Hebreus 7
Mauni Mamaga Iifaga (MEK) vs NTLH
1 — ausente —
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 — ausente —
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Melkisedek ina ama laaꞌi ke ufuga apa isafa laaꞌi. Ke isa ega mauni ke ega mae kina kai agaꞌo aelogo. Isa auga Deo Gauga koa iꞌopoga sakedote agemia aoniamo.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Oi isa ala eakaikiꞌa oma auga amoopolaga: Iꞌa ufuꞌa apaꞌa Abraham au akaikiꞌa ipauma auga ifaniai amu eafiiꞌi auꞌi, auꞌi ouꞌaga epoꞌiai agaꞌomo agaꞌomo eafilaiꞌi isa epeniia.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Kai iꞌina kagakaga auga inipo maꞌo kelao afegai, Moses ega iifa kainai Lefi ikupugai sakedote kemia auꞌi ega koa kekapaisa. Isa Israel papiauꞌi maꞌoai eeꞌiai kapa maꞌoai kekae auꞌi, auꞌi ouꞌaga epoꞌiai agaꞌomo agaꞌomo keafiiꞌi. Israel papiauꞌi isa aaꞌi akiꞌi Abraham okogai kemai auꞌi mo ganinagai, eeꞌiai ega koa kekapaisa.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Kai Melkisedek auga Lefi ikupugai aemai. Ke isa auga Moses ega iifa aeapa koa kai emai. Ega mo ganinagai, isa Abraham eegai amu ouꞌaga epoꞌiai agaꞌomo agaꞌomo eafiiꞌi. Ke isa Abraham Deo eegai pakoꞌa niniꞌanina eafiia auga, Deo ega gafegafeai kapa felo agepenia auga eifa felo penia.
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 Iifa gome oi ologo felo, au akaikiꞌa auga eoge isa papagai auga eifa felo penia.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Iꞌa aꞌa sakedote papiau aumauni puo akemae mo ganinagai, papiau eꞌi amu maꞌoai auꞌi ouꞌaga epoꞌiai, agaꞌomo agaꞌomo keafiiꞌi. Kai sakedote Melkisedek auga, Deo ega iifa kainai eague aoniamo kai, Abraham ega amu maꞌoai auꞌi ouꞌaga epoꞌiai agaꞌomo agaꞌomo eafiiꞌi.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 — ausente —
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 — ausente —
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Lau laifa kakaua koa iꞌopoga, ufainagai Deo Aaron okogai akemai auꞌi sakedote eꞌi pinauga fekekapa eoma. Egaꞌina pinauga kainai Moses Israel papiauꞌi egaꞌina iifaga muninai fekepea auga epagama. Sakedote pinauga egaꞌina papiau Deo maagai aloꞌi opaina gapamia koa aisama, Deo sakedote agaꞌo Aaron okogai laaꞌi kai, Melkisedek koa iꞌopoga auga faekinaga faemai.
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 Kai Deo ega koa ekapaisa gome Lefi ikupuga sakedoteꞌi eꞌi pinauga akekapa felo puo, ikupu iꞌoina auga agaꞌo ekinaga sakedote epamia. Ega koa aisama, Moses ega iifai kagakaga kekapaꞌi auꞌi isafa fekeau pagainiꞌi iꞌoiꞌi fekemia.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 Ke Juda ikupuga papiauꞌi epoꞌiai kai agaꞌo sakedote pinauga aekapaisa Deo amu kepaꞌa penia afugai isafa aeapa aepinauga. Ega kainai Iesu sakedote emia aoniamo auga, ikupu iꞌoinai emai.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 Gome iꞌa alogo iꞌa aꞌa Lopia Iesu Melkisedek koa iꞌopoga auga Juda ikupugai emai. Kai Moses egaꞌina ikupuga papiauꞌi sakedote fekemia auga fouga agaꞌo aeifania.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Ke lai kapaꞌina aifania auga sakedote agaꞌo Melkisedek koa agemai aisama, egaꞌina kapaꞌi maꞌoai agepafoki felo alogainiꞌi.
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 Isa auga papiau aumauni eꞌi iifa kainai sakedote aemia kai Melkisedek koa iꞌopoga, afaemaemae ageagu aoniamo auga isapuga kainai sakedote emia.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Gome Deo ega iifa pukagai Iesu fouga iina kepapua oma:
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 Deo Lefi ikupuga sakedoteꞌi eꞌi pinauga eoge meꞌe. Gome Moses ega iifa aekapula ke kapa agaꞌo aepagama.
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 Lau ega laifa oma gome Lefi ikupuga sakedoteꞌi eꞌi pinaugai papiau fekepalagainiꞌi, Deo maagai alo opai auꞌi fekemia auga aekainia. Kai pau auga Deo Iesu faagagai afiaꞌama felo agaꞌo emaiseina epeniiꞌa.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Deo ifo akegai eifa koꞌania Iesu sakedote emia. Kai Lefi ikupugai sakedote kemia auꞌi Deo ifo akegai aeifa koꞌania sakedote akemia.
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 Deo ifo akegai eifa koꞌania Iesu sakedote emia auga fouga ega iifa pukagai iina eifa oma:
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 Deo ega pakoꞌa iifaga egaꞌina kainai, Iesu iꞌa fauꞌaisai sakedote pinaugaga aoniamo agekapa. Ega kainai ufainagai Deo ega niniꞌani papiau fou kekapaisa, Isa papiau fou gagao fekekapa auga iifaga epafelo alogaina. Ke Iesu akagai egaꞌina niniꞌanina auga koꞌa ipauma mo agemia.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Ke Lefi ikupuga sakedoteꞌi keagu eꞌi pinauga kekapaiꞌi. Kai isa papiau aumauni puo kemae, fekepinauga mo felao auga aekainia. Ega puo papiau maꞌo isa afuꞌi keafiia kepinauga.
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 Kai Iesu auga aoniamo eague puo, ega sakedote pinaugaga agekapa afaefuafua, papiau agaꞌo isa afuga afaeafia.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 Ke Iesu aoniamo eague papiau fauꞌiai Deo egoina. Ega kainai papiau kapaꞌi isa akagai Deo eega kelao auꞌi, Iesu aoniamo isa kaniaꞌi ageagamau koꞌania agekaina.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 Iifa gome Iesu sakedote lopia faꞌa egaꞌina auga, iꞌa fauꞌaisai sakedote emia auga ekai felo alogaina. Isa auga alo opaina ipauma. Isa papiau eeꞌiai ega apala agaꞌo laaꞌi. Isa alo elolofa ke laomai apalaꞌi kekapaꞌi auꞌi epoꞌiai eagu kai laomai apala agaꞌo aekapaisa. Isa ufai eague auga, ke aka aagoa ufa fou Deo epagamaꞌi auꞌi amuꞌi maꞌoai ekaꞌegainiꞌi.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 — ausente —
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 — ausente —
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.