Marcos 6
Mauni Mamaga Iifaga (MEK) vs NTLH
1 Egae kai Iesu egaꞌina afuga epuaꞌafuga, ega imoi fou kelao ifo ega pagua.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Ke Iudea papiauꞌi Deo keau afagaina kina emai aisama, Iesu elao laꞌafou afugai eꞌina epamalele. Ke papiau maꞌo isa aina kelogonia auꞌi kekauai alogaina, ke ifoꞌi mo aloꞌiai keifa keinaka, “Iꞌina auga kapai iꞌina kapaꞌi eafiiꞌi? Ke iꞌina ikifa kapa isa kepeniia kai, mirakulo ekapaꞌi?
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Isa eꞌa ipaapa auga laaꞌi ma? Ke isa Maria gauga, ke James, Iosepa, Judas, Saimon aaꞌi laaꞌi ma? Ke afakua isafa inae fou alaagu ma?” keoma. Ke iina keifa oma keifa apala penia, ke keumakalaina.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Kai Iesu isa epainiꞌi einaka, “Pagua iꞌoina papiauꞌi auga profeta agaꞌo au akaikiꞌa kepamia keifa koko. Kai ifo ega paguai, aaga akina epoꞌiai, ke ifo ega eꞌai auga kai agaꞌo isa au akaikiꞌa aepamia aeifa koko,” eoma.
4 Mas Jesus disse:
5 Ke papiau Iesu akepakoꞌania puo, egae ifo ega paguai mirakulo agaꞌo aekapaisa. Kai isafa auꞌi isaꞌi mo kaniaꞌiai ima eogeaua epafeloꞌi.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Ke Iesu papiau isa akepakoꞌania auga eisa aisama, ekauai alogaina. Ke egaꞌina afegai Iesu ekailai pagua pagua epeaiꞌi epamalele efai elaoaina.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Iesu pagua pagua epeaiꞌi epamalele efai elao alogai, kina agaꞌogai ega apostolo 12 eifa kaiguguiꞌi kai gua gua eulaiꞌi. Ke eulaiꞌi aisama, tiapolo fekepapealaiꞌi auga isapuga epeniiꞌi.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Ke eifa kapula peniꞌi, akelao alogai palafa agaꞌo fakeafia, putepute fakeafia, egeꞌiai moni agaꞌo fakeuka kai, iꞌini mo fekeafia.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Ke kamata fekegafauka kai tiapu iꞌiuka eo agaꞌo fakeafia eoma.
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Ke iina isafa epaini omaꞌi, “Afu kapagai eꞌa agaꞌogai agokoko aisama, egaꞌina mo eꞌagai foagu felao, afu egaꞌina fopuaꞌafuga.
10 Disse ainda:
11 Ke afu agaꞌogai papiau afakeifa kokoimi, o ainami afakelogo koa aisama, afu egaꞌina agopuaꞌafuga aisama, keumakalainimi gouga fokapa ifemi aeapuga foauopuaina. Iifa gome maamiai laifania. Muni Deo papiau eꞌi laomai felo, o apala afa agepeniꞌi aisama, taoni egaꞌina oi keumakalainimi auꞌi, afa apala ipauma agepeniꞌi. Ke afa apala egaꞌina auga Sodom, ke Komora fou papiauꞌi eꞌi laomai apala afa agepeniꞌi auga agekaꞌegaina,” eoma.
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Ke Iesu isa epainiꞌi efua aisama, kepealai kelao papiau eꞌi laomai apalaꞌi fekeumakalainiꞌi auga inogoga keinogo.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Ke tiapolo maꞌo papiau aloꞌiai keagu auꞌi kepapealaiꞌi, ke oiliai isafa papiauꞌi kaniaꞌi keꞌefaisa, ke kepafeloꞌi.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Ega kinaꞌiai kin Herod, Iudea ago eꞌima auga Iesu fouga elogo. Gome Iesu aka afu maꞌoai mo aloꞌiai efoufaꞌa. Ke isa einaka, “Ioane Baptista emaunimue. Ega kainai mirakulo isapuꞌi isa faagagai kepinauga,” eoma.
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Kai papiau isaꞌi keinaka, “Isa Elaija,” keoma. Ke papiau isaꞌi auga keinaka, “Isa profeta auga, o ufaina profetaꞌi koa iꞌopoꞌi agaꞌo,” keoma.
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Kai Herod iꞌina fouga elogo aisama, ifo mo eifa einaka, “Isa auga Ioane, aiso lafoua auga. Ke isa emaunimue,” eoma.
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 Gome Herod ifo, isa akina akafa Herodias puogai ega au auꞌi eulaiꞌi kelao Ioane keafiia kepatipulania. Gome isa Herodias eakafania.
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 Isa ega koa ekapaisa, gome Ioane Herod epainia einaka, “Oi akimu akafa loakafania auga felo laaꞌi,” eoma.
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Ega puo Herodias Ioane fou epoꞌiai akekua eka, ke gaaupugua eoma kai, aekainia.
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 Gome Herod Ioane emaniꞌiaina, ke elogo Ioane auga alo opai ke alo lolofa auga. Ega puo isa Ioane eafiapia mo fou keagu. Ke isa Ioane aina elogonia aisama, kapa maꞌo mo ekapaiꞌi ke alogamai mo isa aina elogonia.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Ke fuagai kina felo agaꞌo Ioane femae auga kina emai. Egaꞌina auga Herod ega mauni kina emai aisama, lopia akaikiꞌaꞌi, ifani lopiaꞌi, ke Kalilea lopiaꞌi akaikiꞌaꞌi fauꞌiai miamia akaikiꞌa ekapaisa.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Ke Herodias gauga ifiaoga emai egefa, Herod ke ega laꞌafou auꞌi aloꞌi epagama aisama, Herod ifiao epainia einaka, “Kapaꞌina anina loani auga eeuai mogoina, lau oi alapenio,” eoma.
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Ke epakoꞌania isa maagai pakoꞌa iifaga ekapaisa, ke epainia einaka, “Kapaꞌina alogoiniau auga alapenio. Oi lau eꞌu ago fofouga apie moafia alooma alogoiniau mo ganinagai alapenio,” eoma.
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Ke ifiao elao ina epainia einaka, “Kapaꞌina alagoina?” eoma.
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Ke ifiao efiaisakoa mo elao Herod eegai epainia einaka, “Lau anina laani Ioane Baptista kania pau litiai gakauka mopeniau,” eoma.
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Ke Herod iꞌina iifaga aꞌo elogonia aisama, alo emafu alogaina kai, ega pakoꞌa iifaga, ke ega laꞌafou auꞌi kaiꞌiai, ifiao ega iifa aepamafua.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Ke fiakoa mo Herod ega au, painao auꞌi eaupuguꞌi auga eifa kapula penia galao Ioane kania gamaiseina eoma. Ke isa elao tipulai Ioane aiso efoua.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Ke kania litiai eogeuka emaiseina ifiao epeniia, ke ifiao eafiia ina epeniia.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Ke Ioane ega imoi iꞌina fouga kelogo aisama, kemai imaauga keafiia kelao laai keogeisa.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Iesu apostolo 12 eulaiꞌi auꞌi kemue kemai Iesu eegai keapa lofe kai, maagai kapaꞌina mo kekapaiꞌi, ke kepamaleleniꞌi auꞌi fouꞌi keifaniꞌi.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Ke epainiꞌi einaka, “Oi ifomi mo oomai lau fou alao, afu oapugai afa amalaagai,” eoma. Gome papiau maꞌo alogaina egae kelao kemai, ke isa ifoꞌi mo fekeagu fekelaagai auga aekainiꞌi ke fekeaniani mo ganinagai aekainiꞌi.
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Ke Iesu, ke apostolo ifoꞌi mo fou gaagai keaguka afu oapuga kelao.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Kai papiau maꞌo isa keisaꞌi kekailai auꞌi, isa kaisau auga keisa feloꞌi puo, papiau taoni maꞌo aloꞌiai keagu auꞌi ifeꞌiai kepiau keufai kelao Iesu ega apostolo fou akekoko afugai kepealai.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Ke Iesu gaagai eapa opu aisama, laꞌafou akaikiꞌa ipauma eisa. Ke eisaꞌi guaꞌi eani alogaina, gome isa auga sipi koa iꞌopoꞌi kai iꞌimaꞌi auga laaꞌi. Ke eꞌina kapa maꞌo mo epamaleleniꞌi.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Ke Iesu papiau epamaleleniꞌi mo elao kina eapa pagai aisama, ega imoi eega kemai kepainia keinaka, “Pau kina maaga efua, ke iꞌina afugai kai agaꞌo aeagu.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Ega puo moulaiꞌi kegalao ega koa pagua kainagai, ke taoni afe paguaꞌiai ifoꞌi eꞌi foꞌama agaꞌo fekeꞌafa, gome isa eeꞌiai kapa agaꞌo laaꞌi afakeania,” keoma.
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Kai isa einaka, “Oi kapa agaꞌo isa amopeniꞌi kegaania,” eoma.
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Ke Iesu isa epaꞌani peniꞌi einaka, “Palafa pika eemiai ekae? Amolao amoisa,” eoma.
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Ke ega imoi epainiꞌi papiau kegaꞌeaꞌi laꞌafou eꞌeleꞌi eꞌeleꞌiai mukimukiai kegaagukipo eoma.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Ke keꞌeaiꞌi laꞌafou isaꞌiai papiau 100, ke isaꞌiai auga papiau 50 keagu.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Ke Iesu palafa ima, maꞌa gua fou eafiiꞌi aisama, ufa eakae penia, Deo maagai tenkiu eifania, ke palafa efaiponiꞌi. Ke ega imoi epeniiꞌi papiau agoꞌiai kegaogeꞌi eoma. Ke maꞌa gua isafa eꞌeaiꞌi maꞌoai epeniiꞌi.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Ega aisama mirakulo akaikiꞌa ipauma emia, papiau maꞌoai keanipugu aloꞌi ekainia.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Keaniani afegai, palafa maꞌa fou keaniꞌi isaꞌi, ke ameꞌafuꞌi auꞌi Iesu ega imoi kepakai guguainiꞌi, aleꞌa 12 akeꞌi kepapoguꞌi.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ega kinagai Iesu papiau epaanianiꞌi auꞌi, au mo kepaauniꞌi auga auꞌi maꞌoai mo 5000.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Ke fiakoa mo Iesu ega imoi epainiꞌi gaagai keaguka keufai Betsaida kelao kai, isa ifo auga eapakipo laꞌafou epakaininiꞌi.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Ke isa epakaniniꞌi kelao aisama, gamegamega eoma puo elao iku agaꞌogai.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Ke epagapigapi isa ega imoi gaagai keaguka auꞌi kelao aꞌu ipuainagai aisama, Iesu ifogamo aagoai eapa.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Ke Iesu ega imoi gaaga kepokeisa kegalao keoma auga aekainiꞌi eisaꞌi, gome ameku epua apuꞌi. Ke afa emageisa aisama, aꞌu laagai epea eeꞌi elao. Ke Iesu elao isa afaꞌagamo fekaꞌegainiꞌi.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Kai isa maaꞌi elao Iesu aꞌu laagai epea keisa aisama, keopolaga isage agaꞌo keoma puo keagagapea.
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 Gome maꞌoai maaꞌi elao isa keisa, ke kemaniꞌi alogaina.
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Egae kai elao eeꞌiai gaagai eapauka aisama, ameku eapakipo. Ke isa kekauai alogaina ke keopofua.
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 Gome isa palafai papiau epaanianiꞌi auga gouga akelogo felo. Ke isa egaꞌina oko akelogo gome isa guaꞌi epaꞌinokania.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Ke kepagai kelao aisama, kelao Kenesaret foegai keofau egae gaaga kegopeisa.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Ke gaagai keapa opu aisama, fiakoa mo papiau Iesu keisa felo.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Ke kepiau pagua pagua aloꞌiai kekoko, isafa papiauꞌi maiꞌileꞌi mo kepuaiꞌi Iesu kapai eagu fouga kelogo auga afuga kelaoainiꞌi. Ke Iesu egaꞌina papiauꞌi maꞌoai epafeloꞌi.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Ke Iesu ala elao, pagua ma, taoni ma, taoni afe ma paguaꞌi elao ma ganinagai, papiau isafa auꞌi kemaiseiniꞌi afaꞌafa afuꞌiai kepakalaꞌi. Ke egaꞌina papiauꞌi Iesu kegoinia afe tiapuga kua mo kegaafi opogaina keoma. Ke maꞌoai isa keafi opogaina auꞌi feloꞌi kemia.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.