Romanos 4
Mauni Mamaga Iifaga (MEK) vs ARA
1 Ega koa aisama iꞌa ufuꞌa apaꞌa Abraham, ega laomaisai kapaꞌina ekapulaisa auga faagagai pau kapaꞌina agaifania?
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Gome Abraham ega pinaugai isa Deo maagai alo opai auga gamia koa aisama, isa pinauga kapa ekapaisa auga ainaꞌauga fepaꞌaua. Kai ega koa gamia koa aisama, Deo kapa agaꞌo aekapaisa isa alo opai auga aemia puo, isa Deo agogai afaeainaꞌau.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Gome Deo ega iifa pukagai iina eifa oma:
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Pau au agaꞌo epinauga aisama, ega pinauga afa feafia paisa puo eafiia kai, pipeni kapa koa akepamia akepeni aagenia mo.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Kai au agaꞌo Deo faugai aepinauga kai, Deo papiau laomai apalaꞌi kekapaꞌi auꞌi alo opai auꞌi epamiaꞌi auga epakoꞌania aisama, Deo isa ega pakoꞌa kainai alo opai auga koa epamia.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Davide isafa papiau akepinauga kai, Deo isa alo opai auꞌi koa epamiaꞌi auꞌi, Deo isa kapa feloꞌi epeniꞌi. Egaꞌina fouga Deo ega iifa pukagai iina eifa oma:
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 “Lopia papiau kapaꞌi Isa ega iifa laagai keaopagai auꞌi eꞌi apala eꞌagegeainiꞌi,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Lopia papiau kapa ega laomai apala laaꞌi epamia aeopolaga auga,
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 Egaꞌina iifaꞌi alogai Deo eegai kapa feloꞌi Davide fouga eifaniꞌi auꞌi, Iudea papiauꞌi maguaeꞌi faaga iifalaina emia auꞌi mo keafiia, o faagaꞌiai egaꞌina gouga aemia auꞌi isafa keafiia? Laaꞌi, maꞌoai keafiia. Gome omaꞌe aifa kakaua koa iꞌopoga, Abraham Deo epakoꞌania kainai, Deo isa alo opai auga koa epamia.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Ala emia oma Deo Abraham faagagai ega koa ekapaisa? Isa maguaega faaga iifalaina aemia koa kai emia, o emia afegai kai ega koa iꞌopoga emia? Isa egaꞌina gouga faagagai aemia koa kai, Deo isa alo opai auga koa epamia.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Ke Abraham egaꞌina gouga faagagai aemia koa kai, isa Deo epakoꞌania puo, isa Deo maagai alo opai auga koa epamia. Ke egaꞌina afegai isa maguaega faaga iifalaina emia. Egaꞌina gouga auga isa alo opai ipauma emia auga gouga koꞌa ipauma auga faagagai emia. Ega puo Abraham papiau maꞌoai maguaeꞌi faaga iifalaina aemia kai Deo kepakoꞌania auꞌi ufuꞌi apaꞌi emia. Ega koa Deo isa alo opai auꞌi koa fepamiaꞌi eoma.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Ke Abraham papiau kapaꞌi maguaeꞌi faaga iifalaina emia auꞌi isafa ufuꞌi apaꞌi emia. Kai isa maguaeꞌi faaga iifalaina mo emia puogai isa ufuꞌi apaꞌi aemia kai, iꞌa ufuꞌa apaꞌa Abraham maguaega faaga iifalaina aemia koa kai ega pakoꞌa Deo eegai eoge auga pakoꞌaga isafa kainai mo kepea auꞌi isafa ufuꞌi apaꞌi emia.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Gome Deo eifa koꞌania Abraham faagagai agofaꞌa papiauꞌi kapa feloꞌi agepeniꞌi, ke agofaꞌa isa apuꞌi agemia eoma. Ke Abraham gauga auꞌi isafa pakoꞌa iifaga egaꞌina keafiia. Kai pakoꞌa iifaga egaꞌina auga Moses ega iifa faagagai aemai kai, Abraham ega pakoꞌa Deo eegai eogeisa, ke Deo isa alo opai auga epamia auga faagagai emai.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Gome papiau Moses ega iifa papagai keagu auꞌi, Deo eifa koꞌania kapa feloꞌi agepeniꞌi eoma auꞌi kapaꞌi keafiiꞌi koa aisama, eꞌi pakoꞌa anina agaꞌo afaeoge, ke Deo ega pakoꞌa iifaga egaꞌina isa eeꞌiai laaꞌi koa iꞌopoga agemia.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Gome papiau Moses ega iifa maꞌoai kaiꞌiai akepea afaekaina kainai, Deo ega guakupu Moses ega iifa faagagai emai. Kai Moses ega iifa laaꞌi aisama, papiau egaꞌina iifaga agaꞌo laagai afakeaopagai.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Ega puo Deo ega pakoꞌa iifaga auga, pakoꞌa faagagai emai. Ega koa Deo ega gafegafe akaikiꞌa kainai, pakoꞌa iifaga egaꞌina femai fekoꞌa eoma. Ke Abraham gauga maꞌoai Moses ega iifa papagai keagu auꞌi, ke Abraham ega pakoꞌa muninai kepea auꞌi isafa eeꞌiai pakoꞌa iifaga egaꞌina koꞌa mo femia eoma. Ke Abraham auga iꞌa Deo apakoꞌania auꞌa maꞌoai ufuꞌa apaꞌa.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 Abraham fouga Deo ega iifa pukagai Deo ifo iina eifa oma: “Lau oi ago maꞌo papiauꞌi ufuꞌi apaꞌi lapamiaiso,” eoma.
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Ke afiaꞌama agaꞌo laaꞌi koa iisa ganinagai, Abraham ega afiaꞌama Deo eegai eogeisa Deo epakoꞌania, ega koa isa ago maꞌo papiauꞌi ufuꞌi apaꞌi femia eoma. Egaꞌina auga Deo ega iifa pukagai Deo Abraham maagai iina eifa oma koa iꞌopoga: “Oi gaumu isafa ega koa iꞌopoga faagagai agemia,” eoma.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Kai ega koa aemia koa kai, elogo isa imaauga auga femae koa iꞌopoga, gome isa inipoga 100 koa iꞌopoga. Ke isa akafa Sara imoi fepamauga auga kina efua auga isafa elogo. Kai ega pakoꞌa Deo ega pakoꞌa iifaga ekapa auga eegai eoge auga pakoꞌagai aeapoke.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 — ausente —
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 — ausente —
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ega kainai Deo isa alo opai auga koa epamia.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Kai Deo ega iifa pukagai iꞌina iifaga, “Deo isa alo opai auga koa epamia,” auga iifaga Abraham mo faugai akepapua.
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 Kai iꞌa Deo iꞌa aꞌa Lopia Iesu Kristo maeai epamaunimue auga apakoꞌania auꞌa alo opai auꞌa koa agepamiaiꞌa auga isafa fouga kepapua.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Deo Iesu Kristo papiau imaꞌiai eogeaua, iꞌa aꞌa laomai apalaꞌi fauꞌiai emae. Ke iꞌa Deo maagai alo opai auꞌa famia eoma puo, isa maeai epamaunimue.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.