Atos 23

Mauni Mamaga Iifaga (MEK) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Paulo kansolo auꞌi maaꞌi alo ipauma eisa ke eifa einaka, “Aau akiu, lau alou opou fofougai Deo ega pinauga lakapa, ke Deo maagai laomai feloꞌi mo lakapaiꞌi emai iina kina. Lau alouai lapakoꞌania kapa agaꞌo alapalifua,” eoma.
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ega aisama sakedote lopia faꞌa aka Ananias Paulo eegai keapa auꞌi eifa kapula peniꞌi ake kegapoa eoma.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Kai Paulo Ananias epainia einaka, “Oi egae loague lau Moses ega iifa laaupea looma kainai lopaꞌani peniau. Kai papiau lopainiꞌi akeu kegapoa looma puo, oi ifomu Moses ega iifa egaꞌina auga loaupea. Oi afemu felo kai alomu auga eofu afeꞌai. Ega puo Deo oi agepoaiso!” eoma.
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Ega aisama Paulo eegai keapa auꞌi Paulo kepainia keinaka, “Oi Deo ega sakedote lopia faꞌa eegai foloifa apala!” keoma.
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Kai Paulo einaka, “Aau akiu, lau alalogo felo. Moses ega iifai iina eifa oma, ‘Papiau keꞌimaꞌi auꞌi eeꞌiai foloifa apala,’ eoma. Ega puo isa sakedote lopia faꞌa auga malogo koa aisama, falaifa apala penia,” eoma.
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Egaꞌina alogai Paulo iifa ipakaina eꞌa alogai papiau isaꞌi Saduseo ikupuga auꞌi, ke isaꞌi Faliseo ikupuga auꞌi eisaꞌi. Ega aisama Paulo eagaga einaka, “Aau akiu, lau Faliseo au. Lau inau amau isafa Faliseo papiauꞌi. Lau inae iifa lapakaisa, gome Deo papiau maeai agepamaunimueꞌi auga lapakoꞌania laꞌima,” eoma.
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Paulo egaꞌina eifania aisama, Saduseo auꞌi ke Faliseo auꞌi epoꞌiai akekua eꞌuegekae, laꞌafouai kekani aua aua eꞌi ikupuai keagu.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Faliseo auꞌi keifa Deo papiau maeai agepamaunimueꞌi keoma. Ke agelo ke isage isafa koꞌaꞌi keague auga kepakoꞌania. Kai Saduseo auꞌi auga iꞌina iifaꞌi koꞌaꞌi laaꞌi keoma.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Ke fou keakekua keagaga aꞌoaꞌo akaikiꞌa emia. Faliseo epoꞌiai, Moses ega iifa kepamalelenia auꞌi isaꞌi keꞌuegekae Saduseo auꞌi keloꞌu peniꞌi keinaka, “Lai iꞌina auga faagagai kapa agaꞌo apala alakapulaisa. Iifa gome isage o agelo iꞌina auga fou keniniꞌani koa aisama, apala agaꞌo aekapaisa puo faagagai kapa agaꞌo fakapa koa afaekaina,” keoma.
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Ke akekua akaikiꞌa ipauma emia aisama, ifani auꞌi 1000 eꞌimaꞌi lopiaga, Paulo kelaꞌa aisoge eisaꞌi afemae eoma puo emaniꞌi alogaina. Ega kainai ifani auꞌi eifa kapula peniꞌi, kegaake papiau epoꞌiai Paulo kegalaꞌalaisa, isa keaguagu afuga kegalaoaina eoma.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Egaꞌina gapinai, Lopia emai Paulo eegai eapa kai, epainia einaka, “Folomaniꞌi, alomu mopakapulania! Ierusaleme taoninai lau fou loifafou kapulania koa iꞌopoga mo, Romai isafa ega koa fokapa,” eoma.
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Egani aisama Iudea papiauꞌi kekaigugu, Paulo ala fekeaupugu oma auga ninina keꞌaninia. Ke ifoꞌi aloꞌi koꞌagai kepakoꞌania afakeaniani, kapa agaꞌo afakeinu, Paulo akeaupugua afegai kai keoma.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Au maꞌoai auꞌi 40 apiegai iifa egaꞌina kepaapa.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Egae kai egaꞌina auꞌi sakedote lopia faꞌaꞌi, ke au akaikiꞌaꞌi fou eeꞌi kelao kepainiꞌi keinaka, “Lai ifomai alomai koꞌagai apakoꞌania, afalaaniani ke kapa agaꞌo afalainu agelao Paulo agaaupugua afegai kai.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Ega puo oi ke kansolo auꞌi fou ifani auꞌi 1000 eꞌimaꞌi lopiaga eega folao, Paulo felo o apala ekapaiꞌi auga fokapulaiꞌi fologo felo ke pifogeai fogoina fepapealaisa fomaiseina. Ke ifani lopiaga isa agepapealaisa iina agemaiseina keagai aisama, lai afua aague isa agaaupugua,” keoma.
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Kai Paulo afakua gauga oꞌoae iꞌina fouga elogo aisama, elao ifani auꞌi eꞌi aguagu afugai Paulo maagai eifania.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Ega aisama Paulo ifani auꞌi 100 eꞌimaꞌi lopiaga eifaga emai ke epainia einaka, “Iꞌina auga aguꞌa ifani auꞌi 1000 eꞌimaꞌi lopiaga maagai niniꞌani agaꞌo gaifania eoma puo, molaoaina,” eoma.
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Ega puo ifani auꞌi 100 eꞌimaꞌi auga isa elaoaina, ifani lopiaga eegai ke epainia einaka, “Paulo, tipula auga eifaniau. Ke lau lalao aisama, isa epainiau eifa, iꞌina auga oi maamuai kapa agaꞌo gaifania eoma puo isa oi eemu lamaiseina,” eoma.
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Ke ifani lopiaga egaꞌina auga imagai eafi epapea elao meꞌegai kai epaꞌani penia einaka, “Kapaꞌina maauai moifania looma?” eoma.
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Ke au egaꞌina einaka, “Iudea papiauꞌi aloꞌi agaꞌomo emia, fafoko eemu fekemai, Paulo felo o apala ekapaiꞌi auꞌi fekekapulaiꞌi fekelogo felo, ke pifogeai akepainio, isa fopapealaisa, fekelaoaina kansolo agoꞌiai fekepaapa keoma.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Papiau 40 apiegai ifoꞌi aloꞌi koꞌagai kepakoꞌania, afakeaniani ke kapa agaꞌo afakeinu agelao Paulo akeaupugua afegai kai keoma. Iꞌina papiauꞌi pau kefua keiꞌofake oi mo emu iifa kaina kekai. Ega puo isa akemai akepainio aisama, ainaꞌi foloafia Paulo folopapealaisa,” eoma.
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Ifani auꞌi 1000 eꞌimaꞌi lopiaga, au aguꞌa egaꞌina epainia elao kai, eifa kapula penia einaka, “Kapaꞌina maauai loifania auga kai agaꞌo maagai foloifania,” eoma.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Egae kai isa ifani auꞌi 100 keꞌimaꞌi auꞌi auniꞌi eifaniꞌi. Isa kemai aisama eifa kapula peniꞌi einaka, “Ifani auꞌi 200 ke ifani auꞌi otiai keaguka auꞌi, auꞌi maꞌoai 70, ke auli iso keafiꞌi auꞌi, auꞌi maꞌoai 200 amoafi kaiguguiꞌi amofua amoagu, gapiai kina maaga 9 oꞌclock koa iꞌopoga Sisarea taonina folao.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Ke Paulo isafa ega oti agaꞌo fopagome, feaguka foꞌima felo kafana Feliks afugai fopakoko kai fomai,” eoma.
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Ke malele isafa epapua epeniiꞌi. Malele egaꞌina iina epapua oma:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 Kafana Feliks, au akaikiꞌa ipaumamu aumu. Oi loagu felo ma?
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Iudea papiauꞌi iꞌina auga keafiia kegaaupugua keoma. Kai isa Roma auga, auga aꞌo lalogonia aisama, lau eꞌu ifani auꞌi fou alao isa aafiia kania agagaoga.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Ke kapa puo Iudea papiauꞌi, isa iifa ipakainai kepaapauka auga malogo laoma puo, isa eꞌi kansolo eeꞌi lalaoaina.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Ke iifa kepakaisa aꞌo lalogonia aisama, lalogo isa Moses ega iifa kainai puo iifa kepakaisa. Kai isa fetipula femae koa kapaꞌi agaꞌo aekapaiꞌi puo laopolaga aekainia.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Ke au agaꞌo emai Iudea papiauꞌi isa akeaupugua iifaga kepaapa auga fouga maauai eifania aisama, fiakoa mo laulaisa eemu efai. Ke iifa kepakaisa auꞌi isafa laifa kapula peniꞌi oi eemu fekefai maamuai isa kapaꞌina apala ekapaisa auga fekeifania laoma. Mo efua.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Ega puo ifani auꞌi eꞌi lopia ega iifa kainai kepea, gapiai Paulo keafiia kelaoainia mo Antipatria taoninai.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Egani aisama, ifani auꞌi otiai keaguka auꞌi mo Paulo keisaoga kelaoaina kai, ifani auꞌi fofouga kemue eꞌi aguagu afuga kelao.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Paulo fou kelao auꞌi, Sisarea taoninai kepealai aisama, malele kafana kepeniia. Ke Paulo isafa kafana imagai kepaaua.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Kafana malele egaꞌina ekuapinia efua aisama, Paulo epaꞌani penia einaka, “Oi ago kapagai lomai?” eoma.
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Ke Paulo Silisia agogai emai auga eifania aꞌo elogonia aisama, epainia einaka, “Ekainia, iifa ipakaina kekapaisa auꞌi iina akemai aisama, oi emu iifa ipakaina aꞌo alalogo,” eoma. Egae kai ega au auꞌi eifa kapula peniꞌi, isa fekelaoaina kin Herod ega eꞌa, kafana eagu afugai feagu kai fekeꞌima eoma.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.