João 11

Mauni Mamaga Iifaga (MEK) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Egaꞌina afegai au agaꞌo aka Lasarus eisafa eka. Isa ifiao aka Maria ke aaga Marta auniꞌi eꞌi pagua aka Betani paguaga auga.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Ifiao iꞌina aka Maria auga mulamula foga felogai Lopia Iesu ife eꞌefaisa, ke fufugai epaigu fugania auga afakua aka Lasarus eisafa eka.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Ega puo Lasarus afakua gua iifa keulaisa Iesu kepainia keinaka, “Lopia, moisa oi alomu koꞌagai anina loani alogaina auga eisafa ekae,” keoma.
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Ke Iesu iꞌina iifaga elogo aisama eifa einaka, “Isafa egaꞌina auga agelao mae afaemia kai, Deo ega akaikiꞌa ke ega isapu fou fefoki kainai isa eisafa. Ega koa isafa egaꞌina faagagai papiau, Deo Gauga au akaikiꞌa fekepamia eoma kainai ega emia oma,” eoma.
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Iesu Maria aaga Marta ke afakuaꞌi Lasarus fou aniꞌi eani alogaina.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Ega mo ganinagai Lasarus eisafa fouga elogo aisama, fiakoa isa eeꞌi pagua aelao kai, kina gua mo isa eagu paguagai eagu.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Egaꞌina afegai Iesu ega imoi epainiꞌi einaka, “Iꞌa amamue Iudea ago amalao pugu,” eoma.
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Kai isa ega imoi keinaka, “Rabai, pau mo egae Iudea papiauꞌi oi kepoai kegafounio keoma kai pau momue ega molao pugu looma,” keoma.
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Ke Iesu einaka, “Kina agaꞌomo alogai kina maaga ouꞌaga laagai gua laaꞌi pagu? Au agaꞌo kinai epea koa aisama, ife afaeꞌanina, gome isa iꞌina agofaꞌa eaeagai afu eisa epea.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Kai gapiai agepea aisama kai ife ageꞌanina, gome eaea laaꞌi,” eoma.
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Iesu egaꞌina iifaga eifania afegai, ega imoi epainiꞌi pugu einaka, “Iꞌa ekefaꞌaꞌa Lasarus efeu efua, alalao egae alapago ageꞌuegekae,” eoma.
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Kai Iesu ega imoi keifa keinaka, “Lopia isa efeu koa aisama, felo agemia,” keoma.
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Iesu Lasarus emae efua auga fouga eifania kai, isa ega imoi auga kapaꞌina eifania auga akelogo puo keopolaga efeu ipauma mo keoma.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Ega puo Iesu isa maaꞌiai eifa ofakaea einaka, “Lasarus emae efua.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Ke oi faumiai lau isa fou egae laaꞌi auga alogama lapaꞌaua, ega koa oi lau fopakoꞌaniau. Pau omai isa eega alao,” eoma.
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Ega aisama ega imoi agaꞌomo Tomas kepafaala Didimas, iꞌa malaꞌaisai kafela keoma auga, Iesu kapaꞌina eifania auga aelogo felo puo Iesu ega imoi isaꞌi auꞌi epainiꞌi einaka, “Iꞌa isafa isa fou alao, ega koa Lopia fou kaiꞌalao famae,” eoma.
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Ke Iesu elao Betani paguagai epealai aisama, Lasarus kina pani la alogai eka auga elogo.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Betani auga Ierusaleme fou epoꞌi afaꞌagamo kilomita oiso koa iꞌopoga.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Ke Iudea papiauꞌi maꞌo kemai Marta akina Maria auniꞌi afakuaꞌi emae puo kegapaameꞌi keoma.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Marta Iesu emai fouga elogo aisama, epea apua elao kai, Maria auga eꞌai mo eagu.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Ke Marta elao Iesu eisa aisama epainia einaka, “Lopia, oi inae moagu koa aisama, afakuau faemae.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Kai lalogo pau ganinagai, Deo kapaꞌina alogoina auga agepenio,” eoma.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Ke Iesu Marta epainia einaka, “Oi afakuamu agemaunimue pugu,” eoma.
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Ke Marta einaka, “Lau lalogo kina fuagai papiau maꞌoai maeai akemaunimue aisama, isa isafa agemaunimue,” eoma.
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Ega aisama Iesu isa epainia einaka, “Papiau maeai ipamaunimueꞌi, ke mauni mamaga pipenina gome auga lau. Ega puo kaisau lau agepakoꞌaniau auga emae mo ganinagai, mauni mamaga ageafia paisa.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Ke kaisau pau eague auga, lau agepakoꞌaniau auga afaemaemae. Oi iꞌina iifaga lopakoꞌania ma?” eoma.
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Ke Marta einaka, “E Lopia, lau lapakoꞌania, oi Mesaia Deo Gauga aumu, alomai inae agofaꞌai keoma auga,” eoma.
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Ke iꞌina iifaga eifania afegai, elao akina Maria eifaga elao meꞌegai kai epainia einaka, “Pamalele auga emai efua, ke oi epaꞌaniainio,” eoma.
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Maria Iesu emai efua auga fouga elogo aisama, eꞌue efiaisakoa mo eega elao.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Kai egaꞌina alogai Iesu auga pagua alogai aekoko kai Marta elao auniꞌi kepiaogai, egaꞌina afugai mo eapa.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Iudea papiauꞌi Maria fou keagu kepaame auꞌi Maria eꞌue efiaisakoa mo epealai keisa aisama, keopolaga isa la apepe elao keoma puo, muninai mo kelao.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Ke Maria elao Iesu eapa afugai epealai Iesu eisa aisama, ife foꞌinai eꞌualai eomukipo kai epainia einaka, “Lopia, oi inae moagu koa aisama afakuau faemae,” eoma.
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Iesu isa eapepe eisa, ke Iudea papiauꞌi isa fou kemai auꞌi isafa keapepe eisaꞌi aisama, guaꞌi eani alogaina, ke alo isafa ekiekie alogaina.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Ega puo epaꞌani peniꞌi einaka, “Kapai oogeisa?” eoma.
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Ega aisama Iesu isafa eꞌina eapepe.
35 Jesus chorou.
36 Ke Iudea papiauꞌi isa eapepe keisa aisama, keifa keinaka, “Koꞌa isa anina ala eani oma auga amoisa,” keoma.
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Kai egaꞌina papiauꞌi isaꞌi auꞌi keinaka, “Isa maakimiꞌi auga maaga epafelo puo, gaifa Lasarus faemae gaoma koa, femae ma?” keoma.
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Iesu Maria eapepe eisa ke Iudea papiauꞌi isa fou kemai auꞌi isafa keapepe eisaꞌi guaꞌi eani alogaina, ke alo isafa ekiekie alogaina puo emai laai eapa. Ke egaꞌina laaga auga iku inegai ke fopa akaikiꞌa ake kepae apua.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Ega puo Iesu papiau egae keapa auꞌi epainiꞌi einaka, “Fopa amopaelaisa,” eoma.
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Ega aisama Iesu eifa einaka, “Lau oi alapainio, oi lau alopakoꞌaniau aisama, Deo ega isapu ke ega eaea akaikiꞌa fou afoloisaꞌi alaoma ma?” eoma.
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Ega puo fopa la ake kepae apua auga kepaelaisa. Egae kai Iesu ufa eakae penia kai eifa einaka, “Amau, ainau lologonia kainai tenkiu lapenio.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Lau lalogo oi aufa kina mo ainau lologo kai, iꞌina papiauꞌi inae keapae auꞌi fauꞌiai iꞌina iifaga laifania, ega koa isa lau oi eemuai lamai auga fekepakoꞌania laoma,” eoma.
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Iesu egaꞌina eifania efua aisama, eifa akaikiꞌa einaka, “Lasarus, mopealai mai!” eoma.
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Ega aisama mae auga tiapu manipina faaga ke kania fou kemoka auga faagagai kekaega kai epealai emai.
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Ega puo Iudea papiauꞌi Maria iisa kemai auꞌi maꞌo Iesu kapaꞌina ekapaisa keisa aisama, Iesu kepakoꞌania.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Kai egaꞌina papiauꞌi isaꞌi auꞌi Faliseo auꞌi eeꞌi kelao Iesu kapaꞌina ekapaisa auga maaꞌiai fouga keifania.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Ega aisama sakedote lopiaꞌi, ke Faliseo auꞌi fou iifa ipakaina afugai kansolo auꞌi fou laꞌafou agaꞌo keifaga.
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Iꞌa isa maaga mo agaisaoga egaꞌina agekapaꞌi koa aisama, papiau maꞌoai isa akepakoꞌania. Ega aisama Roma kamanina papiauꞌi akemai iꞌa afuꞌa ke aꞌa ago fou akeafiꞌi,” keoma.
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Ega aisama epoꞌiai au aka Kaiafas inipo egaꞌina alogai sakedote lopia faꞌa emia auga eifa einaka, “Oi kapa agaꞌo alologo mo laaꞌi!
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Au agaꞌomo papiau fauꞌiai femae auga felo kai, isa puogai ago fofouga papiauꞌi fekemae laaꞌi fekemia auga apala ipauma auga aloisa,” eoma.
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Isa egaꞌina iifaga eifania auga, isa ifo ega logoai aeifania kai, egaꞌina inipogai isa sakedote lopia faꞌa emia kainai, profeta koa emia Iesu Iudea ago papiauꞌi fauꞌiai agemae auga fouga eifafoua.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Kai Iesu auga egaꞌina ago papiauꞌi mo fauꞌiai afaemae kai, Deo gauga kekani okaoka ago iꞌoiꞌi iꞌoiꞌiai keagu auꞌi isafa fekemai afu agaꞌomogai fekeagu papiau agaꞌomo fekemia eoma kainai agemae.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Ega puo egaꞌina papiauꞌi egaꞌina kinagai keꞌina Iesu isaupugua iifaga kepaapa.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Ega puo Iesu Iudea papiauꞌi epoꞌiai kalafaꞌai aelao aemai kai, elao ago maini kainagai pagua agaꞌo aka Efraim, egae ega imoi fou keagu.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Ke Iudea papiauꞌi eꞌi Pasover miamiaga kina emai kainagai aisama, papiau maꞌo taoni afegai keagu auꞌi kelao Ierusaleme taoninai. Ke miamia aemia koa kai isa ifoꞌi eꞌi kagakaga kainai aloꞌi ofuga keikuisa efua kai, keagu egaꞌina miamia keꞌimaisa, alogai fekekoko keoma.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Egaꞌina alogai isa Deo ega eꞌa eapa afugai keapa Iesu kekapunia, ke ifoꞌi mo epoꞌiai kepaꞌani keinaka, “Ala oopola oma? Isa iꞌina miamia afaemai ma?” keoma.
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Kai sakedote lopiaꞌi ke Faliseo auꞌi fou papiau keifa kapula peniꞌi keifa, aufalao Iesu kapai afeisa koa, femai maaꞌiai feifa fefiakoa ega koa fekeafia fekegope keoma.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.