Atos 22
Mauni Mamaga Iifaga (MEK) vs NVT
1 Ke Paulo ega niniꞌaniai iina eifa oma einaka, “Amau ke aau akiu, pau ifou fou alaifania ainau fologo,” eoma.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Papiau isa Hibru malagai eniniꞌani aina kelogonia aisama, komo mo keoma.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 Ke Paulo isa epainiꞌi pugu einaka, “Lau Iudea au, Tarsus taonina, Silisia agogai lamauni kai, lamai inae Ierusaleme taoninai lafaꞌa. Egae kai lau pamalele auga au akaikiꞌa aka Kamaliel epamaleleniau. Isa lau iꞌa ufuꞌa apaꞌa Moses ega iifa maꞌoai fofougai epamaleleniau. Ega puo pau inae maꞌoai oapae koa iꞌopoga mo, lau isafa alou koꞌa ipaumagai Deo ega iifa kainai lapea.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Ufainagai lau Iesu ega iifa muninai kepea auꞌi, au ke papie fou laafiiꞌi lagopeiꞌi ke lapatipulaniꞌi. Ega koa iꞌopoga lakapaisa laafi apalaniꞌi, ke isaꞌi isafa lapamaeꞌi.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Sakedote lopia faꞌaꞌi ke kansolo maꞌoai lau kapaꞌina lakapaiꞌi auga kelogo felo puo, pau kapaꞌina laifania auga koꞌa mo maamiai akeifania agekaina. Isa Damaskus taonina papiauꞌi, Iesu kepakoꞌania auꞌi faafiꞌi fagopeꞌi malelega kepapua kepeniiau. Ega puo lau pakoꞌa papiauꞌi faafiꞌi, fagopeꞌi Ierusaleme taonina famaiseiniꞌi, fapatipulaniꞌi laoma kainai, Damaskus taonina lalao.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Kina maaga atiafa koa iꞌopoga lalao Damaskus taonina eegai aisama, fiakoa mo eaea akaikiꞌa ufai eake eailofeisau.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Ega aisama maau epaꞌuminania laꞌualai aꞌisaai. Ke ufai aufalao agaꞌo eniniꞌani epainiau einaka, “Saulo! Saulo! Kapa puo loafi apalaniau?” eoma.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 “Ke lau lainaka, ‘Lopia! Oi kaisau?’ laoma.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Kai lau fou alao auꞌi eaea akaikiꞌa keisa kai aꞌoaꞌo egaꞌina auga aꞌo akelogonia, ke kaisau fou aniniꞌani auga akelogo.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Ke lau lapaꞌani pugu lainaka, ‘Lopia! Kapaꞌina fakapa looma?’ laoma.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Kai eaea akaikiꞌa maau epakimiꞌinia puo, fou apea auꞌi imauai keafi kepapeaisau Damaskus taonina alogai akoko.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Damaskus taoninai au agaꞌo aka Ananias eagu. Isa alo koꞌagai Moses ega iifa muninai epea. Ega puo Iudea papiauꞌi Damaskus taoninai keagu auꞌi maꞌoai egaꞌina auga kelogo felo ke aina kainai kepea. Isa lau gaisau eoma puo eeu emai.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Emai eeuai eapa aisama epainiau einaka, ‘Akiu Saulo! Maamu felo gamia pugu!’ eoma. Ega aisama pau pau maau ekiakae isa laisa.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 “Ke isa epainiau einaka, ‘Ufuꞌa apaꞌa eꞌi Deo ega pinauga kapaꞌina auga fologo fokapa eoma puo ega logoai ekinanio. Ega kainai Iesu alo opaina auga keagai eapakina penio loisa ke akegai niniꞌani aꞌo lologonia.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Oi kapaꞌina loisa ke aꞌo lologonia auga fouga maꞌoai papiau maaꞌiai foifafoua.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Ega puo pau kina maaga folopafua! Moꞌue Iesu mopakoꞌania, akagai baptismo moafia, ke emu laomai apalaꞌi moumakalainiꞌi. Egae kai Deo emu laomai apalaꞌi ageꞌagegeainiꞌi,’ eoma.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Egaꞌina afegai lamue Ierusaleme taonina lamai. Inae Deo ega eꞌa alogai lakoko lamegamega laolao kai maau elaulau Lopia Iesu laisa.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Isa lau epainiau einaka, ‘Paafiafi Ierusaleme taonina mopuaꞌafuga, gome oi lau fou aloifafoua auga afakepakoꞌania,’ eoma.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 “Ke lau isa lapainia lainaka, ‘Kai Lopia, lau Iudea eꞌi laꞌafou afuꞌi agaꞌo agaꞌo lalao, papiau oi kepakoꞌanio auꞌi laafiiꞌi, laauniiꞌi, ke lapatipulaniꞌi.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Ke papiau ifoꞌi afeꞌi tiapuꞌi keiꞌiulaiꞌi emu pinauga auga Stefano keaupugua ifa efaka aisama, lau egae laapa isa afeꞌi tiapuꞌi laꞌimaiꞌi, ke ega mae auga lapamia felo mo laoma. Iꞌina lakapaiꞌi auꞌi Ierusaleme taonina papiauꞌi maꞌoai kelogo felo,’ laoma.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 “Kai Lopia eifa pugu einaka, ‘Molao lau alaulaiso agofaꞌa fua Iudea papiauꞌi laaꞌi auꞌi eeꞌi alolao,’” eoma.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Papiau Paulo aina kelogonia elaolao, Iudea papiauꞌi laaꞌi auꞌi fouꞌi eifania aisama, aisoꞌi gomegai keagaga keinaka, “Isa amaꞌama auga. Iꞌina agofaꞌagai ageagu afaekaina. Ega puo amoaupugua!” keoma.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ke isa guaꞌi ekupu alogaina puo, keagaga afeꞌi tiapuꞌi keiꞌiulaiꞌi kepuakeꞌi, aeapu keafiia keꞌafoka.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Ega aisama ifani lopiaga ega au auꞌi eifa kapula peniꞌi, Paulo aguagu afugai fekekokoaina eoma. Ke kekokoaina aisama, Iudea papiauꞌi kapa puo, iina koa isa puogai keagaga aage mo auga fekekapulaisa eoma. Ega puo isa ega au auꞌi epainiꞌi, uipiai kegagapuka ke kegapaꞌani penia eoma.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Paulo ima keafiakae kania laagai kegopeisa ke kegagapuka keomaoma kai, ifani 100 eꞌimaꞌi lopiaga egae eapa auga epainia einaka, “Lau Roma au. Roma auga ega kelele kapa auga alokapulaisa kai agogapuka auga felo ma opamia?” eoma.
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Ke egaꞌina lopiaga iꞌina iifaga aꞌo elogonia aisama, elao ifani auꞌi 1000 eꞌimaꞌi lopiaga auga maagai fouga eifania einaka, “Iꞌina auga Roma auga. Isa kapa apala agaꞌo ekapaisa auga alakapulaisa. Ega puo faagagai kapa agaꞌo fakapa koa auga afaekaina,” eoma.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Ifani lopiaga iꞌina iifaga aꞌo elogonia aisama, Paulo eega elao epaꞌani penia einaka, “Moifa, iifa gome oi Roma aumu ma?” eoma.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Ke ifani lopiaga eifa einaka, “Lau Roma au mamia laoma aisama, moni akaikiꞌa laogeisa kai Roma au lamia,” eoma.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Ega puo kegapaꞌani penia keoma auꞌi Paulo fouga kelogo aisama, fiakoa mo keapamue. Ke ifani lopiaga egaꞌina ifo Paulo Roma auga ke ega kelele agaꞌo akekapulaisa kai tieiniai kegopeisa auga Roma kamanina eifa apua. Ega puo emaniꞌi alogaina.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Kai ifani lopiaga kapa puo Iudea papiauꞌi Paulo iifa fepakaisa auga oko galogo eoma. Ega puo egani aisama Paulo epapealaisa. Ke iifa eulaisa sakedote lopia faꞌaꞌi ke kansolo maꞌoai fekekaigugu fekeniniꞌani eoma. Ke kekaigugu aisama, Paulo elaoaina maꞌoai
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.