Marcos 6

Mauni Mamaga Iifaga (MEK) vs BKJ

Sair da comparação
1 Egae kai Iesu egaꞌina afuga epuaꞌafuga, ega imoi fou kelao ifo ega pagua.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Ke Iudea papiauꞌi Deo keau afagaina kina emai aisama, Iesu elao laꞌafou afugai eꞌina epamalele. Ke papiau maꞌo isa aina kelogonia auꞌi kekauai alogaina, ke ifoꞌi mo aloꞌiai keifa keinaka, “Iꞌina auga kapai iꞌina kapaꞌi eafiiꞌi? Ke iꞌina ikifa kapa isa kepeniia kai, mirakulo ekapaꞌi?
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Isa eꞌa ipaapa auga laaꞌi ma? Ke isa Maria gauga, ke James, Iosepa, Judas, Saimon aaꞌi laaꞌi ma? Ke afakua isafa inae fou alaagu ma?” keoma. Ke iina keifa oma keifa apala penia, ke keumakalaina.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Kai Iesu isa epainiꞌi einaka, “Pagua iꞌoina papiauꞌi auga profeta agaꞌo au akaikiꞌa kepamia keifa koko. Kai ifo ega paguai, aaga akina epoꞌiai, ke ifo ega eꞌai auga kai agaꞌo isa au akaikiꞌa aepamia aeifa koko,” eoma.
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 Ke papiau Iesu akepakoꞌania puo, egae ifo ega paguai mirakulo agaꞌo aekapaisa. Kai isafa auꞌi isaꞌi mo kaniaꞌiai ima eogeaua epafeloꞌi.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 Ke Iesu papiau isa akepakoꞌania auga eisa aisama, ekauai alogaina. Ke egaꞌina afegai Iesu ekailai pagua pagua epeaiꞌi epamalele efai elaoaina.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Iesu pagua pagua epeaiꞌi epamalele efai elao alogai, kina agaꞌogai ega apostolo 12 eifa kaiguguiꞌi kai gua gua eulaiꞌi. Ke eulaiꞌi aisama, tiapolo fekepapealaiꞌi auga isapuga epeniiꞌi.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Ke eifa kapula peniꞌi, akelao alogai palafa agaꞌo fakeafia, putepute fakeafia, egeꞌiai moni agaꞌo fakeuka kai, iꞌini mo fekeafia.
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 Ke kamata fekegafauka kai tiapu iꞌiuka eo agaꞌo fakeafia eoma.
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Ke iina isafa epaini omaꞌi, “Afu kapagai eꞌa agaꞌogai agokoko aisama, egaꞌina mo eꞌagai foagu felao, afu egaꞌina fopuaꞌafuga.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Ke afu agaꞌogai papiau afakeifa kokoimi, o ainami afakelogo koa aisama, afu egaꞌina agopuaꞌafuga aisama, keumakalainimi gouga fokapa ifemi aeapuga foauopuaina. Iifa gome maamiai laifania. Muni Deo papiau eꞌi laomai felo, o apala afa agepeniꞌi aisama, taoni egaꞌina oi keumakalainimi auꞌi, afa apala ipauma agepeniꞌi. Ke afa apala egaꞌina auga Sodom, ke Komora fou papiauꞌi eꞌi laomai apala afa agepeniꞌi auga agekaꞌegaina,” eoma.
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Ke Iesu isa epainiꞌi efua aisama, kepealai kelao papiau eꞌi laomai apalaꞌi fekeumakalainiꞌi auga inogoga keinogo.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Ke tiapolo maꞌo papiau aloꞌiai keagu auꞌi kepapealaiꞌi, ke oiliai isafa papiauꞌi kaniaꞌi keꞌefaisa, ke kepafeloꞌi.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Ega kinaꞌiai kin Herod, Iudea ago eꞌima auga Iesu fouga elogo. Gome Iesu aka afu maꞌoai mo aloꞌiai efoufaꞌa. Ke isa einaka, “Ioane Baptista emaunimue. Ega kainai mirakulo isapuꞌi isa faagagai kepinauga,” eoma.
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Kai papiau isaꞌi keinaka, “Isa Elaija,” keoma. Ke papiau isaꞌi auga keinaka, “Isa profeta auga, o ufaina profetaꞌi koa iꞌopoꞌi agaꞌo,” keoma.
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Kai Herod iꞌina fouga elogo aisama, ifo mo eifa einaka, “Isa auga Ioane, aiso lafoua auga. Ke isa emaunimue,” eoma.
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 Gome Herod ifo, isa akina akafa Herodias puogai ega au auꞌi eulaiꞌi kelao Ioane keafiia kepatipulania. Gome isa Herodias eakafania.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 Isa ega koa ekapaisa, gome Ioane Herod epainia einaka, “Oi akimu akafa loakafania auga felo laaꞌi,” eoma.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 Ega puo Herodias Ioane fou epoꞌiai akekua eka, ke gaaupugua eoma kai, aekainia.
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 Gome Herod Ioane emaniꞌiaina, ke elogo Ioane auga alo opai ke alo lolofa auga. Ega puo isa Ioane eafiapia mo fou keagu. Ke isa Ioane aina elogonia aisama, kapa maꞌo mo ekapaiꞌi ke alogamai mo isa aina elogonia.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Ke fuagai kina felo agaꞌo Ioane femae auga kina emai. Egaꞌina auga Herod ega mauni kina emai aisama, lopia akaikiꞌaꞌi, ifani lopiaꞌi, ke Kalilea lopiaꞌi akaikiꞌaꞌi fauꞌiai miamia akaikiꞌa ekapaisa.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Ke Herodias gauga ifiaoga emai egefa, Herod ke ega laꞌafou auꞌi aloꞌi epagama aisama, Herod ifiao epainia einaka, “Kapaꞌina anina loani auga eeuai mogoina, lau oi alapenio,” eoma.
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Ke epakoꞌania isa maagai pakoꞌa iifaga ekapaisa, ke epainia einaka, “Kapaꞌina alogoiniau auga alapenio. Oi lau eꞌu ago fofouga apie moafia alooma alogoiniau mo ganinagai alapenio,” eoma.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Ke ifiao elao ina epainia einaka, “Kapaꞌina alagoina?” eoma.
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Ke ifiao efiaisakoa mo elao Herod eegai epainia einaka, “Lau anina laani Ioane Baptista kania pau litiai gakauka mopeniau,” eoma.
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Ke Herod iꞌina iifaga aꞌo elogonia aisama, alo emafu alogaina kai, ega pakoꞌa iifaga, ke ega laꞌafou auꞌi kaiꞌiai, ifiao ega iifa aepamafua.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Ke fiakoa mo Herod ega au, painao auꞌi eaupuguꞌi auga eifa kapula penia galao Ioane kania gamaiseina eoma. Ke isa elao tipulai Ioane aiso efoua.
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 Ke kania litiai eogeuka emaiseina ifiao epeniia, ke ifiao eafiia ina epeniia.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Ke Ioane ega imoi iꞌina fouga kelogo aisama, kemai imaauga keafiia kelao laai keogeisa.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Iesu apostolo 12 eulaiꞌi auꞌi kemue kemai Iesu eegai keapa lofe kai, maagai kapaꞌina mo kekapaiꞌi, ke kepamaleleniꞌi auꞌi fouꞌi keifaniꞌi.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Ke epainiꞌi einaka, “Oi ifomi mo oomai lau fou alao, afu oapugai afa amalaagai,” eoma. Gome papiau maꞌo alogaina egae kelao kemai, ke isa ifoꞌi mo fekeagu fekelaagai auga aekainiꞌi ke fekeaniani mo ganinagai aekainiꞌi.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Ke Iesu, ke apostolo ifoꞌi mo fou gaagai keaguka afu oapuga kelao.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Kai papiau maꞌo isa keisaꞌi kekailai auꞌi, isa kaisau auga keisa feloꞌi puo, papiau taoni maꞌo aloꞌiai keagu auꞌi ifeꞌiai kepiau keufai kelao Iesu ega apostolo fou akekoko afugai kepealai.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Ke Iesu gaagai eapa opu aisama, laꞌafou akaikiꞌa ipauma eisa. Ke eisaꞌi guaꞌi eani alogaina, gome isa auga sipi koa iꞌopoꞌi kai iꞌimaꞌi auga laaꞌi. Ke eꞌina kapa maꞌo mo epamaleleniꞌi.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ke Iesu papiau epamaleleniꞌi mo elao kina eapa pagai aisama, ega imoi eega kemai kepainia keinaka, “Pau kina maaga efua, ke iꞌina afugai kai agaꞌo aeagu.
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 Ega puo moulaiꞌi kegalao ega koa pagua kainagai, ke taoni afe paguaꞌiai ifoꞌi eꞌi foꞌama agaꞌo fekeꞌafa, gome isa eeꞌiai kapa agaꞌo laaꞌi afakeania,” keoma.
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Kai isa einaka, “Oi kapa agaꞌo isa amopeniꞌi kegaania,” eoma.
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Ke Iesu isa epaꞌani peniꞌi einaka, “Palafa pika eemiai ekae? Amolao amoisa,” eoma.
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Ke ega imoi epainiꞌi papiau kegaꞌeaꞌi laꞌafou eꞌeleꞌi eꞌeleꞌiai mukimukiai kegaagukipo eoma.
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Ke keꞌeaiꞌi laꞌafou isaꞌiai papiau 100, ke isaꞌiai auga papiau 50 keagu.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Ke Iesu palafa ima, maꞌa gua fou eafiiꞌi aisama, ufa eakae penia, Deo maagai tenkiu eifania, ke palafa efaiponiꞌi. Ke ega imoi epeniiꞌi papiau agoꞌiai kegaogeꞌi eoma. Ke maꞌa gua isafa eꞌeaiꞌi maꞌoai epeniiꞌi.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Ega aisama mirakulo akaikiꞌa ipauma emia, papiau maꞌoai keanipugu aloꞌi ekainia.
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 Keaniani afegai, palafa maꞌa fou keaniꞌi isaꞌi, ke ameꞌafuꞌi auꞌi Iesu ega imoi kepakai guguainiꞌi, aleꞌa 12 akeꞌi kepapoguꞌi.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Ega kinagai Iesu papiau epaanianiꞌi auꞌi, au mo kepaauniꞌi auga auꞌi maꞌoai mo 5000.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Ke fiakoa mo Iesu ega imoi epainiꞌi gaagai keaguka keufai Betsaida kelao kai, isa ifo auga eapakipo laꞌafou epakaininiꞌi.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ke isa epakaniniꞌi kelao aisama, gamegamega eoma puo elao iku agaꞌogai.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Ke epagapigapi isa ega imoi gaagai keaguka auꞌi kelao aꞌu ipuainagai aisama, Iesu ifogamo aagoai eapa.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Ke Iesu ega imoi gaaga kepokeisa kegalao keoma auga aekainiꞌi eisaꞌi, gome ameku epua apuꞌi. Ke afa emageisa aisama, aꞌu laagai epea eeꞌi elao. Ke Iesu elao isa afaꞌagamo fekaꞌegainiꞌi.
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Kai isa maaꞌi elao Iesu aꞌu laagai epea keisa aisama, keopolaga isage agaꞌo keoma puo keagagapea.
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 Gome maꞌoai maaꞌi elao isa keisa, ke kemaniꞌi alogaina.
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Egae kai elao eeꞌiai gaagai eapauka aisama, ameku eapakipo. Ke isa kekauai alogaina ke keopofua.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 Gome isa palafai papiau epaanianiꞌi auga gouga akelogo felo. Ke isa egaꞌina oko akelogo gome isa guaꞌi epaꞌinokania.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Ke kepagai kelao aisama, kelao Kenesaret foegai keofau egae gaaga kegopeisa.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Ke gaagai keapa opu aisama, fiakoa mo papiau Iesu keisa felo.
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 Ke kepiau pagua pagua aloꞌiai kekoko, isafa papiauꞌi maiꞌileꞌi mo kepuaiꞌi Iesu kapai eagu fouga kelogo auga afuga kelaoainiꞌi. Ke Iesu egaꞌina papiauꞌi maꞌoai epafeloꞌi.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Ke Iesu ala elao, pagua ma, taoni ma, taoni afe ma paguaꞌi elao ma ganinagai, papiau isafa auꞌi kemaiseiniꞌi afaꞌafa afuꞌiai kepakalaꞌi. Ke egaꞌina papiauꞌi Iesu kegoinia afe tiapuga kua mo kegaafi opogaina keoma. Ke maꞌoai isa keafi opogaina auꞌi feloꞌi kemia.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.