Marcos 9

Got Nga Nambuha Ik Kai (MED) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Wote Jisas ndi, wamp nimbʉ kundpa nimba mel, “Na enim ik kupa ei, kundʉp nʉnt. Ya ila wamp mormin mbʉ nga mat kuⱡi ralk, kont molk kʉnangina, Got nga wamp tʉpa mumuk rui uⱡ ronduⱡ mbʉ, kʉmp kum mepa omba,” nitim.
1 Dizia-lhes ainda:
2 Wote, rumbʉⱡ 6 omba puⱡnga kʉn, Jisas ndi, Pita, Jeims, Jon kʉn tʉpa mepa komnga mong tila oⱡa purum. Wote, en enim kou morung. Wote, wu ni kʉⱡ molk kandrung mel, Jisas ni, kʉng elpa ti mel tʉpa kurum.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou, em particular, a sós, a um alto monte. E Jesus foi transfigurado diante deles.
3 Wote, Jisas nga muⱡ nimbʉ, eng omba kurʉmʉⱡa itim. Ei ya mana mʉi kona ila wamp na ti ndi, mul mbʉ ⱡumʉi roⱡina, i iti natʉtʉm ei mel itim.
3 As suas roupas se tornaram resplandecentes, de um branco muito intenso, como nenhum lavandeiro no mundo as poderia alvejar.
4 Wote, kitip kʉni wu raldika ni kʉⱡ kandrung mel, Elaija kʉn Moses raⱡ Jisas kʉn ik nʉtʉng.
4 E lhes apareceu Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Pita ndi, Jisas kundpa nimba mel, “Ik mbo wu ye! Tʉn uⱡ kai ti ni etpʉn ombʉn ya ila moⱡmʉn. Tʉn ndi, muⱡ manga raldika kat rakpʉn, ti nim nga, ti Moses nga, wote ti Elaija nga,” nitim.
5 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Pita ndi, ik i nitim, ei nga, wu kʉⱡ ama mundmong etʉk, ik ti ning ei nga pilik rundrʉng.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles apavorados.
7 Wote, kupa kat omba kʉn, wu ni kʉⱡ tʉpa kun rurum. Kopa nila, ik mong ti nimba mel, “Ya ei, na nga kangʉm aⱡʉm ei, wu ei nga ik ei, kum tiyʉi!” nitim.
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado; escutem o que ele diz!
8 Wote, wu ni kʉⱡ nondpa tʉk ropʉl rok kandrung mel, wamp na ti, kʉni nakʉndrʉng. Jisas mint en enim kʉn murum.
8 E, de repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
9 Wu ni kʉⱡ, komnga mong nila mana orung ni kʉn, Jisas ndi, wu ni kʉⱡ kundpa nimba mel, “Ya enim kanmin uⱡ ni kʉⱡ wamp na ti kundʉk ni nʉnʉi mon! Pilik muⱡangina, tʉnggʉt Muⱡʉⱡ Wu Kupa ei, koⱡpa tikil rom ei kʉn, ik ei nʉk mot ndʉi,” nitim.
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Wu ni kʉⱡ Jisas nga nitim ik ni, kum tek wote, en enim ik nʉk int yant etʉk nʉk mel, “Koⱡpa tikil rui uⱡ ei nga puⱡ ei, namba uⱡ ti nda?” nʉtʉng.
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros o que seria esse ressuscitar dentre os mortos.
11 Wote wu ni kʉⱡ ndi, Jisas waldʉk nʉk mel, “Nambuⱡ emel, mi ik mbo wu kʉⱡ ndi, nʉk mel, Elaija ei kuimp tepa omba nʉtmin?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Jisas ndi, ik ei punt ropa nimba mel, “Elaija ei kupa kuimp tepa omba kʉn, mel mbʉ tʉpa kun etmba. Ei nga nambuⱡ emel, Got nga rʉnang ik kai ei ndi, nimba mel, Muⱡʉl Wu Kupa ei, mindil mam ei nangga, wote tʉk mbuⱡ ngok iting?
12 Jesus respondeu:
13 Na enim kundʉp nʉnt, Buk Wingti ei ndi, wu ei nga nʉndʉtʉm ni mel. Elaija ya unt urum. Wote, wamp mbʉ ndi, namba uⱡ mat etʉng ei nga, en enim ndi itmin nʉk pʉtʉng ei mel ku etʉng,” nitim.
13 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a respeito dele.
14 Wote ok, kitip kʉni wu kat kandrung mel, wamp ama puⱡi ndi, wu kʉⱡ morung kona nila tʉk pok etʉng. Wote, ila nga mi ik mbo mat ndi, wu kʉⱡ kʉn, ik mat tek rombulk nʉtʉng.
14 Quando eles se aproximaram dos outros discípulos, viram numerosa multidão ao redor deles e os escribas discutindo com eles.
15 Wote, wamp nimbʉ ndi, Jisas urum ila, kandʉk, ama rut nʉk, tʉkrʉk puk, rawe etʉk tʉtʉng.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, ficou surpresa e, correndo até ele, o saudava.
16 Jisas ndi, elim nga kitip kʉni wu ni kʉⱡ, waldpa nimba mel, “Enim nambuⱡ emel, ik mura mel wu kʉⱡ kʉn enim?” nitim.
16 Então Jesus perguntou:
17 Wamp minal morung nimbʉ nga wu ti ndi, punt ropa nimba mel, “Ik mbo wu ye! Na nga kang ei kur kit rukʉr orunga moⱡnga, ik ni nandʉtʉm ei nga, nim kʉn mep ont.
17 E um, do meio da multidão, respondeu: — Mestre, eu trouxe até o senhor o meu filho, que está possuído de um espírito mudo;
18 Wote, ui mat kʉn, kur kit nga ui ei orum ei kʉn, kang ei ropa munduⱡnga, mʉi ila mba pelinga, keta paip mepa gu mbʉ rʉndʉⱡ mong nomba. Wote kʉng mbʉ, ama ronduⱡ tʉpa ngʉngʉn ndurum. Wote na ndi, nim nga kitip kʉni wu kʉⱡ, kundʉp kur kit ei, tʉk mundʉi nʉnt. Ei kʉn wote, wu kʉⱡ ndi, kapⱡa iti nʉting mon!” nitim.
18 e este, sempre que se apossa dele, lança-o por terra, e ele espuma, range os dentes e vai definhando. Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Jisas ndi, ik ei pilpa, wamp nimbʉ kundpa nimba mel, “Enim wamp mbʉ nga mondpa pili mat mon! Na enim kʉn moⱡʉp, ik mbo endʉp, namba iti endʉt. Ui namba iti, na ndi, enim nga mbun koma rundimp? Kang ei, mek ya na kʉn wʉi!” nitim.
19 Então Jesus exclamou:
20 Wote, kang ni mek, Jisas kʉn oⱡʉngina, wote kur kit ni, Jisas kandpa kʉn, kang ni tʉngʉnda ropa munduⱡnga, mba mʉi nila pepa purⱡi marⱡi anduⱡnga, keta paip mbʉ, elim omba purum.
20 E eles o trouxeram. Quando ele viu Jesus, o espírito imediatamente agitou o menino com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 “Nant kʉn, kang ei uⱡ ei mel itim?” nimba, Jisas ndi, kang ei nga tipam wuldʉtʉm. Wu ni ndi, punt ropa nimba mel, “Ama, kor nga kang kel kʉn itim.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: O pai respondeu: — Desde a infância;
22 Wote, ui mat ou ndupa, kur kit ei ndi, kang ei rop kundimp nimba pilpa kʉn, ropa tʉpa ndip na, nu na mbila, rʉk ndumba itim. Wote nim ndi, kapⱡa nʉkʉn pin ndam, nim ndi, tʉn kont kulkʉn tʉkʉn rupʉndi,” nitim.
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar. Mas, se o senhor pode fazer alguma coisa, tenha compaixão de nós e ajude-nos.
23 Jisas ndi, nimba mel, “Wote, wamp nam ti ndi, Got kun mondpa pilim ndam, mel mbʉ pora, kapⱡa iting mint,” nitim.
23 Ao que Jesus respondeu:
24 Wote, kang ni nga tipam ndi, ka etpa mindil tʉpa nimba mel, “Na kupa mondʉp pʉt ei nga, wote onunga kot kapⱡa mon. Nim ndi, na tʉkʉn rapundkʉn na nga mondpa pili ei ronduⱡ nga!” nitim.
24 E imediatamente o pai do menino exclamou: — Eu creio! Ajude-me na minha falta de fé!
25 Jisas ndi, kʉndrʉm mel, wamp ama puⱡi ok mʉk rok, en enim tʉk kum ruing elingina, kur kit ni kundpa nimba mel, “Nim keta mum kʉn, kum ngui kur ei, na ndi nim kundʉp nʉnt, ‘Nim kang ei, wak rokʉn kelkʉn ekit ui!’ Wote aldpa okʉn, rukʉr pi nʉpi mon,” nitim.
25 Vendo Jesus que muita gente estava se reunindo, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe:
26 Kur kit ni, kei nimba kang ni, ronduⱡ ropa monduⱡnga, wote kang ni, wak ropa, elim kelpa ekit urum. Kang ni, koⱡpa mel titim. Wamp mbʉ ndi, kʉmp kʉm nʉk mel, “Kang ni konum,” nʉtʉng.
26 E ele, gritando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: — Morreu.
27 Wote Jisas ndi, kang ni, ki ambuⱡpa tʉpa rapundpa, oⱡa tilinga, oⱡa ʉnggʉtʉm.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Wote Jisas ni, omba manga tila mukʉr moⱡnga kʉn, elim nga kitip kʉni wu ni kʉⱡ kʉn mint molk, elim waldʉk nʉk mel, “Nambuⱡ emel, tʉn ndi, kur kit ni, tʉpʉn ekit ndui nʉndmʉn?” nʉtʉng.
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Jisas ndi, punt ropa nimba mel, “Atinga rui uⱡ ila mendpʉⱡ, kapⱡa tʉk munding, wei uⱡ tila kapⱡa mon,” nitim.
29 Jesus respondeu:
30 Jisas kʉn, elim nga kitip kʉni wu ni kʉⱡ kʉn, kona ni, wak rok rʉk, Galili kona ila purung. Wamp na ti ndi, Jisas elim murum kona ei pili nʉpʉleing nimba pitim.
30 E, tendo saído dali, passavam pela Galileia, e Jesus não queria que ninguém o soubesse,
31 Ei nambuⱡ emel, ui ei kʉn, elim nga kitip kʉni wu kʉⱡ, ik mbo inditim. Ik mbo endpa ei nimba mel, “Muⱡʉl Wu Kupa ei, tʉk wu kat ngangina kʉn, rok kunding. Wote, rumbʉⱡ raldika omba pangga, elim ⱡoporpa kont moⱡmba,” nitim.
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia:
32 Wote, wu kʉⱡ ik mbo inditim ei nga puⱡ ei, pilik kun iti natʉtʉng. Wote, elim wuldʉng ei nga mundmong etʉng.
32 Eles, porém, não compreendiam isto e tinham medo de perguntar.
33 Wu ni kʉⱡ Kaperniyum kona ok kʉn, manga tila mukʉr puk moⱡina, Jisas ndi, elim nga kitip kʉni wu ni kʉⱡ waldpa nimba mel, “Enim namba mel ti nga nombuⱡa mam ila, ik ou nduk nʉk onmʉn?” nitim.
33 Chegaram, então, a Cafarnaum. Estando em casa, Jesus perguntou aos discípulos:
34 Wote, wu ni kʉⱡ ndi, Jisas punt rok ik ti, ni nandʉtʉng. Ei nambuⱡ emel, nombuⱡa mam nila, en enim ndi, ik palk nʉk, en enim nga wu nuim kuimbal ei, nam moⱡmba nʉtʉng.
34 Mas eles se calaram, porque, no caminho, tinham discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Wote Jisas ni, mana moⱡpa, kitip kʉni wu 12 ni kʉⱡ, wi ropa rukʉr tʉpa kundpa nimba mel, “Wote, wu nam ti, kuimbal muⱡimp nimba pilim ndam, wu ei omba, akil tepa wamp mbʉ nga pora, kindmant wamp moⱡmba,” nitim.
35 E Jesus, assentando-se, chamou os doze e lhes disse:
36 — ausente —
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 — ausente —
37 — Quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, recebe a mim; e quem receber a mim, não é a mim que recebe, mas aquele que me enviou.
38 Jon ndi, Jisas kundpa nimba mel, “Ik mbo wu ye! Tʉn wu ti kʉndʉrmʉn ei ndi, kur kit mbʉ, nim nga mbi ila nga nimba tʉpa mundrum. Ei nga, tʉn ndi wu ei, kundpʉn iti nʉtangga mon! Ei nambuⱡ emel, wu ei tʉn nga rʉⱡaip ila mon,” nitmin.
38 João disse a Jesus: — Mestre, vimos um homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não nos seguia.
39 Jisas ndi, kundpa nimba mel, “Wu ei mon ni nʉnʉi! Wote, wamp na ti ndi, uⱡ rʉpndi mat na nga mbi ila em ndam, wote na kʉn ik kit mat tʉkrʉpa ni nanʉmba.
39 Mas Jesus respondeu:
40 Wamp nam ti ndi, tʉpa pei mundi namʉndʉmba wamp ei, wamp tʉn nga.
40 Pois quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Ik kupa ei, enim kundʉp nʉnt. Wamp nam ti ndi, enim kandpa kʉn, enim Kraist nga wu kʉⱡ nimba, nu kuⱡpa ngum ndam, wamp ei nga tʉpa rapʉndʉm uⱡ ei, mana pi napʉmba. Got ndi, mel ti punt ropa ngumba,” nitim.
41 Pois aquele que lhes der de beber um copo de água, em meu nome, porque vocês são de Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
42 “Wote, wamp nam ti ndi, mondʉk pili kangambuⱡa kʉⱡ kʉn, uⱡ kit mat itangina kʉn, na kʉn mondʉk pʉtmʉn uⱡ ei, wak rong ndam, ku mam ti tʉk, wamp ei nga nuim kan ila komnga kulk, rok tʉk num kuta ila mana ndung ndam, kapⱡa.
42 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse jogado no mar.
43 Ei nga, nim nga ki ei ndi, uⱡ kit mat etpa, nim nga mondpa pili ei, etpa kit mondum ndam, ki ei koⱡmung etkʉn mundi! Wote, nim ki tenda mint tekʉn molkʉn, uⱡ nga kona ila kont muⱡʉn ei ndi, kapⱡa etmba. Wote, nim ki raⱡ, kunda tekʉn, mbi paka ndam, nim ndip kumbʉⱡi nambrʉm ndip ila pin.
43 E, se a sua mão leva você a tropeçar, corte-a; pois é melhor você entrar aleijado na vida do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, para o fogo que nunca se apaga
44 [Ya kona ila kora mong kora kel kel mat mormin mbʉ, kuⱡi nakʉrmin. Wote ndip ei, kumbʉⱡi nambrʉm ku].
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Wote, nim nga kʉmp ei ndi, uⱡ kit mat etangga kʉn, nim nga mondpa pili orunga, etpa kit mondum ndam, kʉmp ei koⱡmung etkʉn mundi! Nim kʉmp tenda mint tekʉn molkʉn, uⱡ nga kona ila kont muⱡʉn ei ndi kapⱡa etmba. Muna, nim kʉmp raⱡ pikʉ tekʉn mbi paka ndam, ndip kumbʉⱡi nambrʉm ndip kona ila pin.
45 E, se o seu pé leva você a tropeçar, corte-o; pois é melhor você entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno
46 [Ya kona ila kora mong, kora kel kel mat mormin mbʉ, kuⱡi nakʉrmin. Wote ndip ei kumbʉⱡi nambrʉm ku.]
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Wote, nim nga mong ei ndi, uⱡ kit mat etangga kʉn, nim nga mondpa pili orunga etpa kit mondum ndam, mong ei, akʉkʉn tʉkʉn mundi! Nim mong tenda mint tekʉn molkʉn, Got nga wamp tʉpa mumuk rui kona ila pin. Nim nga mong raⱡ kʉmp kʉm tekʉn, mbi paka ndam, nim ndip kona ila pin.
47 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o; pois é melhor você entrar no Reino de Deus com um olho só do que, tendo os dois, ser lançado no inferno,
48 Ya kona ila,
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Ndip ei ndi, wamp mbʉ kʉn pora mba ei, ip kuta etʉm ei mel ku.
49 — Porque cada um será salgado com fogo.
50 Ip kuta ei mel kai. Wote, ip ei nga tʉngʉn ei, nu em ndam, wote nim ndi, ip ei nga tʉngʉn ei, aldpa etkʉn, yant tin mel nant? Nim ndi, wamp na mbʉ kʉn, ip kuta na, ol orum ei mel uⱡ kai, wamp numan wang nduk uⱡ mbʉ mint etʉk, wamp mbʉ kʉn numan wang nduk muⱡʉi!” nitim.
50 O sal é bom; mas, se o sal vier a se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor? Tenham sal em vocês mesmos e paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.