Atos 22
Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs NAA
1 “Azladeda la azlababa, lagwa kà, tsə̀ɓàw sləm à gay mazlayla gi gulo uwana gəpəh à akul lagwa!”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Mok uwana tatsənàŋ, kà apə̀h à atà kà la gay aŋatà kà, dziriya tadzà à ahəŋ titi ŋgaha Pol agòɗ à atà:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Gi zil Yahudiya, tayyà gi à Tarsus la Səlisəya, ama gəzigə̀n kà la abanay la Urusalima, ŋgaha bay kà, masla matapgəla tatak kà, Gamaliyel, masla la uwana apàhgəla masəl mapəhay aŋa azlababa gami madzidziga. Gəɗahà sləray aŋa Zəzagəla kà məŋga bokuba aŋkul uwanay kaɗahàwwàŋ lakana.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Kasəlaw kà gətərə̀ɓàhà azlaməna madiŋ gəl à Yesu à vok tsəràh à makaɗ atà. Gəkàsàh azlazil la azlamis, gəwàts atà à daŋay.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Kiya uwaga madzahaga aŋa azlaməna mav tatak à Zəzagəla, la azlamasiga tanərəz kà delga à uwana gəɗehəŋ, tavà à gi wakità kà azladeda gami azla Yahudiya uwana la Damas, gəhàd à abatà kà makas atà, ŋgaha kà madla atà à Urusalima à huma seriya.”
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Mok uwana gi la tetəvi la ama, kà mad à Damas, uwana azlàgay tataka afats kà, katskats magol uɗaka məŋga asà à ahəŋ la zagəla, aùɗ la makəla gulo.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Gətə̀ɗ à vəɗah, ŋgaha gətsənà maɓaɗma agòɗ à gi: ‘Sawul, Sawul, kà mana katərəɓ gi ma?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Gənàv: ‘Kak uwa, Sufəl?’ Agòɗ à gi: ‘Gi Yesu, zil Nazaret uwana katərəɓəŋ.’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Azladza uwana la slaka gulo tanəŋà uɗaka, ama tatsənà kuda uwana aɓaɗgəmà aw.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Kiya uwaga gənàv: ‘Sufəl, mana gəɗehəŋ ma?’ La abatà Sufəl Yesu agòɗ à gi: ‘Sà à afik, hàd à gudəŋ Damas à abà, la abatà la uwana tadàpəhakala tatak gesina uwana asà à Sufəl Zəzagəla kaɗehəŋ.’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Uwana gədapaka guləf kà magol uɗaka uwana aŋəràzl gi à adi, azladza uwana məday anina takə̀s gi à ahàl, ŋgaha tadàla gi à Damas.”
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Dza anik la ahəŋ la abatà, uwana sləm aŋha Ananiyas, masla kà asə̀l Zəzagəla, akə̀s wakità seriya gami lela, sləm aŋha la ahəŋ la tataka azla Yahudiya aŋa Damas la abà.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Asà à waŋ à slaka gulo, atsìzl gi gəl, agòɗ à gi: ‘Sawul, deda gulo, nə̀ŋ ala aya à dagay!’ La kaslà uwatà gənə̀ŋ ala, ŋgaha gənəŋà masla.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Agòɗ à gi: ‘Zəzagəla aŋa azlababa madzidziga akə̀sànì ka, kà mapəhla mawoyəŋ aŋha ala la kak, kà manəŋ dziriga aŋa Kona aŋha, ŋgaha kak aŋa matsən gay aŋha la dziriga.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Kà uwana say kagay masla sayda aŋha la huma aŋa azladza gesina lakəl aŋa uwana kanəŋàŋ ŋgaha katsəŋàŋ.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Lagonay ma, mana kakuɗay aya ma? Kə̀s batem!’, agòɗ à gi, ‘Kà Zəzagəla aŋa mazlak ka, kà aŋa mapal ka la tsakana aŋak la abà gesina, la mazal sləm aŋha!’.”
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “Gəwùl à waŋ à Urusalima. La mok uwana gədə̀v kuɗa la məŋ gày Zəzagəla la aku kà, masesiŋay asesìŋla gi.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Gətsənà Sufəl Yesu agòɗ à gi: ‘Hadzak gòɗ, sà à uda la gudəŋ uwanay la abà, kà uwana azlaməna gudəŋ uwanay kà tadàkəs gay uwana kadàpəh à atà lakəl gulo aw.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Gəwulàlla, gəgòɗ: ‘Haɗay, Sufəl, tasəl la paraka kà gəɗàh à azlagày madəv kuɗa à agu, gəkàsàh atà, gəwàtsàh atà à daŋay, ŋgaha gəzlàɓàh azlauwana tadìŋ gəl à gay aŋak à vok ndzer.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Ŋgaha aya, mok uwana takə̀s Etiyen, masla sayda aŋak kà, gi bay kà gi la abatà. Gəkə̀s makəɗay, gənə̀ŋla lukut aŋa azlaməna makəɗay.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Kiya uwaga Sufəl Zəzagəla agòɗ à gi: ‘Hàd, kà uwana gəsləl ka kərkər à slaka azladza uwana azla Yahudiya aw!’.”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Maham à ahəŋ dza atsə̀ɓ sləm à Pol tsəràh à uwana apə̀h gay uwaga, ama la lig la ahəŋ kà tadzəkà mawiyay: “Zàwwàŋ ala à dza uwaga, kə̀ɗàw, azlayla adza à ahəŋ la sifa aw.”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Tawiyà la makwahàh lukut la vok ala, la matak kutso à zagəla.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Kiya uwaga məŋga aŋa azlaslodzi avà tetəvi kà madla Pol à gày uwatà à agu, kà maslahəŋ ala, ŋgaha kà masla mapəh dziriga lakəl aŋa mana uwana azla Yahudiya tawiyay mi à məŋga.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Ama mok uwana tawaɗə̀ŋ kà mazlaɓay kà, Pol agòɗ à məŋga aŋa azlaslodzi uwana la abatà: “Dziri ma, tetəvi la ahəŋ kà mazlaɓ zil Rom kokuɗa matsən seriya aŋha takay?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Mok uwana adatsən uwaga kà, ahàd, apə̀h gay uwaga à məŋga aŋatà suwaŋ: “Kakay kadàgoɗ aŋak ma? Zil uwanay kà zil Rom.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Məŋga aŋa azlaslodzi asà à waŋ à slaka Pol anavàl: “Pə̀h à gi, kak zil Rom ay?” “Iyay”, Pol agòɗal.
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Kiya uwaga məŋga aŋa azlaslodzi agòɗal: “Gi kà, gəpə̀l kà magol tebeləm aŋa sili kà gi aŋa mapak zil Rom.” Pol awulàlla: “Gi kà dagay mayyi gi.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 La lig la ahəŋ azlauwana asà à atà mazlaɓay, kà masla aŋa mapəh dziriga kà, tawùl aŋatà à lig. Baməraka məŋga aŋa azlaslodzi bay kà, guba akə̀s à uwana adatsenəŋ kà Pol kà zil Rom, à kà uwana awaɗàŋ la kadərtsi.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Məŋga aŋa azlaslodzi asàl kà masəlay, kà mana azla Yahudiya tayàh makəɗ Pol mi. Gay gà la uwaga, la bebəŋ gà kà apə̀zlla Pol ala la kadərtsi la abà. Agòɗ kà azlamadzahaga aŋa azlaməna mav tatak à Zəzagəla la azlamasiga gesina tahamà gay à vok, agòɗ. Kiya uwaga asə̀lla Pol à waŋ, à huma aŋatà gesina.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.