Lucas 10
Mauni Mamaga Iifaga (MEK) vs NVT
1 Egaꞌina afegai Lopia Iesu ega imoi iꞌoiꞌi 72 ekinaniꞌi eulaiꞌi, ke gua gua fekeufai taoni agaꞌo agaꞌo, ke afu kapaꞌi mo agelao afuga fekelao eoma.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Egaꞌina alogai epainiꞌi einaka, “Iifa faunina aꞌo fekelogo auꞌi auga laiti iꞌaina kina ekainia koa iꞌopoga kai pinauga auꞌi maꞌo laaꞌi. Ega puo laiti iꞌaina Lopiaga amogoina ega pinauga auꞌi maꞌo gaulaiꞌi ega laiti afugai kegapinauga.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Ke pau lau oi sipi gauga koa iꞌopomi laulaimi agolao amuꞌe aꞌiꞌi epoꞌiai agokoko!
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Ke agolao alogai paoti agaꞌo, o feꞌa agaꞌo foloafia. Ke kamata eo agaꞌo isafa foloafia. Ke kaisau keagai agoisa aisama folopamegoinia.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 “Ke eꞌa agaꞌogai agokoko aisama, iꞌina iifaga foifa kakaua. ‘Gagao iꞌina eꞌagai gaka,’ fooma.
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Ke eꞌa inagome auga egaꞌina eegai gagao iifaga agoifania alo agekaina koa aisama, emi gagao isa eegai ageka. Kai laaꞌi koa aisama, gagao egaꞌina mo agemue eemi agemai pugu.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Ke eꞌa agaꞌo agaꞌo folopaao apua kai, eꞌa kapagai keifa kokoimi eꞌagai mo foagu. Ke eꞌa egaꞌinagai kapaꞌina keania ke keinu auga akepenimi aisama, foafia mo. Gome Deo ega pinauga auꞌi eꞌi pinauga afa fekeafia paisa.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 “Ke taoni agaꞌogai agokoko egaꞌina papiauꞌi akeifa kokoimi aisama, kapaꞌina agomiai akeoge auga mo foania.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Ke oagu afugai isafa auꞌi akeagu aisama, fopafeloꞌi ke fopainiꞌi foifa, ‘Deo ega agofaꞌa emai eemiai ekae,’ fooma.
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Kai taoni agaꞌogai agokoko egaꞌina papiauꞌi afakeifa kokoimi aisama, folao taoni alogai peapea afuꞌiai foifa foinaka,
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 ‘Oi emi laomai apala kainai emi taoni aeapuga ifemai kamatagai aauopuaina apaigulaisa. Egaꞌina akapa auga oi Deo oumakalaina auga gouga akapa. Kai iifa gome fologo, Deo ega agofaꞌa emai kainagai,’ fooma.
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Iifa gome maamiai laifania, kina fuagai Deo papiau eꞌi laomai apalaꞌi afa agepeniꞌi aisama, oi keumakalainimi taonina papiauꞌi afa apala ipauma akeafia. Sodom taonina papiauꞌi afa keafiia auga eꞌele kai, isa auga afa akaikiꞌa ipauma akeafia,” eoma.
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 Iesu eniniꞌani alogai taoni kapaꞌi papiauꞌi isa akeumakalainiꞌi papiauꞌi eopolaniꞌi puo iina eifa oma, “Korasin taonina papiaumi, maamiai mirakulo lakapaiꞌi kai oumakalainiau. Ega puo Deo eegai afa apala ipauma agoafia! Betsaida taonina papiaumi, maamiai mirakulo lakapaiꞌi kai oi isafa oumakalainiau. Ega puo oi isafa Deo eegai afa apala ipauma agoafia! Oi maamiai mirakulo lakapaiꞌi auꞌi Taire ke Sidoni taoniꞌiai makapaꞌi koa aisama, egaꞌina papiauꞌi eꞌi laomai apalaꞌi kekapaiꞌi auga kekiekie puo, fiakoa mo ofuofu tiapuꞌi fekeꞌiukaꞌi, ke agafa fekeafia faagaꞌi fekeꞌafa. Ke pau laaꞌi eꞌi laomai apalaꞌi fekeumakalainiꞌi.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Kai oi Korasin ke Betsaida taoniꞌi papiaumi, Deo papiau eꞌi laomai apalaꞌi afa agepeniꞌi aisama, oi auga afa apala ipauma agoafia. Taire ke Sidoni taoniꞌi papiauꞌi eꞌi laomai apalaꞌi afa eꞌeleꞌi akeafiꞌi kai oi auga akaikiꞌa ipauma agoafia.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Ke oi Kapenaum taonina papiaumi, oi oopolaga akami akaikiꞌa aoniamo ageka, ageafiakaeimi ufai ma ooma? Laaꞌi ipauma! Oi aumi agoake ipeli afu uminaga ipauma agolao,” eoma.
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Egae kai ega imoi epainiꞌi einaka, “Kaisau oi ainami elogo auga, lau isafa ainau elogo. Ke kaisau eumakalainimi auga, lau isafa eumakalainiau. Ke kaisau lau eumakalainiau auga, lau eulaisau auga isafa eumakalaina,” eoma.
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Egaꞌina afegai Iesu ega imoi 72 eulaiꞌi auꞌi kelao eꞌi pinauga kepafua aisama, maialogamaꞌi mo kemue kemai. Ke Iesu kepainia keinaka, “Lopia, oi akamuai aifa aisama tiapolo mo ganinagai ainamai keafiia,” keoma.
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Ega aisama Iesu eifa einaka, “Kimage eafi efiakoa koa iꞌopoga, ufai Satani ega eꞌualai oma laisa.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Lau oi isapu akaikiꞌa lapeniimi efua. Ega puo oi kaapa aoao fou agogafamuꞌaꞌi. Ke emi ou Satani ega isapu akaikiꞌa maꞌoai afaepalifuimi.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Kai tiapolo apalaꞌi ainami keafia aisama, egaꞌina mo alogama folopaꞌaua kai Deo oi akami ufai epapua auga alogama akaikiꞌa fopaꞌaua,” eoma.
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Iesu ega imoi 72 kemue kemai kapa maꞌoai kekapaiꞌi auꞌi keifafouꞌi kinagai, Deo ega Spiritu Iesu alo epagama alogaina. Ke Iesu eifa einaka, “Amau, aagoa ufa fou maꞌoai Lopiaga Aumu, eꞌu imoi kapa maꞌoai kekapaiꞌi auꞌi, ikifa auꞌi malele auꞌi fou eeꞌiai loogefake. Kai eꞌu imoi, imoi eꞌeleꞌi koa iꞌopoꞌi, ikifa malele maꞌo laaꞌi auꞌi eeꞌiai lopaofakaea. E, iifa gome Amau, iꞌina auga Oi emu logoai anina loani auga koa iꞌopoga mo emia. Ega kainai lau Oi laau afagainio,” eoma.
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 Iesu Ama Deo eau afagaina efua aisama, eifa pugu einaka, “Lau Amau kapa maꞌoai lau imauai epaaua. Ke kai agaꞌo Gauga kaisau auga aelogo kai, Ama auga mo elogo. Ke kai agaꞌo Ama kaisau auga aelogo kai, Gauga auga mo elogo. Ke Gauga kaisau ekinaniꞌi auꞌi mo Ama kaisau auga epalogoniꞌi.”
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Egae kai Iesu eꞌafoaipini ega imoi mo epainiꞌi einaka, “Kaisau maagai kapaꞌina oi oisaꞌi auꞌi eisaꞌi auga, maaga Deo eegai kapa feloꞌi eafiꞌi.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Gome lau oi lapainimi, profeta maꞌo ke kin maꞌo fou oi kapaꞌina oisa auga fekeisa keoma kai akeisa. Ke kapaꞌina oi aꞌo ologo auga isafa aꞌo fekelogo keoma kai aꞌo akelogonia,” eoma.
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Egaꞌina afegai kina agaꞌogai, Moses ega iifa pamalelega auga agaꞌo Iesu gaꞌopo eoma puo, eꞌuegekae epaꞌani penia einaka, “Pamelele aumu, kapaꞌina fakapa agu pagai maunina faafia?” eoma.
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Ke Iesu einaka, “Moses ega iifa pukagai kapaꞌina epapua? Ke ala lokuapi oma?” eoma.
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Ke pamalele auga iifa epamue einaka, “Oi alomu koꞌagai guamu fofougai, imaaumu fofougai, alomu fofougai, ke emu kapula fofougai emu Lopia Deo anina foani. Ke alomu koꞌagai ifomu animu loani koa iꞌopoga, emu eꞌa ipafe auꞌi isafa alomu koꞌagai aniꞌi foani,” eoma.
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Ega aisama Iesu einaka, “Egamoꞌo loifa. Egaꞌina fokapa kai agu pagai maunina aloafia,” eoma.
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Kai pamalele auga ifo alo opaina auga papiau fepakinaꞌi eoma puo, Iesu epaꞌani penia pugu einaka, “Ega koa aisama, kaisau auga lau eꞌu eꞌa ipafe auga?” eoma.
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Ke Iesu isa ega iifa palapoleai epamue einaka, “Au agaꞌo Ierusaleme taonina epuaꞌafuga Jeriko taonina elao. Egaꞌina alogai keagai painao auꞌi isa keafiia tiapu faagagai keafilaiꞌi. Ke keauauga keau mamaego egae kepuaꞌafuga ekaega kai kekailai kelao.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Ke egaꞌina kinagai sakedote agaꞌo kapaꞌina emia auga aelogo kai, egaꞌina keagaga eafiia elao au egaꞌina eisa. Ega aisama keaga meꞌe mo eafiia efai elao.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Egae kai Lefi ikupuga auga, Deo ega eꞌai epipalagai auga agaꞌo emai egaꞌina afugai au egaꞌina eisa. Ke isa isafa keaga meꞌe mo eafiia efai elao.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Kai egaꞌina afegai, Samaria auga agaꞌo Iudea papiauꞌi aniꞌi akeaniani auga egaꞌina keagaga eafiia elao. Isa elao au egaꞌina keauga auga afugai mo eka eisa aisama gua eaniia.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Ke elao faaga kelifu auꞌi oili, ke fino mulamulagai eꞌefaiꞌi ke emokaiꞌi. Egae kai eafiia ifo ega donki laagai epaaguka elaoaina feufeu eꞌagai egae eꞌimaisa.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Ke egani aisama, gakailai eoma puo, denari auniꞌi eafilaiꞌi eꞌa eꞌima auga epeniia ke epainia einaka, “Iꞌina monina foafia kai au iꞌina foꞌima felo. Ke moni iꞌina afefaanio koa aisama, alamue alamai kai emu moni pika alopapinauga auga afa alapenimueiso,’ eoma.”
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Iesu iꞌina palapole eifania efua aisama, au egaꞌina epaꞌani penia einaka, “Painao auꞌi au egaꞌina keauniia auga eegai, sakedote auga, Lefi ikupuga auga, ke Samaria auga auꞌi oiso epoꞌiai, loopolaga kaisau auga isa ega eꞌa ipafe auga koa iꞌopoga emia?” eoma.
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Ke Moses ega iifa pamalelega kania auga iifa epamue einaka, “Laopolaga, au egaꞌina gua eania auga isa ega eꞌa ipafe auga,” eoma.
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Egaꞌina afegai Iesu ega imoi fou kekailai kemai pagua agaꞌogai aisama, papie aka Marta ega eꞌai eifa kokoꞌi.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Ke Marta akina aka Maria auga Lopia Iesu ife foꞌinai eagukipo kai kapaꞌina eifania auga aina elogonia.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Kai Marta auga Iesu ega imoi fou fekeaniani foꞌamaga gapafua auga pinaugaga maaga elaꞌa meꞌe. Isa emai Lopia Iesu eegai kai epainia einaka, “Lopia, lau akiu fepipalagai kai epuaꞌafuniau ifou mo lapinauga auga guau aloania ma? Mopaina gapalagainiau!” eoma.
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Ega aisama Lopia iifa epamue einaka, “Marta, Marta, oi loopopo alogai, kapa maꞌo alomafuꞌi lopaꞌauꞌi.
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 Kai foloopopo alogaina kapa agaꞌomo moopolaga. Maria auga kapa felo ekinaga, ke kai agaꞌo egaꞌina kapa isa afaeafania,” eoma.
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.