənəŋà masla.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Agòɗ à gi: ‘Zəzagəla aŋa azlababa madzidziga akə̀sànì ka, kà mapəhla mawoyəŋ aŋha ala la kak, kà manəŋ dziriga aŋa Kona aŋha, ŋgaha kak aŋa matsən gay aŋha la dziriga.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Kà uwana say kagay masla sayda aŋha la huma aŋa azladza gesina lakəl aŋa uwana kanəŋàŋ ŋgaha katsəŋàŋ.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Lagonay ma, mana kakuɗay aya ma? Kə̀s batem!’, agòɗ à gi, ‘Kà Zəzagəla aŋa mazlak ka, kà aŋa mapal ka la tsakana aŋak la abà gesina, la mazal sləm aŋha!’.”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Gəwùl à waŋ à Urusalima. La mok uwana gədə̀v kuɗa la məŋ gày Zəzagəla la aku kà, masesiŋay asesìŋla gi.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Gətsənà Sufəl Yesu agòɗ à gi: ‘Hadzak gòɗ, sà à uda la gudəŋ uwanay la abà, kà uwana azlaməna gudəŋ uwanay kà tadàkəs gay uwana kadàpəh à atà lakəl gulo aw.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Gəwulàlla, gəgòɗ: ‘Haɗay, Sufəl, tasəl la paraka kà gəɗàh à azlagày madəv kuɗa à agu, gəkàsàh atà, gəwàtsàh atà à daŋay, ŋgaha gəzlàɓàh azlauwana tadìŋ gəl à gay aŋak à vok ndzer.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Ŋgaha aya, mok uwana takə̀s Etiyen, masla sayda aŋak kà, gi bay kà gi la abatà. Gəkə̀s makəɗay, gənə̀ŋla lukut aŋa azlaməna makəɗay.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Kiya uwaga Sufəl Zəzagəla agòɗ à gi: ‘Hàd, kà uwana gəsləl ka kərkər à slaka azladza uwana azla Yahudiya aw!’.”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Maham à ahəŋ dza atsə̀ɓ sləm à Pol tsəràh à uwana apə̀h gay uwaga, ama la lig la ahəŋ kà tadzəkà mawiyay: “Zàwwàŋ ala à dza uwaga, kə̀ɗàw, azlayla adza à ahəŋ la sifa aw.”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Tawiyà la makwahàh lukut la vok ala, la matak kutso à zagəla.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Kiya uwaga məŋga aŋa azlaslodzi avà tetəvi kà madla Pol à gày uwatà à agu, kà maslahəŋ ala, ŋgaha kà masla mapəh dziriga lakəl aŋa mana uwana azla Yahudiya tawiyay mi à məŋga.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Ama mok uwana tawaɗə̀ŋ kà mazlaɓay kà, Pol agòɗ à məŋga aŋa azlaslodzi uwana la abatà: “Dziri ma, tetəvi la ahəŋ kà mazlaɓ zil Rom kokuɗa matsən seriya aŋha takay?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Mok uwana adatsən uwaga kà, ahàd, apə̀h gay uwaga à məŋga aŋatà suwaŋ: “Kakay kadàgoɗ aŋak ma? Zil uwanay kà zil Rom.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Məŋga aŋa azlaslodzi asà à waŋ à slaka Pol anavàl: “Pə̀h à gi, kak zil Rom ay?” “Iyay”, Pol agòɗal.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Kiya uwaga məŋga aŋa azlaslodzi agòɗal: “Gi kà, gəpə̀l kà magol tebeləm aŋa sili kà gi aŋa mapak zil Rom.” Pol awulàlla: “Gi kà dagay mayyi gi.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 La lig la ahəŋ azlauwana asà à atà mazlaɓay, kà masla aŋa mapəh dziriga kà, tawùl aŋatà à lig. Baməraka məŋga aŋa azlaslodzi bay kà, guba akə̀s à uwana adatsenəŋ kà Pol kà zil Rom, à kà uwana awaɗàŋ la kadərtsi.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Məŋga aŋa azlaslodzi asàl kà masəlay, kà mana azla Yahudiya tayàh makəɗ Pol mi. Gay gà la uwaga, la bebəŋ gà kà apə̀zlla Pol ala la kadərtsi la abà. Agòɗ kà azlamadzahaga aŋa azlaməna mav tatak à Zəzagəla la azlamasiga gesina tahamà gay à vok, agòɗ. Kiya uwaga asə̀lla Pol à waŋ, à huma aŋatà gesina.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.