Romanos 4

Mauni Mamaga Iifaga (MEK) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ega koa aisama iꞌa ufuꞌa apaꞌa Abraham, ega laomaisai kapaꞌina ekapulaisa auga faagagai pau kapaꞌina agaifania?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Gome Abraham ega pinaugai isa Deo maagai alo opai auga gamia koa aisama, isa pinauga kapa ekapaisa auga ainaꞌauga fepaꞌaua. Kai ega koa gamia koa aisama, Deo kapa agaꞌo aekapaisa isa alo opai auga aemia puo, isa Deo agogai afaeainaꞌau.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Gome Deo ega iifa pukagai iina eifa oma:
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Pau au agaꞌo epinauga aisama, ega pinauga afa feafia paisa puo eafiia kai, pipeni kapa koa akepamia akepeni aagenia mo.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Kai au agaꞌo Deo faugai aepinauga kai, Deo papiau laomai apalaꞌi kekapaꞌi auꞌi alo opai auꞌi epamiaꞌi auga epakoꞌania aisama, Deo isa ega pakoꞌa kainai alo opai auga koa epamia.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 Davide isafa papiau akepinauga kai, Deo isa alo opai auꞌi koa epamiaꞌi auꞌi, Deo isa kapa feloꞌi epeniꞌi. Egaꞌina fouga Deo ega iifa pukagai iina eifa oma:
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 “Lopia papiau kapaꞌi Isa ega iifa laagai keaopagai auꞌi eꞌi apala eꞌagegeainiꞌi,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Lopia papiau kapa ega laomai apala laaꞌi epamia aeopolaga auga,
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 Egaꞌina iifaꞌi alogai Deo eegai kapa feloꞌi Davide fouga eifaniꞌi auꞌi, Iudea papiauꞌi maguaeꞌi faaga iifalaina emia auꞌi mo keafiia, o faagaꞌiai egaꞌina gouga aemia auꞌi isafa keafiia? Laaꞌi, maꞌoai keafiia. Gome omaꞌe aifa kakaua koa iꞌopoga, Abraham Deo epakoꞌania kainai, Deo isa alo opai auga koa epamia.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 Ala emia oma Deo Abraham faagagai ega koa ekapaisa? Isa maguaega faaga iifalaina aemia koa kai emia, o emia afegai kai ega koa iꞌopoga emia? Isa egaꞌina gouga faagagai aemia koa kai, Deo isa alo opai auga koa epamia.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Ke Abraham egaꞌina gouga faagagai aemia koa kai, isa Deo epakoꞌania puo, isa Deo maagai alo opai auga koa epamia. Ke egaꞌina afegai isa maguaega faaga iifalaina emia. Egaꞌina gouga auga isa alo opai ipauma emia auga gouga koꞌa ipauma auga faagagai emia. Ega puo Abraham papiau maꞌoai maguaeꞌi faaga iifalaina aemia kai Deo kepakoꞌania auꞌi ufuꞌi apaꞌi emia. Ega koa Deo isa alo opai auꞌi koa fepamiaꞌi eoma.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Ke Abraham papiau kapaꞌi maguaeꞌi faaga iifalaina emia auꞌi isafa ufuꞌi apaꞌi emia. Kai isa maguaeꞌi faaga iifalaina mo emia puogai isa ufuꞌi apaꞌi aemia kai, iꞌa ufuꞌa apaꞌa Abraham maguaega faaga iifalaina aemia koa kai ega pakoꞌa Deo eegai eoge auga pakoꞌaga isafa kainai mo kepea auꞌi isafa ufuꞌi apaꞌi emia.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Gome Deo eifa koꞌania Abraham faagagai agofaꞌa papiauꞌi kapa feloꞌi agepeniꞌi, ke agofaꞌa isa apuꞌi agemia eoma. Ke Abraham gauga auꞌi isafa pakoꞌa iifaga egaꞌina keafiia. Kai pakoꞌa iifaga egaꞌina auga Moses ega iifa faagagai aemai kai, Abraham ega pakoꞌa Deo eegai eogeisa, ke Deo isa alo opai auga epamia auga faagagai emai.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Gome papiau Moses ega iifa papagai keagu auꞌi, Deo eifa koꞌania kapa feloꞌi agepeniꞌi eoma auꞌi kapaꞌi keafiiꞌi koa aisama, eꞌi pakoꞌa anina agaꞌo afaeoge, ke Deo ega pakoꞌa iifaga egaꞌina isa eeꞌiai laaꞌi koa iꞌopoga agemia.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Gome papiau Moses ega iifa maꞌoai kaiꞌiai akepea afaekaina kainai, Deo ega guakupu Moses ega iifa faagagai emai. Kai Moses ega iifa laaꞌi aisama, papiau egaꞌina iifaga agaꞌo laagai afakeaopagai.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Ega puo Deo ega pakoꞌa iifaga auga, pakoꞌa faagagai emai. Ega koa Deo ega gafegafe akaikiꞌa kainai, pakoꞌa iifaga egaꞌina femai fekoꞌa eoma. Ke Abraham gauga maꞌoai Moses ega iifa papagai keagu auꞌi, ke Abraham ega pakoꞌa muninai kepea auꞌi isafa eeꞌiai pakoꞌa iifaga egaꞌina koꞌa mo femia eoma. Ke Abraham auga iꞌa Deo apakoꞌania auꞌa maꞌoai ufuꞌa apaꞌa.
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 Abraham fouga Deo ega iifa pukagai Deo ifo iina eifa oma: “Lau oi ago maꞌo papiauꞌi ufuꞌi apaꞌi lapamiaiso,” eoma.
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Ke afiaꞌama agaꞌo laaꞌi koa iisa ganinagai, Abraham ega afiaꞌama Deo eegai eogeisa Deo epakoꞌania, ega koa isa ago maꞌo papiauꞌi ufuꞌi apaꞌi femia eoma. Egaꞌina auga Deo ega iifa pukagai Deo Abraham maagai iina eifa oma koa iꞌopoga: “Oi gaumu isafa ega koa iꞌopoga faagagai agemia,” eoma.
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Kai ega koa aemia koa kai, elogo isa imaauga auga femae koa iꞌopoga, gome isa inipoga 100 koa iꞌopoga. Ke isa akafa Sara imoi fepamauga auga kina efua auga isafa elogo. Kai ega pakoꞌa Deo ega pakoꞌa iifaga ekapa auga eegai eoge auga pakoꞌagai aeapoke.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 — ausente —
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 — ausente —
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Ega kainai Deo isa alo opai auga koa epamia.
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 Kai Deo ega iifa pukagai iꞌina iifaga, “Deo isa alo opai auga koa epamia,” auga iifaga Abraham mo faugai akepapua.
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 Kai iꞌa Deo iꞌa aꞌa Lopia Iesu Kristo maeai epamaunimue auga apakoꞌania auꞌa alo opai auꞌa koa agepamiaiꞌa auga isafa fouga kepapua.
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Deo Iesu Kristo papiau imaꞌiai eogeaua, iꞌa aꞌa laomai apalaꞌi fauꞌiai emae. Ke iꞌa Deo maagai alo opai auꞌa famia eoma puo, isa maeai epamaunimue.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.