Hebreus 11
Mauni Mamaga Iifaga (MEK) vs ARA
1 Iifa gome Deo kapaꞌina eifa koꞌania auga apakoꞌania afiaꞌamai aꞌima auga agaafia paisa. Ke Deo kapaꞌina eifa koꞌania auga, pau alaisa mo ganinagai agaisa paisa.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que se não veem.
2 — ausente —
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 — ausente —
3 Pela fé, entendemos que foi o universo formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não aparecem.
4 Apele Deo kapaꞌina eifania auga epakoꞌania puogai, Kaino Deo amu epaꞌa penia koa iꞌopoga aekapaisa. Kai Apele Deo amu epaꞌa penia auga, alo koꞌagai ekapaisa. Egaꞌina pakoꞌagai, Deo Abel amu isa epaꞌa penia auꞌi eeꞌiai eifa felo, ke maagai alo opaina epamia, ega laomai felo auga ega iifa pukagai eifafoua. Ke Apele emae efua mo ganinagai, ega laomaisai pau iꞌa epamaleleniꞌa paisa.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus mais excelente sacrifício do que Caim; pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio dela, também mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Enok Deo kapaꞌina eifania auga epakoꞌania puogai, egaꞌina pakoꞌagai aemae kai Deo isa eafiia ufa elaoaina. Ega kainai isa mae gamuga ala koa auga aeoponia, ke kai agaꞌo isa imaauga aekapulaisa. Isa inae aagoai eagu alogai aufa kina Deo alo epagama. Ega puo Deo isa ega laomai felo auga fouga ega iifa pukagai eifafoua.
5 Pela fé, Enoque foi trasladado para não ver a morte; não foi achado, porque Deus o trasladara. Pois, antes da sua trasladação, obteve testemunho de haver agradado a Deus.
6 Iifa gome isa ega ekapa oma kainai, kaisau Deo kapaꞌina eifania auga afaepakoꞌania aisama, Deo alo agepagama afaekaina. Ega puo kaisau Deo eega gamai eoma auga, Deo eague auga fepakoꞌania. Ke alo koꞌagai Deo ekapuga auga, ega laomai felo afa Deo agepenia auga isafa fepakoꞌania.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porquanto é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que se torna galardoador dos que o buscam.
7 Ufainagai Deo Noa aina epalogo, imu akaikiꞌa agepaꞌaua papiau laomai apalaꞌi kekapaꞌi auꞌi eꞌi apala afaꞌi ageoge eoma. Noa Deo kapaꞌina eifania auga epakoꞌania puogai, imu kina aemai aeisa koa kai, Deo Au Akaikiꞌa epamia aina eafiia. Ke ega famili kaniaꞌi gaagamauga eoma puo sikuna ekapaisa. Ke ega pakoꞌai sikuna ekapaisa kainai, agofaꞌa papiauꞌi Deo akepakoꞌania auꞌi eꞌi laomai apala afa Deo epeniiꞌi auga epakinaiꞌa. Ke Deo eifa kaisau Isa agepakoꞌania auga Isa maagai alo opaina agemia eoma. Noa egaꞌina pakoꞌagai Deo maagai alo opaina emia.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído acerca de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, aparelhou uma arca para a salvação de sua casa; pela qual condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Ke Deo Abraham epainia afu agaꞌo muniai isa apuga agemia auga afuga galao eoma. Ega aisama Abraham Deo kapaꞌina eifania auga epakoꞌania puogai, afu aelogo aelaolao mo ganinagai, Deo aina eafiia Kanaan ago elao.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber por herança; e partiu sem saber aonde ia.
9 — ausente —
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa;
10 — ausente —
10 porque aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e edificador.
11 Ke Abraham akafa Sara eogeoge ke eapao alogaina puo, Deo eifa koꞌania gauga maꞌo agemia auga iisa aekainia koa iꞌopoga. Kai isa Deo kapaꞌina eifania auga epakoꞌania puogai, Deo ega isapuai isa einae gauga emauni.
11 Pela fé, também, a própria Sara recebeu poder para ser mãe, não obstante o avançado de sua idade, pois teve por fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Ke Abraham isafa eapao alogaina femae koa iꞌopoga kai, ufuga apa isa okogai kemai auꞌi, ufai miꞌimiꞌi kealogai alogaina, ke foeai figu agapaauga afaekaina auga koa iꞌopoꞌi kemia.
12 Por isso, também de um, aliás já amortecido, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Abraham gauga Aisak ke ufuga Iakobo fou maꞌoai Deo eifa koꞌania, Kanaan ago agepeniꞌi akeafia eoma auga epo emaefa alogaina. Ega mo ganinagai, opoꞌiai maaꞌi elao ago egaꞌina akeafia auga keisa puo, alogamai mo keagu keꞌimaisa elao kemae. Kai isa au aꞌiꞌi ke peagege auꞌi koa iꞌopoꞌi aagoai akeagu epo afaemaefa auga keifafoua.
13 Todos estes morreram na fé, sem ter obtido as promessas; vendo-as, porém, de longe, e saudando-as, e confessando que eram estrangeiros e peregrinos sobre a terra.
14 Papiau ega keifa oma auꞌi, ufai Deo ega aguagu afuga keꞌimaisa mo ganinagai, opoꞌiai eꞌi ago koꞌa ipauma ufai ekaega auga kekapuga auga kepakinaiꞌa.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 Ke isa ifoꞌi eꞌi ago kepuaꞌafuga auga kegaopolaga koa aisama, keaga agaꞌo fekekapuga fekemue pugu.
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Kai isa ega koa akekapaisa kai, ufai ago felo koꞌa ipauma ekae auga maega kepaꞌaua kegaafia keoma. Ke Deo isa fauꞌiai ufa taonina epafua ekaega puo, keifaga eꞌi Deo keoma auga meagaina aepaꞌaua auga iꞌa alogo.
16 Mas, agora, aspiram a uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porquanto lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque; estava mesmo para sacrificar o seu unigênito aquele que acolheu alegremente as promessas,
18 — ausente —
18 a quem se tinha dito: Em Isaque será chamada a tua descendência;
19 Gome Abraham epakoꞌania Deo Aisak maeai agepamaunimue eoma puo ega koa ekapaisa. Ega aisama Deo Abraham alo koꞌagai Isa epakoꞌania auga elogo kainai, Abraham epaapakipo Aisak aeaupugua. Egaꞌina iisa auga, Abraham Aisak emae koa iꞌopoga kai, maeai eafimue koa iꞌopoga.
19 porque considerou que Deus era poderoso até para ressuscitá-lo dentre os mortos, de onde também, figuradamente, o recobrou.
20 Aisak Deo kapaꞌina eifania auga epakoꞌania. Ega puo gauga Iakobo ke Esau auniꞌi muni ala fekeagu oma auga faagaꞌiai Deo ega gafegafe fekeafia eoma, eifa felo peniꞌi.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou a Jacó e a Esaú, acerca de coisas que ainda estavam para vir.
21 Ke Iakobo Deo kapaꞌina eifania auga epakoꞌania. Ega puo eapao alogaina ega mae kuagai mo ganinagai, Deo au akaikiꞌa epamia, eꞌue iꞌini eafiia eꞌaniaoga ke Deo eau afagaina. Ke Iosepa gauga auniꞌi agaꞌo agaꞌo Deo ega gafegafe fekeafia eoma puo, eifa felo peniꞌi.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou.
22 Ke Iakobo gauga Iosepa isafa Deo kapaꞌina eifania auga epakoꞌania. Ega puo eapao alogaina ega mae kuagai, Israel papiauꞌi Isiptoai akepealai auga fouga maaꞌiai eifania. Ke agemae afegai, isa Isipto akepuaꞌafuga aisama, uniaga fekeafia fekelaoaina eoma.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens quanto aos seus próprios ossos.
23 Egaꞌina afegai Moses emauni aisama, ina ama isa imoi aage laaꞌi, ke Deo isa faagagai kapa agaꞌo agekapa auga gamuga keoponia, ke Deo kepakoꞌania. Ega kainai Isipto kinina imoi feaupuguꞌi auga iifaga akemaniꞌiaina. Ke gafa oiso alogai imoi kepaiꞌofake.
23 Pela fé, Moisés, apenas nascido, foi ocultado por seus pais, durante três meses, porque viram que a criança era formosa; também não ficaram amedrontados pelo decreto do rei.
24 Egaꞌina afegai Faro gauga ifiaoga Moses eafiia ega eꞌai epafaꞌa. Kai Deo Israel papiauꞌi Isipto agogai fepapealaiꞌi eoma auga Moses epakoꞌania. Ega kainai Moses fekeifaga Faro gauga ifiaoga gauga fekeoma auga epamafua.
24 Pela fé, Moisés, quando já homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 — ausente —
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado;
26 — ausente —
26 porquanto considerou o opróbrio de Cristo por maiores riquezas do que os tesouros do Egito, porque contemplava o galardão.
27 Ke Moses ega ekapa oma aisama, kin Faro gua ekupu. Kai Moses isa aemaniꞌiaina, Deo epakoꞌania paisa. Ega kainai Isipto epuaꞌafuga. Isa ega ekapa oma auga, Deo kapaꞌina eifania auga aeisa koa kai opogai mo eisa epakoꞌania.
27 Pela fé, ele abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a cólera do rei; antes, permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Egaꞌina afegai Moses emue Isipto elao pugu. Egae kai Deo agelo eulaisa, Isipto papiauꞌi gauꞌi maguaeꞌi faꞌaniauꞌi feaupuguꞌi eoma. Ega aisama Moses Deo epakoꞌania kainai miamia aka ‘Pasover’ epagama. Ke Deo ega iifa kainai, Moses Israel papiauꞌi epainiꞌi aꞌo ifaꞌi paꞌafiai kelakaisa, ega koa Deo ega agelo imoi faꞌaniauꞌi Isiptoai eaupuguꞌi aisama, Israel papiauꞌi gauꞌi faagaꞌi aeafi opogaina.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Egaꞌina afegai Israel papiauꞌi Isiptoai kepealai kelao Aꞌu Pitoga keoma afugai kepealai. Kai egae Moses Deo ega iifa epapinauga, aꞌu efolapea aisama, isa Deo kepakoꞌania kainai, aagoa fugagai koa iꞌopogai kepea pagai. Kai Isipto papiauꞌi keꞌopoisa kegapea pagai keoma aisama, keaꞌakogo afeꞌai.
29 Pela fé, atravessaram o mar Vermelho como por terra seca; tentando-o os egípcios, foram tragados de todo.
30 — ausente —
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 — ausente —
31 Pela fé, Raabe, a meretriz, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu com paz aos espias.
32 Ke pau kapaꞌina mo alaifania pugu! Lau Kidion, Barak, Samson, Jefta, Davide, Samuel, ke profeta maꞌoai fouꞌi alaifa afeꞌaina koa aisama, epo agemaefa alogaina puo, fouꞌi maꞌo afalaifania kai pau afaꞌagamo mo alaifania.
32 E que mais direi? Certamente, me faltará o tempo necessário para referir o que há a respeito de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Egaꞌina papiauꞌi Deo kepakoꞌania kainai, epoꞌiai isaꞌi kin keaupuguꞌi eꞌi amu keafiiꞌi. Isaꞌi Deo maagai laomai feloꞌi mo kekapaiꞌi. Isaꞌi Deo eifa koꞌania kapaꞌina agepeniꞌi eoma auga keafiia. Isaꞌi laion akeꞌi keafunia.
33 os quais, por meio da fé, subjugaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 Ke eꞌi pakoꞌa kainai isaꞌi fekeumapuguꞌi keoma puo, lo eufa emoge alogai kepiu kokoꞌi kai, lo isapugai isa aeumapuguꞌi. Isaꞌi ifani aꞌifaꞌiai fekemae koa iꞌopoga kai keꞌegeiꞌi. Isaꞌi keapoke kai Deo epakapulaniꞌi. Isaꞌi ifaniai isapu akaikiꞌagai kekapula alogaina, eꞌi ou fou kepipaini auꞌi maꞌoai keauokaꞌi.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio da espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos em guerra, puseram em fuga exércitos de estrangeiros.
35 Ke papie isaꞌi isafa gauꞌi kemae kai, Deo kepakoꞌania kainai, gauꞌi kemaunimue kemue eeꞌi kemai pugu. Papiau isaꞌi ega koa faagaꞌiai kemia. Kai papiau, pakoꞌa papiauꞌi isaꞌi Deo fekepuniaiaina fakepakoꞌania keoma kai, isa fou fekepea fekeagu aage mo auga keumakalaina. Ega puo faagaꞌi kepakiekie alogaina fekemae koa iꞌopoga. Kai isa muni fekemaunimue agu felo fekeafia keoma puo, kepamafua Deo akemunia.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Ke papiau isaꞌi auga Deo kepakoꞌania kainai, kepaꞌauꞌi keaꞌalainiꞌi, ke kegapukiꞌi. Ke isaꞌi auꞌi tieiniai kepaagaꞌi kai tipulai kepaaguꞌi.
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de escárnios e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 Ke papiau isaꞌi auga kepoai kefouniꞌi, ke isaꞌi iiliai ipuainagai keilipeaꞌi gua kepamiaꞌi. Ke isaꞌi ifani aꞌifagai keaupuguꞌi. Ke isaꞌi Deo kepakoꞌania kainai, papiau isa kepakiekieꞌi, ke keafi apalaniꞌi puo keulalu alogaina. Ega puo sipi ke nani fou faagaꞌi kepaopukiꞌi auꞌi keiꞌiukaꞌi kelao kemai.
37 Foram apedrejados, provados, serrados pelo meio, mortos a fio de espada; andaram peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras, necessitados, afligidos, maltratados
38 Egaꞌina papiauꞌi kiekieai kepiaukoko kelao ago maininai ikuai kealao keamai. Ke kelao iku ineꞌiai ke kakiꞌa isafa ineꞌiai keagu. Ega kainai agofaꞌa fofouga papiauꞌi laomai apalaꞌi kekapaꞌi auꞌi, egaꞌina papiauꞌi eꞌi pakoꞌai laomai feloꞌi mo kekapaꞌi auꞌi fou fekeagu auga aekainia.
38 (homens dos quais o mundo não era digno), errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Egaꞌina papiauꞌi maꞌoai fouꞌi laifania auꞌi eꞌi pakoꞌa kainai Deo maagai akaꞌi felo emia, ke Deo isa eeꞌiai egafegafe alogaina. Kai ufainagai isa agofaꞌai keagu alogai, Deo eifa koꞌania Mesaia ageulaisa papiau kaniaꞌi ageagamauga eoma auga akeisa.
39 Ora, todos estes que obtiveram bom testemunho por sua fé não obtiveram, contudo, a concretização da promessa,
40 Kai iꞌa auga ufainagai Deo kapa felo ipauma eifa koꞌania auga pau Mesaia emai aisa. Kapa puo Deo ega ekapa oma? Deo anina eani, isa iꞌa fou kaiꞌalao falao kaniaꞌa feagamauga, ke maagai alo opai auꞌa famia eoma puo ega ekapa oma.
40 por haver Deus provido coisa superior a nosso respeito, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.