Atos 22
Mauni Mamaga Iifaga (MEK) vs ARA
1 Ke Paulo ega niniꞌaniai iina eifa oma einaka, “Amau ke aau akiu, pau ifou fou alaifania ainau fologo,” eoma.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Papiau isa Hibru malagai eniniꞌani aina kelogonia aisama, komo mo keoma.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 Ke Paulo isa epainiꞌi pugu einaka, “Lau Iudea au, Tarsus taonina, Silisia agogai lamauni kai, lamai inae Ierusaleme taoninai lafaꞌa. Egae kai lau pamalele auga au akaikiꞌa aka Kamaliel epamaleleniau. Isa lau iꞌa ufuꞌa apaꞌa Moses ega iifa maꞌoai fofougai epamaleleniau. Ega puo pau inae maꞌoai oapae koa iꞌopoga mo, lau isafa alou koꞌa ipaumagai Deo ega iifa kainai lapea.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Ufainagai lau Iesu ega iifa muninai kepea auꞌi, au ke papie fou laafiiꞌi lagopeiꞌi ke lapatipulaniꞌi. Ega koa iꞌopoga lakapaisa laafi apalaniꞌi, ke isaꞌi isafa lapamaeꞌi.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Sakedote lopia faꞌaꞌi ke kansolo maꞌoai lau kapaꞌina lakapaiꞌi auga kelogo felo puo, pau kapaꞌina laifania auga koꞌa mo maamiai akeifania agekaina. Isa Damaskus taonina papiauꞌi, Iesu kepakoꞌania auꞌi faafiꞌi fagopeꞌi malelega kepapua kepeniiau. Ega puo lau pakoꞌa papiauꞌi faafiꞌi, fagopeꞌi Ierusaleme taonina famaiseiniꞌi, fapatipulaniꞌi laoma kainai, Damaskus taonina lalao.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Kina maaga atiafa koa iꞌopoga lalao Damaskus taonina eegai aisama, fiakoa mo eaea akaikiꞌa ufai eake eailofeisau.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ega aisama maau epaꞌuminania laꞌualai aꞌisaai. Ke ufai aufalao agaꞌo eniniꞌani epainiau einaka, “Saulo! Saulo! Kapa puo loafi apalaniau?” eoma.
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Ke lau lainaka, ‘Lopia! Oi kaisau?’ laoma.
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Kai lau fou alao auꞌi eaea akaikiꞌa keisa kai aꞌoaꞌo egaꞌina auga aꞌo akelogonia, ke kaisau fou aniniꞌani auga akelogo.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Ke lau lapaꞌani pugu lainaka, ‘Lopia! Kapaꞌina fakapa looma?’ laoma.
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Kai eaea akaikiꞌa maau epakimiꞌinia puo, fou apea auꞌi imauai keafi kepapeaisau Damaskus taonina alogai akoko.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Damaskus taoninai au agaꞌo aka Ananias eagu. Isa alo koꞌagai Moses ega iifa muninai epea. Ega puo Iudea papiauꞌi Damaskus taoninai keagu auꞌi maꞌoai egaꞌina auga kelogo felo ke aina kainai kepea. Isa lau gaisau eoma puo eeu emai.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Emai eeuai eapa aisama epainiau einaka, ‘Akiu Saulo! Maamu felo gamia pugu!’ eoma. Ega aisama pau pau maau ekiakae isa laisa.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 “Ke isa epainiau einaka, ‘Ufuꞌa apaꞌa eꞌi Deo ega pinauga kapaꞌina auga fologo fokapa eoma puo ega logoai ekinanio. Ega kainai Iesu alo opaina auga keagai eapakina penio loisa ke akegai niniꞌani aꞌo lologonia.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Oi kapaꞌina loisa ke aꞌo lologonia auga fouga maꞌoai papiau maaꞌiai foifafoua.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Ega puo pau kina maaga folopafua! Moꞌue Iesu mopakoꞌania, akagai baptismo moafia, ke emu laomai apalaꞌi moumakalainiꞌi. Egae kai Deo emu laomai apalaꞌi ageꞌagegeainiꞌi,’ eoma.
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Egaꞌina afegai lamue Ierusaleme taonina lamai. Inae Deo ega eꞌa alogai lakoko lamegamega laolao kai maau elaulau Lopia Iesu laisa.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Isa lau epainiau einaka, ‘Paafiafi Ierusaleme taonina mopuaꞌafuga, gome oi lau fou aloifafoua auga afakepakoꞌania,’ eoma.
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Ke lau isa lapainia lainaka, ‘Kai Lopia, lau Iudea eꞌi laꞌafou afuꞌi agaꞌo agaꞌo lalao, papiau oi kepakoꞌanio auꞌi laafiiꞌi, laauniiꞌi, ke lapatipulaniꞌi.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Ke papiau ifoꞌi afeꞌi tiapuꞌi keiꞌiulaiꞌi emu pinauga auga Stefano keaupugua ifa efaka aisama, lau egae laapa isa afeꞌi tiapuꞌi laꞌimaiꞌi, ke ega mae auga lapamia felo mo laoma. Iꞌina lakapaiꞌi auꞌi Ierusaleme taonina papiauꞌi maꞌoai kelogo felo,’ laoma.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 “Kai Lopia eifa pugu einaka, ‘Molao lau alaulaiso agofaꞌa fua Iudea papiauꞌi laaꞌi auꞌi eeꞌi alolao,’” eoma.
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Papiau Paulo aina kelogonia elaolao, Iudea papiauꞌi laaꞌi auꞌi fouꞌi eifania aisama, aisoꞌi gomegai keagaga keinaka, “Isa amaꞌama auga. Iꞌina agofaꞌagai ageagu afaekaina. Ega puo amoaupugua!” keoma.
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Ke isa guaꞌi ekupu alogaina puo, keagaga afeꞌi tiapuꞌi keiꞌiulaiꞌi kepuakeꞌi, aeapu keafiia keꞌafoka.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Ega aisama ifani lopiaga ega au auꞌi eifa kapula peniꞌi, Paulo aguagu afugai fekekokoaina eoma. Ke kekokoaina aisama, Iudea papiauꞌi kapa puo, iina koa isa puogai keagaga aage mo auga fekekapulaisa eoma. Ega puo isa ega au auꞌi epainiꞌi, uipiai kegagapuka ke kegapaꞌani penia eoma.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Paulo ima keafiakae kania laagai kegopeisa ke kegagapuka keomaoma kai, ifani 100 eꞌimaꞌi lopiaga egae eapa auga epainia einaka, “Lau Roma au. Roma auga ega kelele kapa auga alokapulaisa kai agogapuka auga felo ma opamia?” eoma.
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Ke egaꞌina lopiaga iꞌina iifaga aꞌo elogonia aisama, elao ifani auꞌi 1000 eꞌimaꞌi lopiaga auga maagai fouga eifania einaka, “Iꞌina auga Roma auga. Isa kapa apala agaꞌo ekapaisa auga alakapulaisa. Ega puo faagagai kapa agaꞌo fakapa koa auga afaekaina,” eoma.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Ifani lopiaga iꞌina iifaga aꞌo elogonia aisama, Paulo eega elao epaꞌani penia einaka, “Moifa, iifa gome oi Roma aumu ma?” eoma.
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Ke ifani lopiaga eifa einaka, “Lau Roma au mamia laoma aisama, moni akaikiꞌa laogeisa kai Roma au lamia,” eoma.
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Ega puo kegapaꞌani penia keoma auꞌi Paulo fouga kelogo aisama, fiakoa mo keapamue. Ke ifani lopiaga egaꞌina ifo Paulo Roma auga ke ega kelele agaꞌo akekapulaisa kai tieiniai kegopeisa auga Roma kamanina eifa apua. Ega puo emaniꞌi alogaina.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Kai ifani lopiaga kapa puo Iudea papiauꞌi Paulo iifa fepakaisa auga oko galogo eoma. Ega puo egani aisama Paulo epapealaisa. Ke iifa eulaisa sakedote lopia faꞌaꞌi ke kansolo maꞌoai fekekaigugu fekeniniꞌani eoma. Ke kekaigugu aisama, Paulo elaoaina maꞌoai
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.