João 11
Mauni Mamaga Iifaga (MEK) vs NAA
1 Egaꞌina afegai au agaꞌo aka Lasarus eisafa eka. Isa ifiao aka Maria ke aaga Marta auniꞌi eꞌi pagua aka Betani paguaga auga.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ifiao iꞌina aka Maria auga mulamula foga felogai Lopia Iesu ife eꞌefaisa, ke fufugai epaigu fugania auga afakua aka Lasarus eisafa eka.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ega puo Lasarus afakua gua iifa keulaisa Iesu kepainia keinaka, “Lopia, moisa oi alomu koꞌagai anina loani alogaina auga eisafa ekae,” keoma.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Ke Iesu iꞌina iifaga elogo aisama eifa einaka, “Isafa egaꞌina auga agelao mae afaemia kai, Deo ega akaikiꞌa ke ega isapu fou fefoki kainai isa eisafa. Ega koa isafa egaꞌina faagagai papiau, Deo Gauga au akaikiꞌa fekepamia eoma kainai ega emia oma,” eoma.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Iesu Maria aaga Marta ke afakuaꞌi Lasarus fou aniꞌi eani alogaina.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Ega mo ganinagai Lasarus eisafa fouga elogo aisama, fiakoa isa eeꞌi pagua aelao kai, kina gua mo isa eagu paguagai eagu.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Egaꞌina afegai Iesu ega imoi epainiꞌi einaka, “Iꞌa amamue Iudea ago amalao pugu,” eoma.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Kai isa ega imoi keinaka, “Rabai, pau mo egae Iudea papiauꞌi oi kepoai kegafounio keoma kai pau momue ega molao pugu looma,” keoma.
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Ke Iesu einaka, “Kina agaꞌomo alogai kina maaga ouꞌaga laagai gua laaꞌi pagu? Au agaꞌo kinai epea koa aisama, ife afaeꞌanina, gome isa iꞌina agofaꞌa eaeagai afu eisa epea.
9 Jesus respondeu:
10 Kai gapiai agepea aisama kai ife ageꞌanina, gome eaea laaꞌi,” eoma.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Iesu egaꞌina iifaga eifania afegai, ega imoi epainiꞌi pugu einaka, “Iꞌa ekefaꞌaꞌa Lasarus efeu efua, alalao egae alapago ageꞌuegekae,” eoma.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Kai Iesu ega imoi keifa keinaka, “Lopia isa efeu koa aisama, felo agemia,” keoma.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Iesu Lasarus emae efua auga fouga eifania kai, isa ega imoi auga kapaꞌina eifania auga akelogo puo keopolaga efeu ipauma mo keoma.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Ega puo Iesu isa maaꞌiai eifa ofakaea einaka, “Lasarus emae efua.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Ke oi faumiai lau isa fou egae laaꞌi auga alogama lapaꞌaua, ega koa oi lau fopakoꞌaniau. Pau omai isa eega alao,” eoma.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Ega aisama ega imoi agaꞌomo Tomas kepafaala Didimas, iꞌa malaꞌaisai kafela keoma auga, Iesu kapaꞌina eifania auga aelogo felo puo Iesu ega imoi isaꞌi auꞌi epainiꞌi einaka, “Iꞌa isafa isa fou alao, ega koa Lopia fou kaiꞌalao famae,” eoma.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Ke Iesu elao Betani paguagai epealai aisama, Lasarus kina pani la alogai eka auga elogo.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Betani auga Ierusaleme fou epoꞌi afaꞌagamo kilomita oiso koa iꞌopoga.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Ke Iudea papiauꞌi maꞌo kemai Marta akina Maria auniꞌi afakuaꞌi emae puo kegapaameꞌi keoma.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Marta Iesu emai fouga elogo aisama, epea apua elao kai, Maria auga eꞌai mo eagu.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ke Marta elao Iesu eisa aisama epainia einaka, “Lopia, oi inae moagu koa aisama, afakuau faemae.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Kai lalogo pau ganinagai, Deo kapaꞌina alogoina auga agepenio,” eoma.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Ke Iesu Marta epainia einaka, “Oi afakuamu agemaunimue pugu,” eoma.
23 Jesus disse a ela:
24 Ke Marta einaka, “Lau lalogo kina fuagai papiau maꞌoai maeai akemaunimue aisama, isa isafa agemaunimue,” eoma.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ega aisama Iesu isa epainia einaka, “Papiau maeai ipamaunimueꞌi, ke mauni mamaga pipenina gome auga lau. Ega puo kaisau lau agepakoꞌaniau auga emae mo ganinagai, mauni mamaga ageafia paisa.
25 Então Jesus declarou:
26 Ke kaisau pau eague auga, lau agepakoꞌaniau auga afaemaemae. Oi iꞌina iifaga lopakoꞌania ma?” eoma.
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Ke Marta einaka, “E Lopia, lau lapakoꞌania, oi Mesaia Deo Gauga aumu, alomai inae agofaꞌai keoma auga,” eoma.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Ke iꞌina iifaga eifania afegai, elao akina Maria eifaga elao meꞌegai kai epainia einaka, “Pamalele auga emai efua, ke oi epaꞌaniainio,” eoma.
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Maria Iesu emai efua auga fouga elogo aisama, eꞌue efiaisakoa mo eega elao.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Kai egaꞌina alogai Iesu auga pagua alogai aekoko kai Marta elao auniꞌi kepiaogai, egaꞌina afugai mo eapa.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Iudea papiauꞌi Maria fou keagu kepaame auꞌi Maria eꞌue efiaisakoa mo epealai keisa aisama, keopolaga isa la apepe elao keoma puo, muninai mo kelao.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Ke Maria elao Iesu eapa afugai epealai Iesu eisa aisama, ife foꞌinai eꞌualai eomukipo kai epainia einaka, “Lopia, oi inae moagu koa aisama afakuau faemae,” eoma.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Iesu isa eapepe eisa, ke Iudea papiauꞌi isa fou kemai auꞌi isafa keapepe eisaꞌi aisama, guaꞌi eani alogaina, ke alo isafa ekiekie alogaina.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Ega puo epaꞌani peniꞌi einaka, “Kapai oogeisa?” eoma.
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Ega aisama Iesu isafa eꞌina eapepe.
35 Jesus chorou.
36 Ke Iudea papiauꞌi isa eapepe keisa aisama, keifa keinaka, “Koꞌa isa anina ala eani oma auga amoisa,” keoma.
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Kai egaꞌina papiauꞌi isaꞌi auꞌi keinaka, “Isa maakimiꞌi auga maaga epafelo puo, gaifa Lasarus faemae gaoma koa, femae ma?” keoma.
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Iesu Maria eapepe eisa ke Iudea papiauꞌi isa fou kemai auꞌi isafa keapepe eisaꞌi guaꞌi eani alogaina, ke alo isafa ekiekie alogaina puo emai laai eapa. Ke egaꞌina laaga auga iku inegai ke fopa akaikiꞌa ake kepae apua.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Ega puo Iesu papiau egae keapa auꞌi epainiꞌi einaka, “Fopa amopaelaisa,” eoma.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Ega aisama Iesu eifa einaka, “Lau oi alapainio, oi lau alopakoꞌaniau aisama, Deo ega isapu ke ega eaea akaikiꞌa fou afoloisaꞌi alaoma ma?” eoma.
40 Jesus respondeu:
41 Ega puo fopa la ake kepae apua auga kepaelaisa. Egae kai Iesu ufa eakae penia kai eifa einaka, “Amau, ainau lologonia kainai tenkiu lapenio.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Lau lalogo oi aufa kina mo ainau lologo kai, iꞌina papiauꞌi inae keapae auꞌi fauꞌiai iꞌina iifaga laifania, ega koa isa lau oi eemuai lamai auga fekepakoꞌania laoma,” eoma.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Iesu egaꞌina eifania efua aisama, eifa akaikiꞌa einaka, “Lasarus, mopealai mai!” eoma.
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Ega aisama mae auga tiapu manipina faaga ke kania fou kemoka auga faagagai kekaega kai epealai emai.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Ega puo Iudea papiauꞌi Maria iisa kemai auꞌi maꞌo Iesu kapaꞌina ekapaisa keisa aisama, Iesu kepakoꞌania.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Kai egaꞌina papiauꞌi isaꞌi auꞌi Faliseo auꞌi eeꞌi kelao Iesu kapaꞌina ekapaisa auga maaꞌiai fouga keifania.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Ega aisama sakedote lopiaꞌi, ke Faliseo auꞌi fou iifa ipakaina afugai kansolo auꞌi fou laꞌafou agaꞌo keifaga.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Iꞌa isa maaga mo agaisaoga egaꞌina agekapaꞌi koa aisama, papiau maꞌoai isa akepakoꞌania. Ega aisama Roma kamanina papiauꞌi akemai iꞌa afuꞌa ke aꞌa ago fou akeafiꞌi,” keoma.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ega aisama epoꞌiai au aka Kaiafas inipo egaꞌina alogai sakedote lopia faꞌa emia auga eifa einaka, “Oi kapa agaꞌo alologo mo laaꞌi!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Au agaꞌomo papiau fauꞌiai femae auga felo kai, isa puogai ago fofouga papiauꞌi fekemae laaꞌi fekemia auga apala ipauma auga aloisa,” eoma.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Isa egaꞌina iifaga eifania auga, isa ifo ega logoai aeifania kai, egaꞌina inipogai isa sakedote lopia faꞌa emia kainai, profeta koa emia Iesu Iudea ago papiauꞌi fauꞌiai agemae auga fouga eifafoua.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Kai Iesu auga egaꞌina ago papiauꞌi mo fauꞌiai afaemae kai, Deo gauga kekani okaoka ago iꞌoiꞌi iꞌoiꞌiai keagu auꞌi isafa fekemai afu agaꞌomogai fekeagu papiau agaꞌomo fekemia eoma kainai agemae.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ega puo egaꞌina papiauꞌi egaꞌina kinagai keꞌina Iesu isaupugua iifaga kepaapa.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Ega puo Iesu Iudea papiauꞌi epoꞌiai kalafaꞌai aelao aemai kai, elao ago maini kainagai pagua agaꞌo aka Efraim, egae ega imoi fou keagu.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Ke Iudea papiauꞌi eꞌi Pasover miamiaga kina emai kainagai aisama, papiau maꞌo taoni afegai keagu auꞌi kelao Ierusaleme taoninai. Ke miamia aemia koa kai isa ifoꞌi eꞌi kagakaga kainai aloꞌi ofuga keikuisa efua kai, keagu egaꞌina miamia keꞌimaisa, alogai fekekoko keoma.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Egaꞌina alogai isa Deo ega eꞌa eapa afugai keapa Iesu kekapunia, ke ifoꞌi mo epoꞌiai kepaꞌani keinaka, “Ala oopola oma? Isa iꞌina miamia afaemai ma?” keoma.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Kai sakedote lopiaꞌi ke Faliseo auꞌi fou papiau keifa kapula peniꞌi keifa, aufalao Iesu kapai afeisa koa, femai maaꞌiai feifa fefiakoa ega koa fekeafia fekegope keoma.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.