João 11
Mauni Mamaga Iifaga (MEK) vs VC
1 Egaꞌina afegai au agaꞌo aka Lasarus eisafa eka. Isa ifiao aka Maria ke aaga Marta auniꞌi eꞌi pagua aka Betani paguaga auga.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Ifiao iꞌina aka Maria auga mulamula foga felogai Lopia Iesu ife eꞌefaisa, ke fufugai epaigu fugania auga afakua aka Lasarus eisafa eka.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Ega puo Lasarus afakua gua iifa keulaisa Iesu kepainia keinaka, “Lopia, moisa oi alomu koꞌagai anina loani alogaina auga eisafa ekae,” keoma.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Ke Iesu iꞌina iifaga elogo aisama eifa einaka, “Isafa egaꞌina auga agelao mae afaemia kai, Deo ega akaikiꞌa ke ega isapu fou fefoki kainai isa eisafa. Ega koa isafa egaꞌina faagagai papiau, Deo Gauga au akaikiꞌa fekepamia eoma kainai ega emia oma,” eoma.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Iesu Maria aaga Marta ke afakuaꞌi Lasarus fou aniꞌi eani alogaina.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Ega mo ganinagai Lasarus eisafa fouga elogo aisama, fiakoa isa eeꞌi pagua aelao kai, kina gua mo isa eagu paguagai eagu.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Egaꞌina afegai Iesu ega imoi epainiꞌi einaka, “Iꞌa amamue Iudea ago amalao pugu,” eoma.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Kai isa ega imoi keinaka, “Rabai, pau mo egae Iudea papiauꞌi oi kepoai kegafounio keoma kai pau momue ega molao pugu looma,” keoma.
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Ke Iesu einaka, “Kina agaꞌomo alogai kina maaga ouꞌaga laagai gua laaꞌi pagu? Au agaꞌo kinai epea koa aisama, ife afaeꞌanina, gome isa iꞌina agofaꞌa eaeagai afu eisa epea.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Kai gapiai agepea aisama kai ife ageꞌanina, gome eaea laaꞌi,” eoma.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Iesu egaꞌina iifaga eifania afegai, ega imoi epainiꞌi pugu einaka, “Iꞌa ekefaꞌaꞌa Lasarus efeu efua, alalao egae alapago ageꞌuegekae,” eoma.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Kai Iesu ega imoi keifa keinaka, “Lopia isa efeu koa aisama, felo agemia,” keoma.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Iesu Lasarus emae efua auga fouga eifania kai, isa ega imoi auga kapaꞌina eifania auga akelogo puo keopolaga efeu ipauma mo keoma.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Ega puo Iesu isa maaꞌiai eifa ofakaea einaka, “Lasarus emae efua.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Ke oi faumiai lau isa fou egae laaꞌi auga alogama lapaꞌaua, ega koa oi lau fopakoꞌaniau. Pau omai isa eega alao,” eoma.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Ega aisama ega imoi agaꞌomo Tomas kepafaala Didimas, iꞌa malaꞌaisai kafela keoma auga, Iesu kapaꞌina eifania auga aelogo felo puo Iesu ega imoi isaꞌi auꞌi epainiꞌi einaka, “Iꞌa isafa isa fou alao, ega koa Lopia fou kaiꞌalao famae,” eoma.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Ke Iesu elao Betani paguagai epealai aisama, Lasarus kina pani la alogai eka auga elogo.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Betani auga Ierusaleme fou epoꞌi afaꞌagamo kilomita oiso koa iꞌopoga.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Ke Iudea papiauꞌi maꞌo kemai Marta akina Maria auniꞌi afakuaꞌi emae puo kegapaameꞌi keoma.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Marta Iesu emai fouga elogo aisama, epea apua elao kai, Maria auga eꞌai mo eagu.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Ke Marta elao Iesu eisa aisama epainia einaka, “Lopia, oi inae moagu koa aisama, afakuau faemae.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Kai lalogo pau ganinagai, Deo kapaꞌina alogoina auga agepenio,” eoma.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ke Iesu Marta epainia einaka, “Oi afakuamu agemaunimue pugu,” eoma.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Ke Marta einaka, “Lau lalogo kina fuagai papiau maꞌoai maeai akemaunimue aisama, isa isafa agemaunimue,” eoma.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Ega aisama Iesu isa epainia einaka, “Papiau maeai ipamaunimueꞌi, ke mauni mamaga pipenina gome auga lau. Ega puo kaisau lau agepakoꞌaniau auga emae mo ganinagai, mauni mamaga ageafia paisa.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Ke kaisau pau eague auga, lau agepakoꞌaniau auga afaemaemae. Oi iꞌina iifaga lopakoꞌania ma?” eoma.
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Ke Marta einaka, “E Lopia, lau lapakoꞌania, oi Mesaia Deo Gauga aumu, alomai inae agofaꞌai keoma auga,” eoma.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Ke iꞌina iifaga eifania afegai, elao akina Maria eifaga elao meꞌegai kai epainia einaka, “Pamalele auga emai efua, ke oi epaꞌaniainio,” eoma.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Maria Iesu emai efua auga fouga elogo aisama, eꞌue efiaisakoa mo eega elao.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Kai egaꞌina alogai Iesu auga pagua alogai aekoko kai Marta elao auniꞌi kepiaogai, egaꞌina afugai mo eapa.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Iudea papiauꞌi Maria fou keagu kepaame auꞌi Maria eꞌue efiaisakoa mo epealai keisa aisama, keopolaga isa la apepe elao keoma puo, muninai mo kelao.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Ke Maria elao Iesu eapa afugai epealai Iesu eisa aisama, ife foꞌinai eꞌualai eomukipo kai epainia einaka, “Lopia, oi inae moagu koa aisama afakuau faemae,” eoma.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Iesu isa eapepe eisa, ke Iudea papiauꞌi isa fou kemai auꞌi isafa keapepe eisaꞌi aisama, guaꞌi eani alogaina, ke alo isafa ekiekie alogaina.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Ega puo epaꞌani peniꞌi einaka, “Kapai oogeisa?” eoma.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Ega aisama Iesu isafa eꞌina eapepe.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Ke Iudea papiauꞌi isa eapepe keisa aisama, keifa keinaka, “Koꞌa isa anina ala eani oma auga amoisa,” keoma.
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Kai egaꞌina papiauꞌi isaꞌi auꞌi keinaka, “Isa maakimiꞌi auga maaga epafelo puo, gaifa Lasarus faemae gaoma koa, femae ma?” keoma.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Iesu Maria eapepe eisa ke Iudea papiauꞌi isa fou kemai auꞌi isafa keapepe eisaꞌi guaꞌi eani alogaina, ke alo isafa ekiekie alogaina puo emai laai eapa. Ke egaꞌina laaga auga iku inegai ke fopa akaikiꞌa ake kepae apua.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Ega puo Iesu papiau egae keapa auꞌi epainiꞌi einaka, “Fopa amopaelaisa,” eoma.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Ega aisama Iesu eifa einaka, “Lau oi alapainio, oi lau alopakoꞌaniau aisama, Deo ega isapu ke ega eaea akaikiꞌa fou afoloisaꞌi alaoma ma?” eoma.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Ega puo fopa la ake kepae apua auga kepaelaisa. Egae kai Iesu ufa eakae penia kai eifa einaka, “Amau, ainau lologonia kainai tenkiu lapenio.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Lau lalogo oi aufa kina mo ainau lologo kai, iꞌina papiauꞌi inae keapae auꞌi fauꞌiai iꞌina iifaga laifania, ega koa isa lau oi eemuai lamai auga fekepakoꞌania laoma,” eoma.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Iesu egaꞌina eifania efua aisama, eifa akaikiꞌa einaka, “Lasarus, mopealai mai!” eoma.
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ega aisama mae auga tiapu manipina faaga ke kania fou kemoka auga faagagai kekaega kai epealai emai.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Ega puo Iudea papiauꞌi Maria iisa kemai auꞌi maꞌo Iesu kapaꞌina ekapaisa keisa aisama, Iesu kepakoꞌania.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Kai egaꞌina papiauꞌi isaꞌi auꞌi Faliseo auꞌi eeꞌi kelao Iesu kapaꞌina ekapaisa auga maaꞌiai fouga keifania.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Ega aisama sakedote lopiaꞌi, ke Faliseo auꞌi fou iifa ipakaina afugai kansolo auꞌi fou laꞌafou agaꞌo keifaga.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Iꞌa isa maaga mo agaisaoga egaꞌina agekapaꞌi koa aisama, papiau maꞌoai isa akepakoꞌania. Ega aisama Roma kamanina papiauꞌi akemai iꞌa afuꞌa ke aꞌa ago fou akeafiꞌi,” keoma.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Ega aisama epoꞌiai au aka Kaiafas inipo egaꞌina alogai sakedote lopia faꞌa emia auga eifa einaka, “Oi kapa agaꞌo alologo mo laaꞌi!
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Au agaꞌomo papiau fauꞌiai femae auga felo kai, isa puogai ago fofouga papiauꞌi fekemae laaꞌi fekemia auga apala ipauma auga aloisa,” eoma.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Isa egaꞌina iifaga eifania auga, isa ifo ega logoai aeifania kai, egaꞌina inipogai isa sakedote lopia faꞌa emia kainai, profeta koa emia Iesu Iudea ago papiauꞌi fauꞌiai agemae auga fouga eifafoua.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Kai Iesu auga egaꞌina ago papiauꞌi mo fauꞌiai afaemae kai, Deo gauga kekani okaoka ago iꞌoiꞌi iꞌoiꞌiai keagu auꞌi isafa fekemai afu agaꞌomogai fekeagu papiau agaꞌomo fekemia eoma kainai agemae.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Ega puo egaꞌina papiauꞌi egaꞌina kinagai keꞌina Iesu isaupugua iifaga kepaapa.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Ega puo Iesu Iudea papiauꞌi epoꞌiai kalafaꞌai aelao aemai kai, elao ago maini kainagai pagua agaꞌo aka Efraim, egae ega imoi fou keagu.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Ke Iudea papiauꞌi eꞌi Pasover miamiaga kina emai kainagai aisama, papiau maꞌo taoni afegai keagu auꞌi kelao Ierusaleme taoninai. Ke miamia aemia koa kai isa ifoꞌi eꞌi kagakaga kainai aloꞌi ofuga keikuisa efua kai, keagu egaꞌina miamia keꞌimaisa, alogai fekekoko keoma.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Egaꞌina alogai isa Deo ega eꞌa eapa afugai keapa Iesu kekapunia, ke ifoꞌi mo epoꞌiai kepaꞌani keinaka, “Ala oopola oma? Isa iꞌina miamia afaemai ma?” keoma.
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Kai sakedote lopiaꞌi ke Faliseo auꞌi fou papiau keifa kapula peniꞌi keifa, aufalao Iesu kapai afeisa koa, femai maaꞌiai feifa fefiakoa ega koa fekeafia fekegope keoma.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.