Atos 16
Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs ACF
1 Pol abəzà Derbe ŋgaha à Lisətəra. La abatà masla madiŋal gəl à vok anik la ahəŋ, sləm aŋha Timotawus. Iyà aŋha kà dəg zla Yahudiya, masla madiŋal gəl à vok. Ama baba aŋha kà tsəhay zil Gərək.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego;
2 Azladeda uwana la Lisətəra ŋgaha la Ikoniyum gesina kà, tafà madzugway aŋatà kà à masla à afik.
2 Do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Pol asàl mazəɓ Timotawus kà magay manalay aŋha. Kà maday atà səla kà, akədə̀v à uda dadàŋ. Aɗahàŋ kiya uwaga kà, kà uwana azla Yahudiya uwana tadzà à ahəŋ la abatà gesina kà, tasə̀l kà baba aŋa Timotawus kà zil Yahudiya aw.
3 Paulo quis que este fosse com ele; e tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Kəla gudəŋ uwana tagùwàh la abà kà, tapàh à azlaməna madiŋal gəl à vok, tatak uwana azlaməna matapla la slaka aŋa Yesu, la azlamasiga la Urusalima tapə̀h, ŋgaha tafàh à atà akur à lig kà makəs mapəhay uwatà lela.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Kiya uwaga məna madiŋal gəl à vok tadzərə̀ɗàhà ala la madiŋal gəl à vok la abà, ŋgaha matugway aŋatà azàhàla vok à gəl kəla mahənay.
5 De sorte que as igrejas eram confirmadas na fé, e cada dia cresciam em número.
6 Ama Masasəɗok Zəzagəla aɗə̀ɗ à atà gay à ahəŋ kà maz gay Zəzagəla la kutso Asəya, kà uwaga à uwana taguwà à uda la Fərizi la Galatiya.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 Mok uwana tabəzà Misiya kà, asà à atà mad à kutso Bitiniya à abà, ama Masasəɗok aŋa Yesu avà à atà tetəvi gotənaŋ aw.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito não lho permitiu.
8 Kà uwaga taguwà la Misiya, ŋgaha tadà à ahəŋ à gay dərəv la Tərowas.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 La huɗ aŋa vəɗ masesiŋay asesìŋla Pol. Anəŋà zil Makeduniya atsìzlla à ahəŋ, adə̀val kuɗa: “Guwà à waŋ la Makeduniya kà mazlak anu!”, agòɗal.
9 E Paulo teve de noite uma visão, em que se apresentou um homem da Macedônia, e lhe rogou, dizendo: Passa à Macedônia, e ajuda-nos.
10 Katskats la lig aŋa masesiŋay uwaga la ahəŋ, məyàh tetəvi kà maday à Makeduniya. Məsə̀l kà Zəzagəla azàla anu kà maz gay marabəŋ à azladza la kutso uwatà la abà haɗay.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Mətsìzlla ala la gudəŋ Tərowas la kəslah iyaw, tərra, məhàd à gudəŋ uwana à afik la tataka iyaw la abà, sləm aŋha Samotəras, la bebəŋ gà məzlaŋàl la Neyapoləs.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 Dagay la abatà la uwana, məhàd à Filipiya uwana gudəŋ teraŋa la makoray Makeduniya, slaka madz à ahəŋ aŋa azla Rom. Mədzà à anu à ahəŋ la abatà.
12 E dali para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia, e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 La vuɗ maduw ləv mədà à uda la gudəŋ la abà kà mayàh slaka madəv kuɗa aŋa azla Yahudiya la gay mukwà. Mədzàhà madzay ŋgaha mətapla azlamis uwana tahamà gay à vok la abatà.
13 E no dia de sábado saímos fora das portas, para a beira do rio, onde se costumava fazer oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Tekula la tataka aŋa azlamis uwatà la abà, sləm aŋha Lidiya, asà à waŋ la gudəŋ Tiyatir, masla matsakal azlasana, uwana iyaw aŋha zlazlaɗa, masla mahoy adi aŋa Zəzagəla babay. Atsə̀ɓ anu sləm, ŋgaha Sufəl Zəzagəla azàla haŋkəli kà masla aŋa maf sləm à uwana Pol apəhay.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 La abatà taɗàhalla batem la azlaməna huɗ gay aŋha gesina, azàla anu à mtəga aŋha la magoɗay: “Bokuba uwana tsa kasəlaw kà gədadiŋal gəl à Zəzagəla à vok la dziriga kà, sàw à waŋ, kadzaw à ahəŋ la mtəga gulo”, agòɗ à anu. Afà anu leri à gəl.
15 E, depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Vərdi anik la ahəŋ uwana mədà à slaka madəv kuɗa kà, məgagàm la dugu mayà gà, uwana la masasəɗok mawisiga lakəl. Apàhàh tatak uwana adàpaka vok la huma la gay, la mapàh tatak uwaga kà, adaɓəz sili kà aŋa məŋga aŋha.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem, que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Adzəkà manəf anu la tsəh, awiyaa agòɗ: “Azladza uwanay kà, azlaməna sləray aŋa Zəzagəla uwana kərkər la afik! Tapəhakulla tetəvi uwana Zəzagəla adàɓəla akul!”
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Apə̀hàh uwaga mavakay dəŋ. La makəɗ gəl à ahəŋ, Pol adày vok, agolà vok à slaka aŋha, agòɗ à masasəɗok mawisiga: “Kak masasəɗok mawisiga, la sləm aŋa Yesu: Sà à uda la masla la abà, gəgoɗ à ka!” La kirim yewdi masasəɗok asà à uda.
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Mok uwana azlaməŋga aŋa dugu mayà uwaga tanəŋàŋ kà taɓəz sili aya aw kà, takàs azla Pol atà la Silas ŋgaha tabayà atà à vadavaday kasukwa à afik tsəràh à huma aŋa azlaməŋga aŋa gudəŋ.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas, e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 Tadàla atà à slaka azlagumna aŋa azla Rom ŋgaha tagòɗ: “Azladza uwanay kà, tatsàlla magazlay à gudəŋ gami à abà, atà kà, azla Yahudiya.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade,
21 Ŋgaha tapàhla mapəhay uwana ala wakità seriya gami avəra gay à azladza, anu uwana anu azla Rom, kà manəfay la makəsay.”
21 E nos expõem costumes que não nos é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Maham à ahəŋ dza ahamà atà à gəl. Azlagumna tahàl lukut aŋa Pol atà la Silas, ŋgaha tavà tetəvi kà mazlaɓàh atà la kurpi.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Uwana tazlàɓàh atà la kurpi kà, tawìts atà à daŋay, ŋgaha tafàhà akur à azlaməna manəŋla à atà à lig kà, kà manəŋla atà lela.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Uwana masla manəŋla atà adatsən gay uwaga kà, awìts atà à daŋay huɗ gà à agu, ŋgaha aɓə̀k atà sasala à asik.
24 O qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior, e lhes segurou os pés no tronco.
25 La huɗ aŋa tataka vəɗ azla Pol atà la Silas tadə̀v kuɗa, ŋgaha tahàb kà mazləɓ Zəzagəla; azlaməna daŋay anik tatsənà atà babay.
25 E, perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Katskats kutso aɓəlàkà vok məŋga məŋga, baməraka matatukway aŋa gày kà aɓəlàkà vok, katskats azlagamagày tapàzlla vok, ŋgaha la kità bay, azlasasala la azlamazakazak tapallàhà à vok à azlaməna daŋay la vok ala kokuɗa gəl aŋatà.
26 E de repente sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Masla manəŋla azlaməna daŋay atsənà ala. Uwana anəŋàŋ kà gamagày aŋa gày daŋay mapazl vok gà, aɓə̀ɗ katsakar aŋha kà makəɗ vok, kà uwana adzùgw kà, azlaməna daŋay tahoyay.
27 E, acordando o carcereiro, e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada, e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Ama Pol awiyà la ndzəɗa: “Kay, kakəɗ vok aŋak aw, anu gesina gami la ahəŋ!”
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Masla manəŋla uwaga anàv akàl, ahàd à gày daŋay à agu la katskats la masəkulay la abà kà guba, atə̀ɗ à makəla asik aŋa azla Pol atà la Silas.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 Ŋgaha asə̀lla atà à uda, anavà atà: “Azlaməŋga gulo, mana gəɗehəŋ kà gi aŋa maɓəlay ma?”
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Tawulàlla: “Dìŋ gəl à Yesu à vok, ŋgaha kaɓəlay, kak la huɗ gày aŋak gesina!”
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Ŋgaha tazàla gay aŋa Sufəl Zəzagəla la azlaməna huɗ gày aŋha gesina.
32 E lhe pregavam a palavra do Senhor, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Masla manəŋla gày daŋay uwaga, ahə̀l atà à uda la vuɗ uwatà, ŋgaha apàlàh azlaamik aŋatà. La lig la ahəŋ taɗàhalla batem la azlaməna huɗ gày aŋha gesina.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Adàla azla Pol la Silas à gày aŋha à agu, ŋgaha avà à atà tatak may. Zil uwaga la azlaməna huɗ gày aŋha gesina tahə̀n ala la marabay, kà uwana tadìŋ gəl à Zəzagəla à vok.
34 E, levando-os à sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Mok uwana məl adawula, azlagumna aŋa azla Rom, taslə̀l dza à slaka masla manəŋla gày daŋay la magoɗal: “Sàk azladza uwaga, tahàd aŋatà”, tagòɗal.
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Masla manəŋla asà à waŋ, apə̀h à azla Pol, agòɗ à atà: “Azlagumna tav tetəvi kà mawits akul à gəl. Kaslawwalla vok aŋa mas à uda, kà madiy aŋkul la lapiya.”
36 E o carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Ama Pol agòɗ à azlaməna masləlla atà à waŋ: “Lakuhu tazlàɓàh anu la vadavaday kasukwa la afik, ŋgaha kà pəra tawìts anu à gəl kokuɗa maɗàh seriya gami, tsa anu babay kà, anu azla Rom kà pəra, tawìts anu à gəl, la gəl à gəl ma kà mana mi?! Kiya uwaga aw! Say atà la gəl aŋatà tatsa à waŋ kà mapəl anu ala, kəla!”
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Azlaməna masləllay tawùlla à gay uwaga à azlagumna Rom. Ama guba akə̀s atà kaykay kà uwana tatsənàŋ kà Pol la Silas kà azla Rom.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Kiya uwaga, atà tasà à waŋ tadə̀v atà kuɗa, ŋgaha tasə̀lla atà à lag la gày daŋay la aku, ŋgaha aya tadə̀v atà kuɗa kà mas à uda la kutso aŋatà la abà.
39 E, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Uwana Pol atà la Silas tadasa à uda la daŋay, tahàd à mtəga Lidiya dadàŋ. Uwana tanə̀ŋ azladeda la abatà tadzərə̀ɗàhàtàla, ŋgaha tahàd aŋatà.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.