Hebreus 11
Mauni Mamaga Iifaga (MEK) vs NVT
1 Iifa gome Deo kapaꞌina eifa koꞌania auga apakoꞌania afiaꞌamai aꞌima auga agaafia paisa. Ke Deo kapaꞌina eifa koꞌania auga, pau alaisa mo ganinagai agaisa paisa.
1 A fé mostra a realidade daquilo que esperamos; ela nos dá convicção de coisas que não vemos.
2 — ausente —
2 Pela fé, pessoas em tempos passados obtiveram aprovação.
3 — ausente —
3 Pela fé, entendemos que todo o universo foi formado pela palavra de Deus; assim, o que se vê originou-se daquilo que não se vê.
4 Apele Deo kapaꞌina eifania auga epakoꞌania puogai, Kaino Deo amu epaꞌa penia koa iꞌopoga aekapaisa. Kai Apele Deo amu epaꞌa penia auga, alo koꞌagai ekapaisa. Egaꞌina pakoꞌagai, Deo Abel amu isa epaꞌa penia auꞌi eeꞌiai eifa felo, ke maagai alo opaina epamia, ega laomai felo auga ega iifa pukagai eifafoua. Ke Apele emae efua mo ganinagai, ega laomaisai pau iꞌa epamaleleniꞌa paisa.
4 Pela fé, Abel apresentou a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Com isso, mostrou que era um homem justo, e Deus aprovou suas ofertas. Embora há muito esteja morto, ainda fala por meio de seu exemplo.
5 Enok Deo kapaꞌina eifania auga epakoꞌania puogai, egaꞌina pakoꞌagai aemae kai Deo isa eafiia ufa elaoaina. Ega kainai isa mae gamuga ala koa auga aeoponia, ke kai agaꞌo isa imaauga aekapulaisa. Isa inae aagoai eagu alogai aufa kina Deo alo epagama. Ega puo Deo isa ega laomai felo auga fouga ega iifa pukagai eifafoua.
5 Pela fé, Enoque foi levado para o céu sem ver a morte; “ele desapareceu porque Deus o levou para junto de si”. Porque, antes de ser levado, ele era conhecido por agradar a Deus.
6 Iifa gome isa ega ekapa oma kainai, kaisau Deo kapaꞌina eifania auga afaepakoꞌania aisama, Deo alo agepagama afaekaina. Ega puo kaisau Deo eega gamai eoma auga, Deo eague auga fepakoꞌania. Ke alo koꞌagai Deo ekapuga auga, ega laomai felo afa Deo agepenia auga isafa fepakoꞌania.
6 Sem fé é impossível agradar a Deus. Quem deseja se aproximar de Deus deve crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.
7 Ufainagai Deo Noa aina epalogo, imu akaikiꞌa agepaꞌaua papiau laomai apalaꞌi kekapaꞌi auꞌi eꞌi apala afaꞌi ageoge eoma. Noa Deo kapaꞌina eifania auga epakoꞌania puogai, imu kina aemai aeisa koa kai, Deo Au Akaikiꞌa epamia aina eafiia. Ke ega famili kaniaꞌi gaagamauga eoma puo sikuna ekapaisa. Ke ega pakoꞌai sikuna ekapaisa kainai, agofaꞌa papiauꞌi Deo akepakoꞌania auꞌi eꞌi laomai apala afa Deo epeniiꞌi auga epakinaiꞌa. Ke Deo eifa kaisau Isa agepakoꞌania auga Isa maagai alo opaina agemia eoma. Noa egaꞌina pakoꞌagai Deo maagai alo opaina emia.
7 Pela fé, Noé construiu uma grande embarcação para salvar sua família do dilúvio. Ele obedeceu a Deus, que o advertiu a respeito de coisas que nunca haviam acontecido. Pela fé, condenou o resto do mundo e recebeu a justiça que vem por meio da fé.
8 Ke Deo Abraham epainia afu agaꞌo muniai isa apuga agemia auga afuga galao eoma. Ega aisama Abraham Deo kapaꞌina eifania auga epakoꞌania puogai, afu aelogo aelaolao mo ganinagai, Deo aina eafiia Kanaan ago elao.
8 Pela fé, Abraão obedeceu quando foi chamado para ir à outra terra que ele receberia como herança. Ele partiu sem saber para onde ia.
9 — ausente —
9 E, mesmo quando chegou à terra que lhe havia sido prometida, viveu ali pela fé, pois era como estrangeiro, morando em tendas. Assim também fizeram Isaque e Jacó, que herdaram a mesma promessa.
10 — ausente —
10 Abraão esperava confiantemente pela cidade de alicerces eternos, planejada e construída por Deus.
11 Ke Abraham akafa Sara eogeoge ke eapao alogaina puo, Deo eifa koꞌania gauga maꞌo agemia auga iisa aekainia koa iꞌopoga. Kai isa Deo kapaꞌina eifania auga epakoꞌania puogai, Deo ega isapuai isa einae gauga emauni.
11 Pela fé, até mesmo Sara, embora estéril e idosa, pôde ter um filho. Ela creu que Deus era fiel para cumprir sua promessa.
12 Ke Abraham isafa eapao alogaina femae koa iꞌopoga kai, ufuga apa isa okogai kemai auꞌi, ufai miꞌimiꞌi kealogai alogaina, ke foeai figu agapaauga afaekaina auga koa iꞌopoꞌi kemia.
12 E, assim, uma nação inteira veio desse homem velho e sem vigor, uma nação numerosa como as estrelas do céu e incontável como a areia da praia.
13 Abraham gauga Aisak ke ufuga Iakobo fou maꞌoai Deo eifa koꞌania, Kanaan ago agepeniꞌi akeafia eoma auga epo emaefa alogaina. Ega mo ganinagai, opoꞌiai maaꞌi elao ago egaꞌina akeafia auga keisa puo, alogamai mo keagu keꞌimaisa elao kemae. Kai isa au aꞌiꞌi ke peagege auꞌi koa iꞌopoꞌi aagoai akeagu epo afaemaefa auga keifafoua.
13 Todos eles morreram na fé e, embora não tenham recebido todas as coisas que lhes foram prometidas, as avistaram de longe e de bom grado as aceitaram. Reconheceram que eram estrangeiros e peregrinos neste mundo.
14 Papiau ega keifa oma auꞌi, ufai Deo ega aguagu afuga keꞌimaisa mo ganinagai, opoꞌiai eꞌi ago koꞌa ipauma ufai ekaega auga kekapuga auga kepakinaiꞌa.
14 Evidentemente, quem fala desse modo espera ter sua própria pátria.
15 Ke isa ifoꞌi eꞌi ago kepuaꞌafuga auga kegaopolaga koa aisama, keaga agaꞌo fekekapuga fekemue pugu.
15 Se quisessem, poderiam ter voltado à terra de onde saíram,
16 Kai isa ega koa akekapaisa kai, ufai ago felo koꞌa ipauma ekae auga maega kepaꞌaua kegaafia keoma. Ke Deo isa fauꞌiai ufa taonina epafua ekaega puo, keifaga eꞌi Deo keoma auga meagaina aepaꞌaua auga iꞌa alogo.
16 mas buscavam uma pátria superior, um lar celestial. Por isso Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé, Abraão, ao ser posto à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Abraão, que havia recebido as promessas, estava disposto a sacrificar seu único filho,
18 — ausente —
18 embora Deus lhe tivesse dito: “Isaque é o filho de quem depende sua descendência”.
19 Gome Abraham epakoꞌania Deo Aisak maeai agepamaunimue eoma puo ega koa ekapaisa. Ega aisama Deo Abraham alo koꞌagai Isa epakoꞌania auga elogo kainai, Abraham epaapakipo Aisak aeaupugua. Egaꞌina iisa auga, Abraham Aisak emae koa iꞌopoga kai, maeai eafimue koa iꞌopoga.
19 Concluiu que, se Isaque morresse, Deus tinha poder para trazê-lo de volta à vida. E, em certo sentido, recebeu seu filho de volta dos mortos.
20 Aisak Deo kapaꞌina eifania auga epakoꞌania. Ega puo gauga Iakobo ke Esau auniꞌi muni ala fekeagu oma auga faagaꞌiai Deo ega gafegafe fekeafia eoma, eifa felo peniꞌi.
20 Pela fé, Isaque prometeu bênçãos para o futuro de seus filhos, Jacó e Esaú.
21 Ke Iakobo Deo kapaꞌina eifania auga epakoꞌania. Ega puo eapao alogaina ega mae kuagai mo ganinagai, Deo au akaikiꞌa epamia, eꞌue iꞌini eafiia eꞌaniaoga ke Deo eau afagaina. Ke Iosepa gauga auniꞌi agaꞌo agaꞌo Deo ega gafegafe fekeafia eoma puo, eifa felo peniꞌi.
21 Pela fé, Jacó, prestes a morrer, abençoou cada um dos filhos de José e se curvou para adorar, apoiado em seu cajado.
22 Ke Iakobo gauga Iosepa isafa Deo kapaꞌina eifania auga epakoꞌania. Ega puo eapao alogaina ega mae kuagai, Israel papiauꞌi Isiptoai akepealai auga fouga maaꞌiai eifania. Ke agemae afegai, isa Isipto akepuaꞌafuga aisama, uniaga fekeafia fekelaoaina eoma.
22 Pela fé, José, no fim da vida, declarou com toda a confiança que os israelitas deixariam o Egito e deu ordens para que cuidassem de seus ossos.
23 Egaꞌina afegai Moses emauni aisama, ina ama isa imoi aage laaꞌi, ke Deo isa faagagai kapa agaꞌo agekapa auga gamuga keoponia, ke Deo kepakoꞌania. Ega kainai Isipto kinina imoi feaupuguꞌi auga iifaga akemaniꞌiaina. Ke gafa oiso alogai imoi kepaiꞌofake.
23 Pela fé, os pais de Moisés o esconderam por três meses tão logo ele nasceu, pois viram que a criança era linda e não tiveram medo de desobedecer ao decreto do rei.
24 Egaꞌina afegai Faro gauga ifiaoga Moses eafiia ega eꞌai epafaꞌa. Kai Deo Israel papiauꞌi Isipto agogai fepapealaiꞌi eoma auga Moses epakoꞌania. Ega kainai Moses fekeifaga Faro gauga ifiaoga gauga fekeoma auga epamafua.
24 Pela fé, Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,
25 — ausente —
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a aproveitar os prazeres transitórios do pecado.
26 — ausente —
26 Considerou melhor sofrer por causa do Cristo do que possuir os tesouros do Egito, pois tinha em vista sua grande recompensa.
27 Ke Moses ega ekapa oma aisama, kin Faro gua ekupu. Kai Moses isa aemaniꞌiaina, Deo epakoꞌania paisa. Ega kainai Isipto epuaꞌafuga. Isa ega ekapa oma auga, Deo kapaꞌina eifania auga aeisa koa kai opogai mo eisa epakoꞌania.
27 Pela fé, saiu do Egito sem medo da ira do rei e prosseguiu sem vacilar, como quem vê aquele que é invisível.
28 Egaꞌina afegai Moses emue Isipto elao pugu. Egae kai Deo agelo eulaisa, Isipto papiauꞌi gauꞌi maguaeꞌi faꞌaniauꞌi feaupuguꞌi eoma. Ega aisama Moses Deo epakoꞌania kainai miamia aka ‘Pasover’ epagama. Ke Deo ega iifa kainai, Moses Israel papiauꞌi epainiꞌi aꞌo ifaꞌi paꞌafiai kelakaisa, ega koa Deo ega agelo imoi faꞌaniauꞌi Isiptoai eaupuguꞌi aisama, Israel papiauꞌi gauꞌi faagaꞌi aeafi opogaina.
28 Pela fé, ordenou que o povo de Israel celebrasse a Páscoa e aspergisse com sangue os batentes das portas, para que o anjo da morte não matasse seus filhos mais velhos.
29 Egaꞌina afegai Israel papiauꞌi Isiptoai kepealai kelao Aꞌu Pitoga keoma afugai kepealai. Kai egae Moses Deo ega iifa epapinauga, aꞌu efolapea aisama, isa Deo kepakoꞌania kainai, aagoa fugagai koa iꞌopogai kepea pagai. Kai Isipto papiauꞌi keꞌopoisa kegapea pagai keoma aisama, keaꞌakogo afeꞌai.
29 Pela fé, o povo de Israel atravessou o mar Vermelho, como se estivesse em terra seca. Quando os egípcios tentaram segui-los, morreram todos afogados.
30 — ausente —
30 Pela fé, o povo marchou ao redor de Jericó durante sete dias, e suas muralhas caíram.
31 — ausente —
31 Pela fé, a prostituta Raabe não foi morta com os habitantes de sua cidade que se recusaram a obedecer, pois ela acolheu em paz os espiões.
32 Ke pau kapaꞌina mo alaifania pugu! Lau Kidion, Barak, Samson, Jefta, Davide, Samuel, ke profeta maꞌoai fouꞌi alaifa afeꞌaina koa aisama, epo agemaefa alogaina puo, fouꞌi maꞌo afalaifania kai pau afaꞌagamo mo alaifania.
32 Quanto mais preciso dizer? Levaria muito tempo para falar sobre a fé que Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas tiveram.
33 Egaꞌina papiauꞌi Deo kepakoꞌania kainai, epoꞌiai isaꞌi kin keaupuguꞌi eꞌi amu keafiiꞌi. Isaꞌi Deo maagai laomai feloꞌi mo kekapaiꞌi. Isaꞌi Deo eifa koꞌania kapaꞌina agepeniꞌi eoma auga keafiia. Isaꞌi laion akeꞌi keafunia.
33 Pela fé, eles conquistaram reinos, governaram com justiça e receberam promessas. Fecharam a boca de leões,
34 Ke eꞌi pakoꞌa kainai isaꞌi fekeumapuguꞌi keoma puo, lo eufa emoge alogai kepiu kokoꞌi kai, lo isapugai isa aeumapuguꞌi. Isaꞌi ifani aꞌifaꞌiai fekemae koa iꞌopoga kai keꞌegeiꞌi. Isaꞌi keapoke kai Deo epakapulaniꞌi. Isaꞌi ifaniai isapu akaikiꞌagai kekapula alogaina, eꞌi ou fou kepipaini auꞌi maꞌoai keauokaꞌi.
34 apagaram chamas de fogo e escaparam de morrer pela espada. Sua fraqueza foi transformada em força. Tornaram-se poderosos na batalha e fizeram fugir exércitos inteiros.
35 Ke papie isaꞌi isafa gauꞌi kemae kai, Deo kepakoꞌania kainai, gauꞌi kemaunimue kemue eeꞌi kemai pugu. Papiau isaꞌi ega koa faagaꞌiai kemia. Kai papiau, pakoꞌa papiauꞌi isaꞌi Deo fekepuniaiaina fakepakoꞌania keoma kai, isa fou fekepea fekeagu aage mo auga keumakalaina. Ega puo faagaꞌi kepakiekie alogaina fekemae koa iꞌopoga. Kai isa muni fekemaunimue agu felo fekeafia keoma puo, kepamafua Deo akemunia.
35 Mulheres receberam de volta seus queridos que haviam morrido. Outros, porém, foram torturados, recusando-se a ser libertos, e depositaram sua esperança na ressurreição para uma vida melhor.
36 Ke papiau isaꞌi auga Deo kepakoꞌania kainai, kepaꞌauꞌi keaꞌalainiꞌi, ke kegapukiꞌi. Ke isaꞌi auꞌi tieiniai kepaagaꞌi kai tipulai kepaaguꞌi.
36 Alguns foram alvo de zombaria e açoites, e outros, acorrentados em prisões.
37 Ke papiau isaꞌi auga kepoai kefouniꞌi, ke isaꞌi iiliai ipuainagai keilipeaꞌi gua kepamiaꞌi. Ke isaꞌi ifani aꞌifagai keaupuguꞌi. Ke isaꞌi Deo kepakoꞌania kainai, papiau isa kepakiekieꞌi, ke keafi apalaniꞌi puo keulalu alogaina. Ega puo sipi ke nani fou faagaꞌi kepaopukiꞌi auꞌi keiꞌiukaꞌi kelao kemai.
37 Alguns morreram apedrejados, outros foram serrados ao meio, e outros ainda, mortos à espada. Alguns andavam vestidos com peles de ovelhas e cabras, necessitados, afligidos e maltratados.
38 Egaꞌina papiauꞌi kiekieai kepiaukoko kelao ago maininai ikuai kealao keamai. Ke kelao iku ineꞌiai ke kakiꞌa isafa ineꞌiai keagu. Ega kainai agofaꞌa fofouga papiauꞌi laomai apalaꞌi kekapaꞌi auꞌi, egaꞌina papiauꞌi eꞌi pakoꞌai laomai feloꞌi mo kekapaꞌi auꞌi fou fekeagu auga aekainia.
38 Este mundo não era digno deles. Vagaram por desertos e montes, escondendo-se em cavernas e buracos na terra.
39 Egaꞌina papiauꞌi maꞌoai fouꞌi laifania auꞌi eꞌi pakoꞌa kainai Deo maagai akaꞌi felo emia, ke Deo isa eeꞌiai egafegafe alogaina. Kai ufainagai isa agofaꞌai keagu alogai, Deo eifa koꞌania Mesaia ageulaisa papiau kaniaꞌi ageagamauga eoma auga akeisa.
39 Todos eles obtiveram aprovação por causa de sua fé; no entanto, nenhum deles recebeu tudo que havia sido prometido.
40 Kai iꞌa auga ufainagai Deo kapa felo ipauma eifa koꞌania auga pau Mesaia emai aisa. Kapa puo Deo ega ekapa oma? Deo anina eani, isa iꞌa fou kaiꞌalao falao kaniaꞌa feagamauga, ke maagai alo opai auꞌa famia eoma puo ega ekapa oma.
40 Pois Deus tinha algo melhor preparado para nós, de modo que, sem nós, eles não chegassem à perfeição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.