João 11

Mauni Mamaga Iifaga (MEK) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Egaꞌina afegai au agaꞌo aka Lasarus eisafa eka. Isa ifiao aka Maria ke aaga Marta auniꞌi eꞌi pagua aka Betani paguaga auga.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ifiao iꞌina aka Maria auga mulamula foga felogai Lopia Iesu ife eꞌefaisa, ke fufugai epaigu fugania auga afakua aka Lasarus eisafa eka.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ega puo Lasarus afakua gua iifa keulaisa Iesu kepainia keinaka, “Lopia, moisa oi alomu koꞌagai anina loani alogaina auga eisafa ekae,” keoma.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Ke Iesu iꞌina iifaga elogo aisama eifa einaka, “Isafa egaꞌina auga agelao mae afaemia kai, Deo ega akaikiꞌa ke ega isapu fou fefoki kainai isa eisafa. Ega koa isafa egaꞌina faagagai papiau, Deo Gauga au akaikiꞌa fekepamia eoma kainai ega emia oma,” eoma.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Iesu Maria aaga Marta ke afakuaꞌi Lasarus fou aniꞌi eani alogaina.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ega mo ganinagai Lasarus eisafa fouga elogo aisama, fiakoa isa eeꞌi pagua aelao kai, kina gua mo isa eagu paguagai eagu.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Egaꞌina afegai Iesu ega imoi epainiꞌi einaka, “Iꞌa amamue Iudea ago amalao pugu,” eoma.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Kai isa ega imoi keinaka, “Rabai, pau mo egae Iudea papiauꞌi oi kepoai kegafounio keoma kai pau momue ega molao pugu looma,” keoma.
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Ke Iesu einaka, “Kina agaꞌomo alogai kina maaga ouꞌaga laagai gua laaꞌi pagu? Au agaꞌo kinai epea koa aisama, ife afaeꞌanina, gome isa iꞌina agofaꞌa eaeagai afu eisa epea.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Kai gapiai agepea aisama kai ife ageꞌanina, gome eaea laaꞌi,” eoma.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Iesu egaꞌina iifaga eifania afegai, ega imoi epainiꞌi pugu einaka, “Iꞌa ekefaꞌaꞌa Lasarus efeu efua, alalao egae alapago ageꞌuegekae,” eoma.
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Kai Iesu ega imoi keifa keinaka, “Lopia isa efeu koa aisama, felo agemia,” keoma.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Iesu Lasarus emae efua auga fouga eifania kai, isa ega imoi auga kapaꞌina eifania auga akelogo puo keopolaga efeu ipauma mo keoma.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Ega puo Iesu isa maaꞌiai eifa ofakaea einaka, “Lasarus emae efua.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Ke oi faumiai lau isa fou egae laaꞌi auga alogama lapaꞌaua, ega koa oi lau fopakoꞌaniau. Pau omai isa eega alao,” eoma.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Ega aisama ega imoi agaꞌomo Tomas kepafaala Didimas, iꞌa malaꞌaisai kafela keoma auga, Iesu kapaꞌina eifania auga aelogo felo puo Iesu ega imoi isaꞌi auꞌi epainiꞌi einaka, “Iꞌa isafa isa fou alao, ega koa Lopia fou kaiꞌalao famae,” eoma.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Ke Iesu elao Betani paguagai epealai aisama, Lasarus kina pani la alogai eka auga elogo.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Betani auga Ierusaleme fou epoꞌi afaꞌagamo kilomita oiso koa iꞌopoga.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Ke Iudea papiauꞌi maꞌo kemai Marta akina Maria auniꞌi afakuaꞌi emae puo kegapaameꞌi keoma.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Marta Iesu emai fouga elogo aisama, epea apua elao kai, Maria auga eꞌai mo eagu.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ke Marta elao Iesu eisa aisama epainia einaka, “Lopia, oi inae moagu koa aisama, afakuau faemae.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Kai lalogo pau ganinagai, Deo kapaꞌina alogoina auga agepenio,” eoma.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ke Iesu Marta epainia einaka, “Oi afakuamu agemaunimue pugu,” eoma.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Ke Marta einaka, “Lau lalogo kina fuagai papiau maꞌoai maeai akemaunimue aisama, isa isafa agemaunimue,” eoma.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ega aisama Iesu isa epainia einaka, “Papiau maeai ipamaunimueꞌi, ke mauni mamaga pipenina gome auga lau. Ega puo kaisau lau agepakoꞌaniau auga emae mo ganinagai, mauni mamaga ageafia paisa.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Ke kaisau pau eague auga, lau agepakoꞌaniau auga afaemaemae. Oi iꞌina iifaga lopakoꞌania ma?” eoma.
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Ke Marta einaka, “E Lopia, lau lapakoꞌania, oi Mesaia Deo Gauga aumu, alomai inae agofaꞌai keoma auga,” eoma.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Ke iꞌina iifaga eifania afegai, elao akina Maria eifaga elao meꞌegai kai epainia einaka, “Pamalele auga emai efua, ke oi epaꞌaniainio,” eoma.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Maria Iesu emai efua auga fouga elogo aisama, eꞌue efiaisakoa mo eega elao.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Kai egaꞌina alogai Iesu auga pagua alogai aekoko kai Marta elao auniꞌi kepiaogai, egaꞌina afugai mo eapa.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Iudea papiauꞌi Maria fou keagu kepaame auꞌi Maria eꞌue efiaisakoa mo epealai keisa aisama, keopolaga isa la apepe elao keoma puo, muninai mo kelao.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Ke Maria elao Iesu eapa afugai epealai Iesu eisa aisama, ife foꞌinai eꞌualai eomukipo kai epainia einaka, “Lopia, oi inae moagu koa aisama afakuau faemae,” eoma.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Iesu isa eapepe eisa, ke Iudea papiauꞌi isa fou kemai auꞌi isafa keapepe eisaꞌi aisama, guaꞌi eani alogaina, ke alo isafa ekiekie alogaina.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Ega puo epaꞌani peniꞌi einaka, “Kapai oogeisa?” eoma.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Ega aisama Iesu isafa eꞌina eapepe.
35 Jesus chorou.
36 Ke Iudea papiauꞌi isa eapepe keisa aisama, keifa keinaka, “Koꞌa isa anina ala eani oma auga amoisa,” keoma.
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Kai egaꞌina papiauꞌi isaꞌi auꞌi keinaka, “Isa maakimiꞌi auga maaga epafelo puo, gaifa Lasarus faemae gaoma koa, femae ma?” keoma.
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Iesu Maria eapepe eisa ke Iudea papiauꞌi isa fou kemai auꞌi isafa keapepe eisaꞌi guaꞌi eani alogaina, ke alo isafa ekiekie alogaina puo emai laai eapa. Ke egaꞌina laaga auga iku inegai ke fopa akaikiꞌa ake kepae apua.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Ega puo Iesu papiau egae keapa auꞌi epainiꞌi einaka, “Fopa amopaelaisa,” eoma.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Ega aisama Iesu eifa einaka, “Lau oi alapainio, oi lau alopakoꞌaniau aisama, Deo ega isapu ke ega eaea akaikiꞌa fou afoloisaꞌi alaoma ma?” eoma.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ega puo fopa la ake kepae apua auga kepaelaisa. Egae kai Iesu ufa eakae penia kai eifa einaka, “Amau, ainau lologonia kainai tenkiu lapenio.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Lau lalogo oi aufa kina mo ainau lologo kai, iꞌina papiauꞌi inae keapae auꞌi fauꞌiai iꞌina iifaga laifania, ega koa isa lau oi eemuai lamai auga fekepakoꞌania laoma,” eoma.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Iesu egaꞌina eifania efua aisama, eifa akaikiꞌa einaka, “Lasarus, mopealai mai!” eoma.
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ega aisama mae auga tiapu manipina faaga ke kania fou kemoka auga faagagai kekaega kai epealai emai.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Ega puo Iudea papiauꞌi Maria iisa kemai auꞌi maꞌo Iesu kapaꞌina ekapaisa keisa aisama, Iesu kepakoꞌania.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Kai egaꞌina papiauꞌi isaꞌi auꞌi Faliseo auꞌi eeꞌi kelao Iesu kapaꞌina ekapaisa auga maaꞌiai fouga keifania.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Ega aisama sakedote lopiaꞌi, ke Faliseo auꞌi fou iifa ipakaina afugai kansolo auꞌi fou laꞌafou agaꞌo keifaga.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Iꞌa isa maaga mo agaisaoga egaꞌina agekapaꞌi koa aisama, papiau maꞌoai isa akepakoꞌania. Ega aisama Roma kamanina papiauꞌi akemai iꞌa afuꞌa ke aꞌa ago fou akeafiꞌi,” keoma.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ega aisama epoꞌiai au aka Kaiafas inipo egaꞌina alogai sakedote lopia faꞌa emia auga eifa einaka, “Oi kapa agaꞌo alologo mo laaꞌi!
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Au agaꞌomo papiau fauꞌiai femae auga felo kai, isa puogai ago fofouga papiauꞌi fekemae laaꞌi fekemia auga apala ipauma auga aloisa,” eoma.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Isa egaꞌina iifaga eifania auga, isa ifo ega logoai aeifania kai, egaꞌina inipogai isa sakedote lopia faꞌa emia kainai, profeta koa emia Iesu Iudea ago papiauꞌi fauꞌiai agemae auga fouga eifafoua.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Kai Iesu auga egaꞌina ago papiauꞌi mo fauꞌiai afaemae kai, Deo gauga kekani okaoka ago iꞌoiꞌi iꞌoiꞌiai keagu auꞌi isafa fekemai afu agaꞌomogai fekeagu papiau agaꞌomo fekemia eoma kainai agemae.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ega puo egaꞌina papiauꞌi egaꞌina kinagai keꞌina Iesu isaupugua iifaga kepaapa.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Ega puo Iesu Iudea papiauꞌi epoꞌiai kalafaꞌai aelao aemai kai, elao ago maini kainagai pagua agaꞌo aka Efraim, egae ega imoi fou keagu.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Ke Iudea papiauꞌi eꞌi Pasover miamiaga kina emai kainagai aisama, papiau maꞌo taoni afegai keagu auꞌi kelao Ierusaleme taoninai. Ke miamia aemia koa kai isa ifoꞌi eꞌi kagakaga kainai aloꞌi ofuga keikuisa efua kai, keagu egaꞌina miamia keꞌimaisa, alogai fekekoko keoma.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Egaꞌina alogai isa Deo ega eꞌa eapa afugai keapa Iesu kekapunia, ke ifoꞌi mo epoꞌiai kepaꞌani keinaka, “Ala oopola oma? Isa iꞌina miamia afaemai ma?” keoma.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Kai sakedote lopiaꞌi ke Faliseo auꞌi fou papiau keifa kapula peniꞌi keifa, aufalao Iesu kapai afeisa koa, femai maaꞌiai feifa fefiakoa ega koa fekeafia fekegope keoma.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.