Atos 22
Mauni Mamaga Iifaga (MEK) vs NAA
1 Ke Paulo ega niniꞌaniai iina eifa oma einaka, “Amau ke aau akiu, pau ifou fou alaifania ainau fologo,” eoma.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Papiau isa Hibru malagai eniniꞌani aina kelogonia aisama, komo mo keoma.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 Ke Paulo isa epainiꞌi pugu einaka, “Lau Iudea au, Tarsus taonina, Silisia agogai lamauni kai, lamai inae Ierusaleme taoninai lafaꞌa. Egae kai lau pamalele auga au akaikiꞌa aka Kamaliel epamaleleniau. Isa lau iꞌa ufuꞌa apaꞌa Moses ega iifa maꞌoai fofougai epamaleleniau. Ega puo pau inae maꞌoai oapae koa iꞌopoga mo, lau isafa alou koꞌa ipaumagai Deo ega iifa kainai lapea.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Ufainagai lau Iesu ega iifa muninai kepea auꞌi, au ke papie fou laafiiꞌi lagopeiꞌi ke lapatipulaniꞌi. Ega koa iꞌopoga lakapaisa laafi apalaniꞌi, ke isaꞌi isafa lapamaeꞌi.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Sakedote lopia faꞌaꞌi ke kansolo maꞌoai lau kapaꞌina lakapaiꞌi auga kelogo felo puo, pau kapaꞌina laifania auga koꞌa mo maamiai akeifania agekaina. Isa Damaskus taonina papiauꞌi, Iesu kepakoꞌania auꞌi faafiꞌi fagopeꞌi malelega kepapua kepeniiau. Ega puo lau pakoꞌa papiauꞌi faafiꞌi, fagopeꞌi Ierusaleme taonina famaiseiniꞌi, fapatipulaniꞌi laoma kainai, Damaskus taonina lalao.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Kina maaga atiafa koa iꞌopoga lalao Damaskus taonina eegai aisama, fiakoa mo eaea akaikiꞌa ufai eake eailofeisau.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ega aisama maau epaꞌuminania laꞌualai aꞌisaai. Ke ufai aufalao agaꞌo eniniꞌani epainiau einaka, “Saulo! Saulo! Kapa puo loafi apalaniau?” eoma.
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “Ke lau lainaka, ‘Lopia! Oi kaisau?’ laoma.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Kai lau fou alao auꞌi eaea akaikiꞌa keisa kai aꞌoaꞌo egaꞌina auga aꞌo akelogonia, ke kaisau fou aniniꞌani auga akelogo.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Ke lau lapaꞌani pugu lainaka, ‘Lopia! Kapaꞌina fakapa looma?’ laoma.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Kai eaea akaikiꞌa maau epakimiꞌinia puo, fou apea auꞌi imauai keafi kepapeaisau Damaskus taonina alogai akoko.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Damaskus taoninai au agaꞌo aka Ananias eagu. Isa alo koꞌagai Moses ega iifa muninai epea. Ega puo Iudea papiauꞌi Damaskus taoninai keagu auꞌi maꞌoai egaꞌina auga kelogo felo ke aina kainai kepea. Isa lau gaisau eoma puo eeu emai.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Emai eeuai eapa aisama epainiau einaka, ‘Akiu Saulo! Maamu felo gamia pugu!’ eoma. Ega aisama pau pau maau ekiakae isa laisa.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 “Ke isa epainiau einaka, ‘Ufuꞌa apaꞌa eꞌi Deo ega pinauga kapaꞌina auga fologo fokapa eoma puo ega logoai ekinanio. Ega kainai Iesu alo opaina auga keagai eapakina penio loisa ke akegai niniꞌani aꞌo lologonia.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Oi kapaꞌina loisa ke aꞌo lologonia auga fouga maꞌoai papiau maaꞌiai foifafoua.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Ega puo pau kina maaga folopafua! Moꞌue Iesu mopakoꞌania, akagai baptismo moafia, ke emu laomai apalaꞌi moumakalainiꞌi. Egae kai Deo emu laomai apalaꞌi ageꞌagegeainiꞌi,’ eoma.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “Egaꞌina afegai lamue Ierusaleme taonina lamai. Inae Deo ega eꞌa alogai lakoko lamegamega laolao kai maau elaulau Lopia Iesu laisa.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Isa lau epainiau einaka, ‘Paafiafi Ierusaleme taonina mopuaꞌafuga, gome oi lau fou aloifafoua auga afakepakoꞌania,’ eoma.
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 “Ke lau isa lapainia lainaka, ‘Kai Lopia, lau Iudea eꞌi laꞌafou afuꞌi agaꞌo agaꞌo lalao, papiau oi kepakoꞌanio auꞌi laafiiꞌi, laauniiꞌi, ke lapatipulaniꞌi.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Ke papiau ifoꞌi afeꞌi tiapuꞌi keiꞌiulaiꞌi emu pinauga auga Stefano keaupugua ifa efaka aisama, lau egae laapa isa afeꞌi tiapuꞌi laꞌimaiꞌi, ke ega mae auga lapamia felo mo laoma. Iꞌina lakapaiꞌi auꞌi Ierusaleme taonina papiauꞌi maꞌoai kelogo felo,’ laoma.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 “Kai Lopia eifa pugu einaka, ‘Molao lau alaulaiso agofaꞌa fua Iudea papiauꞌi laaꞌi auꞌi eeꞌi alolao,’” eoma.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Papiau Paulo aina kelogonia elaolao, Iudea papiauꞌi laaꞌi auꞌi fouꞌi eifania aisama, aisoꞌi gomegai keagaga keinaka, “Isa amaꞌama auga. Iꞌina agofaꞌagai ageagu afaekaina. Ega puo amoaupugua!” keoma.
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Ke isa guaꞌi ekupu alogaina puo, keagaga afeꞌi tiapuꞌi keiꞌiulaiꞌi kepuakeꞌi, aeapu keafiia keꞌafoka.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Ega aisama ifani lopiaga ega au auꞌi eifa kapula peniꞌi, Paulo aguagu afugai fekekokoaina eoma. Ke kekokoaina aisama, Iudea papiauꞌi kapa puo, iina koa isa puogai keagaga aage mo auga fekekapulaisa eoma. Ega puo isa ega au auꞌi epainiꞌi, uipiai kegagapuka ke kegapaꞌani penia eoma.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Paulo ima keafiakae kania laagai kegopeisa ke kegagapuka keomaoma kai, ifani 100 eꞌimaꞌi lopiaga egae eapa auga epainia einaka, “Lau Roma au. Roma auga ega kelele kapa auga alokapulaisa kai agogapuka auga felo ma opamia?” eoma.
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Ke egaꞌina lopiaga iꞌina iifaga aꞌo elogonia aisama, elao ifani auꞌi 1000 eꞌimaꞌi lopiaga auga maagai fouga eifania einaka, “Iꞌina auga Roma auga. Isa kapa apala agaꞌo ekapaisa auga alakapulaisa. Ega puo faagagai kapa agaꞌo fakapa koa auga afaekaina,” eoma.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Ifani lopiaga iꞌina iifaga aꞌo elogonia aisama, Paulo eega elao epaꞌani penia einaka, “Moifa, iifa gome oi Roma aumu ma?” eoma.
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Ke ifani lopiaga eifa einaka, “Lau Roma au mamia laoma aisama, moni akaikiꞌa laogeisa kai Roma au lamia,” eoma.
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Ega puo kegapaꞌani penia keoma auꞌi Paulo fouga kelogo aisama, fiakoa mo keapamue. Ke ifani lopiaga egaꞌina ifo Paulo Roma auga ke ega kelele agaꞌo akekapulaisa kai tieiniai kegopeisa auga Roma kamanina eifa apua. Ega puo emaniꞌi alogaina.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Kai ifani lopiaga kapa puo Iudea papiauꞌi Paulo iifa fepakaisa auga oko galogo eoma. Ega puo egani aisama Paulo epapealaisa. Ke iifa eulaisa sakedote lopia faꞌaꞌi ke kansolo maꞌoai fekekaigugu fekeniniꞌani eoma. Ke kekaigugu aisama, Paulo elaoaina maꞌoai
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.