Marcos 5

Mauni Mamaga Iifaga (MEK) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Egae kai Iesu ega imoi fou aꞌuai kepagai kelao mo Kadara taonina papiauꞌi keagu agogai keofau.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Ke Iesu gaagai eapa opu aisama, fiakoa mo au agaꞌo tiapolo apala alogai eagu auga laai epealai emai Iesu epea apua.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Isa laai mo eaguagu, ke kai agaꞌo isa tieiniai ganinagai fekegope faekaina.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Gome kina epogai papiau iꞌina auga tieiniai ima kegopeiꞌi ke auliai ife kepaagaꞌi kai, isa tieini egaꞌina eapauꞌi, ke auli ifegai auga efaiponiꞌi. Ke kai agaꞌo iꞌina auga fepaapakipo auga aekainia.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Ke egae aufa kina, kinai ke gapiai la aloꞌiai, ke ikuai eagaga ekapaisa efai elaoaina. Ke kepo eafiiꞌi ifo faaga eifaiꞌi.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Kai iꞌina auga aakai maaga elao Iesu eisa aisama, epiau elao agogai eꞌualai eanifeꞌu.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 Ke tiapolo au alogai eagu auga eagaga einaka, “Iesu, Deo ufai auꞌoniai Au Akaikiꞌa Ipauma Auga Gauga Aumu! Lau oi eemuai kapaꞌina lakapaisa? Lau afoloafi apalaniau auga, Deo maagai moifa koꞌania!” eoma.
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Gome isa epainia einaka, “Tiapolo apalamu! Egaꞌina auga alogai mopealai,” eoma.
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Egae kai Iesu au epaꞌani penia einaka, “Oi akamu kapaꞌina?”
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Ke isa Iesu egoinia aeaponia ega koa egaꞌina afugai faepapealaiꞌi eoma.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Egaꞌina alogai, kainagai mo iku eꞌele mapegai uma laꞌafouai keapa keaniani.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Ke tiapolo maꞌoai Iesu kegoinia keinaka, “Moulaimai uma eeꞌi alao, ke mologoainimai aloꞌiai amakoko,” keoma.
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Ke Iesu tiapolo elogoainiꞌi puo, au alogai kepealai kelao uma aloꞌiai kekoko. Ega aisama egaꞌina umaꞌi auꞌi maꞌoai mo 2000 koa iꞌopoga auga, poupouai kepiau kelao aꞌuai kegopolai kekogo.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Ke uma kepaaniꞌi auꞌi kepiau kelao taoni, ke taoni afegai keagu papiauꞌi maꞌoai maaꞌiai iꞌina fouga keifafoua. Ke papiau kelao kapaꞌina emia auga kegaisa keoma.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Ke kelao Iesu eegai aisama, au alogai tiapolo ealogai alogai keagu auga mino felo emia, ke tiapu eiꞌiukaꞌi egae eagu keisa. Ke maꞌoai kemaniꞌi alogaina.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Ke au alogai tiapolo keagu auga faagagai kapaꞌina emia keisa auꞌi, papiau maaꞌiai keifania, ke uma isafa ala keoma auga fouꞌi keifania.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Ega aisama papiau kemaniꞌi alogaina puo, Iesu kegoi penia eꞌi ago gapuaꞌafuga keoma.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Ke Iesu emai gaagai gaaguka eoma aisama, au alogai tiapolo eagu kai, epafelo auga Iesu egoinia fou kegalao eoma.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Kai Iesu epamafua, ke epainia einaka, “Oi emu pagua aamu akimu eeꞌi molao. Ke isa maaꞌiai Lopia oi eemuai kapaꞌina mo ekapaiꞌi auꞌi, ke guamu ala eani oma epafeloiso auga foifania,” eoma.
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Ke egaꞌina auga elao Taoni Ouꞌaga keoma auga alogai, Iesu isa faagagai kapaꞌina ekapaisa auga eꞌina eifafoua. Ke papiau maꞌoai egaꞌina aꞌo kelogonia aisama, kekauai alogaina keopofua.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Ke Iesu gaagai epagai aꞌu apie elao pugu aisama, aꞌu niegai eapaega kai, laꞌafou akaikiꞌa kemai keapa lofe.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Ke amoisa, Iudea papiauꞌi eꞌi laꞌafou afuga eꞌima auga agaꞌo aka Jairus emai egae. Ke isa Iesu eisa aisama, ife foꞌinai eꞌualai eomukipo.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Ke egoi kapulania einaka, “Gau ifiaoga eꞌele afaꞌagamo agemae. Mogafegafe momai imamu laagai moogeaua ega koa felo agemia ageagu,” eoma.
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Ega puo Iesu au egaꞌina fou kelao. Ke elao alogai laꞌafou akaikiꞌa Iesu muninai kepea kepiꞌifu kelaoaina.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Egaꞌina laꞌafouga alogai papie agaꞌo inipo 12 alogai ifamomogu isafaga eafiia auga isafa eapa.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Ke isa toketa maꞌo eeꞌi elao, ke isa kapa maꞌo kepeniia faaga kepakiekie alogaina. Ke ega amu maꞌoai toketa faagaꞌiai epafua afeꞌaina. Ega mo ganinagai isa aepafelo kai, ega isafa egaꞌina elifu elaoaina.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Kai isa Iesu fouga elogo aisama, laꞌafouai Iesu muninai elao afe tiapuga eafi opogaina.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 Gome ifo alogai einaka, “Lau isa afe tiapuga mo alaafi opogaina koa aisama, felou alamia,” eoma.
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Ke fiakoa mo ifa eake auga eapakipo. Ke ifo mo faagagai ega kiekie epealai efua auga gamuga eoponia.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Ke Iesu fiakoa mo faagagai isapu epealai auga elogo puo, laꞌafou alogai eꞌafoaipini epaꞌani einaka, “Kaisau lau afeu tiapuga eafi opogaina?” eoma.
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Kai Iesu ega imoi isa kepainia keinaka, “Papiau maꞌo kelaꞌafou faagamu kekagu opogaina loisaꞌi kai, lopaꞌani kaisau lau eꞌu tiapu eafi opogaina looma?” keoma.
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Kai Iesu maaga egoa aisoge kaisau ekapaisa auga gaisa paisa eoma.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Ke papie kapaꞌina faagagai emia auga elogo puo, emaniꞌi, maipiguguga mo emai eꞌualai Iesu ife foꞌinai eomukipo kai, maagai kapaꞌina faagagai koꞌa mo emia auga eifania.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Ke Iesu isa epainia einaka, “Gauagai, oi emu pakoꞌa kainai pau felomu lomia. Gagaoai molao, ke iꞌina kiekie gapuaꞌafu umanio mo,” eoma.
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Iesu eniniꞌani laolao kai, au isaꞌi Jairus Iudea papiauꞌi eꞌi laꞌafou afuga eꞌima auga ega eꞌai kemai kepainia keinaka, “Oi gaumu ifiaoga emae efua. Ega puo Pamalele Auga folopaafipugua,” keoma.
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Kai Iesu isa ainaꞌi elogonia aisama, laꞌafou afuga eꞌima auga epainia einaka, “Folomaniꞌi kai mopakoꞌania mo,” eoma.
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Iesu kai agaꞌo aelogoaina isa muninai aelao kai Peto, James, ke akina Ioane mo fou kelao.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Ke kelao laꞌafou afuga eꞌima auga ega eꞌai aisama, papiau maꞌo keapepe akaikiꞌa ke kepapinapina eisaꞌi.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Ke eaꞌi ekoko aisama epaꞌani peniꞌi einaka, “Kapaꞌina apepega, ke pinapina opaꞌaua? Imoi aemae, ekae efeu,” eoma.
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Kai papiau ifiao emae efua auga kelogo puo, Iesu kepaꞌaua keaꞌalaina.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Ke Iesu ifiao imagai eafi kai epainia einaka, “Talita kumi,” eoma. Talita kumi iꞌa malaꞌaisai auga, ‘Ifiao eꞌelemu lau lapainio, moꞌue!’
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Ke fiakoa mo ifiao eꞌue epea aisoge. Gome egaꞌina ifiaoga inipoga 12. Ke ifiao ina ama ke Iesu ega imoi fou iina koa emia keisa aisama, kekauai alogaina.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Kai Iesu isa epaini kapulaniꞌi kapaꞌina emia auga kai agaꞌo maagai fakeifania eoma. Ke imoi ina ama epainiꞌi kapa agaꞌo imoi kegapenia gaania eoma.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.