Romanos 4

Mauni Mamaga Iifaga (MEK) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ega koa aisama iꞌa ufuꞌa apaꞌa Abraham, ega laomaisai kapaꞌina ekapulaisa auga faagagai pau kapaꞌina agaifania?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Gome Abraham ega pinaugai isa Deo maagai alo opai auga gamia koa aisama, isa pinauga kapa ekapaisa auga ainaꞌauga fepaꞌaua. Kai ega koa gamia koa aisama, Deo kapa agaꞌo aekapaisa isa alo opai auga aemia puo, isa Deo agogai afaeainaꞌau.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Gome Deo ega iifa pukagai iina eifa oma:
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Pau au agaꞌo epinauga aisama, ega pinauga afa feafia paisa puo eafiia kai, pipeni kapa koa akepamia akepeni aagenia mo.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Kai au agaꞌo Deo faugai aepinauga kai, Deo papiau laomai apalaꞌi kekapaꞌi auꞌi alo opai auꞌi epamiaꞌi auga epakoꞌania aisama, Deo isa ega pakoꞌa kainai alo opai auga koa epamia.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Davide isafa papiau akepinauga kai, Deo isa alo opai auꞌi koa epamiaꞌi auꞌi, Deo isa kapa feloꞌi epeniꞌi. Egaꞌina fouga Deo ega iifa pukagai iina eifa oma:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Lopia papiau kapaꞌi Isa ega iifa laagai keaopagai auꞌi eꞌi apala eꞌagegeainiꞌi,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Lopia papiau kapa ega laomai apala laaꞌi epamia aeopolaga auga,
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Egaꞌina iifaꞌi alogai Deo eegai kapa feloꞌi Davide fouga eifaniꞌi auꞌi, Iudea papiauꞌi maguaeꞌi faaga iifalaina emia auꞌi mo keafiia, o faagaꞌiai egaꞌina gouga aemia auꞌi isafa keafiia? Laaꞌi, maꞌoai keafiia. Gome omaꞌe aifa kakaua koa iꞌopoga, Abraham Deo epakoꞌania kainai, Deo isa alo opai auga koa epamia.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Ala emia oma Deo Abraham faagagai ega koa ekapaisa? Isa maguaega faaga iifalaina aemia koa kai emia, o emia afegai kai ega koa iꞌopoga emia? Isa egaꞌina gouga faagagai aemia koa kai, Deo isa alo opai auga koa epamia.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Ke Abraham egaꞌina gouga faagagai aemia koa kai, isa Deo epakoꞌania puo, isa Deo maagai alo opai auga koa epamia. Ke egaꞌina afegai isa maguaega faaga iifalaina emia. Egaꞌina gouga auga isa alo opai ipauma emia auga gouga koꞌa ipauma auga faagagai emia. Ega puo Abraham papiau maꞌoai maguaeꞌi faaga iifalaina aemia kai Deo kepakoꞌania auꞌi ufuꞌi apaꞌi emia. Ega koa Deo isa alo opai auꞌi koa fepamiaꞌi eoma.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ke Abraham papiau kapaꞌi maguaeꞌi faaga iifalaina emia auꞌi isafa ufuꞌi apaꞌi emia. Kai isa maguaeꞌi faaga iifalaina mo emia puogai isa ufuꞌi apaꞌi aemia kai, iꞌa ufuꞌa apaꞌa Abraham maguaega faaga iifalaina aemia koa kai ega pakoꞌa Deo eegai eoge auga pakoꞌaga isafa kainai mo kepea auꞌi isafa ufuꞌi apaꞌi emia.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Gome Deo eifa koꞌania Abraham faagagai agofaꞌa papiauꞌi kapa feloꞌi agepeniꞌi, ke agofaꞌa isa apuꞌi agemia eoma. Ke Abraham gauga auꞌi isafa pakoꞌa iifaga egaꞌina keafiia. Kai pakoꞌa iifaga egaꞌina auga Moses ega iifa faagagai aemai kai, Abraham ega pakoꞌa Deo eegai eogeisa, ke Deo isa alo opai auga epamia auga faagagai emai.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Gome papiau Moses ega iifa papagai keagu auꞌi, Deo eifa koꞌania kapa feloꞌi agepeniꞌi eoma auꞌi kapaꞌi keafiiꞌi koa aisama, eꞌi pakoꞌa anina agaꞌo afaeoge, ke Deo ega pakoꞌa iifaga egaꞌina isa eeꞌiai laaꞌi koa iꞌopoga agemia.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Gome papiau Moses ega iifa maꞌoai kaiꞌiai akepea afaekaina kainai, Deo ega guakupu Moses ega iifa faagagai emai. Kai Moses ega iifa laaꞌi aisama, papiau egaꞌina iifaga agaꞌo laagai afakeaopagai.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Ega puo Deo ega pakoꞌa iifaga auga, pakoꞌa faagagai emai. Ega koa Deo ega gafegafe akaikiꞌa kainai, pakoꞌa iifaga egaꞌina femai fekoꞌa eoma. Ke Abraham gauga maꞌoai Moses ega iifa papagai keagu auꞌi, ke Abraham ega pakoꞌa muninai kepea auꞌi isafa eeꞌiai pakoꞌa iifaga egaꞌina koꞌa mo femia eoma. Ke Abraham auga iꞌa Deo apakoꞌania auꞌa maꞌoai ufuꞌa apaꞌa.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Abraham fouga Deo ega iifa pukagai Deo ifo iina eifa oma: “Lau oi ago maꞌo papiauꞌi ufuꞌi apaꞌi lapamiaiso,” eoma.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Ke afiaꞌama agaꞌo laaꞌi koa iisa ganinagai, Abraham ega afiaꞌama Deo eegai eogeisa Deo epakoꞌania, ega koa isa ago maꞌo papiauꞌi ufuꞌi apaꞌi femia eoma. Egaꞌina auga Deo ega iifa pukagai Deo Abraham maagai iina eifa oma koa iꞌopoga: “Oi gaumu isafa ega koa iꞌopoga faagagai agemia,” eoma.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Kai ega koa aemia koa kai, elogo isa imaauga auga femae koa iꞌopoga, gome isa inipoga 100 koa iꞌopoga. Ke isa akafa Sara imoi fepamauga auga kina efua auga isafa elogo. Kai ega pakoꞌa Deo ega pakoꞌa iifaga ekapa auga eegai eoge auga pakoꞌagai aeapoke.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 — ausente —
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 — ausente —
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Ega kainai Deo isa alo opai auga koa epamia.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Kai Deo ega iifa pukagai iꞌina iifaga, “Deo isa alo opai auga koa epamia,” auga iifaga Abraham mo faugai akepapua.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Kai iꞌa Deo iꞌa aꞌa Lopia Iesu Kristo maeai epamaunimue auga apakoꞌania auꞌa alo opai auꞌa koa agepamiaiꞌa auga isafa fouga kepapua.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Deo Iesu Kristo papiau imaꞌiai eogeaua, iꞌa aꞌa laomai apalaꞌi fauꞌiai emae. Ke iꞌa Deo maagai alo opai auꞌa famia eoma puo, isa maeai epamaunimue.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.