Romanos 4
Mauni Mamaga Iifaga (MEK) vs VC
1 Ega koa aisama iꞌa ufuꞌa apaꞌa Abraham, ega laomaisai kapaꞌina ekapulaisa auga faagagai pau kapaꞌina agaifania?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Gome Abraham ega pinaugai isa Deo maagai alo opai auga gamia koa aisama, isa pinauga kapa ekapaisa auga ainaꞌauga fepaꞌaua. Kai ega koa gamia koa aisama, Deo kapa agaꞌo aekapaisa isa alo opai auga aemia puo, isa Deo agogai afaeainaꞌau.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Gome Deo ega iifa pukagai iina eifa oma:
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Pau au agaꞌo epinauga aisama, ega pinauga afa feafia paisa puo eafiia kai, pipeni kapa koa akepamia akepeni aagenia mo.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Kai au agaꞌo Deo faugai aepinauga kai, Deo papiau laomai apalaꞌi kekapaꞌi auꞌi alo opai auꞌi epamiaꞌi auga epakoꞌania aisama, Deo isa ega pakoꞌa kainai alo opai auga koa epamia.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Davide isafa papiau akepinauga kai, Deo isa alo opai auꞌi koa epamiaꞌi auꞌi, Deo isa kapa feloꞌi epeniꞌi. Egaꞌina fouga Deo ega iifa pukagai iina eifa oma:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Lopia papiau kapaꞌi Isa ega iifa laagai keaopagai auꞌi eꞌi apala eꞌagegeainiꞌi,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Lopia papiau kapa ega laomai apala laaꞌi epamia aeopolaga auga,
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Egaꞌina iifaꞌi alogai Deo eegai kapa feloꞌi Davide fouga eifaniꞌi auꞌi, Iudea papiauꞌi maguaeꞌi faaga iifalaina emia auꞌi mo keafiia, o faagaꞌiai egaꞌina gouga aemia auꞌi isafa keafiia? Laaꞌi, maꞌoai keafiia. Gome omaꞌe aifa kakaua koa iꞌopoga, Abraham Deo epakoꞌania kainai, Deo isa alo opai auga koa epamia.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Ala emia oma Deo Abraham faagagai ega koa ekapaisa? Isa maguaega faaga iifalaina aemia koa kai emia, o emia afegai kai ega koa iꞌopoga emia? Isa egaꞌina gouga faagagai aemia koa kai, Deo isa alo opai auga koa epamia.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Ke Abraham egaꞌina gouga faagagai aemia koa kai, isa Deo epakoꞌania puo, isa Deo maagai alo opai auga koa epamia. Ke egaꞌina afegai isa maguaega faaga iifalaina emia. Egaꞌina gouga auga isa alo opai ipauma emia auga gouga koꞌa ipauma auga faagagai emia. Ega puo Abraham papiau maꞌoai maguaeꞌi faaga iifalaina aemia kai Deo kepakoꞌania auꞌi ufuꞌi apaꞌi emia. Ega koa Deo isa alo opai auꞌi koa fepamiaꞌi eoma.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Ke Abraham papiau kapaꞌi maguaeꞌi faaga iifalaina emia auꞌi isafa ufuꞌi apaꞌi emia. Kai isa maguaeꞌi faaga iifalaina mo emia puogai isa ufuꞌi apaꞌi aemia kai, iꞌa ufuꞌa apaꞌa Abraham maguaega faaga iifalaina aemia koa kai ega pakoꞌa Deo eegai eoge auga pakoꞌaga isafa kainai mo kepea auꞌi isafa ufuꞌi apaꞌi emia.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Gome Deo eifa koꞌania Abraham faagagai agofaꞌa papiauꞌi kapa feloꞌi agepeniꞌi, ke agofaꞌa isa apuꞌi agemia eoma. Ke Abraham gauga auꞌi isafa pakoꞌa iifaga egaꞌina keafiia. Kai pakoꞌa iifaga egaꞌina auga Moses ega iifa faagagai aemai kai, Abraham ega pakoꞌa Deo eegai eogeisa, ke Deo isa alo opai auga epamia auga faagagai emai.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Gome papiau Moses ega iifa papagai keagu auꞌi, Deo eifa koꞌania kapa feloꞌi agepeniꞌi eoma auꞌi kapaꞌi keafiiꞌi koa aisama, eꞌi pakoꞌa anina agaꞌo afaeoge, ke Deo ega pakoꞌa iifaga egaꞌina isa eeꞌiai laaꞌi koa iꞌopoga agemia.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Gome papiau Moses ega iifa maꞌoai kaiꞌiai akepea afaekaina kainai, Deo ega guakupu Moses ega iifa faagagai emai. Kai Moses ega iifa laaꞌi aisama, papiau egaꞌina iifaga agaꞌo laagai afakeaopagai.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Ega puo Deo ega pakoꞌa iifaga auga, pakoꞌa faagagai emai. Ega koa Deo ega gafegafe akaikiꞌa kainai, pakoꞌa iifaga egaꞌina femai fekoꞌa eoma. Ke Abraham gauga maꞌoai Moses ega iifa papagai keagu auꞌi, ke Abraham ega pakoꞌa muninai kepea auꞌi isafa eeꞌiai pakoꞌa iifaga egaꞌina koꞌa mo femia eoma. Ke Abraham auga iꞌa Deo apakoꞌania auꞌa maꞌoai ufuꞌa apaꞌa.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Abraham fouga Deo ega iifa pukagai Deo ifo iina eifa oma: “Lau oi ago maꞌo papiauꞌi ufuꞌi apaꞌi lapamiaiso,” eoma.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Ke afiaꞌama agaꞌo laaꞌi koa iisa ganinagai, Abraham ega afiaꞌama Deo eegai eogeisa Deo epakoꞌania, ega koa isa ago maꞌo papiauꞌi ufuꞌi apaꞌi femia eoma. Egaꞌina auga Deo ega iifa pukagai Deo Abraham maagai iina eifa oma koa iꞌopoga: “Oi gaumu isafa ega koa iꞌopoga faagagai agemia,” eoma.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Kai ega koa aemia koa kai, elogo isa imaauga auga femae koa iꞌopoga, gome isa inipoga 100 koa iꞌopoga. Ke isa akafa Sara imoi fepamauga auga kina efua auga isafa elogo. Kai ega pakoꞌa Deo ega pakoꞌa iifaga ekapa auga eegai eoge auga pakoꞌagai aeapoke.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 — ausente —
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 — ausente —
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ega kainai Deo isa alo opai auga koa epamia.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Kai Deo ega iifa pukagai iꞌina iifaga, “Deo isa alo opai auga koa epamia,” auga iifaga Abraham mo faugai akepapua.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Kai iꞌa Deo iꞌa aꞌa Lopia Iesu Kristo maeai epamaunimue auga apakoꞌania auꞌa alo opai auꞌa koa agepamiaiꞌa auga isafa fouga kepapua.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Deo Iesu Kristo papiau imaꞌiai eogeaua, iꞌa aꞌa laomai apalaꞌi fauꞌiai emae. Ke iꞌa Deo maagai alo opai auꞌa famia eoma puo, isa maeai epamaunimue.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.