Hebreus 11
Mauni Mamaga Iifaga (MEK) vs VC
1 Iifa gome Deo kapaꞌina eifa koꞌania auga apakoꞌania afiaꞌamai aꞌima auga agaafia paisa. Ke Deo kapaꞌina eifa koꞌania auga, pau alaisa mo ganinagai agaisa paisa.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 — ausente —
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 — ausente —
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Apele Deo kapaꞌina eifania auga epakoꞌania puogai, Kaino Deo amu epaꞌa penia koa iꞌopoga aekapaisa. Kai Apele Deo amu epaꞌa penia auga, alo koꞌagai ekapaisa. Egaꞌina pakoꞌagai, Deo Abel amu isa epaꞌa penia auꞌi eeꞌiai eifa felo, ke maagai alo opaina epamia, ega laomai felo auga ega iifa pukagai eifafoua. Ke Apele emae efua mo ganinagai, ega laomaisai pau iꞌa epamaleleniꞌa paisa.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Enok Deo kapaꞌina eifania auga epakoꞌania puogai, egaꞌina pakoꞌagai aemae kai Deo isa eafiia ufa elaoaina. Ega kainai isa mae gamuga ala koa auga aeoponia, ke kai agaꞌo isa imaauga aekapulaisa. Isa inae aagoai eagu alogai aufa kina Deo alo epagama. Ega puo Deo isa ega laomai felo auga fouga ega iifa pukagai eifafoua.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Iifa gome isa ega ekapa oma kainai, kaisau Deo kapaꞌina eifania auga afaepakoꞌania aisama, Deo alo agepagama afaekaina. Ega puo kaisau Deo eega gamai eoma auga, Deo eague auga fepakoꞌania. Ke alo koꞌagai Deo ekapuga auga, ega laomai felo afa Deo agepenia auga isafa fepakoꞌania.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Ufainagai Deo Noa aina epalogo, imu akaikiꞌa agepaꞌaua papiau laomai apalaꞌi kekapaꞌi auꞌi eꞌi apala afaꞌi ageoge eoma. Noa Deo kapaꞌina eifania auga epakoꞌania puogai, imu kina aemai aeisa koa kai, Deo Au Akaikiꞌa epamia aina eafiia. Ke ega famili kaniaꞌi gaagamauga eoma puo sikuna ekapaisa. Ke ega pakoꞌai sikuna ekapaisa kainai, agofaꞌa papiauꞌi Deo akepakoꞌania auꞌi eꞌi laomai apala afa Deo epeniiꞌi auga epakinaiꞌa. Ke Deo eifa kaisau Isa agepakoꞌania auga Isa maagai alo opaina agemia eoma. Noa egaꞌina pakoꞌagai Deo maagai alo opaina emia.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Ke Deo Abraham epainia afu agaꞌo muniai isa apuga agemia auga afuga galao eoma. Ega aisama Abraham Deo kapaꞌina eifania auga epakoꞌania puogai, afu aelogo aelaolao mo ganinagai, Deo aina eafiia Kanaan ago elao.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 — ausente —
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 — ausente —
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Ke Abraham akafa Sara eogeoge ke eapao alogaina puo, Deo eifa koꞌania gauga maꞌo agemia auga iisa aekainia koa iꞌopoga. Kai isa Deo kapaꞌina eifania auga epakoꞌania puogai, Deo ega isapuai isa einae gauga emauni.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Ke Abraham isafa eapao alogaina femae koa iꞌopoga kai, ufuga apa isa okogai kemai auꞌi, ufai miꞌimiꞌi kealogai alogaina, ke foeai figu agapaauga afaekaina auga koa iꞌopoꞌi kemia.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Abraham gauga Aisak ke ufuga Iakobo fou maꞌoai Deo eifa koꞌania, Kanaan ago agepeniꞌi akeafia eoma auga epo emaefa alogaina. Ega mo ganinagai, opoꞌiai maaꞌi elao ago egaꞌina akeafia auga keisa puo, alogamai mo keagu keꞌimaisa elao kemae. Kai isa au aꞌiꞌi ke peagege auꞌi koa iꞌopoꞌi aagoai akeagu epo afaemaefa auga keifafoua.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Papiau ega keifa oma auꞌi, ufai Deo ega aguagu afuga keꞌimaisa mo ganinagai, opoꞌiai eꞌi ago koꞌa ipauma ufai ekaega auga kekapuga auga kepakinaiꞌa.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Ke isa ifoꞌi eꞌi ago kepuaꞌafuga auga kegaopolaga koa aisama, keaga agaꞌo fekekapuga fekemue pugu.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Kai isa ega koa akekapaisa kai, ufai ago felo koꞌa ipauma ekae auga maega kepaꞌaua kegaafia keoma. Ke Deo isa fauꞌiai ufa taonina epafua ekaega puo, keifaga eꞌi Deo keoma auga meagaina aepaꞌaua auga iꞌa alogo.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 — ausente —
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Gome Abraham epakoꞌania Deo Aisak maeai agepamaunimue eoma puo ega koa ekapaisa. Ega aisama Deo Abraham alo koꞌagai Isa epakoꞌania auga elogo kainai, Abraham epaapakipo Aisak aeaupugua. Egaꞌina iisa auga, Abraham Aisak emae koa iꞌopoga kai, maeai eafimue koa iꞌopoga.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Aisak Deo kapaꞌina eifania auga epakoꞌania. Ega puo gauga Iakobo ke Esau auniꞌi muni ala fekeagu oma auga faagaꞌiai Deo ega gafegafe fekeafia eoma, eifa felo peniꞌi.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Ke Iakobo Deo kapaꞌina eifania auga epakoꞌania. Ega puo eapao alogaina ega mae kuagai mo ganinagai, Deo au akaikiꞌa epamia, eꞌue iꞌini eafiia eꞌaniaoga ke Deo eau afagaina. Ke Iosepa gauga auniꞌi agaꞌo agaꞌo Deo ega gafegafe fekeafia eoma puo, eifa felo peniꞌi.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Ke Iakobo gauga Iosepa isafa Deo kapaꞌina eifania auga epakoꞌania. Ega puo eapao alogaina ega mae kuagai, Israel papiauꞌi Isiptoai akepealai auga fouga maaꞌiai eifania. Ke agemae afegai, isa Isipto akepuaꞌafuga aisama, uniaga fekeafia fekelaoaina eoma.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Egaꞌina afegai Moses emauni aisama, ina ama isa imoi aage laaꞌi, ke Deo isa faagagai kapa agaꞌo agekapa auga gamuga keoponia, ke Deo kepakoꞌania. Ega kainai Isipto kinina imoi feaupuguꞌi auga iifaga akemaniꞌiaina. Ke gafa oiso alogai imoi kepaiꞌofake.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Egaꞌina afegai Faro gauga ifiaoga Moses eafiia ega eꞌai epafaꞌa. Kai Deo Israel papiauꞌi Isipto agogai fepapealaiꞌi eoma auga Moses epakoꞌania. Ega kainai Moses fekeifaga Faro gauga ifiaoga gauga fekeoma auga epamafua.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 — ausente —
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 — ausente —
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Ke Moses ega ekapa oma aisama, kin Faro gua ekupu. Kai Moses isa aemaniꞌiaina, Deo epakoꞌania paisa. Ega kainai Isipto epuaꞌafuga. Isa ega ekapa oma auga, Deo kapaꞌina eifania auga aeisa koa kai opogai mo eisa epakoꞌania.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Egaꞌina afegai Moses emue Isipto elao pugu. Egae kai Deo agelo eulaisa, Isipto papiauꞌi gauꞌi maguaeꞌi faꞌaniauꞌi feaupuguꞌi eoma. Ega aisama Moses Deo epakoꞌania kainai miamia aka ‘Pasover’ epagama. Ke Deo ega iifa kainai, Moses Israel papiauꞌi epainiꞌi aꞌo ifaꞌi paꞌafiai kelakaisa, ega koa Deo ega agelo imoi faꞌaniauꞌi Isiptoai eaupuguꞌi aisama, Israel papiauꞌi gauꞌi faagaꞌi aeafi opogaina.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Egaꞌina afegai Israel papiauꞌi Isiptoai kepealai kelao Aꞌu Pitoga keoma afugai kepealai. Kai egae Moses Deo ega iifa epapinauga, aꞌu efolapea aisama, isa Deo kepakoꞌania kainai, aagoa fugagai koa iꞌopogai kepea pagai. Kai Isipto papiauꞌi keꞌopoisa kegapea pagai keoma aisama, keaꞌakogo afeꞌai.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 — ausente —
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 — ausente —
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Ke pau kapaꞌina mo alaifania pugu! Lau Kidion, Barak, Samson, Jefta, Davide, Samuel, ke profeta maꞌoai fouꞌi alaifa afeꞌaina koa aisama, epo agemaefa alogaina puo, fouꞌi maꞌo afalaifania kai pau afaꞌagamo mo alaifania.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Egaꞌina papiauꞌi Deo kepakoꞌania kainai, epoꞌiai isaꞌi kin keaupuguꞌi eꞌi amu keafiiꞌi. Isaꞌi Deo maagai laomai feloꞌi mo kekapaiꞌi. Isaꞌi Deo eifa koꞌania kapaꞌina agepeniꞌi eoma auga keafiia. Isaꞌi laion akeꞌi keafunia.
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Ke eꞌi pakoꞌa kainai isaꞌi fekeumapuguꞌi keoma puo, lo eufa emoge alogai kepiu kokoꞌi kai, lo isapugai isa aeumapuguꞌi. Isaꞌi ifani aꞌifaꞌiai fekemae koa iꞌopoga kai keꞌegeiꞌi. Isaꞌi keapoke kai Deo epakapulaniꞌi. Isaꞌi ifaniai isapu akaikiꞌagai kekapula alogaina, eꞌi ou fou kepipaini auꞌi maꞌoai keauokaꞌi.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Ke papie isaꞌi isafa gauꞌi kemae kai, Deo kepakoꞌania kainai, gauꞌi kemaunimue kemue eeꞌi kemai pugu. Papiau isaꞌi ega koa faagaꞌiai kemia. Kai papiau, pakoꞌa papiauꞌi isaꞌi Deo fekepuniaiaina fakepakoꞌania keoma kai, isa fou fekepea fekeagu aage mo auga keumakalaina. Ega puo faagaꞌi kepakiekie alogaina fekemae koa iꞌopoga. Kai isa muni fekemaunimue agu felo fekeafia keoma puo, kepamafua Deo akemunia.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Ke papiau isaꞌi auga Deo kepakoꞌania kainai, kepaꞌauꞌi keaꞌalainiꞌi, ke kegapukiꞌi. Ke isaꞌi auꞌi tieiniai kepaagaꞌi kai tipulai kepaaguꞌi.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Ke papiau isaꞌi auga kepoai kefouniꞌi, ke isaꞌi iiliai ipuainagai keilipeaꞌi gua kepamiaꞌi. Ke isaꞌi ifani aꞌifagai keaupuguꞌi. Ke isaꞌi Deo kepakoꞌania kainai, papiau isa kepakiekieꞌi, ke keafi apalaniꞌi puo keulalu alogaina. Ega puo sipi ke nani fou faagaꞌi kepaopukiꞌi auꞌi keiꞌiukaꞌi kelao kemai.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Egaꞌina papiauꞌi kiekieai kepiaukoko kelao ago maininai ikuai kealao keamai. Ke kelao iku ineꞌiai ke kakiꞌa isafa ineꞌiai keagu. Ega kainai agofaꞌa fofouga papiauꞌi laomai apalaꞌi kekapaꞌi auꞌi, egaꞌina papiauꞌi eꞌi pakoꞌai laomai feloꞌi mo kekapaꞌi auꞌi fou fekeagu auga aekainia.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Egaꞌina papiauꞌi maꞌoai fouꞌi laifania auꞌi eꞌi pakoꞌa kainai Deo maagai akaꞌi felo emia, ke Deo isa eeꞌiai egafegafe alogaina. Kai ufainagai isa agofaꞌai keagu alogai, Deo eifa koꞌania Mesaia ageulaisa papiau kaniaꞌi ageagamauga eoma auga akeisa.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Kai iꞌa auga ufainagai Deo kapa felo ipauma eifa koꞌania auga pau Mesaia emai aisa. Kapa puo Deo ega ekapa oma? Deo anina eani, isa iꞌa fou kaiꞌalao falao kaniaꞌa feagamauga, ke maagai alo opai auꞌa famia eoma puo ega ekapa oma.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.